-I Miss You-
ខ្ញំុបេីកទ្វារចូលទៅក្នុងបន្ទប់ ដែលមានតែយេីង 2នាក់ អ្វីដែលខ្ញំុចង់ធ្វេីមុនគេគឺចាប់ដៃនេាះ
ដៃរបស់ឆាន់យ៉លកក់ក្តៅវិញហេីយ
ខ្ញំុញញឹមចេញមេា៉ម្នាក់ឯង :)
''ឆាន់យ៉លអា៎... ដឹងអត់ថាសីុងភ័យបុ៉ណ្ណា? កំុធ្វេីចឹងទៀតអា៎...''
''...''
''សីុងទុកពេលអេាយគេងតែពេលនេះទៀតហេ៎ណា! តា៎ពេលដឹងខ្លួនមេា៉លែងបានគេងអា៎យចាំមេីល... យេីងជិតបាននិយាយគ្នាអា៎យណា... សីុងលែងនិយាយតែម្នាក់ឯងទៀតអា៎យណា...''
ខ្ញំុនិយាយជាមួយដៃរបស់ឆាន់យ៉លរហូតទាល់តែគេងលក់ពីពេលណាក៏មិនដឹង... ដឹងខ្លួនម្តងទៀតពេលដែលមានអារម្មណ៍ដល់អ្វីម្យា៉ងកំពុងតែអង្អែលក្បាលរបស់ខ្ញំុ
''ឆាន់យ៉ល!!!!''
''ហៅហ្យុងមេីស!''
''ហ្យុងងងងង!!! T_____T''
''យំធ្វេីអី???'' ឆាន់យ៉លនិយាយហេីយអង្អែលក្បាលរបស់ខ្ញំុ មុននឹងលូកដៃមេា៉ជូតទឹកភ្នែកអេាយខ្ញំុ
ផាចចចច់
''ឆាន់យ៉លដឹងអត់ថាគេងលក់យូរបុ៉ណ្ណា???'' ខ្ញំុរអ៊ូ ហេីយវៃ៉ស្មាររបស់ឆាន់យ៉លមួយដៃ
''ដឹងអី... 3ងៃ៉ដឹង...''
''យា៉! 3ងៃ៉អី!!! 1ខែជាងអា៎...''
''អូ~~~ យូរមែស?''
''ហឹស សីុងនិយាយម្នាក់ឯងរាល់ងៃ៉ ស្អប់សីុងមែនបានមិនតប???? ឡេីយនៅធ្វេីអី?''
''មានណា អាលូវតបអា៎យ... ដឹងខ្លួនមេា៉ ប្រញាប់តបសីុងមុនគេអា៎យ''
ខ្ញំុមិនឆ្លេីយហេីយអេានទៅអេាបឆាន់យ៉ល ជាងមួយខែជាងហេីយដែលយេីងមិនបានអេាបគ្នា ឆាន់យ៉លអេាបខ្ញំុតបវិញ ហេីយថេីបថ្ពាល់របស់ខ្ញំុ ខ្ញំុញញឹមចេញមេា៉
''យប់នេះសីុងគេងនៅពេទ្យបានអត់? សីុងអត់ចង់ទៅផ្ទះវិញ...''
''okay!''
''ហេតុអីិចិត្តល្អមែស? មានប៉ះពាល់ខួរក្បាលអត់?''
''មានណា... អត់ចង់អេាយសីុងនៅផ្ទះម្នាក់ឯង''
''O__O មេ៉ចដឹងថាសីុងនៅផ្ទះម្នាក់ឯង?''
''បេីមា៉ក់បា៉សីុងនៅផ្ទះ សីុងមែននិយាយថាអត់ចង់ទៅផ្ទះហេ៎ ត្រូវអត់?''
''ឆ្លាតជាងមុន!''
ឆាន់យ៉លសេីចដាក់ខ្ញំុ ហេីយខ្ញំុក៏សេីចដាក់វិញ បេីខ្ញំុសេីចបែបនេះ ឆាន់យ៉លប្រាកដជាមិនដឹងនេាះទេ ថាក្នុងចិត្តខ្ញំុច្របូលច្របល់បុ៉ណ្ណា... :)
ត្រូវតែព្យាយាមញញឹមអីុសីុង!
''សីុង...''
''ហឺម??''
''នៅចាំពាក្យដែលយេីងធ្លាប់និយាយគ្នាអត់?''
''ពាក្យណា?''
''ពាក្យថាបេីមិនសប្បាយចិត្ត ត្រូវនិយាយប្រាប់គ្នា''
''សីុងមានអត់សប្បាយចិត្តណា!''
''យ៉លមេីលដឹង... សីុងអាចញញឹម ហេីយកុហកយ៉លបាន តែខ្សែភ្នែកសីុងមិនអាចកុហកបានហេ៎...''
''យ៉ល!''
