xxxxx
''Here's your room card, enjoy your stay'' បុក្ខលិកម្នាក់ដែលឈរនៅពីក្រេាយខេានតឺកន្លែង reception និយាយឡេីង មុននឹងហុចកាតបន្ទប់ហេីយនិងគូប៉ងញាំុអាហារពេលព្រឹកហ្រ្វីមកអេាយរេនជុន
''Thanks'' រេនជុនលូកដៃទៅទទួល មុននឹងញញឹមចេញមក ហេីយអូសវ៉ាលីរបស់ខ្លួនឯងចូលទៅក្នុងជណ្តេីរយេាង សំដៅទៅកាន់បន្ទប់ដែលមានលេខដូចលេីកាត
គ្រាន់តែចូលទៅភ្លាម រេនជុនត្រូវភ្ញាក់ផ្អេីលពេលដែលមានអារម្មណ៍ថាបន្ទប់មិនបានមានទំហំធំទូលាយដូចនៅជាន់ខាងលេីគេបង្អស់ ហេីយខ្សែភ្នែកក៏ក្រឡេកទៅមេីលលេីគ្រែ មុននឹងឃេីញថាមិនបានមានក្នេីយអេាបដូចដែលខ្លួនឯងបានគិតទុក
អុញញ
ចុះក្រែងហ្យុងប្រាប់ថានៅអូតែលណាក៏មានដែរហ៎??
''Good evening, this is Ian at reception. How may I help you?'' រេនជុនចាំសំលេងរបស់ជំនួយការ manager បាន មុននឹងញញឹមតិចៗ ហេីយឆ្លេីយតប
''Emm, there is no body pillow in my room, can you bring me one?''
''Body pillow?''
''Yeah.''
''Oh, sorry, we don't have one.''
''But last time, there was body pillow in the room.''
''I'm sorry. We never have body pillow. But, I can bring extra pillow if you like.''
''Okay that would be nice. Thank you.''
''My pressure.''
រេនជុនដាក់ទូរស័ព្ទលេីតុចុះ មុននឹងដេីរទៅអង្គុយលេីសាឡុង ហេីយដកដង្ហេីមធំចេញមក
ដឹងចឹងយកមូមីនមកហេីយ!
''Juun, this is Ian. Can you bring an extra pillow to room 323, please?'' អ្នកដែលមានតំណែងខ្ពស់ជាងគេបន្ទាប់ពី general manager និយាយឡេីងដាក់ mic ដែលគៀបជាប់នឹងកអាវសឺមីពណ៌ផ្ទៃមេឃខ្ចីរបស់ខ្លួន ហេីយមិនយូរប៉ុន្មាន អ្នកដែលនៅខ្សែម្ខាងទៀតក៏និយាយឆ្លេីយតបមក
''Sure, Ian. I'll be there in 10 minutes.''
''Thank you. By the way, we never prepared body pillow, right?''
''No...''
''...''
''Except for the one in boss' room.''
អុីអាន់មិនបានឆ្លេីយតបខ្សែម្ខាងទៀត តែចញ្ចេីមទាំងសងខាងជ្រួញចូលគ្នាភ្លាម ពេលដែលលឺបែបនោះហេីយ
''Wait, his voice is familiar...'' អុីអាន់រអ៊ូរង៉ូវៗម្នាក់ឯង មុននឹងប្រញាប់បេីកកំព្យូទ័ររកមេីលឈ្មោះរបស់អ្នកដែលសំរាកនៅបន្ទប់លេខ 323
'HUANG RENJUN'
oh shi...t
''Wait, where is Johnny?''
h
17:40
18:55
19:05
Mgt (12)
19:10
h
19:30
ទីង តុង
រេនជុនជ្រួញចញ្ចេីមភ្លាម ពេលដែលលឺសំលេងកណ្តឹងព្រោះខ្លួនឯងមិនបានកម្ម៉ង់អី ហេីយខ្នេីយដែលខ្លួនឯងតេទៅសុំមួយម៉េាងមុននេះ ត្រូវបានយកមករួចទៅហេីយ ទេីបស្ទាក់ស្ទេីរបន្តិច តែរេនជុនក៏ងេីបចេញពីលេីគ្រែដេីរទៅមេីលថាអ្នកណាជាអ្នកមក មុននឹងឃេីញមានមនុស្សស្រីម្នាក់កំពុងតែឈរខាងមុខបន្ទប់
អៀតតត
''Hiii!''
''Ian, long time no see.''
''Yeah, it's been almost three months already since you came last time.''
''Yeah.''
''Oh, by the way I have something for you.''
''Hmm?''
''First of all, here is the body pillow, sorry about earlier, I didn't know it was you.''
''Fine, but... this...?''
''Ahhh, this? Straight from boss' room''
''But...''
''Don't worry, just take it, let me know if you wanna move upstairs, the room up there got better view and more spacious.''
''It's okay, I'm fine here.''
''Okay, and here is your special coupon.''
''Hmm?''
''You can order everything you want even it's not on the menu and it's FREE!''
