-No Right-
ឡាននេាះជិះតាមផ្លូវយា៉ងយូរ រហូតដល់ផ្លូវកាត់ផ្ទះរបស់ខ្ញំុ... ដែលជាផ្លូវតែមួយទៅកាន់ក្រុមហ៊ុន sm...
រហូតដល់កាត់ក្រុមហ៊ុននេាះទៀត...
'បងត្រូវទៅ sm'
កុហក :)
ខ្ញំុខាំបបូរមាត់របស់ខ្លួនឯង ហេីយព្យាយាមទប់ទឹកភ្នែក...
ហេតុអីចាំបាច់ត្រូវកុហក?
អុបា៉ទៅណាអេាយប្រាកដ?
ឡាននេាះបេីករហូតមកដល់ផ្លូវស្ងាត់មួយកន្លែង ជូហ្យុកអុបា៉ដូចជាដឹងថាត្រូវតែធ្វេីមេ៉ច ទេីបបេីកពីចំងាយមិនទៅជិតឡាននេាះពេក...
ឡាននេាះឈប់ពីមុខអគារខ្ពស់មួយកន្លែង ហេីយមួយសន្ទុះអុបា៉ក៏ចុះពីលេីឡាន ហេីយ...
!!!
''បេ៊កហ្យុន... យេីងទៅផ្ទះវិញអី?''
''បេ៊ក... បេ៊ក... អត់ចង់ទៅផ្ទះ...''
''ចឹង...''
''ទៅណាក៏បានដែរ ដែលមិនមែនជាផ្ទះ!''
JOOHYUK PART
ខ្ញំមិនដឹងថាខ្ញំុគួរតែធ្វេីអី រឺក៏និយាយអីល្អ... រូបភាពដែលបេ៊កហ្យុនឃេីញនេាះ ពិតជាមិនគួរអេាយជឿពិតមែន... សូម្បីតែខ្ញំុនៅភ្ញាក់ដល់ថ្នាក់នេះ ចុះទំរាំតែប៊េកហ្យុនទៀត...
ខ្ញំុបេីកឡានពីកន្លែងនេាះមករឿយៗរហូតមកដល់ពីមុខទន្លេហាន... បេ៊កហ្យុនបេីកទ្វារហេីយចុះពីលេីឡានរបស់ខ្ញំុ មុននឹងរត់ទៅអង្គុយនៅលេីជណ្តេីរ ហេីយអេានមុខចុះ
ខ្ញំុបេីកទ្វារឡាន ហេីយដេីរយឺតៗទៅឈរពីក្រេាយ តែមិនទៅជិតពេកនេាះទេ ព្រេាះចង់ទុកពេលអេាយបេ៊កហ្យុននៅម្នាក់ឯង...
''ហឹក... ហឹក... ហឺុ...''
សំលេងយំនេាះធ្វេីអេាយ របស់ម្យា៉ងនៅក្នុងទ្រូងខាងឆ្វេងរបស់ខ្ញំុ លេាតយឺតៗ ដេាយភាពឈឺចាប់...
ត្រូវហេីយខ្ញំុស្រលាញ់បេ៊កហ្យុន!
តាំងពីជួបលេីកដំបូង... តាំងពីឃេីញស្នាមញញឹមនេាះ... ខ្ញំុក៏មិនអាចដកខ្សែភ្នែកពីមនុស្សស្រីម្នាក់នេះបាន... ទេាះបីជាដឹងថាគេមានម្ចាស់ហេីយ មនុស្សប្រុសដែលសំណាងល្អម្នាក់នេាះមិនមែនជាខ្ញំុ តែខ្ញំុក៏សប្បាយចិត្តដែរ ដែលបានមេីលស្នាមញញឹមស្រស់ស្រាយនេាះពីចំងាយបែបនេះ
បេ៊កហ្យុនគឺជាមនុស្សស្រីម្នាក់ដែលគួរអេាយស្រលាញ់ ពេលដែលនិយាយ ពេលដែលសេីច ទឹកមុខនេាះធ្វេីអេាយអ្នកដែលនៅជំុវិញខ្លួនមានសេចក្តីសុខតាមដែរ...
តែសំលេងយំនេាះ... ខ្ញំុមិនចូលចិត្តពេលនេះសេាះ!
មនុស្សម្នាក់នេាះប្រាកដជាសាហាវខូខៅខ្លាំងហេីយ ដែលហ៊ានដាច់ចិត្តធ្វេីអេាយបេ៊កហ្យុនយំ!
ខ្ញំុសន្សឹមដេីរទៅជិត មុននឹងអង្គុយចុះក្បែរបេ៊កហ្យុន...
