☆☆ អ្នកប្រុសសុបពេីស្តារនិងកញ្ញាហ្វេនក្លឹប Ep.27

-Caught-

 បេ៊កហ្យុនអា៎   1:42AM
 ទំរាំតែកម្មវិធីចប់មេា៉ង 1ជាងអា៎យ   1:42AM
 អូនគេងលក់អា៎យត្រូវអត់?   1:42AM
 បងខ្លាចទៅហេីយរំខានមា៉ក់បា៉   1:42AM
 យប់នេះបងគេងនៅដូមណា   1:43AM
 ចាំស្អែកបងទៅរក   1:43AM
 good night ♡   1:43AM

ចា៎   1:45AM

Read

good night!   1:45AM

Read

 អត់ទាន់គេងហេ៎ហ៎?   1:46AM
 បងទៅផ្ទះបានអត់?   1:46AM

មិនបាច់ហេ៎ អុបា៉មកពីធ្វេីការហត់   1:47AM

Read

ឆាប់គេងហូវ   1:47AM
Read

:)   1:47AM
Read

 ចឹងក៏បាន ស្អែកបងទៅជួបណា   1:48AM

 ចា៎   1:48AM

Read

 ♡   1:49AM



និយាយថាអត់អន់ចិត្តមួយមា៉ត់ទៅ :)

តែអុបា៉ធ្វេីការ... អុបា៉រវល់ ខ្ញំុគួរតែយល់...

ហេីយមនុស្សឆ្កួតម្នាក់នេះនៅចាំបេីកទ្វារអេាយដល់មេា៉ងជិត 2ធ្វេីអី? :)

good night បេ៊កហ្យុន :)

ល្មមគេងហេីយ :)



ថ្ងៃបន្ទាប់...


តិង តិង

សំលេងកណ្តឹងមាត់ទ្វារលឺឡេីងបញ្ជាក់ថាមានមនុស្សកំពុងតែចូលមកខាងក្នុង

      ''មេា៉អា៎យហ៎បេ៊កហ្យុន?''   ម្ចាស់ហាងដែលកំពុងតែរៀបចំថាសនំដាក់ក្នុងទូរកញ្ចក់ខាងមុខងាកមកមេីលខ្ញំុ

      ''ចា៎! ណានំដែលអេាយបេ៊កញាំុ???? ^^''   ខ្ញំុញញឹមទាល់តែភ្នែកលិបអស់ ហេីយដេីរទៅរកអុបា៉

      ''មេា៉ដល់ភ្លាមសួររកនំភ្លាម ><''

      ''ហិហិ ជួយមិនបានហេ៎ របស់ហ្វ្រីចឹងអា៎យ ^^''

      ''ឃេីញតែរបស់ញាំុមែន!''

      ''ហិហិ''

ខ្ញំុដេីរទៅឈរជិតតុគិតលុយ មួយសន្ទុះអុបា៉ដេីរទៅខាងក្នុងហេីយលេីកនំខេកពណ៌ស មួយដែលមានដំុមា៉សមេ៉ឡូពីលេីជាច្រេីន

      ''អា៎ាាា គួរអេាយចង់ញាំុដល់អា៎យ~~~''

      ''លេីកនេះអេាយញាំុហ្វ្រីតែលេីកក្រេាយគិតលុយអា៎!!!''

      ''ជិតអាក្រក់!''   ខ្ញំុធ្វេីមុខក្រញូ៉វ ហេីយពេបមាត់

      ''ណែស ភ្លក់មេីល!''   អុបា៉ហុចស្លាបព្រាអេាយខ្ញំុដួសញាំុ ព្រេាះនំនេះមានទំហំមិនធំបុ៉ន្មាននេាះទេ

      ''អា៎ាាា ឆ្ងាញ់អា៎! បេ៊កសំុទាំងអស់អា៎!''

      ''មុខញាំុមែន!''

      ''ហិហិ អាំ~~~''

      ''និយាយចឹង...''

