-Protect-
ប៊េកហ្យុនចាប់ផ្តេីមមានអារម្មណ៍ថាឃ្លានរបស់ដែលឆៅៗហេីយមានឈាម ទេីបត្រូវកម្ម៉ង់ស្តេកដែលមិនសូវឆ្អិនជាអាហារពេលថ្ងៃ តាំងពីព្រឹកមកប៊េកហ្យុនគ្មានសមាធិក្នុងការធ្វេីការនេាះទេ ព្រេាះរវល់តែគិតរឿងនេាះរហូត
រឿងដែលអុីសុីងនិយាយជាមួយជុងអុីន...
បេីខ្លួនឯងជាឆ្កែចចកពិតមែន ប៊េកហ្យុនត្រូវធ្វេីម៉េច នឹងឃ្លានឈាមដូចវេមផាយអត់? ហេីយ... ជាពិសេសអ្វីដែលប៊េកហ្យុនចង់ដឹងគឺ ប៊េកហ្យុននឹងមានសមត្ថភាពពិសេសដូចគេអត់?
''នូណា... ពេលថ្ងៃប៊េកសុំសំរាកណា៎!''
''ប៊េកហ្យុនកេីតអីមែន? ឈឺហ៎?''
''អឺម ប៊េកឈឺក្បាលតិចតួច... អត់មានអ្នកជំងឺបន្ទាន់ណាអី?''
''អត់ហេ៎! ប៊េកហ្យុនសំរាកអេាយបានច្រេីនហូវណា៎! ណាមួយនូណាឆាប់បានចេញដែរ ហិហិ''
''គ្យុងស៊ូ?''
<ហឺម?>
''ល្ងាចនេះទំនេរអត់?''
<ហឺម? យេីង...>
''ម៉េច?''
<ពុងនៅមួយលេាកជុងអុីន>
''អ៎... យេីងតេទៅរំខានឯងមែន? បានអា៎យចឹង!''
<ឈប់...>
ប៊េកហ្យុនចុចបិទភ្លាម ព្រេាះមិនចង់រំខានគ្យុងស៊ូហេីយនិងជុងអុីន គំនិតដែលគិតថានឹងបបួលគ្យុងស៊ូទៅផឹកជាមួយគ្នានេាះ ប្រហែលជាត្រូវផ្លាស់ប្តូរទៅជាទៅអង្គុយផឹកម្នាក់ឯងហេីយ
''ប៊េកហ្យុនតេម៉េាហ៎?'' ជុងអុីនសួរក្រេាយពេលគ្យុងស៊ូដាក់ទូរស័ព្ទចុះ
''អឺម! តេម៉េាសួរល្ងាចនេះទំនេរអត់? អត់ទាន់និយាយអីហេីយផងក៏បិទបាត់''
''អ៎...'' ជុងអុីនងាកមកចាប់អារម្មណ៍ផ្លូវនៅចំពេាះមុខវិញ
''លេាកជុងអុីនទំលាក់ញ៉ុមនៅមុខនេះក៏បានដែរ ថារកទៅថតរូបលេងតិច'' គ្យុងស៊ូចង្អុលទៅកាន់សួនច្បារមួយ ដែលមានដេីមឈេីពណ៍ផ្កាឈូកជាច្រេីន
''សួនសាធារណៈ?'' ជុងអុីនធ្វេីមុខឆ្ងល់ភ្លាម ព្រេាះគិតថានេះមិនមែនជាផ្ទះរបស់គ្យុងស៊ូនេាះទេ
