-Ghost-
''ឆាន់យ៉ល... ឆាន់យ៉លហ្យុង... ខ្មេាច!!!''
''ឡប់! មនុស្សមិនទាន់កេីតអីផង អេាយក្លាយជាខ្មេាចមេ៉ច?''
''តែ... តែ... បេ៊ក... បេ៊កឃេីញ...''
''ឃេីញអី?''
''ឃេីញ... ឃេីញឆាន់យ៉លហ្យុង... នៅជិតគ្រែ... ហេីយ... ហេីយនិយាយ... និយាយមួយបេ៊កទៀត''
''ណា?'' បងប្រុសទាញដៃខ្ញំុចេញ ហេីយដេីរសំដៅទៅបន្ទប់នេាះភ្លាម ពេលបេីកទ្វារទៅរាងកាយរបស់ឆាន់យ៉លហ្យុងនៅតែគេងស្ងៀមលេីគ្រែដដែល
''ហឺុ...''
''គ្មានឃេីញផង!''
''ហឺុ...''
''បេីកភ្នែកមេីលមេីស វាពុងតែគេងស្ងៀមនៀកកកកកក''
''...'' ខ្ញំុបេីកភ្នែកយឺតៗ ហេីយមេីលរាងកាយដែលគេងលេីគ្រែ
ត្រូវហេីយ! គេងស្ងៀមមែនតា៎!
ខ្ញំុបែរទៅចុងគ្រែដែលជាកន្លែងដែលខ្ញំុឃេីញឆាន់យ៉លហ្យុងមុននេះ
ចំៗតែម្តង
''អា៎ាាាាាាាាាាាាាាាាា'' ខ្ញំុអេាបដៃបងប្រុសម្តងទៀត
''ថីទៀតអា៎យ កំុស្រែកបានអត់ ស្រគៀរត្រចៀកអា៎''
''បេ៊កខ្លាច... បេ៊កចង់ទៅទះ... នាំបេ៊កទៅទះអាលូវ... ហឺុ...''
''okay okay តេាះ!''
បងប្រុសដេីរចេញពីបន្ទប់យា៉ងលំបាក ព្រេាះខ្ញំុគិតតែពីតេាងដៃជាប់មិនព្រមលែង ខ្ញំុអង្គុយមមេីមមាយមេីលចេញទៅក្រៅកញ្ចក់ឡានរហូតមេា៉ដល់ផ្ទះ
ខ្ញំុរៀបបេីកទ្វារចុះ តែបងប្រុសមិនព្រមពន្លត់ឡានទេីបខ្ញំុងាកទៅធ្វេីមុខឆ្ងល់ដាក់
''ហ្យុងទៅពេទ្យវិញ អត់ចង់អេាយអីុសីុងនៅម្នាក់ឯង ប្រាប់មា៉ក់ផងណា''
''ចូលទៅញាំុអីសិនអី? មេា៉ង7ជាងអា៎យ''
''ចាំទៅញាំុនៅពេទ្យក៏បាន ចូលទះមុនហូវ''
''បាទ!'' ខ្ញំុងក់ក្បាល ហេីយដេីរ (រត់) ចូលផ្ទះយា៉ងលឿនបំផុត
ក្រេាយពេលញាំុអាហារពេលយប់រួចហេីយ ខ្ញំុឡេីងមេា៉ជាន់ទី 1 ដែលមានបន្ទប់ 4 បន្ទប់គេងរបស់ខ្ញំុមួយ បន្ទប់គេងរបស់បងប្រុស បន្ទប់ដាក់សៀវភៅ ហេីយនិងបន្ទប់គេងសំរាប់ទទួលភ្ញៀវ ទេាះបីជាផ្ទះខ្ញំុជាផ្ទះវីឡាមែន តែជាវីឡាខ្នាតតូច មិនបានមានទីធ្លាសួនច្បារធំខ្លាំងនេាះទេ គ្រាន់តែមានដេីមឈេី 2-3ដេីមមុខផ្ទះ ហេីយមានអាងហែលទឹកតូចមួយក្រេាយផ្ទះតែបុ៉ណ្ណេាះ
ខ្ញំុបេីកទ្វារបន្ទប់គេង ហេីយងាកទៅបិទទ្វារវិញ តែត្រូវភ្ញាក់ព្រឺត ធ្លាក់កាតាបពីក្នុងដៃ ហេីយបេីកភ្នែកធំៗ ចំពេាះរូបភាពដែលខ្លួនឯងទេីបតែឃេីញអំបាញ់មិញ
ឆាន់យ៉លហ្យុងចូលមេា៉តាមក្រេាយខ្ញំុ ដេាយមិនបានដេីរចូលតាមផ្លួវធម្មតាទេ តែដេីរកាត់ទ្វារយកតែម្តងដូចនៅក្នុងរឿងចឹង អូមា៉យហ្គត មានអារម្មណ៍ថាខ្យល់ចាប់ ចង់សន្លប់ សំុសន្លប់សិន
ខ្ញំុទន់ជង្គង់ដួលទៅលេីដី ហេីយសំលឹងមេីលមុខរបស់ឆាន់យ៉លហ្យុង ដេីម្បីបញ្ជាក់ថាខ្ញំុមិនបានយល់សប្តិ
''ប្រាប់តិចមេីស ថាញុ៉មពុងយល់សប្តិ''
''អឺ! បេីពុងយល់សប្តិមែន ល្អណាស់!''