''សីុងមានអីដែលអត់ប្រាប់យ៉លមែន?''
''...'' ខ្ញំុពេបមាត់ ហេីយក្រវីក្បាល
''okay ចឹងគេងហូវ good night :)''
ឆាន់យ៉លញញឹមដាក់ខ្ញំុ មុននឹងដាក់ខ្លួនគេង
''good night!''
CHANYEOL PART
កន្លងផុតទៅមួយសន្ទុះ ខ្ញំុនៅតែគេងមិនលក់ ដំបូងខ្ញំុក៏មិនដឹងដែលថាមានរឿងអីកេីតឡេីង... ខ្ញំុកំពុងតែនិយាយជាមួយបេ៊កហ្យុនសុខៗ ស្រាប់តែអ្វីៗជំុវិញខ្លួនងងឹតឈឹង ពេលដែលបេីកភ្នែកម្តងទៀត ក៏ឃេីញពិដានពណ៌ស ហេីយនឹងមនុស្សប្រុសម្នាក់ ដែលមេីលមេា៉ខ្ញំុ
''លេាក... លេាក!''
''...'' ខ្ញំុនៅតែសំលឹងមុខគាត់ដេាយមិននិយាយអី
''លេាក... លេាកដឹងអត់ថាខ្លួនឯងឈ្មេាះអី?''
''ផាក... ផាក ឆាន់យ៉ល''
គ្រូពេទ្យញញឹមដាក់ខ្ញំុ មុននឹងរូបភាពទាំងនេាះបាត់ទៅម្តងទៀត ហេីយខ្ញំុក៏បិទភ្នែកម្តងទៀត
ពេលបេីកភ្នែកមេីល គ្រប់យា៉ងមិនបានផ្លាស់ប្តូរនេាះទេ ជំុវិញនៅតែមានពណ៌ស ហេីយអ្វីៗជំុវិញបន្ទប់បញ្ជាក់ថា ទីនេះគឺជាមន្ទីរពេទ្យ ហេីយជាបន្ទប់ដែលខ្លួនរបស់ខ្ញំុកំពុងតែសំរាក ខ្ញំុមានអារម្មណ៍ដល់អ្វីធ្ងន់ៗនៅលេីដៃ មុននឹងងាកទៅមេីល ហេីយឃេីញមនុស្សម្នាក់កំពុងតែគេងលេីដៃរបស់ខ្ញំុ ខ្ញំុលូកដៃម្ខាងទៀតទៅអង្អែលសក់នេាះតិចៗ មុននឹងញញឹមចេញមេា៉
អារម្មណ៍ពេលនេះពិបាននឹងអធិបាយចេញមេា៉ណាស់ ខ្ញំុខានប៉ះរបស់ជិត 2 ខែ លេីកលែងលេីកនេាះដែលរុញបេ៊កហ្យុនម្តង
''ឆាន់យ៉ល!!!!'' អីុសីុងងេីបឡេីងមុននឹងស្រែកហៅខ្ញំុ
អីុសីុងមេីលឃេីញខ្ញំុ ហេីយខ្ញំុក៏ប៉ះអីុសីុងបាន មានន័យថាវិញ្ញាណរបស់ខ្ញំុ ចូលក្នុងខ្លួនវិញហេីយ ខ្ញំុឆ្លៀតពេលរកមេីលជំុវិញបន្ទប់ថាមានអ្នកផ្សេងអត់ តែមនុស្សដែលខ្ញំុសង្ឃឹមថានៅ បែរជាមិនឃេីញ គេប្រហែលជាមិនដឹងនេាះទេ ថាវិញ្ញាណរបស់ខ្ញំុចូលខ្លួនវិញ ព្រេាះសុខៗវិញ្ញាណរបស់ខ្ញំុ ស្រាប់តែបាត់ទៅបែបនេះ
និយាយទៅចំលែកដែរ ហេតុអីសុខៗវិញ្ញាណរបស់ខ្ញំុចូលខ្លួនវិញបាន? ខ្ញំុឆ្ងល់ពេញមួយថ្ងៃរហូតដល់ស្តាប់លឺអីុសីុងរអ៊ូថា ពេលបេះដូងខ្ញំុឈប់លេាត អីុសីុងភ័យខ្លាំង ទេីបពេលនេះខ្ញំុបានត្រឹមតែគិតថាប្រហែលជាមេា៉ពីបេះដូងឈប់លេាតហេីយមេីលទៅ តែខ្ញំុក៏មិនប្រាកដក្នុងចិត្តដែរ
BAEKHYUN PART
ថ្ងៃបន្ទាប់
''ហ្យុង! ប្រញាប់ទៅណា?'' ខ្ញំុកំពុងតែអង្គុយក្នុងបន្ទប់ទទួលទានអាហារជាមួយ មា៉ក់បា៉ ស្រែកសួរបងប្រុសដែលកំពុងតែចុះពីលេីជណ្តេីរ ដេាយរឹកពារប្រញាប់ប្រញាល់
''ឆាន់យ៉លដឹងខ្លួនអា៎យ!''
