☆☆ អ្នកប្រុសសុបពេីស្តារនិងកញ្ញាហ្វេនក្លឹប Ep.29

-Let's Take A Break-

♪~ ♪~ ♪~

♪~ ♪~ ♪~

♪~ ♪~ ♪~

LINE now
                 Chanyeol♡:  លេីកទូរស័ព្ទតិចបានអត់?
             slide to view

LINE now
                 Chanyeol♡:  បងនឹកអូនអា៎ណា
             slide to view

LINE now
                 Chanyeol♡:  មួយរយៈនេះយេីងអត់សូវបានជួបគ្នាសេាះ...
             slide to view

♪~ ♪~ ♪~

♪~ ♪~ ♪~

♪~ ♪~ ♪~

LINE now
                 Chanyeol♡:  បេ៊កហ្យុន បងសំុអង្វរ
             slide to view

♪~ ♪~ ♪~

      ''...''

      <បេ៊កហ្យុន... អូនលេីកអា៎យហ៎?>

      ''...''

      <មេ៉ចអត់និយាយចឹង? អាឡូ>

      ''មានការអី?''

      <ទាល់តែមានការបានតេទៅបានហ៎? បងនឹកអូនតេអត់បានហេ៎ហ៎?>

      ''នឹកអូនហ៎? ហឹស''   ខ្ញំុនិយាយហេីយសេីចក្នុងបំពង់ក

      <អឹម នឹកអូនសឹងអីអា៎យនៀក>

      ''ហេីយមាននឹកអ្នកផ្សេងអត់?''

      <... មេ៉ចអូននិយាយចឹង?>

      ''ម្សល់មិញអុបា៉ទៅណា?''

      <បង... បង... ទៅធ្វេីការនៅ smហ្នឹងអា៎យ>

      ''ចឹងហ៎?''

      <អឺម... បងកុហកអូនធ្វេីអី?>

      ''អុបា៉!...''

      <ហឺម?>

      ''អុបា៉ធ្លាប់ថេីបគ្នាមួយណាគេក្រៅពីអូនអត់?''

      <...>

      ''okay អូនយល់អា៎យ!''   ឈឺ!

      <បេ៊កហ្យុន! អត់ហេ៎! បងអត់ធ្លាប់ហេ៎!>   ឈឺលេីសដេីម និយាយមែន សុខចិត្តអេាយអុបា៉អត់ឆ្លេីយវិញល្អជាង... កុហក!

      ''អឺម អុបា៉ដែលកុហកអូនអត់?''

      <បេ៊កហ្យុនមេ៉ចសុខៗសួរចឹង?>

      ''ឆ្លេីយមេា៉!''

      <បងអត់ចង់ឈ្លេាះគ្នាហេ៎ណា>

      ''...''   ឈ្លេាះគ្នាហ៎? ហឹស

      <អូននៅណា? បងចេញពី sm ហេីយទៅជួប>

      ''មេា៉មែនអត់?''

      <ប្រា...>

      ''បេីនិយាយហេីយអត់មេា៉ មិនបាច់និយាយហេ៎!''

      <បងសំុទេាសអា៎យតា៎ បងមានការ!>

      ''អុបា៉អា៎!''

      <ហឺម?>

      ''យេីងលែងគ្នាហូវអី?''

      <...!!!>

      ''ណា...!''   ខ្ញំុនិយាយដេាយចិត្តត្រជាក់ ហេីយព្យាយាមទប់កំុអេាយបញ្ចេញសំលេងយំចេញទៅ

      <អត់! គ្មានផ្លូវ! បងទៅរកអូនអាលូវហ្នឹង! នៅផ្ទះមែន? បានអា៎យ!>

ទឺត ទឺត ទឺត

ខ្ញំុសំលឹងមេីលទូរស័ព្ទដែលត្រូវបានគេចុចបិត មិនដឹងជាលេីកទីបុ៉ន្មាន...