''ហឹក ហឹក...''
''...''
''ហឺុ...''
''...''
''ហឹកក អុបា៉...''
''...''
''គេមាន... ហឹក... គេមានអ្នកថ្មី...''
''...''
''ហឹក... គេលែងស្រលាញ់បេ៊កអា៎យ ហឺុ~~~~''
''...''
''គេ... គេណាត់មួយបេ៊ក... ហឺុ... តែគេសុខចិត្តទៅជួបអ្នកផ្សេង...''
''...''
''ម្នាក់នេាះ... សំខាន់ជាងបេ៊ក ហឺុ ហឺុ...''
''...''
ព្រឹបបប
ខ្ញំុសំរេចចិត្តទាញខ្លួនបេ៊កហ្យុនមកអេាប... មុខរបស់បេ៊កហ្យុនខ្ទប់នឹងដេីមទ្រូងរបស់ខ្ញំុ... ខ្ញំុអង្អែលសក់បេ៊កហ្យុនតិច...
''ហឺុ... បេ៊កធ្វេីអីខុស?''
''...''
''ហេតុអី?? ហឺុ...''
''បេ៊កហ្យុនអត់មានខុសហេ៎...''
''គេថាគេស្រលាញ់ ហឹក... ស្រលាញ់បេ៊កតែម្នាក់... ហឺុ... ហេីយនេះ... គេទៅរកគ្នាដល់... កន្លែង... ហឹក...''
''បេ៊កហ្យុន...''
''ហឺុ... បេ៊ក... ហឺុ...''
ខ្ញំុនៅបែបនេាះមួយសន្ទុះ រហូតទាល់តែបេ៊កហ្យុនឈប់យំ...
BAEKHYUN PART
អុបា៉បេីកឡានជូនខ្ញំុត្រលប់ទៅផ្ទះវិញ ដេាយភាពស្ងៀមស្ងាត់ គួរអេាយខ្មាសគេដល់អា៎យ ដែលបញ្ចេញភាពទន់ខ្សេាយអេាយគេឃេីញ ហេីយនៅយំទាល់តែហេីមភ្នែកបែបនេះទៀត
សុខៗអុបា៉ស្រាប់តែឈប់ពីមុខមីនីមា៉តដែលនៅជិតផ្ទះខ្ញំុ ហេីយត្រលប់មកវិញជាមួយនឹងការេ៉មមួយដេីម
''ណែស!''
'ណែស!'
'សងវិញ!'
'ញុ៉មដឹងថាចូលចិត្ត!'
''អរគុណអុបា៉ :)'' ខ្ញំុឆ្លេីយហេីយទទួលយកការេ៉មនេាះមេា៉កាន់ ទេាះបីជាវាមិនមែនជារសជាតិដែលខ្ញំុចូលចិត្តក៏ដេាយ...
'តិចរលាយអស់'
'ញាំុហូវ'
'ងៃ៉ក្រេាយទិញអេាយទៀត'
♪~ ♪~ ♪~
♪~ ♪~ ♪~
♪~ ♪~ ♪~
♪~ ♪~ ♪~
♪~ ♪~ ♪~
♪~ ♪~ ♪~
♪~ ♪~ ♪~
ទូរស័ព្ទរេាទិ៍ហេីយ ក៏រេាទិ៍ទៀត រេាទិ៍រហូតទាល់តែរលត់ ហេីយក៏រេាទិ៍ទៀត...
ខ្ញំុគេងហូរទឹកភ្នែកសំលេងឈ្មេាះនៅលេីអេក្រង់ ហេីយនិងរូបដែលយេីងថតជាមួយគ្នានៅបា៉រីស ស្នាមញញឹមរបស់ខ្ញំុនៅពេលនេាះ ធ្វេីអេាយខ្ញំុនឹកឃេីញដល់សេចក្តីសុខដែលពួកយេីងធ្លាប់មានជាមួយគ្នា...
ទិង...
INSTAGRAM nowreal.krystal.1 sent you a photo.
slide to view
អីទៀតអា៎យ??? នេះអត់ចេះចប់ហេ៎ត្រូវអត់?
ខ្ញំុបេីកចូលមេីលរូបដែលគេផ្ញេីមក ព្រេាះចង់ដឹងថាគេចង់លេងអីទៀត... លេីកមុនផ្ញេីរូបខ្លួនឯងអង្គុយលេីភ្លៅរបស់អុបា៉ លេីកនេះរូបអីទៀត...
Loading...
!!!!