''...'' ឆ្លេីយតបទៀត មិនមែនជាយល់សប្តិច្បាស់ណាស់
''មានរឿងអីកេីតឡេីងនៀក? សុខៗស្រាប់តែឃេីញខ្លួនឯងគេងស្ងៀមក្នុងឡាន និយាយជាមួយអ្នកណាក៏គេមេីលមិនឃេីញ ស្តាប់មិនលឺ បេ៊កឃេីញមិញអត់ ដេីរកាត់របស់បានទៀត ដូចខ្មេាចក្នុងទូរទស្សន៍ចឹង''
''...'' សំុសន្លប់សិន bye~~~~~
ខ្ញំុសន្សឹមៗបេីកភ្នែកឡេីង ហេីយឆ្ងល់េហតុអីបានជាខ្លួនឯង គេងនៅលេីឥដ្ធ តែពេលដែលនឹកឃេីញម្តងទៀត ខ្ញំុប្រញាប់សំលឹងមេីលជំុវិញខ្លួន ថាគេនៅរឺអត់
អូយយយ
មិននៅល្អហេីយ!
បេីឃេីញម្តងទៀត ខ្ញំុប្រហែលជាអាយុខ្លីមិនខានទេ ហឹក ហឹក ><
ខ្ញំុក្រេាកអង្គុយ ហេីយអេះក្បាលខ្លួនឯង មុននឹងងេីបឈរ ហេីយដេីរទៅយកកន្សែងពេាះគេា ហេីយបេីកមា៉សីុនត្រជាក់ចេាល មុននឹងចូលទៅមុជទឹក
''Never gonna let you go give you all my heart and soul~~~~'' ខ្ញំុច្រៀងបណ្តេីរ ជូតសក់បណ្តេីរ ហេីយដេីរសំដៅទៅរកទូរខេាអាវដេីម្បីរកខេាអាវពាក់ ព្រេាះពេលនេះខ្ញំុកំពុងតែពាក់អាវក្លំពណ៌ស ដែលសេីមតិចៗ
''ហូវវវវវ~~~~~'' ខ្ញំុផ្លំខ្យល់ចេញតាមមាត់ ហេីយញាក់បន្តិច ព្រេាះតែជូតខ្លួនមិនទាន់ស្ងួត ហេីយដេីរកាត់មា៉សីុនត្រជាក់ទៀត
អៀត
''អា៎ាាាាា!!!!!'' ខ្ញំុស្រែកហេីយថយក្រេាយ 2-3ជំហាន
''...''
