Tuesday, April 11, 2017

☆☆ វិញ្ញាណទីប្រាំមួយ Ep.17


-Chanyeol's House-



ពេលនេះមេា៉ងជាង 6ល្ងាចហេីយ ខ្ញំុកំពុងតែអង្គុយលេីសាឡុងក្នុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវរបស់ឆាន់យ៉លហ្យុង រឿងដែលឆាន់យ៉លហ្យុងមេា៉ផ្ទះពីព្រឹកមិញ មា៉ក់បា៉ក៏មិនបានឆ្ងល់អី ព្រេាះតាមធម្មតាហ្យុងតែងតែមេា៉រកគ្រិសហ្យុងជាញឹកញាប់ តែដែលចំលែកនេាះគឺហ្យុងសំងំនៅក្នុងបន្ទប់គេងជាមួយខ្ញំុពេញមួយថ្ងៃ ហេីយពេលល្ងាចខ្ញំុថែមទាំងចេញមេា៉ជាមួយហ្យុងទៀត ទេីបត្រូវមា៉ក់សួរដេាយទឹកមុខឆ្ងល់ ថាទៅស្និទ្ធគ្នាជាមួយឆាន់យ៉លហ្យុងពីពេលណា ខ្ញំុបានត្រឹមតែឆ្លេីយៗទៅថា មានស្និទ្ធមេា៉ពីណា


ក្នុងអំឡុងពេលដែលចាំមា៉ក់របស់ឆាន់យ៉លហ្យុងធ្វេីអាហារពេលល្ងាច ខ្ញំុអង្គុយនិយាយគ្នាជាមួយបា៉របស់ឆាន់យ៉លហ្យុងដេាយសារតែសុជីវធម៌ ព្រេាះមា៉ក់ឆាន់យ៉លហ្យុងហាមមិនអេាយចូលទៅជួយក្នុងផ្ទះបាយ ហេីយខ្ញំុក៏មិនចេះធ្វេីម្ហូបទៀត


គ្រាន់តែហ្យុងណែនាំខ្ញំុប្រាប់មា៉ក់បា៉គាត់ថា 'បេ៊កហ្យុន ប្អូនបស់គ្រិស' គ្រប់គ្នាងក់ក្បាល ហេីយញញឹមដាក់ ហាក់បីដូចជាស្គាល់ខ្ញំុច្បាស់ចឹង បា៉របស់ឆាន់យ៉លមិនបានសួរអីច្រេីន ដល់ថ្នាក់ធ្វេីអេាយខ្ញំុធុញថប់នេាះទេ គាត់គ្រាន់តែនិយាយពីរឿងរៀនតិចតួច រឿងឆាន់យ៉លគ្រេាះថ្នាក់ រឿងអាកាសធាតុទូទៅ


ពេលដែលអាហារពេលល្ងាចត្រូវបានរៀបចំរួចរាល់ ពួកយេីងក៏នាំគ្នាដេីរទៅកាន់តុមូលមួយជាប់ផ្ទះបាយ ហេីយនាំគ្នាញាំុដេាយមានសំនួរចេញពីមាត់របស់មា៉ក់ឆាន់យ៉លហ្យុងម្តងម្កាល




ផ្ទះរបស់ឆាន់យ៉លហ្យុង គឺជាផ្ទះវីឡាដែលមានទំហំធំខ្លាំង នៅខាងមុខផ្ទះមានរូបចំឡាក់ហេីយមានទឹកបាញ់ មានសួនច្បារជំុវិញ បេីសិនជាពេលនេះមេឃមិនទាន់ងងឹត ខ្ញំុប្រាកដជាទៅដេីរមេីលហេីយ


ខាងក្នុងផ្ទះតុបតែងដេាយរបស់បុរាណជាច្រេីន វត្ថុភាគច្រេីនធ្វេីពីឈេីបុរាណ តែក៏នៅតែមានភាពទាន់សម័យដដែល ផ្ទះអ្នកមានចឹងហេីយ ==''


      ''នាំបេ៊កឡេីងមេា៉ធ្វេីអី?''   ពេលនេះខ្ញុំកំពុងតែដេីរឡេីងជណ្តេីរទៅកាន់ជាន់ទី 2 ដេាយមានឆាន់យ៉លហ្យុងជាអ្នកនាំផ្លូវ សារភាពតាមត្រង់ថាទាំងខ្លាច ទាំងញ័រដៃ ញ័រជេីង ព្រោះតែពាក្យសំដីរបស់ហ្យុងព្រឹកមិញ


'គេងអេាយឆ្អែតទៅ យប់នេះប្រហែលជាលែងបានគេងអា៎យ'

ដុក ដាក់ ដុក ដាក់ ដុក ដាក់


បេះដូងធ្វេីការធ្ងន់ទៀតហេីយ

តាំងពីព្រឹករហូតដល់ពេលនេះហ្យុងញញឹមចំលែកៗ ញញឹមមានល្បិចរហូត គួរអេាយខ្លាច


      ''នាំម៉ោមេីលរឿងអី!''