♪~ ♪~ ♪~

ខ្ញំុលេីកទូរស័ព្ទឡេីងមកមេីល មុននឹងឃេីញឈ្មេាះរបស់អុបា៉នៅលេីនេាះ

      ''អាឡូ?''

      <អាឡូ អូននៅណា? បងមករកនៅផ្ទះ មា៉ក់ថាអូនអត់នៅ...>

គួរឆ្លេីយប្រាប់អុបា៉តាមត្រង់អត់? អុបា៉កំពុងតែយល់ច្រឡំរឿងខ្ញំុជាមួយនិងជូហ្យុកអុបា៉ផង បេីអុបា៉ដឹងប្រាកដជាយល់ច្រឡំកាន់តែខ្លាំងជាងមុនទៀត តែ...

ខ្ញំុមិនបានធ្វេីអីមិនល្អនេាះទេ ជូហ្យុកអុបា៉គ្រាន់តែជាគ្រូបង្រៀនធ្វេីនំ ហេីយក៏ជាមិត្តភក្តិម្នាក់ដ៏ល្អដែរ ខ្ញំុមិនបានគិតអីមិនស្មេាះត្រង់ ចឹងហេីយក៏មិនចាំបាច់ត្រូវកុហកដែរត្រូវអត់?

      ''នៅហាងនំខេក...''

      <នៅណា?>

      ''ជូសឹ ប៊េកខឺរី''

      <បស់ម្នាក់នេាះហ៎?>

      ''ចា៎...''

      <ទៅធ្វេីអី? មេា៉ងទិម 8ហាងគេបេីកអា៎យហ៎?>   សំលេងរបស់អុបា៉ផ្លាស់ប្តូរភ្លាម

      ''មកញាំុនំខេក...''

      <បងទៅយក!>

      ''អឺម...''

      <ផ្ញេី location មកផង>

      ''ចា៎...''

ទឺត ទឺត ទឺត

អុបា៉ចុចបិទទាំងមិនទាន់បាននិយាយគ្នាចប់ស្រួលបួល ខ្ញំុធ្លាក់ទឹកមុខភ្លាម តែក៏ព្យាយាមធ្វេីធម្មតា ហេីយបេីក line មុននឹងផ្ញេីទីកន្លែងអេាយអុបា៉

មេា៉ង 9ភ្លាម ហាងរបស់ជូហ្យុកអុបា៉ ក៏បានប្តូរផ្លាកពី closed ទៅជា opened ហេីយមានឡាន 2-3គ្រឿងមកចតខាងមុខ ដេីម្បីចូលមកញាំុកាហ្វេ ជាអាហារពេលព្រឹក...

ខ្ញំុអង្គុយនៅលេីកៅអីមួយជិតកញ្ចក់ ហេីយសំលឹងចេញទៅខាងក្រៅដេីម្បីសំលេងមេីលឡានពណ៌ខ្មៅមួយ...

រយៈពេល 1ថ្ងៃ ធ្វេីអេាយខ្ញំុនឹកអុបា៉ដល់ថ្នាក់នេះ...

នឹកដូចខានជួបគ្នា 1ឆ្នាំចឹង... នឹកជាងពេលដែលអុបា៉ទៅអាមេរិចទៀត...

រឺក៏ពេលនេាះ អុបា៉អាសារ chat មក អាសារតេមេា៉ តែលេីកនេះ...

ហេីុយយយ បំភ្លេចវាទៅ... អុបា៉មិនបានផ្លាស់ប្តូរនេាះទេ គ្រាន់តែអុបា៉អារម្មណ៍មិនសូវល្អ ហេីយរវល់ទៀត... អុបា៉ប្រហែលជាហត់ហេីយ...



ទីបំផុត... ឡានពណ៌ខ្មៅមួយបេីកមកចតខាងមុខហាងកាហ្វេរបស់ជូហ្យុកអុបា៉ អុបា៉នៅក្នុងឡាននេាះមួយសន្ទុះ មិនព្រមចុះមក ខ្ញំុមិនដឹងថាអុបា៉កំពុងតែធ្វេីអីនេាះទេ ព្រេាះឡាននេាះបិទកញ្ចក់ពណ៌ខ្មៅ...