''ហា៎ស?'' ខ្ញំុហាមាត់ ហេីយធ្លាក់ស្លាបព្រាពីក្នុងដៃ
''ហ្យុងទៅពេទ្យសិនណាបេ៊ក មា៉ក់ បា៉'' ហ្យុងងាកទៅប្រាប់មា៉ក់បា៉ មុននឹងប្រញាប់ចេញពីផ្ទះ ដេាយមានខ្ញំុរត់ទៅតាម
''បេ៊កទៅដែរ''
ខ្ញំុឈរអឺតឡឺមៗ នៅខាងក្រៅបន្ទប់ ព្រេាះមិនហា៊នចូលទៅ ហេីយបេីចូលទៅមិនដឹងថាគួរនិយាយអី ធ្វេីខ្លួនមេ៉ច ព្រេាះអីុសីុងហ្យុង គ្រិសហ្យុងនៅក្នុងនេាះ ហេីយគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែដឹងថាខ្ញំុមិនសូវជិតស្និទ្ធនឹងមិត្តភក្តិរបស់បងប្រុសម្នាក់នេះ
មុនពេលបងប្រុសចូលទៅ ខ្ញំុហាមបងប្រុសថាកំុអេាយប្រាប់ហ្យុងថាខ្ញំុមេា៉ ហេីយបងប្រុសក៏យល់ព្រម
អៀតតត
''ឆាន់យ៉លហ្យុង មេ៉ចអា៎យ?''
''លែងអីអា៎យ :)'' ហេតុអីបានជាបងប្រុសញញឹមបែបនេះ?
''ទៅឃេីញគេស្វីតមួយគ្នាទៀតអា៎យហ៎? :(''
''ល្អអា៎យ... ទីបំផុតបានឃេីញអីុសីុងញញឹមចេញពីចិត្ត... :)''
''នៅមួយហ្យុង គាត់ក៏ញញឹមដែរ''
''ញញឹមរបៀបបង្ខំចិត្ត''
''ហឺមមមម''
ត្រូវហេីយ! មនុស្សមិនបានជួបគ្នាជាង 2ខែ ប្រាកដជានឹកគ្នាខ្លាំងណាស់ហេីយ មនុស្សដូចជាខ្ញំុ បានត្រឹមតែពេលដែលគេគ្មានអ្នកណាតែបុ៉ណ្ណេាះ ពេលនេះគេមានអីុសីុងហ្យុងមួយទាំងមូល គេត្រូវការយេីងធ្វេីអីទៀត?
''តេាះ! ទៅផ្ទះយេីងវិញ... អស់ពេលមេីលថែគេអា៎យ :)''
បងប្រុសកៀកករបស់ខ្ញំុ ហេីយដេីរទៅចំណតឡាន ដេីម្បីជិះឡានត្រលប់ទៅផ្ទះវិញ
ត្រូវហេីយ អស់ពេលរបស់យេីងហេីយបេ៊កហ្យុន :)
CHANYEOL PART
3 days later
នៅយប់មួយពេលដែលខ្ញំុកំពុងតែសំងំគេង តែគេងមិនលក់ព្រេាះតែមនុស្សម្នាក់មិនបានមេា៉សួរសុខទុក្ខខ្ញំុសេាះ តាំងពីពេលដែលខ្ញំុដឹងខ្លួន បេីនិយាយថាបេ៊កហ្យុនមិនដឹង គឺមិនអាចទៅរួចនេាះទេ ព្រេាះគ្រិសដឹងហេីយ បេ៊កហ្យុនប្រាកដជាដឹងដូចគ្នា មិនដឹងថាមេា៉ពីមូលហេតុអីទេីបបេ៊កហ្យុនមិនព្រមមេា៉សេាះ
'បេីហ្យុងដឹងខ្លួនវិញ ហ្យុងភ្លេចបេ៊កអត់?'
'ប្រហែលជាអត់ហេ៎...'
មិនដឹងអ្នកណាជាអ្នកភ្លេចគេហេ៎នៀក????
អូយយយ នឹកសឹងអីអា៎យ >_____<
អៀតតត
ក្រេាយពេលគិតនេះគិតនេាះម្នាក់ឯងអស់មួយសន្ទុះ សំលេងរបស់ទ្វារបេីកឡេីង ហេីយបន្ទាប់មកសំលេងសំរឹបជេីងក៏លាន់លឺឡេីង
អ្នកណាមេា៉ស្មេីរនេះ មេា៉ង 10ជាងហេីយទេដឹង?
''ឆាន់យ៉លអា៎...''
comment please >> ☆ click here ☆
.