      ''ហេតុអីមិនមេីលក្នុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ?''


      ''មេីលក្នុងបន្ទប់សប្បាយជាង :)''   ហ្យុងនិយាយព្រមទាំងលូកដៃទៅបេីកទ្វារបន្ទប


      ''អត់ហេ៎ បេ៊កទៅផ្ទះវិញអា៎យចឹង''   ខ្ញំុប្រញាប
់បែរខ្លួន ហេីយរត់ តែ...


ខ្វាប

      ''អា៎ាាាាា លែង!!!''   ខ្ញំុរលាស់ជេីង ព្រេាះតែពេលនេះត្រូវឆាន់យ៉លអេាបពីក្រេាយ ហេីយលេីកខ្លួនរបស់ខ្ញំុឡេីងរហូតដល់ជេីងផុតពីដី


      ''មិនទាន់មេីលរឿងផង ប្រញាប់ទៅណា?''


      ''លែងមេីលអា៎យ បេ៊កចង់ទៅផ្ទះ''


      ''ហឹស''   ហ្យុងសេីចក្នុងបំពង់ក ដែលលឺក្បែរៗត្រចៀករបស់ខ្ញំុ ធ្វេីអេាយខ្ញំុកាន់តែខ្លាចទៀត


      ''ហ្យុង! លែងបេ៊កអេាយលឿន!''   ខ្ញំុប្រេីដៃរបស់ខ្លួនឯង ទាញដៃរបស់ហ្យុងដែលអេាបជំុវិញចង្កេះរបស់ខ្ញំុចេញ


ព្រឹបបប


      ''អា៎ាាា''   ហ្យុងគ្រវែងខ្ញំុទៅលេីសាឡុងក្នុងបន្ទប់គេងរបស់គាត់ មុននឹងឡេីងមេា៉ពីលេីខ្លួនខ្ញំុ


បេីចង់ចឹង មេ៉ចមិនដាក់ខ្ញំុលេីគ្រែស្រួលបួល គ្រវែងមេាលេីសាឡុងធ្វេីអី?


ឈប់សិន! មិញចាត់ទុកថាខ្ញំុមិនបានគិតអីទៅចុះ!


      ''ចង់មេីលរឿង រឺក៏ចង់លេងអីផ្សេង?''


      ''ចង់... ចង់... ចង់... មេី... មេីល... រឿង!''   ខ្ញំុធ្មេចភ្នែកញាប់ ហេីយព្យាយាមបញ្ជាសំលេងរបស់ខ្លួនឯងអេាយលឺធម្មតាបំផុត


      ''ល្អ!''   ឆាន់យ៉លហ្យុងងេីបចេញ ហេីយយកតេឡេនៅលេីតុឈេីពណ៌ខ្មៅមេា៉ចុចបេីក


      ''...''


      ''ញុ៉មទៅយកនំ ហេីយទឹកសិន! ហេីយ...''


ហ្យុងអេានមេា៉ជិតត្រចៀករបស់ខ្ញំុ មុននឹងនិយាយដេាយសំលេងតិចៗ ខ្យល់ៗ


      ''កំុគិតចង់រត់... ព្រេាះយា៉ងណាក៏រត់មិនរួចដែរ ហឹស!''


ចង់ប្រាប់ថាខ្ញំុស្អប់សំលេង 'ហឹស' របស់ហ្យុងជាងគេលេីលេាក មនុស្សអីគួរអេាយស្អប់បែបនេះ?


ហ្យុងញញឹមចុងមាត់ មុននឹងដេីរចេញទៅក្រៅបន្ទប់មួយសន្ទុះ ហេីយត្រលប់មេា៉វិញជាមួយនំ 3កញ្ចប់ក្នុងដៃ ហេីយនិងទឹកក្រូច 1 កំបុ៉ង ស្រាបៀរ 1កំបុ៉ង ជារបស់ដែលយេីងទិញកាលពីម្សល់មិញ


ខ្ញំុបានត្រឹមតែអង្គុយស្ងៀម មិនហ៊ានដេីរទៅមេីលជំុវិញបន្ទប់របស់ហ្យុង ព្រេាះនៅខ្លាចរហូតញេីសហូរពេញបាតដៃ


      ''ចង់មេីលរឿងអី?''