មិនយូរបុ៉ន្មានសំលេងសំរឹបជេីងខ្លាំងៗលាន់លឺឡេីង ហេីយសំលេងគេាះទ្វារក៏តាមមក

ផាំង ផាំង ផាំង

      ''បេ៊កហ្យុន បេីកទ្វារ!''   មិនមែនសំលេងគេាះទេ តែជាសំលេងដំុទ្វារ

      ''...''

      ''បេ៊កហ្យុន ចេញមកនិយាយគ្នាអេាយដឹងរឿង!''

      ''អូនអត់មានអីត្រូវនិយាយទៀតហេ៎!''

      ''មានន័យថាមេ៉ចដែលនិយាយមុនហ្នឹង?''

      ''មានន័យដូចដែលនិយាយចឹង!''

      ''បងអត់ព្រមហេ៎ណា!''

      ''ស្រេចចិត្ត! អូននឹងប្តឹងលែង!''

      ''បេ៊កហ្យុន...''   សំលេងរបស់អុបា៉ដែលស្រែកមុននេះ ក្លាយទៅជាខ្សេាយៗ ហេីយទន់ភ្លន់ភ្លាម...

      ''...''   កំុចិត្តទន់អេាយសេាះបេ៊កហ្យុន!

      ''បេ៊កហ្យុន ហេតុអី? បងសំុទេាស... បងខុសដែលទុកអូនចេាល... បងខុសដែលស្រវឹងហេីយស្រែកដាក់អូន... បងអត់ដឹងថាបងកេីតអីហេ៎... បងមានអារម្មណ៍ថាមួរមៅ៉ ហេីយធុញថប់អា៎... បងសំុទេាស...''

      ''យេីង... បែកគ្នា... មួយរយៈសិនណា''

      ''បង... មិនអាចរស់នៅដេាយគ្មានអូនហេ៎... បេ៊កហ្យុន... បងសំុអង្វរ កំុធ្វេីចឹងអីណា...''

      ''អូន... ហឹក... អូនឃេីញរូបហ្នឹងអា៎យណា...''

      ''...!!!''

      ''ហេីយអូនក៏ឃេីញដែរថាម្សល់មិញអុបា៉ទៅណា...''

      ''...!!!''

      ''អុបា៉មិនចាំបាច់ពិបាកកុហកទៀតហេ៎ណា... ហេីយក៏មិនចាំបាច់លួចលាក់អូនទៀតដែរ... អូនដេាះលែងអុបា៉អា៎យណា... ហេីយក៏សង្ឃឹមថាអុបា៉ដេាះលែងអូនដែរ យេីងដេីរផ្លូវរៀងៗខ្លួនណា''

      ''បេ៊កហ្យុន...''

      ''អូនអស់អីនិយាយអា៎យ''

      ''បេ៊កហ្យុន! ស្តាប់បងសិនបានអត់? បងអត់បានមានអីមួយគ្រិសស្តាលហេ៎''

      ''ហេីយចុះរូបថេីបគ្នា ហេីយម្សល់មិញទៅរកគេដល់កន្លែង ហេីយកៀកដៃគ្នាចូលទៅ! អាហ្នឹងអីគេ?''

      ''គ្រិសស្តាលគំរៀមបង...''

      ''បានអា៎យ! អូនឆ្អែតអា៎យ! វាលែងដូចដេីមអា៎យ!''

      ''បេ៊កហ្យុន!''

      ''អុបា៉កុហកអូន! គ្រាន់តែបិុនហ្នឹងអូនយល់អា៎យ!''

      ''បេ៊កហ្យុន...''

      ''អូនចង់នៅម្នាក់ឯង...''

      ''តែ...''

      ''អូនថាចង់នៅម្នាក់ឯង!!!''

      ''...''

សំលេងនៅខាងមុខបន្ទប់ស្ងាត់ទៅ... ខ្ញំុដេីរទៅគេងលេីគ្រែរហូតដល់គេងលក់បាត់...