''អឺម ឃេីញផ្កាស្អាតអា៎ ហេីយនៅមេីលឃេីញទន្លេហានទៀត... តែប៉ុន្មានម៉េាងទៀតនឹងឃេីញព្រះអាទិត្យលិច''
''មែនហ៎? ទៅដែរបានអត់?'' ពេលដែលឃេីញអ្នកដែលអង្គុយជិត និយាយដេាយទឹកមុខញញឹមញញែម ហេីយថែមទាំងអធិបាយរហូតដល់ជុងអុីនស្រម៉ៃដល់រូបភាពដែលស្រស់ស្អាតនេាះ ជុងអុីនក៏សំរេចចិត្តគេចពីការងារដែលខ្លួនឯងត្រូវត្រលប់ទៅធ្វេី
គេចមួយថ្ងៃប្រហែលជាគ្មានអ្នកណាហ៊ានដេញប្រធានក្រុមហ៊ុនចេាលទេដឹង
''ហឺម? ចុះការងារ...'' គ្យុងស៊ូធ្វេីមុខឆ្ងល់ដាក់ជុងអុីន ព្រេាះមុននេះទេីបតែនិយាយថាប្រញាប់ត្រលប់ទៅធ្វេីការវិញ តែបែរជាមកសុំទៅជាមួយ
''ស្មេីរនេះអា៎យទៅធ្វេីការលែងទាន់អា៎យ ទៅដែរណា៎'' ជុងអុីនសុំម្តងទៀត ហេីយញញឹមដាក់
''^^'' គ្យុងស៊ូងក់ក្បាល មុននឹងញញឹមតបទៅវិញ
dksoo
20 likes
dksoo first sunset with u 🌆
ប៊េកហ្យុនសំងំនៅក្នុងបន្ទប់ធ្វេីការរបស់ខ្លួនឯងរហូតដល់ល្ងាចដេាយមិនព្រមចេញទៅណា ខួរក្បាលរបស់ប៊េកហ្យុននៅតែគិតដល់រឿងផ្តេសផ្តាសហេីយអត់ប្រយេាជន៍ កាន់តែគិតក្លិនរបស់បិសាចកាន់តែសាយភាយចេញទៅ ធ្វេីអេាយអុីសុីងដែលលួចចាំប៊េកហ្យុននៅខាងក្រៅអត់បារម្ភមិនបាន
ប៊េកហ្យុនអង្គុយភ្លឹករហូតដល់អុីសុីងចូលមកប្រាប់ថាដល់ម៉េាងចេញហេីយ ប៊េកហ្យុនងេីបចេញពីកៅអីដែលខ្លួនឯងអង្គុយ ហេីយដេីរចេញពីបន្ទប់ដេាយមិននិយាយជាមួយអុីសុីងសូម្បីតែមួយម៉ាត់ ពេលមកដល់កន្លែងចតឡាន ប៊េកហ្យុនបេីកទ្វារចូលទៅអង្គុយកន្លែងជិតតៃកុងឡាន ព្រេាះអារម្មណ៍មិននៅក្នុងខ្លួនបែបនេះ បេីហ៊ានតែបេីកឡានប្រាកដជាគ្រេាះថ្នាក់ជាមិនខាន អុីសុីងដឹងតួរនាទីរបស់ខ្លួនទេីបអង្គុយកន្លែងបេីកឡាន ហេីយបញ្ឆេះឡាន
''ចតផ្លូវមុខ!'' ប៊េកហ្យុននិយាយដេាយសំលេងត្រជាក់
''ប៊េកហ្យុន...''
