-Awake-
''ប្រហែលជាអត់ហេ៎... មានគ្រិសនៅអា៎យ'' ខ្ញំុប្រញាប់បេីកភ្នែក ហេីយសំលឹងរកមេីលហ្យុង មុននឹងឃេីញហ្យុងអង្គុយពែនភ្នែនលេីឥដ្ធជិតគ្រែរបស់ខ្ញំុ
''...'' កំុប្រាប់ថាហ្យុងដឹងរឿងបងប្រុសអា៎??????????
''លេបថ្នាំនៅ?'' ហេតុអី... ហេតុអីបានជាសំលេងហ្យុងទន់ភ្លន់ដល់ថ្នាក់នេះ???
''នៅ...''
''ទៅយកថ្នាំមេា៉លេប ហេីយគេង''
''ខ្ជិល~~~''
''បេ៊កហ្យុន!''
''ឆឹស មានតែវិញ្ញាណ បេ៊កអត់ខ្លាចហេ៎ មិនបាច់កំហកដាក់ហេ៎!''
''...''
ដេាយសារតែហ្យុងស្ងាត់បាត់ទេីបខ្ញំុមិននិយាយអីបន្ត ហេីយបិទភ្នែកគេងម្តងទៀត
'ហ្យុងដឹងរឿងបងប្រុសអា៎យហ៎?'
'ហ្យុងនឹងខូចចិត្តអត់ដែលអីុសីុងហ្យុងមេា៉គេងផ្ទះញុ៉ម?'
'ហ្យុងបន្ទេាសខ្លួនឯងអត់ដែលមិនអាចជួយអីុសីុងហ្យុងបាន?'
ហេីុយយយយ
ខ្ញំុសន្សឹមៗបេីកភ្នែកឡេីងវិញ ហេីយក៏ឃេីញហ្យុងអង្គុយនៅកន្លែងដដែល
''ហ្យុង~ គេងអត់លក់!''
''ឈឺក្បាលខ្លាំងពេកមែន?''
''...'' ខ្ញំុក្រវីក្បាល
''...''
''...''
''យប់មិញយំធ្វេីអី?''
''O___O''
''...''
''ហ្យុងឃេីញហ៎?''
''អឺម នៅឈរនៅកន្លៀតបន្ទប់ហ្នឹង!''
what??????????????
មានន័យថាហ្យុងស្តាប់លឺអ្វីដែលខ្ញំុហេីយនិងគ្រិសហ្យុងនិយាយគ្នាដែរហ៎?
whattttt???????????
whatttttttttttttt????????????
''ហ្យុង! លឺគ្រិសហ្យុង...''
''...'' គាត់ងក់ក្បាលមុនខ្ញំុនិយាយចប់ទៅទៀត
''...'' ចប់ហេីយ
''ញុ៉មដឹង... តាំងពីមុនហ្នឹងទៀតហ៎...''
''ហា៎ស?''
''បំភ្លេចចេាលទៅ...''
''ហ្យុង... ខឹងគ្រិសហ្យុងអត់?''
''ប្រហែលជាអត់ហេ៎ដឹង... រឿងស្រលាញ់ចឹង យេីងមិនអាចហាមណាគេបានហេ៎''
''...''
''ហេីយវាក៏មិនដែលដណ្តេីម រឺបំបែកបំបាក់ដែរ វាគ្រាន់តែបារម្ភពីចំងាយ...''
''ចិត្តទូលាយមែស?''
''ដំបូងក៏ខឹងដែរ... តែយូរៗទៅក៏យល់ពីអារម្មណ៍វា... វាប្រាកដជាឈឺចាប់ណាស់ហេីយ ដែលមិនអាចធ្វេីអីបាន... ណាមួយត្រូវជាមិត្តភក្តិជិតស្និទ្ធមួយញុ៉មទៀត''
''... គ្រិសហ្យុងសំណាងអា៎... ដែលមានមិត្តភក្តិដូចជាហ្យុង...''
''...''
''មេ៉ចបានហ្យុងមេីលទៅស្ងាត់មែស? ហេីយអត់ហេាះទៅហេាះមេា៉ដូចរាល់ដងទៀត...?''
''បេ៊ក... ញុ៉មមានអារម្មណ៍ថាហត់... ដូចកំរេីកខ្លួនអត់រួច... កេីតអីក៏មិនដឹង...''
ខ្ញំុប្រញាប់ស្ទុះចុះពីលេីគ្រែ ហេីយដេីរទៅអង្គុយពីមុខហ្យុង ហេីយសង្កេតមេីលរាងកាយហ្យុង តែមេីលទៅដូចធម្មតាតា៎ គ្មានឃេីញខុសប្លែកផង គ្រាន់តែសំលេងរៀងខ្សេាយៗបន្តិច
''ពិបាកចិត្តរឿងអីុសីុងហ្យុងមែនបានចឹង...?''
''បេ៊ក... ញុ៉មមានរឿងចង់ប្រាប់...''
