-Reject-
BAEKHYUN PART
ខ្ញំុដេីរចេញពីបន្ទប់ទឹក ពេលដែលទ្វារបន្ទប់គេងរបស់ខ្ញំុ ត្រូវបានបេីកល្មម
''ហ្យុងង! អូយយយ! ភ្ញាក់ព្រឺត!'' ខ្ញំុលេាះព្រលឹងពេលដែលឃេីញហ្យុងដេីរចូលមេា៉ មិនមែនភ្ញាក់ហ្យុងនេាះទេ តែភ្ញាក់វិញ្ញាណមុខក្រញូ៉វ ដែលហេាះមេា៉ពីក្រេាយហ្យុងនេាះតេី
''ថី? ចេះភ្ញាក់ទៅកេីត!''
''ចុះបេីហ្យុងលេងចូលមេា៉ចឹង មិនអេាយភ្ញាក់មេ៉ច?'' ខ្ញំុសង្កត់ពាក្យ 'ហ្យុង' ហេីយងាកមុខទៅថាអេាយអ្នកដែលឈរពីក្រេាយបងប្រុស
ឆាន់យ៉លហ្យុងមិននិយាយអី ហេីយនៅស្ងៀម កាន់តធ្វេីអេាយខ្ញំុខ្លាច... ខ្លាចហ្យុងឃេីញគ្រិសហ្យុងសំដែងអ្វីដែលមិនគួរដាក់អីុសីុងហ្យុង ខ្លាចឆាន់យ៉លហ្យុងដឹងថាគ្រិសហ្យុង...
''ហ្យុង កេីតអីមែន?'' ខ្ញំុសួរភ្លាម ពេលដែលគ្រិសហ្យុងដេីរចូលបន្ទប់ទឹកមុជទឹកបាត់
''អត់អីហេ៎... ងៃ៉នេះគេងមួយគ្រិស... ចឹងញុ៉មទៅកំដរអីុសីុងល្អជាង...''
''...'' ខ្ញំុមិនឆ្លេីយហេីយសំលឹងមេីលខ្នងរបស់ហ្យុង ដែលកំពុងតែហេាះចេញទៅក្រៅបន្ទប់របស់ខ្ញំុ រហូតដល់បាត់ពីក្រសែភ្នែក
ខ្ញំុដាក់ខ្លួនគេងលេីគ្រែមុន ដេាយមិនចាំគ្រិសហ្យុង
ហេតុអីបានជាសុខៗ ស្រាប់តែក្លាយជាមនុស្សបែបនេះ? ហេតុអីចាំបាច់ច្រណែនអីុសីុងហ្យុង ទាំងដែលឆាន់យ៉លហ្យុងមិនមែនជារបស់ខ្ញំុតាំងពីដេីម? ហេតុអីបានជាមានអារម្មណ៍ថាលែងចង់អេាយហ្យុងត្រលប់ចូលខ្លួនវិញ??? ចង់ឃេីញហ្យុងតែម្នាក់ឯង!! ហេតុអី?????
ហេតុអីសុខៗស្រាប់តែមានអារម្មណ៍ថាឈឺចាប់កន្លែងដេីមទ្រូងផ្នែកខាងឆ្វេង? ហេីយការឈឺចាប់នេាះក៏ធ្វេីអេាយទឹកក្តៅអ៊ុនៗស្រក់ចេញពីកែវភ្នែករបស់ខ្ញំុ ម្តងមួយតំណក់ៗ រហូតដល់ទទឹកពូក
''អូយយយ ពេលត្រូវទឹកឡេីងផ្សារ...''
''...''
''ឈឺអា៎...'' ខ្ញំុប្រញាប់លេីកខ្នងដៃជូតទឹកភ្នែកពេលដែលសំលេងរអ៊ូនេាះលាន់លឺជិតខ្លួនខ្ញំុ មុននឹងមានអារម្មណ៍ដល់កន្លែងដែលនៅក្បែរខ្លួនត្រូវបានគេគេងលេី
''...''
''បេ៊កហ្យុនអា៎! គេងនៅ?''