ពេលល្ងាចមា៉ក់ក៏ចូលមកដាស់ខ្ញំុទៅញាំុអីម្តងទៀត ដេាយនិយាយបញ្ជាក់ថាអុបា៉ទៅបាត់ហេីយ...

បេីមេីលថាទឹកមុខមា៉ក់ គាត់ប្រហែលជាស្តាប់លឺហេីយថាមានរឿងអីកេីតឡេីង ព្រេាះសំលេងយេីងឈ្លេាះគ្នាខ្លាំងដល់ថ្នាក់នេះ មា៉ក់មិនរអ៊ូរឿងខ្ញំុមិនព្រមត្រលប់ទៅផ្ទះវិញទៀតនេាះទេ

មេីលទៅ ខ្ញំុហេីយនិងឆាន់យ៉លអុបា៉... ត្រូវការពេលវេលាពិតមែន!

ខ្ញំុញាំុបាយ 2-3 មា៉ត់ មុននឹងមានអារម្មណ៍ថាអួលដេីមក ហេីយក៏ត្រលប់ចូលទៅគេងបន្ត មួយរយៈនេះខ្ញំុគេងច្រេីនមែនទែន មិនមែនដាក់ខ្លួនហេីយគេងលក់នេាះទេ តែទាល់តែហូរទឹកភ្នែករហូតដល់គេងលក់

ជីអឹន ហេីយនិងហេរា៉ line មកសួរសុខទុក្ខខ្ញំុ ដែលមិនបានទៅហាង 2-3ថ្ងៃហេីយ តែខ្ញំុនិយាយប្រាប់ថា គ្មានរឿងអីនេាះទេ គ្រាន់តែខ្ជិល ហេីយក៏ត្រូវពួកហ្នឹងជេ 2-3 មា៉ត់ ព្រេាះខ្ញំុមិនបាននិយាយប្រាប់រឿងដែលខ្ញំុឈ្លេាះគ្នាជាមួយអុបា៉នេាះទេ

♪~ ♪~ ♪~

♪~ ♪~ ♪~

♪~ ♪~ ♪~

ខ្ញំុសន្សឹមៗបេីកភ្នែកពេលដែលលឺសំលេងទូរស័ព្ទរេាទិ៍... វានៅលេីតុដាក់សៀវភៅដែលនៅឆ្ងាយពីគ្រែគួរសម

អូយ... ឈឺក្បាល...

ខ្ញំុព្យាយាមងេីបឡេីង ហេីយដេីរទៅកាន់តុនេាះ តែ...

ព្រឹបបប



JOOHYUK PART



Baekhyun calling... 

ខ្ញំុតេរកបេ៊កហ្យុនជាច្រេីនដង តែបេ៊កហ្យុនមិនលេីកទូរស័ព្ទ ខ្ញំុចាប់ផ្តេីមឈរមិនស្ងៀម ហេីយដេីរទៅដេីរមក

នៅទីបំផុតខ្ញំុក៏ទ្រាំមិនបាន ហេីយឡេីងឡានរបស់ខ្លួនឯងសំដៅទៅផ្ទះរបស់បេ៊កហ្យុន...

មា៉ក់របស់បេ៊កហ្យុនចេញមកបេីកទ្វារអេាយ មុននឹងញញឹមស្ងួតដាក់ខ្ញំុ

      ''អ៊ំុស្រី ជំរាបសួរ''

      ''អឺម មេា៉រកបេ៊កហ្យុនហ៎?''

      ''បាទ... ញុ៉មតេរក តែបេ៊កហ្យុនអត់លេីក... បេ៊កហ្យុននៅអត់?''

      ''នៅក្នុងបន្ទប់...''

      ''ចឹង...''

      ''ចូលមកអង្គុយលេងសិនអី?''

comment please >> ☆ click here ☆





<<<Back

Next>>>

.