Sunday, April 9, 2017

☆☆ វិញ្ញាណទីប្រាំមួយ Ep.16



-Date-



      ''2 នាក់នេាះ...''


និយាយមិនទាន់ចប់ផង ឡានរបស់បងប្រុសក៏ឈប់ពីមុខផ្ទះមួយ ប្រហែលជាផ្ទះរបស់អីុសីុងហ្យុងហេីយ


បងប្រុសចុចទូរស័ព្ទមួយសន្ទុះ មុននឹងឃេីញអីុសីុងហ្យុងដេីរចេញមេា៉


      ''បេ៊កទៅអង្គុយក្រេាយ!''   បងប្រុសងាកមេា៉និយាយដាក់ខ្ញំុ ទេីបខ្ញំុធ្វេីមុខស្អុយដាក់ ហេីយបេីកទ្វារឡាន


      ''បេ៊កហ្យុន! ហ្យុងអង្គុយក្រេាយក៏បានដែរ មិនចាច់ចុះមេា៉ហេ៎''


      ''តែគ្រិសហ្យុង...''


      ''អត់អីហេ៎ អង្គុយហូវ''


អីុសីុងហ្យុងញញឹម ហេីយបេីកទ្វារខាងក្រេាយ មុននឹងចូលទៅអង្គុយ ចំណែកខ្ញំុទាញទ្វារឡានបិទវិញ


      ''អរុណសួស្តី ^^''   គ្រិសហ្យុងងាកទៅក្រេាយ ហេីយញញឹមស្រស់បំព្រងដាក់


      ''អរុណសួស្តី :) អរុណសួស្តីបេ៊កហ្យុន''


      ''អរុណសួស្តីហ្យុង''


ខ្ញំុអង្គុយឆ្ងល់រហូតដល់សាលា នៅតែមិនយល់ថាហេតុអីបានជាគ្រិសហ្យុងជាអ្នកទៅយកអីុសីុងហ្យុង​ ព្រេាះពេលនេះឆាន់យ៉លហ្យុងក៏ដឹងខ្លួនដែរ




គ្រិងងងង~~~~




ខ្ញំុដេីរចេញពីក្នុងថ្នាក់ម្នាក់ឯង សំដៅទៅមុខសាលា ព្រេាះគ្រិសហ្យុងប្រហែលជាចាំនៅខាងមុខសាលា ដូចរាល់ដង គិតទៅនិសិត្សឆ្នាំទី 4ពិតជាគួរអេាយច្រណែនមែន មិនសូវមានមេា៉ងរៀនបុ៉ន្មានទេ ចំណែកខ្ញំុរៀនស្ទេីរតែដកដង្ហេីមមិនរួច


ខ្វាប


សុខៗក៏មានដៃវែងៗមួយកៀកករបស់ខ្ញំុពីក្រេាយ ខ្ញំុងាកទៅមេីល មុននឹងឃេីញមនុស្សប្រុសម្នាក់ដែលមានកំពស់ខ្ពស់ជាងខ្ញំុប្រហែលជា 10សង់ទីមែត្រ មានភ្នែកធំៗ មានត្រចៀកវែងៗ ប្រហែលជាដឹងហេីយថាអ្នកណាគេ


      ''ហ្យ...''


      ''ទៅមេីលកុនមួយគ្នាហេ៎?''


      ''...''


      ''អត់ទៅហេ៎ហ៎?''


      ''មេ៉ចបានហ្យុងមេា៉នៅហ្នឹង?''


      ''ដេីរមេា៉! ==''


      ''មេ៉ចបានសុខៗហៅទៅមេីលកុន?''


      ''លេីកមុនមេីលនៅផ្ទះ លេីកនេះចង់ទៅមេីលនៅរេាងកុន... ទៅអត់?''


      ''អីុសីុងហ្យុង...''


      ''...''


      ''អឺ...''


      ''យេីងបែកគ្នាអា៎យ...''


      ''ហា៎សសសសសសស?????''


      ''យេីងសុទ្ធតែស្រលាញ់អ្នកផ្សេងរៀងៗខ្លួន''


      ''គ្រិសហ្យុង?''


      ''អឺមមមម ចុះឆាន់យ៉លហ្យុង? ប្រាកដជាខូចចិត្តជាមិនខានទេ''


      ''អឺម ខូចចិត្ត! ស្រលាញ់អ្នកខ្លះតែគេមិនដឹងខ្លួន''


      ''ណាគេ?''