''ហឺមមម?'' ខ្ញំុឆ្លេីយដេាយមិនងាកមុខទឹក ព្រេាះខ្លាចគាត់ចាប់អារម្មណ៍ភ្នែកដែលក្រហមរបស់ខ្ញំុ
''លាបថ្នាំអេាយហ្យុងតិច!''
''អឺមមម'' ខ្ញំុងេីបអង្គុយ ហេីយយកដៃញីភ្នែក មុននឹងបេីកប្រអប់ដាក់ថ្នាំដែលបងប្រុសយកមេា៉ ហេីយចាប់ផ្តេីមជូតសំអាតរបួស ហេីយលាបថ្នាំអេាយ
''អូយយ!''
''...'' ខ្ញំុបន្ថយកំលាំង ហេីយលាបថ្នមៗ
''...''
''មេ៉ចមិនអេាយអីុសីុងហ្យុងលាបអេាយ?''
''គេគេងអា៎យ...''
''អឺម!''
''តាមពិតគេមិនចាប់អារម្មណ៍ពីហ្យុងផង... គេមិនសួរថាហ្យុងមានឈឺកន្លែងណាអត់?......''
''អីុសីុងហ្យុងប្រហែលជាពុងភ័យដឹង...''
''មិនបាច់និយាយលួងហ្យុងហេ៎... ក្នុងចិត្តអីុសីុងមានតែឆាន់យ៉ល... គេមិនដែលមេីលឃេីញហ្យុងហេ៎... សូម្បីតែពេលដែលឆាន់យ៉លគេងមិនដឹងខ្លួន... ក៏គេនៅតែមេីលមិនឃេីញហ្យុង...''
''ហ្យុង...'' ខ្ញំុចាប់កដៃរបស់បងប្រុសក្នុងន័យផ្តល់កំលាំងចិត្ត
''ហ្យុងមិនចង់បំបែកបំបាក់គេហេ៎ តែហ្យុងស្រលាញ់អីុសីុងខ្លាំងអា៎... បេ៊កយល់អត់? ហ្យុងមិនអាចកាត់ចិត្តបាន... បេីកាត់ចិត្តបានហ្យុងកាត់តាំងពីយូរអា៎យ...''
''...'' ខ្ញំុចាប់ផ្តេីមយល់ពីអារម្មណ៍នេះហេីយ ពេលដែលស្រលាញ់មនុស្សម្នាក់ដែលគេមិនមែនជារបស់យេីង វាមានអារម្មណ៍បែបណា
''ហឺម...'' ហ្យុងបិទភ្នែក ហេីយដកដង្ហេីមធំ
''គេងហូវ... ឈប់គិតច្រេីន!'' ពាក្យនេះខ្ញំុនិយាយដាក់បងប្រុស តែមួយទៀតក៏ចង់ប្រាប់ខ្លួនឯងដែរ ថាកំុគិតច្រេីន
ខ្ញំុបិទប្រអប់ថ្នាំ ហេីយដាក់លេីតុជិតគ្រែ មុននឹងដាក់ខ្លួនគេងហេីយបែរខ្នងដាក់បងប្រុស មួយសន្ទុះក៏មានអារម្មណ៍ថាបងប្រុសដាក់ខ្លួនគេងតាមដែរ
'ក្នុងចិត្តអីុសីុងមានតែឆាន់យ៉ល គេមិនដែលមេីលឃេីញហ្យុងហេ៎ សូម្បីតែពេលដែលឆាន់យ៉លគេងមិនដឹងខ្លួន ក៏គេនៅតែមិនមិនឃេីញហ្យុង...'