''សំុអង្វរ កំុតាមបេ៊កអី បេ៊កអត់ដឹងអីហេ៎'' ខ្ញំុធ្វេីមុខដូចចង់យំ ហេីយក្រវីក្បាល ថែមទាំងលេីកដៃសំពះ
''បេ៊ក...'' ឆាន់យ៉លហ្យុង និយាយហេីយធ្វេីដូចជាកំពុងតែចេញពីក្នុងទូរខេាអាវ
''កំុ! កំុចូលមេា៉! អា៎ាាាាាាាាាាា'' ខ្ញំុរត់ទៅលេីពូក ហេីយទាញខ្នេីយ ខ្នេីយអេាប ភួយ តុក្ខតា អ្វីទាំងបុ៉ន្មានដែលមាននៅលេីពូក គប់ទៅកាន់ឆាន់យ៉លហ្យុងម្តងមួយៗ រហូតទាល់តែអស់ ហេីយគ្មានអីគប់ទៀត
តែលទ្ធផល គឺគ្មានរបស់មួយណាដែលត្រូវឆាន់យ៉លហ្យុងនេាះទេ ឆាន់យ៉លហ្យុងមិនបានគេចសូម្បីតែបន្តិច តែអារបស់ទាំងនេាះ វាហេាះកាត់ខ្លួនរបស់ហ្យុង ហេីយទៅត្រូវនឹងទូរខេាអាវរបស់ខ្ញំុវិញ
ជួយផងងងងងងង ខ្មេាចលងងងងងងងងងង!
''បេ៊កសំុអង្វរ! កំុចូលមេា៉!'' ម្តងនេះឆាន់យ៉លហ្យុងឈប់កំរេីកមេា៉មុខ ហេីយឈរស្ងៀម
ត្រូវហេីយ មេ៉ចហ៊ានដេីរមេា៉ទៀត បេីខ្ញំុញ័រដៃញ័រជេីងដល់ថ្នាក់នេះ ទឹកភ្នែកស្ទេីរតែហូរចុះមេា៉ទៅហេីយ
''បេ៊ក! ជួយញុ៉មផង!''
''ជួយ... ជួយមេ៉ច?''
''ជួយ...'' ឆាន់យ៉លហ្យុងខិតមេា៉មុខបន្តិច
''ហ្យុង... ហ្យុង! ហ្យុងឈរហ្នឹងអា៎យ! កំុចូលមេា៉ជិតបេ៊កអី... បេ៊កខ្លាច'' ខ្ញំុនៅតែលេីកដៃសំពះរហូត
''ខ្លាចធ្វេីអី? ហ្យុងនៅតែជាហ្យុងដូចដេីមចឹង មានធ្វេីអីបេ៊កណា?''
''ហ្យុងដូចដេីមអី? វរវរច្របាច់កបេ៊កងាប់ទៅធ្វេីមេ៉ច?''
''ចាប់របស់អត់បានផង ច្របាច់កបានដែរ?''
''...'' មែនតា៎! ដល់និយាយចឹងទៅ ដូចលែងសូវខ្លាច តែខ្មេាចនៅតែជាខ្មេាច យា៉ងណាក៏នៅតែខ្លាចដដែលហ្នឹង
''បេ៊ក... ក្រៅពីបេ៊កហ្យុនហេីយ អត់មានណាគេមេីលឃេីញញុ៉មហេ៎... ជួយញុ៉មផងណាាា...''
''ហេីយអេាយជួយមេ៉ច?'' ខ្ញំុនិយាយជាមួយឆាន់យ៉លហ្យុង ដេាយរក្សាចំងាយរបស់យេីងដដែល
''ញុ៉មចូលទៅក្នុងខ្លួនវិញអត់បាន...''
''ហេីយអេាយធ្វេីមេ៉ច? បេ៊កមែនយមរាជហេ៎ណា ដែលដឹងវិធីនាំព្រលឹងចូលខ្លួនមនុស្សហ៎!''
''...'' ឆាន់យ៉លហ្យុងអេានមុខចុះ ដូចជាអស់សង្ឃឹម
''កំុធ្វេីមុខចឹងមេីល okay okay ចាំស្អែកបេ៊កទៅពេទ្យជួយសាកមេីល''
''មែនហ៎?''
''អឺមមម...'' ខ្ញំុឆ្លេីយហេីយងក់ក្បាល
កុក កុក កុក
''បាទ?'' ខ្ញំុដេីរចុះពីលេីគ្រែ ហេីយបេីកទ្វារ
''បេ៊កហ្យុន! និយាយជាមួយណាគេហ្នឹងកូន?''
''កូន... កូន... អ៎... កូននិយាយទូរស័ព្ទមួយមិត្តភក្តិហ្នឹងអា៎ មា៉ក់!''
