-I Love Someone Else-
''ឆាន់យ៉លអា៎...'' សំលេងនិយាយតិចៗក៏លឺក្បែរៗខ្លួនរបស់ខ្ញំុ មុននឹងមានដៃមួយទាញដៃរបស់ខ្ញំុទៅកាន់
''...'' ខ្ញំុបេីកភ្នែកឡេីងយឺតៗ មុននឹងងាកមុខទៅរកតិចៗ តែមេីលមិនឃេីញអីព្រេាះពេលនេះងងឹតខ្លាំង មេីលទៅអីុសីុងក៏មិនចាប់អារម្មណ៍ដែរថាខ្ញំុភ្ញាក់
''សីុង... សីុងមានរឿងចង់សារភាព...'' សំលេងដែលនិយាយតិចៗនេាះ ធ្វេីអេាយខ្ញំុសំរេចចិត្តនៅស្ងៀមហេីយមិនឆ្លេីយ ព្រេាះមេីលទៅអីុសីុងដូចជាចង់អេាយធូរក្នុងចិត្តច្រេីនជាងនិយាយប្រាប់ខ្ញំុ
''...''
''សីុងមានអារម្មណ៍ថាធ្វេីខុសចំពេាះឆាន់យ៉លខ្លាំង... សីុង... ហឹក... សីុងស្អប់ខ្លួនឯងអា៎... ហេតុអីក៏ចិត្តងាយបែបនេះ??? ហឹក...''
''...'' អីុសីុងកំពុងយំ? ខ្ញំុចង់ងេីបឡេីង ហេីយមេីលចូលទៅក្នុងកែវភ្នែកអីុសីុង ចង់ជូតទឹកភ្នែកអេាយ ហេីយសួរថាកេីតអី? តែខ្ញំុសំរេចចិត្តថានៅស្ងៀមៗ ចាំស្តាប់វិញល្អជាង
''ឆាន់យ៉ល សំុទេាស... សំុទេាស...''
''...''
''សំុទេាស... បេីឆាន់យ៉លដឹង ឆាន់យ៉លប្រាកដជាខឹងសីុងខ្លាំងអា៎យត្រូវអត់??? ហឹក...''
''រឿងអី?''
''...'' អីុសីុងប្រលែងដៃរបស់ខ្ញំុ ហាក់បីដូចជាភ្ញាក់ផ្អេីលព្រេាះខ្ញំុមិនទាន់គេងលក់
''យ៉លសួរថារឿងអី?''
''...'' គ្រប់យា៉ងធ្លាក់ក្នុងសភាពស្ងប់ស្ងាត់ គ្មានសូម្បីតែសំលេងយំ រឺសំលេងដង្ហក់ រឺសូម្បីតែសំលេងដកដង្ហេីម ក្នុងបន្ទប់មានតែសំលេងរបស់មា៉សីុនត្រជាក់តែបុ៉ណ្ណេាះ
''បេីសីុងអត់និយាយ ហេីយយ៉លមេ៉ចដឹង?''
''សីុង... សីុង... សីុង... សីុងទៅវិញអា៎យ'' អីុសីុងងេីបឈរ មុននឹងរៀបដេីរចេញទៅ តែខ្ញំុស្រវា៉ចាប់ដៃអីុសីុងជាប់មុន
''អីុសីុង! និយាយគ្នាអេាយដឹងរឿងសិន!''
''សីុង... សីុង... អត់មានអីត្រូវនិយាយហេ៎''
''មុននឹងថាធ្វេីខុសចំពេាះយ៉ល...''
''...''
''រឿងអី?''
''កំុសួរសីុងបានអត់ សីុងអត់ដឹង...''
''សីុង!''
''សំុអង្វរ ហឹក...''
សំលេងអីុសីុងយំម្តងទៀត ធ្វេីអេាយខ្ញំុចិត្តទន់ភ្លាម
''okay ឈប់យំណា!''
ខ្ញំុងេីបអង្គុយ ហេីយទាញអីុសីុងមេា៉អង្គុយលេីគ្រែជាមួយគ្នា មុននឹងអេាបអីុសីុងពីក្រេាយ អីុសីុងកាន់តែយំខ្លាំងទៅៗ ធ្វេីអេាយខ្ញំុកាន់តែឆ្ងល់ថែមទៀតថា រឿងនេះមានទាក់ទងនឹងគ្រិស រឺក៏អត់?