ដូចជាចិត្តរបស់ឆាន់យ៉លហ្យុង ដែលមានតែអីុសីុងហ្យុង សូម្បីតែពេលដែលអីុសីុងហ្យុងមេីលមិនឃេីញឆាន់យ៉លហ្យុង ក៏ឆាន់យ៉លហ្យុងមិនដែលមេីលឃេីញខ្ញំុដែរ :)
KRIS PART
ថ្ងៃបន្ទាប់
ខ្ញំុងេីបពីព្រឹក ហេីយចុះទៅជួយរៀបចំអាហារពេលព្រឹកមា៉ក់ មុននឹងឡេីងមេា៉ដាស់អីុសីុង ដែលកំពុងតែគេងគ្រលំភួយជិតនៅលេីគ្រែរបស់ខ្ញំុ រូបភាពនេាះធ្វេីអេាយខ្ញំុញញឹមចេញមេា៉ដេាយហាមមិនបាន
''អីុសីុងអា៎~~~~''
''(-_-)zzZ''
''អីុសីុង! ភ្ញាក់ឡេីង~~~~''
''អឺមមមម'' អីុសីុងបញ្ចេញសំលេងតិចៗ ដូចជារំខានអ្នកដែលដាស់ទាំងព្រឹក
''លឿន~~~ គ្រិសធ្វេីសាឡាដដែលអីុសីុងចូលចិត្តទៀត''
''សីុងគេងតិចទៀត''
''អត់ហេ៎! ងេីបបបបបប!''
''គ្រិសហ៎~'' អីុសីុងធ្វេីសំលេងមិនពេញចិត្ត ហេីយទាញភួយរបស់ខ្ញំុគ្របមុខ
''សីុងងងងងងង ងេីបបបបបប'' ខ្ញំុទាញភួយនេាះចេញ ទេីបអីុសីុងបេីកភ្នែក ហេីយមេីលមុខខ្ញំុ
''គេងតិចក៏មិនបាន!'' អីុសីុងពេបមាត់ដាក់ខ្ញំុ ហេីយងេីបអង្គុយ យកដៃញីភ្នែក
ខ្ញំុទាញដៃអេាយអីុសីុងងេីបចេញពីលេីគ្រែ ហេីយរុញខ្នងតិចៗ អេាយដេីរចូលបន្ទប់ទឹក មិនយូរបុ៉ន្មាន អីុសីុងដេីរចេញមេា៉វិញក្នុងសំលៀកបំពាក់ថ្មី ដែលជារបស់បេ៊កហ្យុន ព្រេាះអីុសីុងប្រាកដជាពាក់ខេាអាវរបស់ខ្ញំុមិនត្រូវនេាះទេ
''ទៅញាំុអាហារពេលព្រឹក~''
''និយាយចឹងដៃគ្រិស...'' អីុសីុងនិយាយហេីយទាញដៃរបស់ខ្ញំុទៅមេីល
ពេលនេះវាមានបង់រំុរបួស ហេីយបង់បិទដំបៅបិទពីលេីទៅហេីយ មិនឃេីញស្នាមទៀតទេ
''លែងឈឺអា៎យ... តេាះ!''
ខ្ញំុដេីរតាមក្រេាយអីុសីុង ដែលដេីរចុះជណ្តេីរមុន
''អរុណសួស្តីអីុសីុង~''
''អរុណសួស្តីអ៊ំុស្រី អ៊ំុប្រុស!''
''អរុណសួស្តីហ្យុង!''
''អរុណសួស្តីបេ៊កហ្យុន!''
អីុសីុងអត់ទាន់អរុណសួស្តីខ្ញំុផង ><
អីុសីុងដេីរទៅអង្គុយលេីកៅអីជិតបេ៊កហ្យុន ដែលជាកន្លែងទល់មុខខ្ញំុ ខ្ញំុមេីលអីុសីុងញាំុបណ្តេីរ ញញឹមម្នាក់ឯងបណ្តេីរ រហូតដល់បេ៊កហ្យុនងាកមេា៉ជ្រួញច្រមុះដាក់ខ្ញំុ ទេីបខ្ញំុធ្វេីមុខកាចដាក់វិញ
ក្រេាយពេលញាំុអាហារពេលព្រឹករួច ខ្ញំុជូនអីុសីុងទៅសាលា ដំបូងអីុសីុងបដិសេធ តែខ្ញំុនៅតែចង់ជូនទៅ
ឡានរបស់ខ្ញំុរំកិលមេា៉ចតពីមុខសាលារៀនរបស់ពួកយេីង អីុសីុងដេាះខ្សែក្រវា៉ត់ចេញ តែមិនព្រមចុះពីលេីឡាន ទេីបខ្ញំុងាកទៅមេីល ហេីយជ្រួញចញ្ចេីម
''ហឺមមម... គ្រិស?''