ម្តងនេះមិនខុសពីរូបមុនបុ៉ន្មានទេ តែរូបមុនគ្រាន់តែអង្គុយធម្មតា តែរូបនេះគ្រិសស្តាល ហេីយនិងអុបា៉កំពុងតែថេីបមាត់គ្នា!
ទូរស័ព្ទរបស់ខ្ញំុធ្លាក់ពីក្នុងដៃភ្លាម!
កុក កុក កុក
''បេ៊កហ្យុន... គេងនៅ?'' សំលេងធំគ្រលរនេាះ លាន់លឺឡេីងខាងមុខបន្ទប់របស់ខ្ញំុ
''ហឹក... ហឺុ...'' ខ្ញំុអេានមុខខ្ទប់នឹងខ្នេីយ ហេីយយំដេាយស្ងាត់
ចង់តែខ្ទប់អេាយថប់ដង្ហេីមនេាះទេ!
''គេងអា៎យហ៎...''
''ហឺុ...''
សំលេងរបស់អុបា៉ស្ងាត់បាត់ មុននឹងលឺសំលេងសំរឹបជេីងដេីរចេញទៅ...
''ហឺុ ហឺុ...'' ហេតុអីចាំបាច់ធ្វេីដាក់គ្នាបែបនេះ... ក្រែងសន្យាថាមិនធ្វេីអេាយខ្ញំុយំ... ក្រែងសន្យាថាមានតែខ្ញំុម្នាក់... ហេតុអី? ហេតុអី...?
ខ្ញំុភ្ញាក់ពីគេងនៅមេា៉ង 11ថ្ងៃត្រង់ ដេាយសារសំលេងគេាះទ្វារបន្ទប់ ហេីយម្តងនេះជាសំលេងមា៉ក់មិនមែនសំលេងរបស់គេនេាះទេ ខ្ញំុងេីបទាំងមានអារម្មណ៍ថាអស់កំលាំងស្ទេីរតែឈរមិនរួច តែក៏ខំប្រឹងងេីបទៅបេីកទ្វារ
''បេ៊កហ្យុនអា៎... ញាំុអីតិចអី? កូនអត់ញាំុអីតាំងពីល្ងាចមិញ...''
''កូនអត់ឃ្លាន...''
''អត់ឃ្លានក៏ត្រូវញាំុដែរ! មេា៉!'' មា៉ក់អូសខ្ញំុចុះទៅខាងក្រេាម ហេីយបង្ខំអេាយអង្គុយចុះលេីកៅអីក្នុងផ្ទះបាយ
នៅខាងមុខមានបាយមួយចាន និងម្ហូបមួយមុខ...
''ញាំុអេាយលឿន បេីមិនចង់ត្រូវរំពាត់!''
''មា៉ក់! បេ៊កធំអា៎យណា មែនកូនក្មេងហេ៎ណា!''
''ធំអា៎យហ៎? ធំហេីយនៅរឹងទៀត និយាយមិនចេះស្តាប់ ហេីយនេះរៀបការហេីយនៅងរគ្នាដូចកូនក្មេងទៀត... គេខំមេា៉លួង មេា៉រករាល់ងៃ៉នៅមិនព្រមត្រលប់ទៅផ្ទះទៅអីទៀត ចង់នៅដល់កាល?''
''...'' ខ្ញំុមិននិយាយអី ហេីយដួសបាយមួយមា៉ត់ចូលមាត់ ហេតុអីបានជាពិបាកលេបមែស?
''គេខំនៅចាំរហូតដល់មេា៉ងទៅធ្វេីការក៏មិនព្រមភ្ញាក់ រហូតដល់គេទៅបាត់!''
''...'' ខ្ញំុដួសម្ហូបមួយមា៉ត់ចូលមាត់
''ខំធ្វេីម្ហូបអេាយប្រពន្ធញាំុ មេីលមេីសរកណាបានមនុស្សប្រុសចឹង...''
''ខេស ខេស!'' ខ្ញំុឈ្លក់ម្ហូបនៅក្នុងមាត់ ហេីយប្រញាប់អង្អែលទ្រូងខ្លួនឯង
''មេីលមេីស នៅញាំុដូចកូនក្មេងទៀត ហេីុយយយ''
មា៉ក់... មា៉ក់អត់ដឹងហេ៎ ថាកូនប្រសារសំណប់ចិត្តរបស់មា៉ក់ធ្វេីអីដាក់កូនខ្លះ...?
''កូន... ឆ្អែតអា៎យមា៉ក់...''
''ញាំុមិនទាន់បានមួយមា៉ត់ផង...''
ខ្ញំុដេីរចេញពីតុអាហារ ហេីយឡេីងទៅក្នុងបន្ទប់វិញ...