ជេីងទាំងសងខាងដេីរឡេីងជណ្តេីរទៅកាន់ជាន់ដែលនៅខាងលេីគេបង្អស់ដេីម្បីមេីលទេសភាពជុំវិញ មុននឹងត្រូវដកដង្ហេីមធំចេញមក ពេលដែលត្រូវកំដៅពីព្រះអាទិត្យចាំងត្រូវក្បាលចំៗ ទោះបីជាម៉េាងទេីបតែ 9ព្រឹកក៏ដេាយ
''ចឹងតា៎បានអត់មានមនុស្សសោះ''
រេនជុនរអ៊ូម្នាក់ឯងតិចៗ មុននឹងសំលឹងមេីលសួនផ្កាដែលនៅជាប់នេះ ផ្កាឈូករ័ត្នដែលរេនជុនឃេីញរីកស្គុះស្គាយពណ៌លឿងទុំស្អាតកាលពីឆ្នាំមុន ពេលនេះស្វិតស្រពេានអស់សូម្បីតែស្រទាប់ក៏ស្ទេីរតែមិនសល់
មានតែផ្កាមូលៗពណ៌ផ្កាឈូកដែលរីកស្អាតជាងគេពេលនេះ ដែលរេនជុនទេីបតែដឹងថាជាផ្កា dahlia ពេលដែលឆែកមេីលវេបសាយរបស់សួនផ្កាមុននេះ ហេីយនិងផ្កា cosmos ដែលរីកចំរុះពណ៌គ្នាស្អាតខ្លាំងមែនទែន ហេីយផ្កាដែលរេនជុនចូលចិត្តជាងគេពេលនេះ គឺផ្កាដែលមានរូបរាងដូចផ្កាដេសុី តែមានពណ៌ស្វាយ
ស្អាតដល់ហេីយ
គិតហេីយក៏ប្រញាប់ចុះពីជាន់លេីបង្អស់សំដៅទៅកាន់សួនផ្កាដែលនៅជិតហ្នឹងភ្លាម
''Renjun!''
''Yes...?'' រេនជុនប្រញាប់ងាកទៅតាមសំលេងហៅភ្លាម មុននឹងឃេីញថាអ្នកដែលឈរក្រេាយខ្នងខ្លួនគឺជា manager របស់ទីនេះ
''Did you eat?''
''Ahh... hmm...''
''Come here, we have this special menu.'' មិនទាន់បានឆ្លេីយ រឺក៏បដិសេធផង ក៏ត្រូវចននីចាប់កដៃហេីយអូសទៅកាន់កន្លែងញាំុអីភ្លាម
ដំបូងគិតថាចង់រេីបំរះដែរ តែមេីលទំហំដៃរបស់ចននី និងកំពស់ដែលខ្ពស់ជាងខ្លួនឯងជិត 20សង់ទីម៉ែតហេីយ រេនជុនព្រមដេីរតាមតាមសំរួលល្អជាង
ក្រេាយពេលញាំុអាហារពេលព្រឹកជាមួយអុីអ៉ាន់ និងចននីដែលនៅក្នុងសំលៀកបំពាក់ធម្មតាខុសពីរាល់ដងដែលពាក់ឯកសន្ឋានហេីយ រេនជុនសំដៅទៅកាន់ច្រកទ្វារចេញភ្លាម ធ្វេីអេាយចននីដែលកំពុងដេីរតាមជ្រួញចញ្ចេីមឡេីងមក
''Where are you going? I can drive you there.''
''It's fine. I just walk around.''
''Really? I can go with you.''
''I'm fine! By the way, can I borrow the bicycle? Or I have to rent?''
''Ohh... there is no bicycle available today.''
''Okay :(''
''I can...''
''I'm fine really! See you around, bye!'' រេនជុនប្រញាប់បដិសេធ ហេីយលេីកដៃបាយបាយដាក់ចននី មុននឹងដេីរចេញពីអូតែលភ្លាម
នៅតាមផ្លូវក៏ក្រលេកទៅឃេីញកង់ពណ៌ផ្កាឈូកដាក់ដំរៀបជួរគ្នាជាច្រេីន ធ្វេីអេាយរេនជុនជ្រួញចញ្ចេីមឡេីងមក
អុញញញ
ហេីយក្រែងថាអត់មានកង់ ហេីយចុះកង់នេះទុកធ្វេីអី?
ធ្វេីដំណេីរមិនឆ្ងាយប៉ុន្មាន រេនជុនក៏មកដល់ពីមុខក្លេាងទ្វាររបស់សួនផ្កាដែលនៅជាប់អូតែល នៅកន្លែងច្រកចូលមានមនុស្សឈរតំរង់ជួរគ្នាចាំស្កេនសំបុត្រចូល ទេីបរេនជុនប្រញាប់ដេីរទៅកាន់កន្លែងលក់សំបុត្រភ្លាម ទឹកមុខដែលញញឹមញញែមមុននេះត្រូវស្រពេាន ពេលដែលឃេីញកន្លែងលក់សំបុត្រមានផ្លាកដាក់ថា 'sold out'
ចឹងបានចូលទៅមេីលក្នុងវេបសាយមុននេះឃេីញដាក់ថា 'sold out' ដូចគ្នា...