''សុំម្ង៉ៃបានអត់? ញ៉ុមមិនដឹងថាត្រូវធ្វេីម៉េចទៀតហេ៎ ហេតុអី? ហេតុអីត្រូវជាញ៉ុម?'' ប៊េកហ្យុននិយាយដេាយសំលេងតិចៗ ហាក់ដូចជានិយាយជាមួយខ្លួនឯង
អុីសុីងកាច់សុីញ៉ូហេីយបត់ចូលទៅកន្លែងចតឡាន តាមដែលប៊េកហ្យុនត្រូវការ ពេលដែលចតឡានហេីយអុីសុីងលូកយកទូរស័ព្ទរបស់ខ្លួនឯងចេញមក ស្របពេលដែលប៊េកហ្យុនកំពុងតែបេីកទ្វារឡានចេញទៅ
''ប៊េកហ្យុន! ឈប់សិន!'' អុីសុីងដែលលឿនជាងប្រញាប់ចាប់ដៃប៊េកហ្យុនមិនអេាយចេញទៅ
''...'' ប៊េកហ្យុនងាកមកមេីលមុខអុីសុីងមុននឹងទាញដៃអុីសុីងចេញ
ចំលែកដល់ហេីយ ដៃរបស់អុីសុីងមានអារម្មណ៍ថាត្រជាក់ដល់ហេីយ ត្រជាក់ជាងធម្មតាទៅទៀត
''អាឡូ?'' ពេលដែលប៊េកហ្យុនចុះពីលេីឡានបាត់ អុីសុីងប្រញាប់ចុចតេទៅរកជំនួយភ្លាម
<អឺម>
''ឯងទៅពេទ្យយកឈាមអេាយយេីងតិចបានអត់?''
<ហឺម?>
''យេីងដូចជាត្រូវពិសរបស់ពួកឆ្កែចចក'' អុីសុីងមានអារម្មណ៍មិនសូវស្រួលតាំងពីព្រឹកមិញ មានអារម្មណ៍ថារងា ហេីយអស់កំលាំងខុសធម្មតា បេីមិនបានឈាមចំនួនច្រេីន រឺក៏តាំងសាមាធិទេ អុីសុីងប្រាកដជាមិនអាចការពារប៊េកហ្យុនបាននេាះទេ
<ពិសពីឈាមប៊េកហ្យុន?> ជុងអុីនសួរបញ្ជាក់
''អឺម... លឿនតិចម៉េា''
មិនយូរប៉ុន្មាន ក្រេាយពេលផឹកឈាមអស់3ដប អុីសុីងប្រញាប់ចុះពីលេីឡាន ហេីយដេីរចូលទៅក្នុងក្លឹបភ្លាម សំលេងចំរៀង ហេីយនិងក្លិនបារីធ្វេីអេាយអុីសុីងពិបាករកក្លិនរបស់ប៊េកហ្យុន ទីនេះនៅមានក្លិនរបស់បិសាចផ្សេងៗទៀតផង មិនថាខំសំលេងរកមេីលប៉ុណ្ណាក៏នៅតែមិនឃេីញរាងកាយតូចដែលខ្លួនឯងចង់ជួប
វត្ថុរាវមួយកែវហេីយមួយកែវទៀត ហូរចូលតាមបំពង់ករបស់ប៊េកហ្យុនចូលទៅក្នុងក្រពះ ទេាះជាមានរសជាតិល្វីង ហេីយគ្រូពេទ្យដូចជាប៊េកហ្យុនមិនគួរផឹកវា តែពេលខ្លះពេលដែលមានបញ្ហាមិនអាចដេាះស្រាយបាន ស្រាក៏ជារបស់ល្អមួយដែលអាចជួយបានដែរ
''ម៉េាម្នាក់ឯងហ៎?'' សំលេងមនុស្សម្នាក់និយាយឡេីង ធ្វេីអេាយប៊េកហ្យុនងាកមុខទៅមេីល ក្នុងចិត្តបែរជាលួចគិតថាជាអុីសុីង តែបែរជាមិនមែន