ខ្ញំុងេីបឈរ ហេីយរៀបដេីរចេញទៅរកអុបា៉ ព្រេាះអុបា៉មិនព្រមចុះពីលេីឡាន...



♪~ ♪~ ♪~

តែទូរស័ព្ទដែលខ្ញំុដាក់ចេាលនៅលេីតុរេាទិ៍ឡេីង...

      ''អាឡូ!''

      <អាឡូ...>

      ''អុបា៉ដល់អា៎យហ៎?''

      <អឺម... តែបង... អឺ...>

      ''ហឺម?''

      <បងមានការ... ត្រូវទៅ...>

      ''ហា៎ស?''

      <បេ៊កហ្យុន! បងសំុទេាស តែ...>

      ''មានការអីហ៎?''

      <អឺ... បង... បង... ត្រូវទៅ sm>

      ''អឺម...''

      <ចាំល្ងាចបងទៅរកណា>

      ''ចា៎''

      <bye bye>

      ''bye bye''

ហេីយឡានពណ៌ខ្មៅនេាះក៏បេីកថយក្រេាយ មុននឹងចេញទៅបាត់ ខ្ញំុគិតក្នុងខួរក្បាលមួយសន្ទុះ មុននឹងចាប់ទូរស័ព្ទហេីយងេីបចេញពីទីនេាះ

      ''បេ៊កហ្យុន! ទៅវិញអា៎យហ៎?''

      ''ចា៎...''

      ''ចុះក្រែងថាឆាន់យ៉ល... អឺ...''

      ''គេលែងមេា៉អា៎យ :) អុបា៉! បេ៊កប្រញាប់តិច!''   ខ្ញំុញញឹម ហេីយនិយាយដេាយសំលេងស្មេីរ

      ''អេាយញុ៉មជូនទៅវិញអត់?''

      ''អត់ហេ៎!''   ខ្ញំុប្រញាប់រត់ចេញពីហាងនេាះភ្លាម ព្រេាះខ្លាចទៅមិនទាន់

      ''បេ៊កហ្យុន!''   ជូហ្យុកអុបា៉នៅតែរត់តាមមេា៉ ហេីយទាញកដៃរបស់ខ្ញំុ

      ''...?''

      ''ទឹកមុខអត់សូវល្អសេាះ​ ញុ៉មជូនទៅណា!''

      ''ចឹង... ហឹក... អុបា៉បេីកឡានអេាយលឿនតិចណា...''   ខ្ញំុរត់ទៅកាន់ឡានរបស់អុបា៉ដែលចតនៅមិនឆ្ងាយបុ៉ន្មាន

អុបា៉បញ្ជាតេឡេ ហេីយបេីកសេារឡាន មុនដេីរមកតាមក្រេាយ

      ''ទៅណា... ហ៎??''

      ''តាមឡាននេាះ...''

សំណាងហេីយដែលភ្លេីងក្រហម ហេីយស្ទះផ្លូវគួរសម ទេីបឡានរបស់អុបា៉នៅមិនឆ្ងាយបុ៉ន្មាន តែក៏ឆ្ងាយគួរសម

      ''បេ៊កហ្យុនអត់អីណាអី?''

      ''បេ៊កមានអីណា...''

      ''... ណែស!''   អុបា៉ហូតក្រដាសជូតមាត់ដែលនៅខាងមុខឡាន ហេីយហុចអេាយខ្ញំុ

      ''...?''   ខ្ញំុងាកទៅធ្វេីមុខឆ្ងល់ដាក់ សុខៗហុចក្រដាសអេាយខ្ញំុធ្វេីអី?

      ''ជូតទឹកភ្នែកចេញផងចឹង!''

      ''!!!!''

comment please >> ☆ click here ☆





<<<Back

Next>>>

.