      ''អត់ប្រាប់! តេាះ!''   ឆាន់យ៉លហ្យុងកៀកករបស់ខ្ញំុណែនជាងមុន ហេីយដេីរទៅកាន់កន្លែងចតឡាន


បន្ទាប់ពីមេីលកុននៅជាន់ទី 5រួច ពួកយេីងក៏ដេីរចុះមេា៉ជាន់ក្រេាម ដែលជាជាន់លក់ទំនិញទូទៅ ឆាន់យ៉លហ្យុងរេីសសូកូឡា 1ប្រអប់ដែលជាមា៉កដែលខ្ញំុចូលចិត្ត មុននឹងដេីរទៅកន្លែងលក់នំចំនី


      ''ភ្លេចនៅថានៅជំពាក់នំគេ 10កញ្ចប់?''


      ''បាទទទទទទ អត់ភ្លេចហេ៎ ទារនេាះទារ''


      ''ហឹស''


ខ្ញំុជ្រួញច្រមុះដាក់ ហេីយរេីសនំ3-4មុខ មុខខ្លះយក2-3កញ្ចប់ ដាក់ក្នុងកន្ត្រក់ដែលមានឆាន់យ៉លហ្យុងជាអ្នកកាន់


      ''រេីសតែរបស់ខ្លួនឯងចូលចិត្ត''


      ''ចុម! ចុះបេីអត់ដឹងហ្យុងចូលចិត្តអីផង...''   ខ្ញំុថាហេីយយកនំពីក្នុងកន្ត្រក់ដាក់លេីថ្នេីរវិញ


      ''ឈប់ៗ! ដាក់មេា៉! ទុកវិញធ្វេីអី?''


      ''ចុះក្រែងថាអេាយគេ!''


ឆាន់យ៉លហ្យុងទំលាក់នំចូលក្នុងកន្ត្រក់វិញដូចដេីម ហេីយដេីរទៅកន្លែងលក់ភេសជ្ជៈ មុននឹងយកទឹកផ្លែឈេីដែលមានជាតិស្រាតិចៗ 2កំបុ៉ង ហេីយស្រាបៀរ 3កំបុ៉ងទៀត


ដេាយសារតែខ្ញំុជាអ្នកចេញលុយមែន ទេីបរេីសដាក់រេីសដាក់បែបនេះ? ឆឹសសសស ចាត់ទុកថាអរគុណថ្លៃសំបុត្រកុន ហេីយនិងផបខន មុននេះទៅចុះ


ពេលដែលរេីសរបស់រួចហេីយ ពួកយេីងដេីរទៅកន្លែងគិតលុយ ហេីយខ្ញំុលូកយកកាបូបលុយក្នុងហេាបៅ៉ តែងាកទៅម្តងទៀត ហ្យុងបែរជាហុចកាតអេាយទៅគេរួចបាត់ទៅហេីយ


      ''ចុះក្រែងបេ៊កអ្នកចេញលុយអី?''


      ''ណាគេថាអេាយចេញ?''


      ''ចុះទារនំ 10កញ្ចប់?''


      ''ដូរចិត្តអា៎យ~~~ ងៃ៉ស្អែកទៅមេីលរឿង ញាំុនំនៅផ្ទះញុ៉ម''


ខ្ញំុមិនមែនចិត្តងាយហេ៎ណា ណាគេបបួលទៅផ្ទះគេ គឺទៅភ្លាមហ៎? ត្រូវតែវៃ៉ចរិកខ្លះ


      ''អត់ហេ៎ ងៃ៉ស្អែកងៃ៉សៅរិ៍ បេ៊កនៅគេងផ្ទះវិញល្អជាង''


      ''អត
់!''


      ''អត់ដែរ! បេ៊កចង់គេង!''


      ''ស្រេចចិត្ត!''


ក្រេាយពេលដែលយេីងឈ្លេាះគ្នារួចរាល់ ហ្យុងក៏ជូនខ្ញំុត្រលប់មេា៉ផ្ទះវិញ


      ''អរគុណណា ដែលជូនមេា៉''   ខ្ញំុងាកទៅអរគុណម្ចាស់ឡាន មុននឹងរៀបបេីកទ្វារចុះ


      ''បេ៊ក...''


      ''ហឺម?''


      ''ឈប់សិន!''


ខ្ញំុជ្រួញចញ្ចេីម មេីលហ្យុងដែលអេានទៅរេីថង់ដែលដាក់នៅលេីកៅអីឡានខាងក្រេាយ ហេីយយករបស
់នេាះមេា៉ហុចអេាយខ្ញំុ


      ''???''


      ''ណែស! ក្រែងចូលចិត្តអី? ឃេីញអាសារទិញ!''


      ''...''   ហេតុ... ហេតុអីបានជា... បេះដូងលេាតញាប់បែបនេះ?


ដុក ដាក់ ដុក ដាក់ ដុក ដាក


      ''ហ្យុងទិញអេាយបេ៊កហ៎?''


      ''អឺម!''


      ''អរ... អរគុណ!''   ហេតុអីចាំបាច់និយាយរដាក់រដុបបែបនេះ?


