vi
រេនជុន និងជីសុងនាំគ្នាអង្គុយញាំុសាំងវិចដែលជីសុងជាអ្នកទិញមកក្នុងសំលៀកបំពាក់គេង ដែលរេនជុនមិនទាន់បានដូរតាំងពីភ្ញាក់ពីគេងមក ហេីយជីសុងទេីបតែដូរមុននេះពេលមកដល់ផ្ទះរេនជុន ញាំុហេីយក៏នាំគ្នាគេងផ្អែកលេីសាឡុងមេីលរឿងក្នុងកញ្ចក់ទូរទស្សន៍ជាមួយគ្នា
ជីសុងមិនចូលចិត្តញាំុផបខនទេីបទាំងពីរនាក់ត្រូវអង្គុយមេីលស្ងៀមៗ រេនជុនគិតរឿងដែលនឹងប្រាប់ជីសុងមិនឈប់ ចំណែកជីសុងតាំងចិត្តមេីលរឿង sweet home ដែលរេនជុននិយាយថាចង់មេីលមិនដាក់ភ្នែក ទេីបមិនចាប់អារម្មណ៍ថាអ្នកដែលអង្គុយជិតកំពុងតែមានអារម្មណ៍តាន់តឹងប៉ុណ្ណា
''ជីសុងអា៎''
''ហឺម?'' ម្ចាស់ឈ្មោះឆ្លេីយតិចៗក្នុងបំពង់ក ដេាយមិនបានងាកទៅមេីលរេនជុន
''ហ្យុងមានរឿងចង់ប្រាប់''
''ចាំមេីលរឿងចប់សិនបានអត់?''
''អឺម''
''រឿងសំខាន់ហ៎?''
''អឺម''
''stress ហ៎?''
''តិចតួច''
ជីសុងលូកដៃយកអាយផេតមកកាន់ មុននឹងចុចផ្អាករឿងហេីយងាកទៅមេីលរេនជុនដែលកំពុងតែគេងផ្អែកក្បាលនឹងស្មាររបស់ខ្លួនឯង រេនជុននៅស្ងៀមមិនហ៊ាននិយាយចេញទៅ ហេីយជីសុងក៏អង្គុយចាំស្ងាត់ៗដេាយមិនបានបង្ខំរឺសួរដេញដេាលអី
''ហ្យុង... បេីហ្យុង... ត្រូវរៀបការ... ជីសុងនៅចាំហ្យុងអត់?''
''មានន័យថាម៉េច?'' នៅចាំអត់? មានន័យថារៀបការជាមួយអ្នកផ្សេងហ៎?
ជីសុងខិតខ្លួនចេញបន្តិចដេីម្បីមេីលមុខរបស់រេនជុន ទេីបរេនជុនឈប់ផ្អែកហេីយអង្គុយត្រង់ខ្លួនអេានមុខចុះ មិនហ៊ានមេីលមុខរបស់ជីសុងតបវិញ
''ជីសុងអា៎...ហ្យុង...''
''នេះហ៎ហេតុផលដែលហ្យុងប្លែកទៅតាំងពីអាទិត្យមុន?''
''ជីសុង...'' ទឹកភ្នែករបស់រេនជុនចាប់ផ្តេីមស្រក់ចុះមក
''ហ្យុងមានអ្នកផ្សេងហេតុអីមិនប្រាប់ញ៉ុម?'' សំលេងដែលនិយាយខ្សេាយទៅៗធ្វេីអេាយរេនជុនងេីបមុខឡេីងមេីលមុខរបស់ជីសុង មុននឹងឃេីញទឹកភ្នែកដែលដក់នៅក្នុងកែវភ្នែកនោះ វាកាន់តែធ្វេីអេាយរេនជុនកាន់តែមានអារម្មណ៍ខុសចំពោះអ្នកដែលអង្គុយចំពោះមុខ
''ហ្យុងត្រូវម៉ាក់បង្ខំ ត្រូវលេាកយាយបង្ខំ ហ្យុងមែនចង់រៀបការហេ៎''
''...'' ហេីយទឹកភ្នែកដែលដក់ក្នុងកែវភ្នែករបស់ជីសុងមុននេះក៏ស្រក់ចុះមក ជីសុងងាកមុខចេញ មុននឹងយកខ្នងដៃវាសដេាយល្បឿនលឿន ព្រោះមិនចង់អេាយរេនជុនឃេីញ
''ជីសុង ហ្យុងសុំទេាស'' រេនជុនលូកដៃទៅចាប់ដៃរបស់ជីសុង តែជីសុងមិនបានចាប់តប គ្រាន់តែអង្គុយស្ងៀមៗអេាយរេនជុនចាប់
''យេីងត្រូវបែកគ្នាមែន?''