''...'' ប៊េកហ្យុនមិនឆ្លេីយតប ហេីយងាកទៅលេីកកែវផឹកបន្ត
''កែវនេះញ៉ុមប៉ាវ :)'' គេនិយាយហេីយដាក់កែវស្រាដែលមានទឹកពណ៌លឿង ចំពេាះមុខប៊េកហ្យុន ដៃដែលនៅមិនស្ងៀមនេាះក៏ឆ្លៀតឱកាសប៉ះថ្ពាល់ដែលក្តៅអ៊ុនៗរបស់ប៊េកហ្យុន
មិនបានមួយវិនាទីផង ដៃនេាះក៏ត្រូវបានក្រវាសចេញ ដេាយស្នាដៃរបស់អុីសុីង បេះដូងដែលលេាតញាប់ដេាយភាពភ័យខ្លាចអំបាញ់មិញ ចាប់ផ្តេីមលេាតធម្មតាវិញ ពេលដែលឃេីញអុីសុីង
ស្មានតែអត់ម៉េាអា៎យតា៎ ><
''បេីមិនចង់មានរឿង ឯងគួរតែដឹងថាយេីងម៉េាមុន!'' មនុស្សម្នាក់ដែលកំពុងតែអង្គុយលេីកៅអីខ្ពស់ជិតប៊េកហ្យុននិយាយដាក់អុីសុីង ដេាយទឹកមុខរករឿង
ពេលដែលនៅជិតបែបនេះ អុីសុីងធំក្លិនបិសាចវេមផាយចេញពីខ្លួនរបស់គេ ហេីយក៏ដឹងដូចគ្នាថាគេក៏ដឹងដែរថាអុីសុីងជាវេមផាយដូចគ្នា
''តែម្នាក់នេះមកជាមួយយេីង យកល្អកុំមករញ៉េរញ៉ៃជាមួយមនុស្សរបស់យេីង'' អុីសុីងលូកដៃទៅទាញកែវក្នុងដៃរបស់ប៊េកហ្យុន ដេីម្បីកុំអេាយប៊េកហ្យុនផឹកបន្ត មុននឹងដាក់វាចេាលលេីតុ
''បេីអញ្ចឹង... អ្នកណាឈ្នះ អ្នកហ្នឹងបាន'' គេនិយាយហេីយញញឹមមុននឹងងេីបឈរ ហេីយដេីរចេញទៅបាត់
អុីសុីងងាកទៅមេីលប៊េកហ្យុន តែពេលដែលឃេីញប៊េកហ្យុនលេីកកែវស្រាដែលអាបិសាចម្នាក់នេាះយកមក អុីសុីងក៏ត្រូវដកដង្ហេីមធំ មិនដឹងជាដាក់អីក្នុងហ្នឹងខ្លះទេ ><
អុីសុីងបង់លុយថ្លៃស្រា ហេីយអូសប៊េកហ្យុនចេញមកក្រៅ មិនទាន់ចេញផុតពីទ្វារផង អាបិសាចម្នាក់នេាះក៏ចាប់ទាញអុីសុីង ហេីយក្រវាត់ទៅត្រូវនឹងជញ្ជាំងរបស់ក្លឹប ប៊េកហ្យុនដែលឈរសំលឹងមេីលញញឹមតិចៗ មុននឹងបិទភ្នែកហេីយក៏ដួលទៅលេីដីបាត់
បិសាចនេាះពេលដែលឃេីញអុីសុីងមានអាការៈមិនសូវស្រួល ក៏ស្ទុះទៅរកហេីយច្របាច់ករបស់អុីសុីង អុីសុីងចាប់កដៃនេាះជាប់ហេីយច្របាច់ខ្លាំងៗតបទៅវិញ ទឹកមុខទាំង2នាក់បង្ហាញពីភាពឈឺចាប់យ៉ាងច្បាស់
''មួយកែវទៀត!'' ប៊េកហ្យុនដែលស្រវឹងហេីយ ហេីយគេងលក់បាត់ ក៏មមេីរឡេីងតិចៗ ដេាយមិនដឹងថាមានគេ2នាក់កំពុងតែឈ្លេាះគ្នាដេាយសារខ្លួន