''ហា៎ស?''
''សីុងដឹងថាគ្រិសគិតមេ៉ចចំពេាះសីុង...''
''...'' រឿងដែលអីុសីុងនិយាយធ្វេីអេាយខ្ញំុភ្ញាក់ ហេីយឆ្ងល់ក្នុងពេលតែមួយ មេ៉ចបានសុខៗអីុសីុងស្រាប់តែនិយាយរឿងនេះ???? ហេីយមេ៉ចបានអីុសីុងដឹង?
''តែសីុងមានឆាន់យ៉លអា៎យ គ្រិសគួរតែ...''
''គ្រិសចាត់ទុកសីុងជាមិត្តភក្តិ...'' ខ្ញំុនិយាយមិនទាន់ចប់ផង អីុសីុងក៏និយាយកាត់
''សីុងដឹង... ថាវាលេីសពីមិត្តភក្តិ... ការយកចិត្តទុកដាក់របស់គ្រិសវាមិនមែនក្នុងថានៈមិត្តភក្តិហេ៎... មិនបាច់មេីលថែសីុងដូចមុនទៀតហេ៎ គ្រិសគួរតែយល់ណា... ថាសីុងចង់មានន័យពីអី... សីុងអត់ហាមហេ៎ បេីគ្រិសទៅមេីលឆាន់យ៉ល តែបេីទៅដេីម្បីជូនសីុងមេា៉ផ្ទះវិញ មិនបាច់ហេ៎ណា សីុងទៅវិញខ្លួនឯងបាន...'' អីុសីុងបេីកទ្វារឡានរបស់ខ្ញំុ ហេីយរៀបដេីរចុះ តែខ្ញំុស្រវា៉ចាប់ដៃនេាះជាប់
''សីុង...''
''អូ... ភ្លេច! យប់នេះសីុងត្រលប់ទៅគេងផ្ទះសីុងវិញណា! អរគុណដែលបានជួយ :)'' អីុសីុងទាញដៃរបស់ខ្ញំុចេញយឺតៗ ហេីយដេីរចុះពីលេីឡានបាត់ទៅ
ខ្ញំុអេានមុខចុះលេីចង្កូតឡាន មុននឹងដំុចង្កូតមួយទំហឹង
ហេតុអីបានវាក្លាយទៅជាបែបនេះ? អ្វីៗកំពុងតែដំណេីរការទៅល្អអា៎យ ហេតុអី? នេះខ្ញំុខំគិតទៀតថា អីុសីុងអាចមេីលឃេីញខ្ញំុខ្លះ ព្រេាះទង្វេីរ និងក្តីបារម្ភរបស់អីុសីុងព្រឹកមិញ តែគ្មានសេាះ... គ្មានសូម្បីតែបន្តិច!
BAEKHYUN PART
ថ្ងៃនេះខ្ញំុមានអារម្មណ៍មិនសូវស្រួលខ្លួន ប្រហែលជាយប់មិញគេងយប់ជ្រៅពេកក៏មិនដឹង រវល់តែគិតរឿងផ្តេសផ្តាស ពេលភ្ញាក់មេា៉ក៏ឈឺក្បាលបណ្តេាយ ខ្ញំុញាំុអាហារពេលព្រឹករួចក៏ឡេីងមេា៉សំងំគេងក្នុងបន្ទប់ម្នាក់ឯង ព្រេាះបងប្រុស មា៉ក់បា៉ សុទ្ធតែមិននៅផ្ទះទាំងអស់
''បេ៊កហ្យុនននន!'' ស្មានតែខ្លួនឯងនៅម្នាក់ឯងតេី តាមពិតមានវិញ្ញាណតែលតេាលមួយដែរ
''ហឺមម?'' ខ្ញំុឆ្លេីយដេាយមិនបេីកភ្នែកមេីល ថាម្ចាស់សំលេងជាអ្នកណា
''កេីតអី?''
''ឈឺក្បាលតិចតួច... ហ្យុងអត់ទៅតាមអីុសីុងហ្យុងហេ៎ហ៎?''
''ប្រហែលជាអត់ហេ៎... មានគ្រិសនៅអា៎យ''
comment please >> ☆ click here ☆
.