រេនជុនដកដង្ហេីមធំចេញមក មុននឹងដេីរត្រលប់ទៅកាន់អូតែលវិញ...
លេីកមុនពេលមកអត់ឃេីញចាំបាច់ត្រូវកក់មុនផង!
ដេីរត្រលប់មកដល់អូតែលវិញ ខ្សែភ្នែកក៏ក្រឡេកទៅឃេីញវាលខាងក្រេាយអូតែល ដែលហេឆាន់ធ្លាប់អៀវរេនជុនឆ្លងកាត់ពេលដែលរេនជុនដួលលេីកមុន គិតហេីយរេនជុនក៏ប្តូរទេីសដៅសំដៅទៅកាន់ផ្លូវក្រេាយអូតែលភ្លាម
គិតត្រូវរឺក៏គិតខុសនៀក ដែលសំរេចចិត្តមកទីនេះដេាយសារតែទ្រាំនៅផ្ទះដែលធ្លាប់នៅជាមួយហេឆាន់មិនបាន ព្រោះពេលនេះ មិនថាមេីលទៅកន្លែងណាក៏រេនជុននៅតែឃេីញហេឆាន់ដដែល
ហ្យុងដែលថតរូបអេាយរេនជុនជាមួយផ្កា
ហ្យុងដែលលាដៃបាំងថ្ងៃអេាយរេនជុន
ហ្យុងដែលអៀវរេនជុនដេីរពីសួនផ្កាមកដល់អូតែល
ទឹកភ្នែករបស់រេនជុនស្រក់ចុះមកជាលេីកទីមួយក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃមកនេះ ខំទ្រាំមិនយំបានជាច្រេីនថ្ងៃហេីយ តែចុងក្រេាយនៅតែនឹកហ្យុងរហូតដល់យំដដែល ពេលនេះហេឆាន់ប្រហែលជាកំពុងតែនៅជាមួយអ្នកដែលខ្លួនឯងស្រលាញ់ហេីយមេីលទៅ
ច្រណែនដល់ហេីយ
រេនជុនបណ្តេាយអេាយទឹកភ្នែកហូរកាត់ថ្ពាល់របស់ខ្លួនឯងដេាយមិនគិតថានឹងជូតវាចេញ ខ្យល់រដូវក្តៅបក់មកប៉ះនឹងថ្ពាល់ថ្នមៗធ្វេីអេាយទឹកភ្នែកដែលហូរចុះមកស្ងួតទៅ ហេីយវាក៏សេីមម្តងទៀត ពេលដែលរេនជុននឹកដល់ហេឆាន់
ដេីរតាមផ្លូវដីមិនយូរប៉ុន្មានក៏មកដល់ពីមុខកង្ហារវិលដ៏ធំមួយ រេនជុនយកដៃបក់មុខរបស់ខ្លួនឯង ហេីយដកដង្ហេីមញាប់ដេាយសារតែភាពហត់នឿយ ហេីយនិងអាកាសធាតុដែលក្តៅខ្លាំង នេះដេីរខ្លួនទទេរនៅហត់ដល់ថ្នាក់នេះ កាលនោះហេឆាន់អៀវរេនជុនដេីរដល់អូតែល មិនដឹងជាហត់ប៉ុណ្ណានោះទេ
គិតហេីយរេនជុនក៏ពេបមាត់ មុននឹងដាក់ខ្លួនអង្គុយចុះក្បែរកង្ហារនោះដេីម្បីសំរាក ដៃខាងឆ្វេងលេីកឡេីងជូតញេីសនៅលេីថ្ងាស់របស់ខ្លួន មុននឹងប្រេីដៃបក់មុខរបស់ខ្លួនឯងម្តងទៀតពេលដែលមានអារម្មណ៍ថាដកដង្ហេីមមិនចង់រួច
ហេតុអីបានជាក្តៅដល់ថ្នាក់នេះ ឆាប់ទៅវិញល្អជាង...
រេនជុនងេីបឈរភ្លាម ងេីបមុខឡេីងមេីលទៅលេីមេឃ មុននឹងមានអារម្មណ៍ថាវិលមុខ ពេលដែលពន្លឺពីព្រះអាទិត្យចាំងចូលភ្នែកចំៗ ដៃទាំងសងខាងប្រញាប់រាវរកកង្ហារខ្យល់ មុននឹងដាក់ខ្លួនអង្គុយចុះហេីយបិទភ្នែកជិត ហេតុអីបានមានអារម្មណ៍ថាគ្រប់យ៉ាងវិលទៅវិលមកបែបនេះ រេនជុនព្យាយាមបេីកភ្នែកឡេីងម្តងទៀត មុននឹងឃេីញថាគ្រប់យ៉ាងងងឹតឈឹង