អុីសុីងបន្ថែមកំលាំងច្របាច់ដៃបិសាចនេាះ ហេីយទាញចេញពីករបស់ខ្លួន មុននឹងដាល់មួយដៃទៅលេីផ្ទៃមុខនេាះ រាងកាយរបស់គេខ្ទាតទៅឆ្ងាយគួរសម មុននឹងបុកត្រូវនឹងឡានមួយ ហេីយធ្វេីអេាយឡាននេាះកំពិតខ្ទេច
អុីសុីងរត់ទៅជិតប៊េកហ្យុន មុននឹងលេីកប៊េកហ្យុនដែលគេងនៅលេីដី អេាយផ្អែកនឹងជញ្ជាំងរបស់ក្លឹបស្រួលបួល តែក៏ត្រូវគេទាញកអាវពីខាងក្រេាយ ចង្កូមស្រួចៗរបស់គេចាក់ចូលទៅក្នុងកញ្ចឹងករបស់អុីសុីង មុននឹងចាប់ផ្តេីមប៊ឺតឈាម
ស្នាមញញឹមតិចៗផុសឡេីងក្នុងន័យអ្នកឈ្នះ ពេលដែលឃេីញអុីសុីងលែងកំរេីក តែមិនបានប៉ុន្មានស្រាប់តែមានអ្នកណាម្នាក់ទាញកអាវគេពីក្រេាយ
''ឯង!!'' បិសាចវេមផាយស្រែកឡេីងដេាយភាពមួរម៉ៅ ហេីយសំលឹងមេីលអ្នកដែលហ៊ានមកកាត់ចង្វាក់របស់គេ បេីជាមនុស្សធម្មតានឹងប៊ឺតឈាមអេាយអស់ពីខ្លួនម្តងចាំមេីល
មិនទាន់បានគិតហេីយស្រួលបួលផង ម្នាក់នេាះក៏ប្រែក្រឡាទៅជាឆ្កែចចករេាមពណ៌មាស ដែលមានមាឌធំខ្លាំង វេមផាយម្នាក់នេាះមានទឹកមុខភ្ញាក់ផ្អេីល មុននឹងបែរខ្នងរត់គេច ដេាយមានឆ្កែចចកនេាះរត់តាម
អុីសុីងលូកដៃទៅប៉ះកញ្ចឹងករបស់ខ្លួនឯង មុននឹងបិទភ្នែកហេីយប្រេីសមត្ថភាពពិសេសប៉ុន្តែឈាមនៅតែហូរចុះមក អុីសុីងគ្មានកំលាំងសូម្បីតែកំរេីកដៃខាងឆ្វេងរបស់ខ្លួន តែមិនថាពិបាកយ៉ាងណាក៏ដេាយ ក៏ត្រូវតែនាំប៊េកហ្យុនត្រលប់ទៅផ្ទះអេាយបាន
អុីសុីងដាក់ប៊េកហ្យុនចុះលេីគ្រែថ្នមៗ មុននឹងទាញភួយមកដណ្តប់អេាយស្រួលបួល ហេីយរៀបដេីរចេញពីបន្ទប់នេាះ តែក៏ត្រូវប៊េកហ្យុនកាន់ដៃជាប់
''ជុងអុីន...'' អ្នកដែលមិនមែនជាម្ចាស់ឈ្មេាះឈប់ឆ្ងក់ មុននឹងសំលឹងមុខប៊េកហ្យុនស្មេីរ
''...''
''ជុងអុីនដឹងអត់ថា... មានអ្នកស្រលាញ់... ហិហិហិ'' និយាយហេីយក៏សេីចចេញមក អុីសុីងមេីលផ្ទៃមុខស្រស់ស្រាយនេាះដេាយភាពឈឺចាប់ចំលែកៗក្នុងទ្រូង
''គ្យុងស៊ូ... គ្យុងស៊ូស្រលាញ់ជុងអុីនអា៎ដឹងអត់?''
''ប៊េកហ្យុន?'' អុីសុីងជ្រួញចញ្ចេីមភ្លាម ប៊េកហ្យុននិយាយអីហ្នឹង?
