-Broken-
ងឺតតត
''ប៊េកហ្យុន... យប់នេះឆាន់សុំគេងមួយបានអត់?''
''អត់បានហេ៎ ប៊េកនៅផ្ទះមួយម៉ាក់ មួយប៉ា ហេីយនៅមានបងប្រុសទៀត''
''តែឆាន់គេងមួយប៊េកតា៎ មែនគេងពួកអ្នកផ្សេងណា៎''
''ឆាន់~~~!''
''ណា ប៊េកហ្យុនណា ទេាះម៉េចឆាន់ក៏ត្រូវទៅនិយាយជាមួយម៉ាក់ប៉ាប៊េករឿងរៀបការដែរ''
''...'' ចិត្តទន់ទៀតហេីយប៊េកហ្យុនអេីយ
''ណា~~~~ តែមួយយប់ហេ៎''
''ចឹងក៏បាន ចាំប៊េកចូលទៅប្រាប់សេហ៊ុនអេាយមកខិតឡានទៅក្នុង ដេីម្បីអេាយឆាន់យកឡានទៅចតខាងក្នុងណា៎''
''okay ចាំឆាន់ចុះទៅបេីកទ្វារអេាយណា៎''
សំលេងទ្វារលាន់លឺក្រឹប មុននឹងខ្យល់ត្រជាក់បក់មកប៉ះខ្លួនរបស់ខ្ញុំ ហេីយឆាន់យ៉លក៏អេានមកចុចកន្លឹះដេាះខ្សែក្រវ៉ាត់អេាយខ្ញុំ ហេីយនាំខ្ញុំចុះពីលេីឡាន
''ចាំតិចណា៎'' ខ្ញុំងាកទៅញញឹមដាក់ មុននឹងដេីរយឺតៗចូលទៅក្នុងផ្ទះ
អៀតតត
''ម៉ាក់ ប៉ា ប៊េកម៉េាវិញអា៎យ''
''ប៊េកហ្យុន ញាំុបាយនៅកូន?'' សំលេងមនុស្សស្រីតែម្នាក់នៅក្នុងផ្ទះលាន់លឺឡេីង
''នៅ! ញាំុតែផបខន ហេីយនិងនំ'' ខ្ញុំឆ្លេីយតបទៅវិញ មុននឹងដេីរយឺតៗសំដៅទៅតុនៅផ្ទះបាយ
''ចឹងតេីបានធាត់ទៅៗ'' សំលេងធំ ហេីយក្រឡៗបែបនេះ មានតែម្នាក់គត់ក្នុងផ្ទះ
''ម៉ាក់អា៎ មេីលហ៎ សេហ៊ុនថាអេាយប៊េកទៀតអា៎យ'' ខ្ញុំប្រញាប់ទូពិតភ្លាម
''សេហ៊ុនអា៎! កុំថាអេាយប្អូនមេីល ប្អូនឡេីងគួរអេាយស្រលាញ់ប៉ុណ្ណឹងអា៎យ'' ម៉ាក់និយាយ ក្រេាយពេលលឺសំលេងផាច់ មានន័យថាសេហ៊ុនត្រូវមួយដៃរបស់ម៉ាក់ជាមិនខាន
''មុខដូចកូនឆ្កែអា៎យ នៅធាត់ដូចកូនជ្រូកទៀត ហាហាហា''
''សេហ៊ុននននន!!!!'' ខ្ញុំធ្វេីមុខក្រញ៉ូវមុននឹងនិយាយដេាយសំលេងខឹង
''ថាលេងតា៎ ម៉េាះ! ម៉េាញាំុបាយ'' សំលេងកៅអីទង្គិចនឹងឥដ្ធធ្វេីអេាយខ្ញុំដឹងថាអ្នកណាម្នាក់កំពុងតែងេីបចេញពីលេីកៅអី ហេីយបេីទាយមិនខុសទេ ម្នាក់នេាះគឺជាសេហ៊ុន
''សេហ៊ុន! ជួយទៅខិតឡានតិចបានអត់? យប់នេះ... ឆាន់យ៉លសុំគេងនៅហ្នឹងដែរ'' ខ្ញុំនិយាយដេាយទឹកមុខកង្វល់ខ្លាចអ្នកផ្សេងមិនពេញចិត្ត ដែលខ្ញុំនាំសង្សារមកគេងនៅផ្ទះបែបនេះ
