-WTF Did I Just See?-
''ហ្យុង! កេីតអី?''
''ឆាន់យ៉លគ្រេាះថ្នាក់ចរាចរណ៍ ពេលនេះនៅមន្ទីរពេទ្យ!''
''ហេីយឆាន់យ៉លហ្យុងកេីតអីធ្ងន់ធ្ងរអត់?''
''អត់ដឹងហេ៎ បេ៊ក! ទៅពេទ្យសិនណា ចាំហ្យុងជូនទៅផ្ទះ''
''បាទទទ''
ខ្ញំុអង្គុយស្ងៀមៗ ព្រេាះមិនចង់រំខានការបេីកឡានដ៏សែនលឿនដូចហេាះរបស់បងប្រុស បេីរឿងទាក់ទងនឹងអីុសីុងហ្យុង បងប្រុសរបស់ខ្ញំុម្នាក់នេះតែងតែនៅមិនសុខ រសាប់រសល់ក្នុងចិត្តជានិច្ច រឿងរបស់អីុសីុងហ្យុងសំខាន់ជានិច្ច ចង់ដឹងថាហេតុអីហ៎?
មេា៉ពីបងប្រុសរបស់ខ្ញំុម្នាក់នេះលួចស្រលាញ់សង្សាររបស់មិត្តភក្តិនេាះអី!
កំុយល់ច្រឡំណា បងប្រុសមិនដែលគិតថាធ្វេីជាអ្នកទី 3 រឺក៏ឆ្លៀតឱកាសបំបែកបំបាក់គេនេាះទេ គាត់គ្រាន់តែសំលឹងមេីលពីចំងាយយា៉ងព្រួយបារម្ភ ញញឹមម្នាក់ឯងពេលដែលឃេីញអីុសីុងហ្យុងសេីចពេលដែលនៅជាមួយឆាន់យ៉លហ្យុងតែបុ៉ណ្ណេាះ
គួរអេាយអាណិតបងប្រុសណាស់ តែអេាយធ្វេីមេ៉ច? រឿងស្រលាញ់មិនអាចបង្ខំចិត្តគ្នាបាននេាះទេ មានតែកាត់ចិត្តតែបុ៉ណ្ណេាះ
@មន្ទីរពេទ្យ xx
បងប្រុសប្រញាប់ពន្លត់មា៉សីុនឡាន ហេីយរត់ចូលទៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យភ្លាម គាត់លេីកទូរស័ព្ទដែលកាន់ក្នុងដៃ មេា៉ចុចមុននឹងលេីកដាក់ត្រចៀកមួយសន្ទុះក៏រត់ទៅកាន់ជណ្តេីរយេាង ដេាយសារតែត្រូវចាំជណ្តេីរបេីកទ្វារ ទេីបខ្ញំុឆ្លៀតឱកាសនេះរត់ទៅអេាយទាន់បងប្រុស មិនចឹងនេាះទេវង្វេងគ្នាជាមិនខាន
ទិង
'126'
ពួកយេីងរត់មេា៉ឈប់នៅខាងមុខបន្ទប់មួយ បងប្រុសបេីកទ្វារចូលទៅដេាយមិនបានគេាះទ្វារ រឺសំុអនុញ្ញាតអ្នកនៅខាងមក្នុងជាមុននេាះទេ
ខ្ញំុឈរស្ងៀមព្រេាះខ្លួនឯងមិនបានជិតស្និទ្ធជាមួយអ្នកទាំង 2 ឆាន់យ៉លហ្យុងគ្រាន់តែជាមិត្តភក្តិរបស់បងប្រុស ចំណែកអីុសីុងហ្យុង ជាសង្សាររបស់មិត្តភក្តិរបស់បងប្រុស ដូច្នេាះហេីយទេីបខ្ញំុសំរេចចិត្តអង្គុយចាំនៅលេីកៅអីខាងមុខបន្ទប់វិញល្អជាងចូលទៅរំខាន
''គ្រិសសស ហឺុ ហឺុ~~~'' សំលេងយំរបស់អីុសីុងហ្យុងលាន់លឺតិចៗចេញពីក្នុងបន្ទប់នេាះ
''កំុយំណាអីុសីុង ឆាន់យ៉លវាមិនកេីតអីហេ៎''
''តែគ្រូពេទ្យប្រាប់ថាយ៉លអត់ដឹងខ្លួន ទាំងតែគ្មានរបួសអី''
''វាប្រហែលជាសន្លប់ហេ៎ គ្រូពេទ្យប្រាប់អា៎យតា៎ថាគ្មានរបួសអីមិនចឹង?''