ថ្ងៃបន្ទាប់
ខ្ញំុអង្គុយលេីសាឡុងគិតរឿងយប់មិញ ពេញមួយយប់រហូតដល់គេងលក់លេីសាឡុងនេាះ ហេីយភ្ញាក់ឡេីងដេាយសារសំលេងបេីកទ្វាររបស់កិលានុប្បដ្ឋាយិកាដែលយកអាហារពេលព្រឹកមេា៉អេាយ
កិលានុប្បដ្ឋាយិកាមេីលខ្ញំុ ហេីយនិងអីុសីុងដែលកំពុងតែគេងលេីគ្រែអ្នកជំងឺដេាយចំងល់ ខ្ញំុបានត្រឹមតែញញឹមស្ងួតដាក់ ហេីយអេាយកិលានុប្បដ្ឋាយិកាដាក់អាហារពេលព្រឹកលេីតុ ជិតសាឡុង ដេីម្បីងាយស្រួលសំរាប់ខ្ញំុពេលនេះ
ដេាយសារតែមិនបានកំរេីកអស់រយៈពេលជិត 2ខែទេីបខ្ញំុមិនអាចដេីរបានស្រួលបួល តែពេលនេះអាចដេីរបានយឺតៗហេីយ គ្រូពេទ្យប្រាប់ថាត្រូវការពេលវេលា 2-3ថ្ងៃទៀតទេីបអាចដេីរបានស្រួលបួល
ពេលដែលខ្ញំុកំពុងតែដួសបបរដាក់ចូលមាត់ រាងកាយដែលគេងនៅលេីគ្រែចាប់ផ្តេីមកំរេីក មុននឹងងេីបអង្គុយ ហេីយញីភ្នែក
''ភ្ញាក់អា៎យហ៎?''
''អឺម...''
''ញាំុអាហារពេលព្រឹកអត់?''
''អត់អីហេ៎... យ៉លញាំុហូវ សីុងទៅផ្ទះអា៎យណា''
''យេីងមិនទាន់និយាយគ្នាហេីយហេ៎ណា អីុសីុង!''
''...''
''បេីមានរឿងអី មេ៉ចមិនប្រាប់យ៉លតាមត្រង់?'' ទេាះបីជាខ្ញំុស្មានដឹងរឿងខ្លះៗ ហេីយក៏ដេាយ ក៏ខ្ញំុសុខចិត្តចាំស្តាប់ពាក្យសំដីចេញពីមាត់របស់អីុសីុងដែរ ព្រេាះមិនចង់គិតតែម្នាក់ឯង
''...''
''បេីសីុងអត់និយាយ យ៉លនិយាយមុនណា៎ស! កំុអេាយសីុងគិតថាសីុងជាអ្នកខុសតែម្នាក់ឯង''
''មានន័យថាមេ៉ច?'' អីុសីុងសំលឹងមេីលមុខខ្ញំុដេាយចំងល់
''យ៉លគិតថា... យ៉លស្រលាញ់អ្នកផ្សេងអា៎យ...''
''...''
''មិនមែនមានន័យថាយ៉លឈប់ស្រលាញ់សីុងហេ៎... តែយ៉ល... ក៏ស្រលាញ់គេ...''
''យ៉លឈប់ស្រលាញ់សីុងអា៎យ... សីុងដឹង... យ៉លមិនបានអេាបសីុងដូចមុន ថេីបសីុងដូចមុន ហេីយសូម្បីតែពាក្យសំដីក៏លែងដូចមុន ពេលនៅជាមួយសីុង យ៉លនឹកអ្នកផ្សេងត្រូវអត់?''
''...'' ខ្ញំុនៅស្ងៀម ហេីយអេានមុខចុះ ម្តងនេះគឺខ្ញំុជាអ្នកមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងជាអ្នកខុសម្តង
''សីុង... សីុងក៏...''
''...''
''...''
''មានអ្នកផ្សេងដែលត្រូវអត់?'' ខ្ញំុជួយបញ្ចប់ប្រយេាគអំបាញ់មិញអេាយអីុសីុង
''...'' អីុសីុងមិនឆ្លេីយតែងក់ក្បាលយឺតៗ
''សីុងកំុមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងខុសអីណា បេីខុស យ៉លក៏ខុស សំុទេាសណា''
''តែសីុងអត់ដឹងខ្លួនហេ៎ ថាវាចាប់ផ្តេីមតាំងពីពេលណា... សីុងសំុទេាស... សីុងព្យាយាមហាមចិត្តខ្លួនឯងអា៎យ ហេីយក៏ព្យាយាមឈប់និយាយជាមួយគេដែរ...''
''សីុង! គេស្រលាញ់សីុងខ្លាំងអា៎ណា''
''យ៉លដឹងហ៎ ថាគេជាអ្នកណា?'' អីុសីុងបេីកភ្នែកធំៗ
''...'' ខ្ញំុងក់ក្បាល
''មេ៉ចបានដឹង?''
''...'' ខ្ញំុញញឹមតិចៗ ហេីយដេីរយឺតៗ យា៉ងលំបាកទៅកាន់គ្រែ ហេីយអង្គុយជិតអីុសីុង មុននឹងលូកដៃទៅអង្អែលក្បាលអីុសីុង
''ហេីយចុះ...''
''ជាការសំងាត់!'' ខ្ញំុគិតថាមិនប្រាប់អីុសីុងល្អជាង ព្រេាះវាមេីលទៅចំលែកតិចៗ ព្រេាះខ្ញំុហេីយនិងប្អូនប្រុសរបស់គ្រិសមិនសូវនិយាយគ្នាពីមុនមក
ផាច់
''ប្រាប់តិចក៏មិនបាន!''