      ''ស្រេច... ចិត្ត... ហ្យុង!''


      ''okay ចឹងមេីលរឿងនេះហូវ romantic! សមជាមួយយេីងពេលនេះ!''


      ''...''   ហា៎សសសសសសសសស? romantic? យេីងរូ៉មែនទិកត្រង់ណា?




ពួកយេីងមេីលរឿងដេាយស្ងៀមស្ងាត់ មេីលទៅហ្យុងដូចជាយកចិត្តដាក់នឹងរឿងខ្លាំង ទេីបធ្វេីអេាយខ្ញុំធូរចិត្តខ្លះ


ហ្យុងហែកនំទាំង 3 កញ្ចប់ហេីយញាំុម្នាក់ឯង ព្រេាះខ្ញុំអង្គុយស្ងៀមមិនកំរេីក ស្រាបៀរកំបុ៉ងទីមួយត្រូវបានគាស់ ហេីយលេីកដាក់ចូលមាត់មួយក្អឹក


ទេាះបីជាខ្ញុំមិនបានងាកទៅមេីលចំៗ តែកន្ទុយភ្នែករបស់ខ្ញុំសង្កេតគ្រប់កាយវិការរបស់ហ្យុង រហូតដល់គ្មានសមាធិមេីលរឿង ចុះបេីមនុស្សនៅខ្លាច មិនទាន់បាត់ញ័រដៃផង


      ''រងារមែន? បេីកត្រឹម 25 តា៎''


      ''មាន... មានណា''


      ''សំលេងក៏ញ័រ...''


ខ្ញុំនៅស្ងៀម ហេីយមេីលរឿងបន្ត ភ្លេចប្រាប់ថានៅក្នុងបន្ទប់គេងរបស់ហ្យុង មានសាឡុងទំនេីបមួយឈុតហេីយថែមទាំងមាន ប្រូជេកទឺរ ស្គ្រីន ទំហំធំភ្ជួរពីលេីជញ្ចាំង ហេីយមានបាសពណ៍ខ្មៅធំៗ 2 សងខាងទៀត ដេាយសារតែប្រូជេកទឺរ មិនសូវបង្ហាញរូបភាពច្បាស់ដូចទូរទស្សន៍ ទេីបត្រូវបិទភ្លេីងមេីល


ព្រឹប!


មានរបស់ធ្ងន់ៗសង្គត់ពីលេីស្មារខាងស្តាំរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំងាកក្បាលទៅមេីលភ្លាម មុននឹងឃេីញហ្យុងកំពុងតែគេងពីលេីស្មារខ្ញុំ


      ''ធ្វេីអីហ្នឹង?''


      ''គ្រាន់តែចង់ប៉ះ... មានអារម្មណ៍ល្អ...''


      ''...''   គិតអីផ្តេសផ្តាសទៀតអា៎យ?????? តែមិនទាន់បាននិយាយពាក្យហ្នឹងផង ហ្យុងស្រាប់តែនិយាយបន្ត


      ''កាលនេាះយេីងប៉ះគ្នាអត់បាន... មានអារម្មណ៍អត់ល្អសេាះ...''


      ''គេងគេងទៅ!''   ចង់ប៉ះ ប៉ះទៅមិនបាច់អធិប្បាយច្រេីនទេ ខ្លាចខ្លួនឯងចិត្តទន់ ' ㅅ '




'យេីងបែកគ្នាហូវ'   តួរឯកស្រីក្រេាយពីឃេីញតួរឯកប្រុសថេីបគ្នាជាមួយតួរស្រីចិត្តអាក្រក់ នាងក៏ខឹងហេីយទះតួរឯកប្រុសមួយកំភ្លៀង មុននឹងរត់ចេញ


'សុំទេាស!'   តួរឯកប្រុសរត់ទៅតាម ហេីយទាញតួរឯកស្រីមេា៉ថេីប យ៉ាងក្តៅកកុក


ស្រមៃ៉ថាបេីសិនជាបបូរមាត់របស់មនុស្សដែលអង្គុយជិតខ្ញុំពេលនេះ មិនដឹងជាទន់ល្មេីយ ផ្អែមបុ៉ណ្ណាទេ...