''ហឺម???'' ខ្ញំុកំពុងតែអង្គុយពីមុខហ្យុង ហេីយមេីលចូលទៅក្នុងភ្នែកគាត់ដេីម្បីផ្ទៀងផ្ទាត់ចាំស្តាប់
''ញុ៉មមិនប្រាកដក្នុងចិត្តដែរ... តែញុ៉មអត់មានអារម្មណ៍ថាឈឺចាប់ហេ៎... ពេលដែលអីុសីុងនៅមួយគ្រិស...''
''...'' ខ្ញំុនៅតែព្យាយាមស្តាប់ដេាយចំងល់ មិនយល់ថាហ្យុងចង់បានន័យថាមេ៉ច
''មានអារម្មណ៍ដូចជា... ញុ៉មលែងស្រលាញ់អីុសីុងដូចមុន...''
ដុក ដាក់ ដុក ដាក់ ដុក ដាក់
''...''
''ញុ៉មមេីលទៅដូចមនុស្សអាក្រក់អា៎ ត្រូវអត់?''
''...''
''ញុ៉មក្បត់អីុសីុង...''
''...''
''ញុ៉មមានអារម្មណ៍ថាធ្វេីខុសចំពេាះអីុសីុង...''
''...''
''ញុ៉មអត់ចង់អេាយអីុសីុងឈឺចាប់... តែ... បេ៊កហ្យុន ញុ៉មគួរតែធ្វេីមេ៉ចល្អ??? ''
''អឺ...'' ពេលនេះអារម្មណ៍របស់ខ្ញំុ ច្របូកច្របល់ ទាំងអាណិតអីុសីុងហ្យុង ទាំងមិនយល់ថាមានរឿងអីកេីតឡេីង ទាំងឆ្ងល់ហេតុអីហ្យុងនិយាយរឿងនេះប្រាប់ខ្ញំុ
''ញុ៉មគិតថាញុ៉មស្រលាញ់អ្នកផ្សេងអា៎យ...''
ឆាន់យ៉លហ្យុងសំលឹងចូលក្នុងកែវភ្នែកខ្ញំុ មុននឹងហាមាត់រៀបនិយាយបន្តទៀត
''ញុ៉មស្រ...''
''ហ្យុងងង ហ្យុងងង ហ្យុងងងងងង!!!!!!!!!!''
''...''
''ហ្យុង កំុលេងចឹងអា៎!'' ខ្ញំុស្រែកហៅពេលដែលសុខៗ វិញ្ញាណរបស់ហ្យុងបាត់ពីខ្សែភ្នែករបស់ខ្ញំុ ខ្ញំុងេីបឈរហេីយសំលឹងរកជំុវិញ តែមិនឃេីញសូម្បីតែស្រមេាល
''...''
''ឆាន់យ៉លហ្យុង! ហ្យុង!'' ខ្ញំុដេីរចុះទៅមេីលជាន់ក្រេាម រកមេីលក្រេាយផ្ទះកន្លែងអាងហែលទឹក រកមេីលគ្រប់ទាំងអស់តែមិនឃេីញ
ហ្យុងខឹងខ្ញំុ ដូចមុនទៀតអា៎យហ៎ បានបាត់ខ្លួនចឹង?
YIXING PART
ក្រេាយពេលចេញពីរៀន ខ្ញំុក៏សំដៅមេា៉មន្ទីរពេទ្យដូចរាល់ដង ដេាយគ្មានអារម្មណ៍នៅក្នុងខ្លួនសេាះ មូលហេតុដែលខ្ញំុមេា៉មន្ទីរពេទ្យបានដេាយមិនវង្វេងផ្លូវនេាះ ប្រហែលជាមេា៉ពីទំលាប់ហេីយ មេា៉រហូតទាល់តែបិទភ្នែកក៏អាចរកផ្លូវឃេីញដែរ
ខ្ញំុបេីកទ្វារបន្ទប់លេខ 126 ហេីយដេីរចូលទៅខាងក្នុង ដែលមានរូបភាពដដែលៗ ខ្ញំុទុកកាតាបរៀនលេីសាឡុង មុននឹងដេីរទៅអង្គុយលេីកៅអីឈេីជិតគ្រែអ្នកជំងឺ
ហេតុអីបានជាថ្ងៃនេះមុខរបស់ឆាន់យ៉លស្លេកមែស? ខ្ញំុទាញដៃឆាន់យ៉លមេា៉ចាប់ មុននឹងភ្ញាក់ព្រឺតដែលដៃនេាះត្រជាក់ស្រេប
''ឆាន់យ៉ល! ឆាន់យ៉ល!'' ខ្ញំុបេីកភ្នែកធំៗ ហេីយអង្រួនខ្លួនរបស់ឆាន់យ៉ល មុននឹងប្រញាប់ចេញទៅខាងក្រៅហៅគ្រូពេទ្យមេា៉ជាបន្ទាន់
គ្រូពេទ្យមួយនាក់ ហេីយកិលានុប្បដ្ឋាយិកាចំនួន 3នាក់ដេីរចូលទៅ ហេីយម្នាក់ដែលចូលទៅចុងក្រេាយគេ ងាកមេា៉ហាមខ្ញំុមិនអេាយចូលទៅតាម ហេីយចាំខាងក្រៅ
ខ្ញំុចាំខាងក្រៅដេាយអន្ទះសារ សូមអង្វរព្រះជាម្ចាស់ សំុអេាយឆាន់យ៉លមានកំុកេីតអីអេាយសេាះ សំុអេាយឆាន់យ៉លដឹងខ្លួនឡេីងមេា៉ ខ្ញំុទ្រាំនឹងអារម្មណ៍បែបនេះលែងបានហេីយ
ខ្ញំុឈរចាំខាងមុខបន្ទប់នេាះជាងកន្លះមេា៉ង មុននឹងគ្រូពេទ្យម្នាក់នេាះបេីកទ្វារចេញមេា៉ ហេីយនិយាយប្រាប់ខ្ញំុដេាយទឹកមុខសេាកស្តាយ
''សូមចូលរួមសេាកស្តាយផង អ្នកជំងឺឈប់ដកដង្ហេីមហេីយ...''