''...'' ខ្ញំុសេីចចេញមេា៉ ក្រេាយពេលឃេីញអីុសីុងពេបមាត់
''យេីង... យេីង... នៅធ្វេីមិត្តភក្តិគ្នាបានត្រូវអត់?'' តេីនេះជាពាក្យដែលសំុបែកគ្នា ដេាយមិននិយាយពាក្យថាបែកគ្នាមែន???
''...'' ខ្ញំុញញឹម មុននឹងទាញអីុសីុងមេា៉អេាប ហេីយអង្អែលក្បាលលេង
''ហឹក...''
''សំុទេាសណា អីុសីុង!''
''...'' ទេាះបីជាអីុសីុងមិនបានឆ្លេីយតប តែអីុសីុងងក់ក្បាលទទួលជំនួស
BAEKHYUN PART
3 days later
តាំងពីថ្ងៃដែលឆាន់យ៉លហ្យុងដឹងខ្លួនមេា៉ វាកន្លងផុតទៅមួយអាទិត្យហេីយ តែខ្ញំុមិនទាន់បានជួបមុខរបស់ឆាន់យ៉លហ្យុងសេាះ
ខ្ញំុធ្លាប់ទៅអង្គុយនៅមុខបន្ទប់សំរាករបស់ហ្យុង 2-3ដងដែរ តែមិនហ៊ានចូលទៅ ណាមួយខ្លាចហ្យុងភ្លេចរឿងដែលកេីតឡេីងពេលដែលហ្យុងនៅជាវិញ្ញាណ
ម្យា៉ងទៀតមិនចង់ទៅធ្វេីឆ្អឹងទទឹងករបស់ហ្យុង ហេីយនិងអីុសីុងហ្យុង...
គ្រិសហ្យុងប្រាប់ថាឆាន់យ៉លហ្យុងជាហេីយ លឺបែបនេះខ្ញំុក៏សប្បាយចិត្ត
ក្រេាយពីញាំុអាហារពេលព្រឹកហេីយ ខ្ញំុរៀបចំសៀវភៅទៅរៀន ដេាយមានបងប្រុសជាតៃកុងឡានដដែល
''ហ្យុង! ហ្យុងងង~~~~''
''ទៅចាំនៅក្រៅមុនទៅ ហ្យុងទៅលូវអា៎យ''
''okayy'' ខ្ញំុស្រែកតបទៅវិញ មុននឹងដេីរចេញទៅក្រៅផ្ទះ ទៅឈរជិតឡានរបស់បងប្រុសដែលចតនៅក្នុងរបង
ព្រឺននន~~~ ងឺតតត
ឡានណាគេចេះ? ដូចធ្លាប់ស្គាល់...
ម្ចាស់របស់ឡានបេីកទ្វារឡាន មុននឹងដេីរចុះមេា៉ ហេីយដេាះវែនតាការពារកំដៅថ្ងៃចេញ...
ឆាន់យ៉លហ្យុង? មេា៉ធ្វេីអី? មេា៉រកគ្រិសហ្យុងមែន? ខ្ញំុរៀបដេីរចូលផ្ទះទៅហៅបងប្រុសតែ...
''បេ៊កហ្យុន!''
''ហា៎ស?''
''បេីកទ្វារ!''
''...'' ខ្ញំុភាំងមួយសន្ទុះមុននឹងដេីរទៅបេីកទ្វាររបងអេាយឆាន់យ៉លហ្យុង
''មេា៉នេះ!'' ហ្យុងចាប់កដៃរបស់ខ្ញំុ ហេីយញាត់ចូលឡាន! សំុបញ្ជាក់ថា ញាត់!
ខ្ញំុចូលមេា៉អង្គុយក្នុងឡានកន្លែងជិតអ្នកបេីកឡាន ទាំងចំងល់ ហេីយនៅភាំងនៅឡេីយ នេះមានរឿងអីកេីតឡេីងហ្នឹង?
ខ្ញំុសំលឹងមេីលកដៃខ្លួនឯង ដែលត្រូវហ្យុងចាប់អំបាញ់មិញ... មានអារម្មណ៍ចំលែក... ហ្យុងចាប់ដៃខ្ញំុបានហេីយ សឹងតែមិនចង់ជឿថាកាលនេាះវិញ្ញាណរបស់ហ្យុងចេញពីខ្លួន ហេីយមានតែខ្ញំុម្នាក់ឯងដែលមេីលឃេីញ...
មិនដឹងថាវាជាយល់សប្តិរឺក៏ការពិត... រឿងវិញ្ញាណនេាះវាអាចជាយល់សប្តិដ៏សែនយូរអង្វែង ព្រេាះតែខ្ញំុចូលចិត្តមេីលរឿងអត់ប្រយេាជន៍ច្រេីនពេកទេីបរវេីរវាយ...
comment please >> ☆ click here ☆
.