''គេអត់មានផ្ទះខ្លួនឯងហេ៎ហ៎?'' ព្រេាះសេហ៊ុនមិនសូវចូលចិត្តឆាន់យ៉លប៉ុន្មាននេាះទេ
''ពួកយេីងទៅដេីរលេងពេញម្ង៉ៃ ហេីយឆាន់យ៉លអាចហត់ ទេីបខ្ជិលបេីកឡានទៅវិញ''
''ប៊េកក៏ដឹងថាផ្ទះយេីងគ្មានបន្ទប់គេងសំរាប់ភ្ញៀវ''
''សេហ៊ុនណា ឆាន់គេងមួយប៊េកក៏បានដែរ... ហេីយណាមួយឆាន់សុំប៊េករៀបការអា៎យ... វាប្រហែលជាមិនអីហេ៎... ដឹង''
''សុំរៀបការ? វាមិនលឿនពេកហេ៎ហ៎? ទេីបតែស្រលាញ់គ្នាបាន 2ខែសេាះ''
''សេហ៊ុននន! ចេញទៅខិតឡាន! កុំអេាយឆាន់យ៉លចាំយូរ!'' សំលេងរបស់ម៉ាក់និយាយ ហេីយសេហ៊ុនក៏បញ្ចេញសំលេងឆឹស មុននឹងដេីរចេញទៅ
ម៉ាក់នាំខ្ញុំមកអង្គុយជិតគាត់ ហេីយដួសម្ហូបដាក់ចានអេាយ ក្រេាយមកឆាន់យ៉លក៏ដេីរចូលមក ព្រមជាមួយសំលេងគ្រាំង ដែលគិតថាប្រហែលជាសំលេងបិទទ្វាររបស់សេហ៊ុន
''ឆាន់យ៉ល! ម៉េាះ! ម៉េាញាំុបាយមួយគ្នាម៉េាកូន''
គ្រប់គ្នាក៏និយាយគ្នាពីនេះពីនេាះ មានតែសេហ៊ុនដែលមិននិយាយអីទាំងអស់
''ណែស! ខេាអាវរបស់សេហ៊ុន ឆាន់ប្រហែលជាពាក់បាន ហេីយកន្សែងពេាះគេាថ្មីនៅក្នុងបន្ទប់ទឹក''
''អឺមមមម ប៊េកហ្យុនកុំទាន់អាលគេងអា៎''
''ដឹងអា៎យ ចាំឆាន់...''
''ចាំឆាន់និយាយពាក្យ good night សិន''
''...'' ឃ្លាប្រចាំរបស់ឆាន់យ៉ល ខ្ញុំស្តាប់ឡេីងសាំទៅហេីយ
''លេីកទីមួយដែលនិយាយនៅក្រៅ មុខប៊េកហ្យុនក្រហមទៀត គួរអេាយស្រលាញ់!'' ព្រេាះរាល់ដង ខ្ញុំតែងតែស្តាប់តាមទូរស័ព្ទ
''មុខទឹកលឿនៗហូវ''
''ទទួលបញ្ជារ''
ក្រេាយពីសំលេងទឹកដែលប៉ះនឹងឥដ្ធនៅក្នុងបន្ទប់ទឹកចាប់ផ្តេីមស្ងាត់ សំលេងបេះដូងរបស់ខ្ញុំបែរជាលេាតញាប់ខ្លាំងៗទៅវិញ នេះជាលេីកទីមួយហេីយដែលខ្ញុំគេងលេីគ្រែជាមួយឆាន់យ៉ល វាធ្វេីអេាយខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា... ថា... ពិបាកនិយាយអា៎
''ប៊េកហ្យុនអា៎~~~~'' ខ្ញុំមិនដឹងថាឆាន់យ៉លបិទភ្លេីងបន្ទប់រឺនៅ ព្រេាះតែរវល់អៀន ទេីបមិនបានចាប់អារម្មណ៍ពីសំលេងកុងតាក់ភ្លេីង
''ហឺម??''