ពេលដែលលឺឈ្មេាះខ្លួនឯងត្រូវបានគេហៅ ទេាះជាធ្ងន់ត្របកភ្នែកប៉ុណ្ណាក៏ប៊េកហ្យុននៅតែព្យាយាមបេីកភ្នែក ហេីយសំលឹងមេីលមុខអ្នកដែលនៅចំពេាះខ្លួន សំលឹងមេីលដេាយខ្សែភ្នែកដែលខ្លួនឯងមិនធ្លាប់សំលឹងមេីលអ្នកណាបែបនេះពីមុនមក
ធានាថាអុីសុីងលង់មិនតិចនេាះទេ
''លេាកអុី... សុីង...'' ប៊េកហ្យុនញញឹម ហេីយយកចង្អុលដៃចាក់ថ្ពាល់របស់អុីសុីងដែលមានខួចបង្ហាញឡេីងតិចៗ
ដៃតូចៗនេាះចាប់ទាញដៃរបស់អុីសុីង រហូតដល់អុីសុីងបាត់បង់លំនឹង ហេីយអង្គុយទៅលេីគ្រែរបស់ប៊េកហ្យុន
''ក្តៅ... ក្តៅ...'' ប៊េកហ្យុនសេីយសក់ខ្លួនឯងឡេីង ហេីយយកដៃជូតញេីសនៅត្រង់ក
''ប៊េក... ហ្យុន...''
''ត្រជាក់... ត្រជាក់អា៎... ចូលចិត្ត...'' ប៊េកហ្យុនបិទភ្នែក ហេីយចាប់ដៃរបស់អុីសុីងមកដាក់លេីថ្ពាល់របស់ខ្លួនឯង
''ក្នុងស្រានេាះ...''
''កន្លែងនេះក៏ក្តៅ ><'' ប៊េកហ្យុនយកដៃរបស់អុីសុីងអូសពីថ្ពាល់ខ្លួនឯង របស់ដល់ក ហេីយអូសចុះមកខាងក្រេាមបន្តិច មុននឹងត្រូវអុីសុីងទាញដៃរបស់ខ្លួនឯងទៅវិញ
ដេាយសារតែដឹងថាប៊េកហ្យុនស្រវឹងខ្លាំង ហេីយក៏ប្រហែលជាត្រូវថ្នាំរបស់អាបិសាចនេាះ ទេីបអុីសុីងសំរេចចិត្តងេីបចេញហេីយត្រលប់ទៅផ្ទះវិញ ណាមួយក្រេាយពីប៊ឺតពិសចេញពីខ្លួនប៊េកហ្យុនហេីយ អុីសុីងមិនទាន់បានតាំងសាមាធិ ដេីម្បីអេាយចិត្តខ្លួនឯងរឹងមាំផង បេីសិនជាត្រូវប៊េកហ្យុនធ្វេីចឹងដាក់លេីសពីនេះទៀត អុីសុីងប្រហែលជាមិនអាចហាមខ្លួនឯងបានទៀតនេាះទេ
''ហុឺ... ហុឺ... ក្តៅ...'' ប៊េកហ្យុនស្រាប់តែងេីបអង្គុយ ធ្វេីអេាយអុីសុីងដែលដេីរជិតដល់មាត់ទ្វារហេីយ ងាកត្រលប់មកមេីលវិញ
''...''
ប៊េកហ្យុនចាប់ទាញកអាវរបស់ខ្លួនឯង ហាក់បីដូចជាចង់អេាយវាទៅអេាយផុតពីខ្លួន អុីសុីងដេីរត្រលប់មកចាប់ដៃរបស់ប៊េកហ្យុន មុននឹងធ្វេីអេាយឡេវអាវទីមួយដាច់ចេញពីអាវ
''ដេាះអាវអេាយតិច!'' ដៃទាំងសងខាងដែលចាប់កដៃរបស់ប៊េកហ្យុនឈប់ស្ងៀម ពេលដែលបានលឺពាក្យចេញពីមាត់នេាះ
មនុស្សកំពុងតែមានភាពអត់ធ្មត់ទាបផង... តិច...