''តែ... តែ...''
''សីុង!''
សំលេងរបស់អីុសីុងហ្យុងស្រាប់តែស្ងាត់ទៅ ទេីបធ្វេីអេាយខ្ញំុឆ្ងល់តិចៗ ថាមានរឿងអីកេីតឡេីង
''បេ៊កហ្យុន! បេ៊កហ្យុន!''
''ហា៎ស ហា៎ស?'' ខ្ញំុភ្ញាក់បះដៃបះជេីង ងេីបឈរ ហេីយបេីកទ្វាររត់ចូលទៅ
''ទៅហៅគ្រូពេទ្យមេា៉តិច អីុសីុងសន្លប់!''
''okay okay okay'' ខ្ញំុប្រកាច់ប្រកិនប្រញាប់រត់ចេញពីបន្ទប់ទៅហៅគ្រូពេទ្យចូលមេា៉
មេីលទៅអីុសីុងហ្យុងប្រហែលជាយំខ្លាំងពេកហេីយ ទេីបដល់ថ្នាក់សន្លប់បែបនេះ បងប្រុសបីអីុសីុងហ្យុងទៅដាក់បន្ទប់មួយដែលទំនេរជាប់នេះ ហេីយអង្គុយយាមលេីសាឡុង ដេាយទឹកមុខពិបាកចិត្តខ្លាំង ទ្រាំឃេីញមនុស្សដែលខ្លួនឯងស្រលាញ់យំដល់ថ្នាក់សន្លប់ដេាយសាររឿងអ្នកផ្សេងប្រាកដជាឈឺចាប់ណាស់ហេីយ បងប្រុសពូកែណាស់ដែលទ្រាំបានដល់មួយឆ្នាំជាង
បេីជាខ្ញំុវិញសំុលាហេីយ ទៅរកអ្នកថ្មីល្អជាង នៅទ្រាំឈឺចាប់ធ្វេីអី?
ខ្ញំុនៅឈរឆ្កេងឆ្កាងចុងគ្រែរបស់អីុសីុងហ្យុង ព្រេាះមិនដឹងថាគួរធ្វេីអី រឺឈរកន្លែងណា បងប្រុសលូកយកទូរស័ព្ទក្នុងហេាបៅ៉ ហេីយចុចលេខមុននឹងលេីកដាក់ក្បែរត្រចៀក ហេីយងាកមេា៉និយាយជាមួយខ្ញំុ
''បេ៊ក! ហ្យុងតេទៅប្រាប់មា៉ក់ឆាន់យ៉ល ហេីយនិងមា៉ក់អីុសីុងតិច''
''...'' ខ្ញំុមិនឆ្លេីយតែងក់ក្បាលជំនួស
''ឆាន់យ៉ល... ឆាន់យ៉ល...'' ខ្ញំុស្ទុះទៅជិតគ្រែ ហេីយមេីលមុខរបស់អ្នកដែលកំពុងតែបិទភ្នែកជិត
''...''
''ឆាន់យ៉ល...''
''...'' ធ្វេីមេ៉ចហូវ បងប្រុសកំពុងតែនិយាយទូរស័ព្ទទៀត
''ឆាន់យ៉ល!!!'' អីុសីុងហ្យុងស្រាប់តែបេីកភ្នែកឡេីង ធ្វេីអេាយខ្ញំុខិតមុខចេញមួយរំពេច
អូយយយយ លេាះព្រលឹងអស់!!
''បេ៊កហ្យុន?''
''បាទ?''
''មេ៉ចបានមេា៉នៅហ្នឹង? ហេីយ... ហេីយ...'' អីុសីុងហ្យុងសំលឹងមេីលជំុវិញ មុននឹងនៅស្ងៀមមួយសន្ទុះដូចជាកំពុងតែគិតអីម្យា៉ង
''...''