''ឆាន់ស្រលាញ់ប៊េកណា~~~'' ហេីយរឿងដែលខ្ញុំកង្វល់បានចាប់ផ្តេីមទៀតហេីយ
ឆាន់យ៉លសន្សឹមៗថេីបករបស់ខ្ញុំ មុននឹងថេីបឡេីងមកដល់ថ្ពល់...
''ឆាន់យ៉ល... កុំ...''
''ពួកយេីងជិតរៀបការអា៎យណា''
''ចាំការហេីយអត់បានហេ៎ហ៎?''
''ខ្លាចអី? ឆាន់ស្រលាញ់ប៊េកសឹងអី ឆាន់គ្មានថ្ងៃចេាលប៊េកហេ៎'' ឆាន់បញ្ឈប់ការថេីបពិតមែន តែខ្យល់ដង្ហេីមរបស់ឆាន់យ៉ល ធ្វេីអេាយខ្ញុំដឹងថាច្រមុះរបស់ឆាន់យ៉លនៅជិតនឹងបបូរមាត់របស់ខ្ញុំប៉ុណ្ណា
''តែ... ឆាន់... ប៊េកអត់ទាន់ត្រៀមខ្លួនហេ៎'' ខ្ញុំប្រេីដៃទាំងសងខាងទប់ដេីមទ្រូងរបស់ឆាន់យ៉លដេីម្បីកុំអេាយឆាន់យ៉លចូលមកកាន់តែជិតទៀត
''អត់អីហេ៎ បណ្តេាយតាមធម្មជាតិ'' ហេីយបបូរមាត់របស់ឆាល់យ៉លក៏ដាក់ចុះពីលេីបបូរមាត់របស់ខ្ញុំ
''អឺមមមម... ឆាន់!!!'' ខ្ញុំប្រមូលកំលាំងទាំងអស់រុញឆាន់ចេញមួយទំហឹង
''អត់ក៏អត់ទៅ!!!!!'' សំលេងដែលធ្លាប់តែផ្អែមល្ហែម ទន់ផ្លន់របស់ឆាន់យ៉ល ពេលនេះវាក្លាយទៅកំហក គំរេាះគំរេីយ
គ្រាំងងង
''ឆាន់! ឆាន់!'' ខ្ញុំប្រញាប់ងេីបចេញពីលេីគ្រែ ហេីយដេីរចេញពីបន្ទប់អេាយបានលឿនបំផុតតាមដែលអាចធ្វេីបាន ពេលដែលខ្ញុំកំពុងតែរាវរកបង្កាន់ដៃជណ្តេីរ ហេីយឈានជេីងបានមួយជំហាន សំលេងបញ្ឆេះឡានលាន់លឺឡេីង ហេីយសំលេងនេាះក៏ចាប់ផ្តេីមស្ងាត់ទៅៗ
ខ្ញុំសន្សឹមៗដាក់ខ្លួនអង្គុយចុះលេីឥដ្ធហេីយយកដៃអេាបជង្គង់របស់ខ្លួនឯង មុននឹងបង្ហូរទឹកភ្នែកទាំងអស់ចេញមក
''ហុឺ ហុឺ ហុឺ''
''ឈ្លេាះគ្នាហ៎?'' សំលេងរបស់សេហ៊ុនលាន់លឺឡេីងក្បែរខ្ញុំ មុននឹងមានបាតដៃមួយអង្អែលក្បាលរបស់ខ្ញុំ
ខ្ញុំខិតទៅជិតមុននឹងអេាបខ្លួនប្រាណរបស់សេហ៊ុនជាប់ ហេីយខ្ទប់មុខនឹងដេីមទ្រូងនេាះ
''សេហ៊ុន ហុឺ ហុឺ''
''វាធ្វេីអីប៊េក?''
''ហុឺ ហុឺ...'' ខ្ញុំនៅតែយំ ហេីយក្រវីក្បាល
''វាមានធ្វេីអីប៊េកអត់?''
''ហុឺ ហុឺ...'' ខ្ញុំក្រវីក្បាលម្តងទៀត
''តេាះ! ទៅបន្ទប់វិញ'' ហេីយសេហ៊ុនក៏ទាញខ្ញុំអេាយងេីបឈរ មុននឹងគ្រាខ្ញុំទៅបន្ទប់របស់ខ្ញុំវិញ
''ហុឺ ហុឺ...''