      ''មេ៉ចបានបេះដូងលេាតញាប់មែស?''   សំលេងធំគ្រលរៗ លាន់លឺក្បែរត្រចៀករបស់ខ្ញុំ


មិនត្រឹមតែនិយាយធម្មតាទេ ថែមទាំងដកដង្ហេីមដាក់ត្រចៀកខ្ញុំទៀត


ព្រឹប!


វីរវរហេីយ!


ខ្ញុំត្រូវហ្យុងច្រានអេាយគេងលេីសាឡុងជាលេីកទី 2 ដៃស្តាំរបស់ហ្យុងដាក់ពីក្រេាមខ្នងរបស់ខ្ញុំដេីម្បីទប់កុំអេាយខ្ញុំធ្លាក់ពីលេីសាឡុង ដៃម្ខាងទៀតដាក់នៅជិតសៀតផ្កា ហេីយកៀសជេីងសក់របស់ខ្ញុំលេង


      ''ហ្យុង លេងអីទៀតអា៎យ... បេ៊កអត់ចូលចិត្តហេ៎ណា!''


      ''មានលេងណា... ហេតុអីនៅសុខៗស្រាប់តែមានអារម្មណ៍ចង់ថេីបដូចនៅក្នុងរឿង...''


      ''ហា៎សសសស? ហ្យុងលែងបេ៊ក!!!!!!''


      ''បេ៊កអត់គិតចឹងហេ៎ហ៎?''


      ''ណាគេទៅគិតអីចឹងៗដូចហ្យុង?''   ទេាះបីជាមុននេះលួចគិតបន្តិចក៏ដេាយ


      ''សាកហេ៎...''


      ''អត... អុ៊ប!''


បបូរមាត់ក្តៅៗរបស់ហ្យុងដាក់ពីលេីបបូរមាត់របស់ខ្ញុំ ខ្ញុំព្យាយាមបិទមាត់ជិត តែដេាយសារតែហ្យុងខាំបបូរមាត់របស់ខ្ញុំតិចៗ ទេីបខ្ញុំភ្លេចខ្លួនចំហរមាត់ ឆាន់យ៉លហ្យុងបានចិត្តចាប់ផ្តេីមថេីបខ្ញុំខ្លាំងជាងមុនទៀត បបូរនេាះចាប់ផ្តេីមជញ្ជក់បបូរមាត់របស់ខ្ញុំ ពេលដែលអណ្តាតរបស់ខ្ញុំបានរសជាតិមាត់របស់ហ្យុង ទេីបខ្ញុំដឹងថាវាមិនដូចការគិតនេាះទេ មាត់របស់ហ្យុងមិនបានផ្អែមនេាះទេ តែបែរជាមានជាតិល្វីងរបស់ស្រាបៀរ


      ''អឺម!''   ខ្ញុំព្យាយាមរុញហ្យុងចេញ ព្រេាះខ្លាចថាបេីបណ្តេាយអេាយថេីបយូរជាងនេះ អាចមានរឿងលេីសពីនេះកេីតឡេីងក៏ថាបាន


      ''បេ៊ក...''


      ''ហ្យុងស្រវឹង...''


      ''ស្រវឹងស្អី ទឹមញាំុបានម៉ាម៉ាត់នៀក...''


      ''តែហ្យុង...''   ងេីបសិនបានអត់ ធ្ងន់ក៏ធ្ងន់ ហេីយមុខនៅជិតដល់ថ្នាក់ហ្នឹង


      ''បេ៊កដឹងអា៎យត្រូវអត់ ថាញុ៉មមួយអុីសុីងបែកគ្នាដេាយសារអី?''


      ''... អត់... អត់ដឹង...!''


      ''ព្រេាះអុីសុីងស្រលាញ់គ្រិស ហេីយញុ៉មក៏ស្រលាញ់បេ៊ក...''


      ''ហ្យុងអត់មាននិយាយលេងណាអី?''


      ''និយាយលេងដែលនាំមេា៉ដល់ផ្ទះ អេាយមា៉ក់បា៉ស្គាល់ ហេីយនាំឡេីងដល់ក្នុងបន្ទប់ចឹងហ៎?''


ឈប់! នាំឡេីងដល់ក្នុងបន្ទប់? មានន័យថាមេ៉ច?


      ''តអា៎យណា!!''


      ''ឈប់! បេ៊កអត់់ទាន់ត្រៀមចិត្តហេីយផង...''


      ''ត្រៀមអីទៀត? យេីងចិត្តដូចគ្នាមិនចឹង!''


      ''...''

      ''បេ៊កអត់មានស្រលាញ់ញុ៉មហេ៎ហ៎?''






comment please >> ☆ click here ☆











.