''ហឹក... ហឹក...''
មិនពិត! មិនពិត... លេាកគ្រូពេទ្យកុហក... លេាកគ្រូពេទ្យនិយាយលេងមែន? ហេតុអីលេងសេីចបែបនេះ...
ខ្ញំុទន់ជង្គង់ដួលទៅលេីដី ហេីយស្រែកយំចេញមេា៉ខ្លាំងៗ ដេាយមិនខ្វល់ពីអ្នកដេីរកាត់រឺអ្វីទាំងអស់
ហេតុអី???
ខ្ញំុចាប់ផ្តេីមច្របាច់ដៃខ្លួនឯងខ្លាំងៗ ព្រេាះមានអារម្មណ៍ថាពេលនេះ មិនអាចទ្រាំនឹងភាពឈឺចាប់បែបនេះបានទៀតទេ វាហួសហេតុពេកហេីយសំរាប់ខ្ញំុ
''មិនពិត ហឺុ... ហឺុ... ឆាន់យ៉ល!!!!'' ខ្ញំុគិតតែពីយំ រហូតដល់លឺសំលេងបេីកទ្វារម្តងទៀត
កិលានុប្បដ្ឋាយិកាម្នាក់ស្លន់ស្លេាររត់ចេញមេា៉ មុននឹងស្រែកហៅលេាកគ្រូពេទ្យ ដែលដេីរចេញទៅមិនឆ្ងាយបុ៉ន្មាន
''លេាកគ្រូពេទ្យ... អ្នកជំងឺ... បេះដូងរបស់អ្នកជំងឺលេាតវិញអា៎យ...''
''ហឹក... ថាមេ៉ច?'' ខ្ញំុងេីបឈរ ហេីយតេាងដៃរបស់កិលានុប្បដ្ឋាយិកាម្នាក់នេាះ
''សូមចាំខាងក្រៅសិនណា''
គ្រូពេទ្យម្នាក់នេាះប្រញាប់រត់មេា៉វិញ ហេីយចូលទៅក្នុងបន្ទប់នេាះបាត់ ខ្ញំុប្រញាប់ជូតទឹកភ្នែក ហេីយព្យាយាមកំុអេាយទឹកភ្នែកហូរ តែនៅតែឃាត់មិនបាន
ចាំមិនដល់ 10នាទី ទ្វារបន្ទប់នេាះក៏បេីកឡេីងម្តងទៀត មានមួយនឹងស្នាមញញឹមរបស់លេាកគ្រូពេទ្យ
''ត្រេកអរផងណា... អ្នកជំងឺដឹងខ្លួនអា៎យ អាការៈគ្មានអីគួរអេាយបារម្ភនេាះទេ តែដេាយសារអ្នកជំងឺសន្លប់យូរពេក ទេីបត្រូវពិនិត្យរាងកាយឡេីងវិញ ហេីយសាច់ដំុរបស់អ្នកជំងឺអាចមិនទាន់រឹងមាំ ដេាយសារមិនបានកំរេីកអស់រយៈពេលយូរ ប្រហែលជាពេលដឹងខ្លួន ហេីយមិនអាចកំរេីក រឺដេីរបានភ្លាមៗនេាះទេ ត្រូវធ្វេីលំបាត់ប្រាណរាល់ថ្ងៃ...''
ខ្ញំុញញឹមចេញមេា៉ មុននឹងញញឹមទាំងទឹកភ្នែក
''អរគុណលេាកគ្រូពេទ្យ អរគុណ... ញុ៉ម... ញុ៉មចូលទៅមេីលឆាន់យ៉លបាននៅលេាកគ្រូពេទ្យ?''
''បាន! តែអ្នកជំងឺគ្រាន់តែបេីកភ្នែក ហេីយក៏គេងទៅវិញ ញុ៉មចង់អេាយអ្នកជំងឺសំរាកអេាយបានច្រេីន...''
''បាទ!''
comment please >> ☆ click here ☆
.