''ឈប់យំណា៎ តិចម៉ាក់ប៉ាភ្ញាក់'' ម្រាមដៃក្តៅអ៊ុនៗរបស់សេហ៊ុនជូតទឹកភ្នែកអេាយខ្ញុំ ទាំងសងខាង
''ហឹក ហឹក'' ខ្ញុំព្យាយាមទប់មិនអេាយខ្លួនឯងយំ ហេីយបាតដៃរបស់សេហ៊ុនដែលអង្អែលក្បាលរបស់ខ្ញុំតិចៗ ធ្វេីអេាយខ្ញុំគេងលក់ដេាយមិនដឹងខ្លួន
7:26AM
Chanyeol calling...
<ទឺតតតត ទឺតតតតត ទឺតតតត ទឺតតតតត លេខទូរស័ព្ទដែលលេាកអ្នកកំពុងហៅ មិនអាចឆ្លេីយតប...>
Chanyeol calling...
<ទឺតតតត ទឺតតតតត ទឺតតតត ទឺតតតតត លេខទូរស័ព្ទ...>
Chanyeol calling...
<ទឺតតតត ទឺតតតតត ទឺតតតត ទឺតតតតត លេខទូរស័ព្ទដែលលេាកអ្នកកំពុងហៅ មិន...>
ខ្ញុំបានលឺពាក្យនេះជិត 10ដងហេីយ តែខ្ញុំនៅតែព្យាយាមជាលេីកទី 11...
Chanyeol calling...
<ទឺតតតត ទឺតតតតត ទឺតតតត ទឺតតតតត អាឡូ>
''ឆាន់យ៉លលលលលល លេីកអា៎យហ៎?''
<ម៉េច?>
''ឆាន់យ៉ល រឿងយប់មិញប៊េកសុំទេាសណា ដែលបដិសេធឆាន់យ៉ល''
<ងងុយគេង បានអា៎យ>
''ឈប់សិន ឆាន់យ៉ល ប៊េកសុំទេាសមែនអា៎ ឆាន់កុំខឹងប៊េកបានអត់?''
<អត់! គេងអា៎យ>
''ឆាន់~~~ កុំធ្វេីចឹង ក្រែងយេីងនឹងរៀបការមួយគ្នានេាះអី ចាំប៉េកប្រាប់ម៉ាក់ ហេីយ...''
<អូយយយ ឈប់និយាយ! ថ្លង់!!!>
''ឆាន់! អេាយប៊េកធ្វេីម៉េចបានបាត់ខឹង? ប៉េកព្រមគ្រប់យ៉ាង ណាណាណា''
<យេីងបែកគ្នាហូវ ហេីយឈប់ម៉េារញ៉េរញ៉ៃជាមួយញ៉ុមទៀត>
''ឆាន់ ប៊េកសុំអង្វរ ប៊េកសុំទេាស''
<ធុញញញ! ទឺត>
''ឆាន់! ឆាន់!!!''
Chanyeol calling...
<ទឺតតតត ទឺតតតតត នៅតេម៉េាធ្វេីអីទៀតនិយាយអត់ចេះស្តាប់ភាសាមនុស្សហេ៎ហ៎?>
''ឆាន់ ហឹក ហុឺ ប៊េក ហុឺ ហឹក ហឹក''
<ស្តាប់មិនយល់ បានអា៎យ ទឺត>
Chanyeol calling...
<ទឺតតតត ទឺតតតតត ទឺតត យ៉ាាាាា! ប្យុន ប៊េកហ្យុន! ខ្វាក់ភ្នែក ហេីយនៅត្រចៀកថ្លង់ទៀតមែន? ប្រាប់ថាធុញ ចេះស្តាប់អត់??? កុំធ្វេីអេាយញ៉ុមធុញជាងហ្នឹងទៀត បានអា៎យ>
''ឆាន់!''
<ញ៉ុមមិនមែន ផាក ឆាន់យ៉ល! ស្តាប់ម្តងទៀតអេាយច្បាស់! ញ៉ុម! មិនមែន! ផាក! ឆាន់! យ៉ល! បានអា៎យ ទឺត>
''ហុឺ ហុឺ''
''...''
''ហុឺ ហុឺ''
''...''
