iii
''ហេតុអីបានសុខៗរំសាយគំរេាងចេាល?'' ជេមីនសួរភ្លាមពេលដែលចូលមកដល់ក្នុងឡាន ព្រោះអ្នកដែលបបួលខ្លួនឯងមកអេាយជួយធ្វេីសង្សារក្លែងក្លាយ បែរជាប្រាប់អេាយរំសាយគំរេាងចេាលពេលដែលសឹលគីមកដល់ទៅវិញ
''មានអី...''
''វាមិនដែល កុំប្រាប់ថារំសាយចេាលដេាយសារចង់រៀបការអា៎''
''...''
''ម្នាក់ហ្នឹងហ៎?'' ពេលដែលឃេីញហេឆាន់ស្ងាត់ ជេមីនក៏សួរដេញដេាលម្តងទៀត
''មែនហេ៎''
''កុំកុហក''
''យល់ច្រឡំអា៎យ''
''ហឹស... មានអី គួរអេាយស្រលាញ់តា៎ រួសរាយ ស្រស់ស្រាយ ពេលសេីចកាន់តែគួរអេាយស្រលាញ់''
''ហឺម?'' ហេឆាន់គិតសំដីរបស់ជេមីនឡេីងវិញ មុននឹងជ្រួញចញ្ចេីមចូលគ្នា
រួសរាយ ស្រស់ស្រាយ...
ពេលសេីចកាន់តែគួរអេាយស្រលាញ់...
កាន់តែគិតចញ្ចេីមទាំងសងខាងកាន់តែជ្រួញចូលគ្នាថែមទៀត សេីចហ៎? ហេឆាន់អាចរាប់បានថាថ្ងៃនេះគេនិយាយប៉ុន្មានម៉ាត់ បេីលេាកយាយនិងអ៊ុំស៊ូយុងមិនសួរអី ក៏មិនហេីបមាត់និយាយដែរ
កុំថាឡេីយដល់សេីច...
''កុំថាអត់ដែលមានសង្សារដេាយសារម្នាក់ហ្នឹងអា៎?''
''ចង់និយាយពីណាគេហ្នឹង?''
''មែនលួចស្រលាញ់សឹលគីហេ៎ហ៎?''
''...'' ហេឆាន់នៅស្ងៀម មុននឹងដកដង្ហេីមធំ ទឹកមុខធូរចិត្តរបស់ហេឆាន់ធ្វេីអេាយជេមីនកាត់ន័យយល់ភ្លាមថាមិនមែនជាអ្នកដែលខ្លួនឯងនិយាយដល់ មុននឹងគិតឡេីងវិញ ហេីយបេីកភ្នែកធំៗ
''ហា៎ស? នេះ...'' ហេឆាន់ងាកមុខពីផ្លូវថ្នល់ខាងមុខ ពេលដែលឃេីញថាផ្លូវទូលាយ មុននឹងក្រឡេកមេីលជេមីនបន្តិច ពេលដែលឃេីញទឹកមុខភ្ញាក់ផ្អេីលនោះហេីយ អត់មិនញញឹមចេញមកមិនបាន មុននឹងប្រញាប់បដិសេធ ព្រោះខ្លាចជេមីនគិតដល់ណាដល់ណី
''មែនបងប្អូនជីដូនមួយគ្នាមែនទែនហេ៎ អ៊ុំស៊ូយុងជាកូនចញ្ចឹមរបស់លេាកយាយ''
''មានន័យថាអត់ជាប់សាច់ឈាមគ្នា''
''អឺម''
''លេាករេនជុននេះពិតជាគួរអេាយច្រណែនមែន'' ជេមីនញញឹមចេញមក មុននឹងសំលឹងដៃរបស់ខ្លួនឯងដែលច្របាច់ចូលគ្នា ទោះបីជាមានស្នាមញញឹមដែលគួរអេាយទាក់ទាញមែន តែកែវភ្នែកបែរជាស្រអាប់គ្មានពន្លឺ ទឹកមុខធ្លាក់ចុះយ៉ាងច្បាស់សូម្បីតែហេឆាន់ក៏មេីលដឹង
''ម៉េចបានគិតអញ្ចឹង?''
''ណាគេក៏ស្រលាញ់''
''ណាគេហ្នឹងចង់និយាយពីណាគេ?''
''គ្រប់គ្នាហ្នឹង''
''ដឹងហ៎ ថាពួកហ្នឹងធ្លាប់ស្រលាញ់រេនជុន?''
''ដឹង រឿងអីមិនដឹង ហេីយមិនមែនត្រឹមធ្លាប់ហេ៎ ត្រូវអត់?''
JN
21:40
JN unsent a message.
read
1995 (4)
22:31
jm.
23:01
JN
23:04
1995 (4)
9:45
🌹☕️ (3)
11:20
😧