''មែនហេ៎ អត់បែកហេ៎ ហ្យុងអត់បែកគ្នាហេ៎ណា៎ ហ្យុងស្រលាញ់ជីសុង''
''...''
''ហ្យុងស្រលាញ់ជីសុងតែម្នាក់គត់'' រេនជុនទាញជីសុងមកអេាបហេីយយំចេញមកកាន់តែខ្លាំងជាងមុនទៀត
ជីសុងទាំងខឹងរេនជុនដែលមិនព្រមប្រាប់អេាយលឿនជាងនេះ ទាំងអន់ចិត្តដែលរេនជុនមិនព្រមបដិសេធហេីយគិតពីអារម្មណ៍របស់ជីសុងអេាយបានច្រេីនជាងនេះ ទាំងឈឺចិត្តដែលខ្លួនឯងក្មេងពេកមិនអាចសុំរេនជុនរៀបការពេលនេះបាន តែដៃទាំងសងខាងក៏អេាបរេនជុនតបវិញ មុននឹងអង្អែលខ្នងរបស់រេនជុនដេីម្បីលួងលេាម
''ហ្យុងសន្យាថានឹងលែងគ្នាអេាយបានឆាប់បំផុត''
''...''
''សន្យាថានឹងស្រលាញ់ជីសុងតែម្នាក់គត់''
''ហ្យុង... ពេលញ៉ុមរៀនចប់យេីងរៀបការជាមួយគ្នាណា៎'' មិននឹកស្មានថាគ្រាន់តែស្គាល់គ្នាបានជាងមួយឆ្នាំសោះជីសុងហ៊ានសុំរេនជុនរៀបការ
''អូខេ សន្យា យេីងរៀបការជាមួយគ្នា'' ហេីយក៏មិននឹកស្មានថាគ្រាន់តែធ្វេីសង្សារគ្នាបានទេីបតែជាងកន្លះឆ្នាំរេនជុនហ៊ានឆ្លេីយយល់ព្រម
រេនជុនខិតចេញហេីយងេីបមុខឡេីងសំលឹងមេីលមុខរបស់ជីសុង មុននឹងលូកដៃទៅជូតទឹកភ្នែកដែលកំពុងតែស្រក់ចុះមកអេាយថ្នមៗ ហេីយជីសុងក៏ញញឹមចេញមក មុននឹងលូកដៃទៅជូតដំណក់ទឹកដែលដក់ជាប់លេីថ្ពាល់របស់រេនជុនចេញអេាយវិញដូចគ្នា
''ញ៉ុមស្រលាញ់ហ្យុងខ្លាំងអា៎ ហ្យុងអត់ដឹង?''
''ដឹង! ហ្យុងក៏ស្រលាញ់ជីសុងខ្លាំងដូចគ្នា''
renjun
21:10
read
read
read
h
21:31
🌹☕️ (3)
15:10
''ម៉េចអា៎យ ហាន់នីមូន?'' ឆេនឡឺសួរឡេីងខណៈពេលដែលកំពុងតែបេីកឡាន ជូនអ្នកដែលអេាយមកយកនៅព្រលានយន្តហោះទៅផ្ទះវិញ
ផាច់
''អូយ!''
''សុំមុខ!'' ជុងវូថាអេាយភ្លាម ពេលដែលឃេីញឆេនឡឺត្រូវរេនជុនវ៉ៃមួយដៃ
''គ្រាន់តែសួរសោះ!''
''ហាន់នីមូនអី ជួបគ្នាក្នុងយន្តហោះតែម៉ាភ្លែត ក្រៅពីហ្នឹងមានបានជួបគ្នាទៀតណា៎'' ជុងវូឆ្លេីយជំនួសពេលដែលឃេីញរេនជុនស្ងាត់ទៅ
''អុញ បង្ខំអេាយទៅជាមួយគ្នាដល់ថ្នាក់ហ្នឹងអា៎យ អត់មាន់ណាត់ជួបគ្នាអីហេ៎ហ៎?''