''ណា៎លេាកអុីសុីងងងងងងងងងងងងងងងងងងងងងង...''
ពេលដែលប៊េកហ្យុនមិនព្រមបញ្ឈប់ អុីសុីងក៏អេានចុះទៅបិទមាត់នេាះដេាយបបូរមាត់របស់ខ្លួនឯង ខ្លួនរបស់អុីសុីងពាក់កណ្តាលខាងលេីផ្តេកទៅលេីខ្លួនរបស់ប៊េកហ្យុន ដំបូងរសជាតិល្វីងរបស់ស្រាចូលមកពេញក្នុងមាត់របស់អុីសុីង តែមិនយូរប៉ុន្មានរសជាតិផ្អែមដូចស្ត្រប៊េរីក៏បានចូលមកជំនួស អុីសុីងមិនដឹងថាខ្លួនឯងថេីបប៊េកហ្យុនយូរប៉ុណ្ណា ដឹងខ្លួនម្តងទៀតប៊េកហ្យុនក៏នៅស្ងៀមបាត់ទៅហេីយ
អុីសុីងដកបបូរមាត់ចេញមុននឹងអង្អែលថ្ពាល់ដែលក្រហមងាំងរបស់ប៊េកហ្យុនថ្នមៗ ហេីយបបូរមាត់នេាះក៏សរភាពពាក្យក្នុងចិត្តចេញមក
''ប៊េកហ្យុន... ញ៉ុមស្រលាញ់នាយ... តាំងពីពេលណាក៏មិនដឹង ដឹងខ្លួនម្តងទៀតក្នុងខួរក្បាលក៏មានតែនាយ... ស្អែកនេះពេលនាយងេីបម៉េា ប្រហែលជាចាំអីអត់បានហេ៎... សុបន្តិល្អណា៎... ប៊េកហ្យុន...'' អុីសុីងសេីយសក់របស់ប៊េកហ្យុនឡេីង មុននឹងអេានចុះទៅថេីបថ្នមៗត្រង់បបូរមាត់ មុននឹងដកបបូរមាត់ចេញ តែសុខៗដៃទាំងសងខាងរបស់ប៊េកហ្យុនស្រាប់តែអេាបជុំវិញករបស់អុីសុីង
អុីសុីងបេីកភ្នែកធំៗ សំលឹងមេីលមុខរបស់ប៊េកហ្យុនដែលនៅជិតខ្លាំងមែនទែន ភ្នែករបស់ប៊េកហ្យុននៅតែបិទដដែល
ដឹងខ្លួនអត់នៀក ថាធ្វេីអី? ទេាះជាភ្ញាក់មកខឹង រឺក៏ស្អប់ ក៏មិនប្រលែងអេាយទៅណាដែរណា៎!!!
''ហឺមមម'' ប៊េកហ្យុនរអ៊ូក្នុងបំពង់កតិចៗ មុននឹងចាប់ផ្តេីមមានអារម្មណ៍ថាដកដង្ហេីមលែងចេញ
ត្របកភ្នែកទាំងសងខាងបេីកឡេីង ដេីម្បីរកមេីលសារហេតុ ផ្ទៃមុខរបស់អ្នកណាម្នាក់ដែលនៅជិតខ្លាំង ហេីយនិងការប៉ះពាល់នៅត្រង់មាត់ធ្វេីអេាយប៊េកហ្យុនដឹងថាពេលនេះកំពុងតែមានរឿងអីកេីតឡេីង គ្រាន់តែត្របកភ្នែកដែលបិទជិតមួយគូរ ក៏ធ្វេីអេាយប៊េកហ្យុនដឹងដែរថាជាអ្នកណា ភ្នែកទាំងគូរចាប់ផ្តេីមបិទម្តងទៀតដេាយភាពងងុយ