''ឆាន់យ៉ល! ឆាន់យ៉លអត់មានកេីតអីណាអី? ញុ៉មយល់សប្តិមែន?''
''អឺ...'' បងប្រុសឆាប់ចូលមេា៉វិញមេា៉ T__T
''ឆាន់យ៉ល!'' អីុសីុងហ្យុងងេីបអង្គុយហេីយចាប់ផ្តេីមព្យាយាមចុះពីលេីគ្រែ ខ្ញំុប្រញាប់ចូលទៅជួយគ្រា តែសំលេងបេីកទ្វារធ្វេីអេាយពួកយេីងឈប់ស្ងៀម ហេីយងាកទៅមេីល
''អីុសីុង! កំុទាន់ងេីប!''
''សីុងចង់ទៅមេីលឆាន់យ៉ល''
''វាមិនទាន់ដឹងខ្លួនហេ៎ សំរាកសិនហូវ''
''តែ...''
''ទៅទាំងចឹង តិចសន្លប់ទៀតហូវ!''
''...''
''និយាយស្រួលៗ អត់ស្តាប់ហេ៎ត្រូវអត់?'' អូហូ! បងប្រុសចាប់ផ្តេីមខឹងហេីយតេីនៀក និយាយសំលេងស្មេីរ ហេីយទឹកមុខក៏ស្មេីរ
''...'' ឃេីញអត់សូម្បីតែអីុសីុងហ្យុងក៏ខ្លាច
''គេង!'' បងប្រុសបញ្ជារ ហេីយដេីរចូលទៅទាញអីុសីុងហ្យុងអេាយគេងថ្នមៗយា៉ងទន់ភ្លន់ ខុសពីសំលេងដែលត្រជាក់ស្រេប
ប្រាប់ហេីយថាបងប្រុសស្រលាញ់បងអីុសីុងស្ទេីរលេបទៅហេីយ មិនហ៊ានធ្វេីអីខ្លាំងៗដាក់នេាះទេ ថ្នាក់ថ្នមជាងទារកដែលទេីបតែកេីតទៀត
''គ្រិស!''
''ហឺម?''
''ចង់ទៅមេីលឆាន់យ៉ល! ខ្លាចឆាន់យ៉លដឹងខ្លួនហេីយអត់មានអ្នកមេីល''
''គ្រិសតេប្រាប់មា៉ក់វាអា៎យ!''
''ទំរាំតែមា៉ក់ឆាន់យ៉លមេា៉...''
''ចាំអេាយបេ៊កទៅមេីលអេាយចឹង'' ហា៎សសសស????? ហេតុអីក៏ក្លាយជាខ្ញំុទៅវិញ? បងប្រុស តេីខ្ញំុទាក់ទងអី?
''...'' អីុសីុងហ្យុងមេីលមុខខ្ញំុ ដេាយមិននិយាយអី
''បេ៊ក! ទៅមេីលឆាន់យ៉លអេាយតិច!'' ធ្វេីមុខកាចចឹង សួរថាហ៊ានបដិសេធអត់?
ឆឹសសស ខ្លាចអី?
''បាទ!'' ត្រូវហេីយ ខ្លាចបងប្រុស! T____T
ង៉ាាាាាាាាា
ខ្ញំុពេបមាត់ហេីយដេីរអេានមុខចុះ ចេញពីបន្ទប់អីុសីុងហ្យុងសំដៅទៅបន្ទប់ជាប់នេាះ ខ្ញំុបេីកទ្វារចូលទៅ តែត្រូវឈប់ឆ្ងក់ព្រេាះឃេីញមានអ្នកឈរនៅជិតសាឡុង អេីយ ភ្លេចគេាះទ្វារបាត់ តិចគេគិតថាខ្ញំុគ្មានសុជីវធម៌ទៅ
និយាយចឹងសាច់ញាតិរបស់ឆាន់យ៉លហ្យុងមេា៉លឿនមែស? បងប្រុសទេីបតែតេទៅបុ៉ន្មាននាទីមុនសេាះ
''សំុទេាស ញុ៉មអត់ដឹងថាមានអ្នកនៅក្នុងបន្ទប់ ទេីបមិនបាន...''