''ណាត់អី? ហេឆាន់ហ្យុងមេីលទៅងររេនជុនរឿងអីក៏មិនដឹង អត់និយាយជាមួយវាសោះ ហេីយមិត្តភក្តិឯងនេះកាច់រឹកកាច់រាងធ្វេីមិនខ្វល់ តែបន្លំនិយាយជាមួយគេរហូតក្នុងយន្តហោះ''
''ងររឿងអី?''
''យេីងម៉េចដឹង?''
''ហា៎ស?'' ពេលដែលមិនបានចំលេីយដែលខ្លួនឯងចង់ដឹង ឆេនឡឺងាកទៅសួររេនជុនម្តង
''មានអី''
''កុំកុហក''
''យេីងគ្រាន់តែ...''
''...''
''គ្រាន់តែមានអារម្មណ៍ថាមួរម៉ៅដែលហ្យុងអត់បដិសេធលេាកយាយ អត់បដិសេធអ៊ុំស្រីសោះ ហេីយយេីង... ក៏និយាយរៀងខ្លាំងៗដាក់ហ្យុង...''
''រេនជុនអេីយរេនជុន'' ជុងវូដកដង្ហេីមធំ មុននឹងក្រវីក្បាលតិចៗ
''ហ្យុងក៏ត្រូវលេាកយាយបង្ខំដូចតែគ្នា ឯងទៅបញ្ចេញកំហឹងដាក់ហ្យុងចឹង ហេីយហ្យុងខុសអីនៀកកក'' ឆេនឡឺដកដង្ហេីមធំ មុននឹងថាអេាយមិត្តភក្តិរបស់ខ្លួនឯង
''យេីងដឹងអា៎យតា៎ កំពុងតែព្យាយាមយកចិត្តអា៎យ តែមនុស្សអីក៏មិនដឹងចិត្តរឹងជាងអីទៀត ពីមុនឃេីញតាមចិត្តយេីងរហូតសោះ''
''រឿងតាំងពីណាពីណីអា៎យ កាលឯងនៅតូចគួរអេាយស្រលាញ់ មែនដូចអាឡូវហេ៎''
''យេីងវាម៉េច?''
''គំរោះគំរេីយ សោះកក្រោះ''
ហេីយរេនជុនក៏គិតពាក្យសំដីរបស់ឆេនឡឺឡេីងវិញម្តងហេីយម្តងទៀត តាំងពីពេលដែលលេាកប៉ាលែងនៅ រេនជុនក៏ចាប់ផ្តេីមស្ងាត់ និងនៅស្ងៀមជាងមុនច្រេីន លែងបានទៅលេងឡេកូដែលខ្លួនឯងចូលចិត្ត ព្រោះអ្នកដែលតែងតែនាំទៅលេងរាល់អាទិត្យលែងនៅ
ម៉ាក់ដែលមិនសូវមានពេលអេាយរេនជុនកាន់តែគ្មានពេលថែមទៀត ព្រោះត្រូវមេីលក្រុមហ៊ុនរបស់ប៉ា ហេីយត្រូវមេីលក្រុមហ៊ុនរបស់លេាកយាយដែលមុននេះប៉ារេនជុន និងប៉ាហេឆាន់ជាអ្នកមេីល បន្ទប់ទទួលភ្ញៀវដែលធ្លាប់តែមានសំលេងនិយាយលេងសេីចជាមួយគ្នា ក្លាយទៅជាស្ងប់ស្ងាត់រហូតដល់រេនជុនទ្រាំនៅផ្ទះលែងបាន ទេីបសំរេចចិត្តរេីចេញទៅនៅម្នាក់ឯងពេលដែលរៀនចប់មហាវិទ្យាល័យ
នឹកលេាកប៉ាដល់អា៎យ...
បេីពេលនេះលេាកប៉ានៅ គ្រប់យ៉ាងនឹងប្រសេីរជាងនេះអត់ណ៎?
Yuri
15:15
🥰💕(4)
9:10
10:30
renjun
10:45
read