''មា៉ក់ស្មានតែកេីតអី ឃេីញស្រែកឡូឡា ស្មានតែចេារលួចចូលផ្ទះ'' ចេារអី ខ្មេាចចូលផ្ទះបានត្រូវ!
''មានណាមា៉ក់... ហេស ហេស... មា៉ក់ទៅសំរាកហូវយប់អា៎យ''
''អឺមមម ឆាប់គេងណា ពាក់ខេាអាវស្រួលបួលប្រយ័ត្នឈឺ''
''បាទ មា៉ក់!'' ខ្ញំុបិទទ្វារបន្ទប់ហេីយដេីរចូលទៅខាងក្នុងវិញ
''ខិតតិចមេីស! បេ៊កយកខេាអាវ'' ហេតុអីបានជាខ្ញំុគ្មានអារម្មណ៍ថាខ្លាចដូចមុនទៀត មិនមែនមិនខ្លាចទេ តែហ៊ាននិយាយជាមួយធម្មតា គ្រាន់តែមិនហ៊ានចូលទៅជិតតែបុ៉ណ្ណេាះ
''okay'' ឆាន់យ៉លហ្យុង េចញពីមុខទូរខេាអាវ ហេាះកាត់គ្រែរបស់ខ្ញំុ ហេីយទៅឈរនៅម្ខាងទៀត
ពិតជាដូចខ្មេាចក្នុងរឿងមែន! ចាប់របស់មិនបានហេីយ ថែមទាំងហេាះទៀត អូយយយយ ចង់តែសន្លប់ម្តងទៀតទេ ហេតុអីខ្ញំុត្រូវជួបរឿងបែបនេះ???
''និយាយចឹងមុននឹងមេា៉ធ្វេីអីក្នុងទូរខេាអាវ ចង់អេាយបេ៊កភ័យងាប់តាមមែន?''
''យា៉! មេា៉ពីរងារ ណាគេប្រេីអេាយបេីកមា៉សីុនត្រជាក់ខ្លាំងដល់ថ្នាក់នេះ ហេីយណាមួយ ញុ៉មមិនទាន់ងាប់ហេ៎ កំុដាក់បណ្តាសសារមេីស!''
''ឆឹស ហេីយចុះវិញ្ញាណចេញមេា៉ ដេីររញេ៉រញៃ៉ពេញផ្ទះគេនៀក អីគេវិញ?''
''គ្រាន់តែវិញ្ញាណចេញពីខ្លួនតេី អត់ដែលមេីលរឿងហេ៎អី?''
''អ៎! ចង់ថាដូចក្នុងរឿងចឹងហ៎? ដល់ពេលរករាងកាយឃេីញ ត្រូវចូលខ្លួនវិញអីចឹងហ៎?''
''អឺមមម''
''ហេីយចុះរាងកាយហ្យុងនៅពេទ្យ មេ៉ចហ្យុងមិនព្រមចូល?''
''ព្យាយាមចូលអា៎យ តែចូលអត់កេីត!''
ខ្ញំុដកដង្ហេីមធំ ហេីយសំលក់ឆាន់យ៉លហ្យុងដេាយកន្ទុយភ្នែក មុននឹងងាកទៅរកខេាអាវក្នុងទូរបន្តខ្ញំុលេីកខេាយកមេា៉ពាក់អេាយស្រួលបួល ព្រេាះមានអារម្មណ៍ថារងារមែនហ្នឹង មិនដឹងថាមេា៉ពីមា៉សីុនត្រជាក់ រឺក៏មេា៉ពីវិញ្ញាណតែលតេាលម្នាក់នេះ ><
''ហ្យុង...'' ខ្ញំុហៅតិចៗ ព្រេាះពេលនេះមិនឃេីញព្រលឹងរបស់ឆាន់យ៉លហ្យុងទៀតទេ ពេលដែលដូរខេាអាវហេីយក៏បាត់ខ្លួនតែម្តង
''...''
''ទៅបាត់អា៎យហ៎?'' ខ្ញំុដកដង្ហេីមធំ
''...''
''តាមពិតញុ៉មមិនបានខ្លាចដល់ថ្នាក់ហ្នឹងទេ គ្រាន់តែភ្ញាល់ផ្អេីលតេី!''
''មែនហ៎?''
''អា៎ាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាា''
comment please >> ☆ click here ☆
.