ខ្វាបបបបបបប់
O____O
''បេ៊កហ្យុន... មេីលញុ៉មឃេីញហ៎?''
ប្រាប់ខ្ញំុមេា៉ថាខ្ញំុស្រវាំងភ្នែក?
ប្រាប់ខ្ញំុមេា៉ថាខ្ញំុរវេីរវាយម្នាក់ឯង?
ប្រាប់ខ្ញំុមេា៉ថាខ្ញំុកំពុងតែយល់សប្តិ?
ខ្ញំុសំលឹងមេីលមុខមនុស្សដែលនៅចំពេាះមុខ ហេីយមនុស្សដែលគេងលេីគ្រែទៅមេា៉ៗ មិនតិចជាងដប់ដង
ព្រះជាម្ចាស់ សូមមេត្តាជួយប្រាប់ខ្ញំុផង ថាមនុស្សដែលនៅចំពេាះមុខខ្ញំុមិនមែនជាមនុស្សដែលកំពុងតែគេងស្ងៀមលេីគ្រែ
មិនមែនទេ! គេមិនមែនជាមនុស្សនេាះទេ!!!!
អូមា៉យហ្គត!!!
''ខ្ម... ខ្ម... ខ្ម... ខ្មេាចលង... ជួយផងងងងង អា៎ាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាា''
ខ្ញំុយកដៃបិទភ្នែកខ្លួនឯង ហេីយប្រញាប់ថយក្រេាយចេញពីបន្ទប់នេាះ
''ហ្យុងងង ហ្យុងងងងងងង ហ្យុងងងងងងងងង ហ្យុងងងងងងង''
''យា៉! shuuuuuuuu!!!!!!!'' បងប្រុសយកម្រាមដៃចង្អុល ចង្អុលឡេីងលេី ហេីយដាក់លេីមាត់ក្នុងន័យថាអេាយខ្ញំុស្ងាត់ េហីយងាកទៅមេីលអីុសីុងហ្យុងដែលគេងលក់នៅលេីគ្រែ
''អឺម អឺមមម អឺមម អឺមមម អឹមមមមមម T___________T'' ខ្ញំុបិទមាត់ជិត ហេីយបញ្ចេញសំលេងរអ៊ូរងូវៗ ក្នុងបំពង់ក ហេីយធ្វេីមុខដូចចង់យំ ចង្អុលទៅមាត់ទ្វារ
''កេីតអីហា៎ស?'' គាត់សួរតិចៗខ្សឹបៗ លឺតែខ្យល់ៗ ព្រេាះខ្លាចអីុសីុងហ្យុងភ្ញាក់
''ឆា... ឆា... ឆា... ហឺុ... ហ្យុងងងងងងង'' ខ្ញំុស្ទុះចូលទៅអេាបបងប្រុស ហេីយដាក់ក្បាលផ្អែកនឹងដេីមទ្រូងនេាះភ្លាម ព្រេាះតែភាពភ័យខ្លាច
''ថី?''
''ឆាន... ឆាន់...''
''ទៅនិយាយនៅក្រៅ'' បងប្រុសធ្វេីមាត់ជីបអូចៗ មិនអេាយលឺសំលេង
ពេលបងប្រុសអូសខ្ញំុមេា៉ដល់ខាងក្រៅ ខ្ញំុប្រញាប់តេាងដៃរបស់គាត់ជាប់ហេីយបិទភ្នែក ព្រេាះខ្លាចឃេីញអីដែលមិនគួរឃេីញ មិនហ៊ានងាកទៅមេីលខាងក្រេាយ មិនហ៊ានងាកទៅមេីលមុខបន្ទប់នេាះ
''ឆាន់យ៉លដឹងខ្លួនអា៎យហ៎?''
''...'' ខ្ញំុក្រវីក្បាលញាប់ ហេីយនៅតែបិទភ្នែកដដែល
''ឆាន់យ៉លវាថី?'' បងប្រុសដូចជាមួរមៅ៉ ព្រេាះខ្ញំុមិនព្រមនិយាយអីសេាះ
''ឆាន់យ៉ល... ឆាន់យ៉លហ្យុង... ខ្មេាច!!!''
comment please >> ☆ click here ☆
.