      ''ចូលផ្ទះស្រួលបួល good night''


ខ្ញំុមិនឆ្លេីយមិននិយាយអីទាំងអស់ គ្មានសូម្បីតែងាកក្រេាយទៅមេីលមុខហ្យុង បានត្រឹមតែកាន់ប្រអប់សូកូឡាក្នុងដៃជាប់ ហេីយអេានមុនចុះ បេីកទ្វារចុះពីលេីឡាន


ថ្ពាល់ឡេីងកំដៅចង់ឆេះអា៎យ ជួយផងងងងងងង >___<




ថ្ងៃបន្ទាប់


      ''បេ៊ក... បេ៊កកកក ងេីបបបបបប''


      ''ហាំ ហាំ''   ខ្ញំុប្រែខ្លួនគេងបន្ត ដេាយមិនចាប់អារម្មណ៍សំលេងនេាះ

      ''បេ៊កហ្យុន!''

      ''ហឺមមម''

ព្រឹបបប

ភួយត្រូវបានទាញចេញពីលេីខ្លួនរបស់ខ្ញំុ ទេីបខ្ញំុបេីកភ្នែកឡេីង មុននឹងមេីលថាអ្នកណាជាអ្នកដាស់

      ''ហ្យុង! មេ៉ចបានហ្យុងចូលមេា៉បាន? ហ្យុង...''   ខ្ញំុបេីកភ្នែកធំៗ សឹងតែមិនចង់ជឿនឹងភ្នែកខ្លួនឯង

ផូសសស

      ''ចេះគិតទៅរួច! បេីកទ្វារចូលមេា៉ហ្នឹង! មនុស្សអា៎មែនខ្មេាចហេ៎!''

ហេស ហេស

ហ្យុងដឹងទាន់ទៀតថា ខ្ញំុភ្ញាក់ ព្រេាះតែឃេីញហ្យុងនៅក្នុងបន្ទប់របស់ខ្ញំុ ហេីយដាស់ខ្ញំុដូចរាល់ដង ស្មានតែហេាះចូលមេា៉តាមទ្វារអា៎យតា

      ''ហេីយ... ហ្យុងចូលមេា៉ធ្វេីអី?''

      ''ងៃ៉នេះយេីងណាត់គ្នាហ៎!''   ឆាន់យ៉លហ្យុងពេបមាត

      ''ចាំល្ងាចបានហេ៎? បេ៊កនៅងងុយគេងងងងងង ហាវវវវវវ''   ខ្ញំុបិទភ្នែក ហេីយរៀបគេងត

      ''ចឹងក៏បាន!''   ហ្យុងមិនរករឿងទៀត ហេីយទុកអេាយខ្ញំុគេងដេាយស្ងៀមស្ងាត

មិនទាន់បានគេងលក់ស្រួលបួលផង ស្រាប់តែលឺសំលេងកំរេីកខ្លួន ហេីយកន្លែងគេងជិតខ្ញំុត្រូវបានគេគេងពីលេី និយាយទៅមិនមែនជាលេីកទីមួយនេាះទេ ដែលហ្យុងគេងលេីគ្រែរបស់ខ្ញំុ តែលេីកនេះជាលេីកទីមួយដែលខ្ញំុមានអារម្មណ៍ដឹង ព្រេាះរាល់ដងមិនថាហ្យុងគេងរឺក៏អង្គុយ រឺក៏ធ្វេីអីក៏ដេាយ ក៏ខ្ញំុមិនដឹងដែរ

មានអារម្មណ៍ចំលែកទៀតអា៎យ

ដុក ដាក់ ដុក ដាក់ ដុក ដាក

ក្រេាយពេលទ្រាំនឹងសំលេងបេះដូងដែលលេាតខ្លាំងរបស់ខ្លួនឯងហេីយ ខ្ញំុថែមទាំងព្យាយាមបញ្ជាវាកំុអេាយលេាតញាប់ទៀតផង ព្រេាះខ្លាចអ្នកដែលគេងក្បែរស្តាប់លឺ

ដេាយសារតែខ្ញំុគេងបែរខ្នងដាក់ឆាន់យ៉លហ្យុង ទេីបមិនដឹងថាពេលនេះគាត់កំពុងតែធ្វេីអី ខ្ញំុបិទភ្នែកសំងំមួយសន្ទុះរហូតដល់ត្របកភ្នែកចាប់ផ្តេីមធ្ងន់ ហេីយអ្វីៗគ្រប់យា៉ងចាប់ផ្តេីមងងឹតទៅៗ តែពាក្យសំដីមួយឃ្លានេាះធ្វេីអេាយខ្ញំុគេងលែងលក់ភ្លាម



      ''គេងអេាយឆ្អែតទៅ យប់នេះប្រហែលជាលែងបានគេងអា៎យ~''






comment please >> ☆ click here ☆










.