-Bright Side-
''ចង់... ចង់ធ្វេីអី?''
ខ្ញំុសួរចេញទៅ ពេលដែលឡានចាប់ផ្តេីមធ្វេីដំណេីរទៅមុខ បេីសិនជាគេជាអ្នកបេីកឡាន ខ្ញំុប្រហែលជាបេីកទ្វារ ហេីយលេាតចុះពីលេីឡានបាត់ទៅហេីយ តែនេះ គេមានតៃកុងឡាន ហេីយគេអង្គុយខាងក្រេាយជាមួយខ្ញំុ ថែមទាំងចាប់ដៃខ្ញំុជាប់ទៀត
''ញុ៉ម... ញុ៉ម... អត់បានឃេីញអីហេ៎'' ខ្ញំុនិយាយ ព្រមទាំងក្រវីក្បាល
''...''
សុខៗគេក៏ប្រលែងដៃខ្ញំុ ហេីយលូកចូលក្នុងហេាបា៉វអាវរបស់គេ
ក្លឹក
O.O
កាំ... កាំភ្លេីង...?
ហេីយកាំភ្លេីងនេាះរំកិល មេា៉តំរង់ក្បាលខ្ញំុភ្លាម
''កំុ! លេាកគ្រូពេទ្យ! កំុធ្វេីអីញុ៉ម! ញុ៉មអត់បានឃេីញអីមែន!''
ខ្សែភ្នែករបស់គេអំបាញ់មិញផ្លាស់ប្តូរតិចៗ ដូចជាភ្ញាក់ផ្អេីលដែលខ្ញំុហៅគេថាលេាកគ្រូពេទ្យ តែទេាះបីជាជួបគ្នាពេលថ្ងៃតែបន្តិចពិតមែន តែខ្ញំុចាំមុខគេបាន តែខ្សែភ្នែករបស់គេ មិនដូចមនុស្សដែលខ្ញំុជួបថ្ងៃមិញនេាះទេ
មនុស្សម្នាក់នេះមានខ្សែភ្នែកកាចសាហាវ គួរអេាយខ្លាច គ្មានបញ្ជាក់ពីអារម្មណ៍អីទាំងអស់ ខុសពីមនុស្សថ្ងៃមិញដែលពេារពេញទៅដេាយភាពរួសរាយ ទន់ភ្លន់ ចិត្តល្អ
''លេាកគ្រូពេទ្យ...''
''ញុ៉មមិនមែនពេទ្យ'' គេស្រែកខ្លាំងៗដាក់ខ្ញំុ ធ្វេីអេាយខ្ញំុភ្ញាក់ ហេីយទឹកភ្នែកដែលខំទប់នេាះ ស្រាប់តែស្រក់ចុះមេា៉
''យេីង... យេីងជួបគ្នា... ថ្ងៃមិញ... លេាកគ្រូពេទ្យចាំអត់បានហេ៎ហ៎?''
''ប្រាប់អ៎ាយថាញុ៉មមិនមែនពេទ្យ ចង់ងាប់មែន?'' កាំភ្លេីងនេាះត្រូវបានកំរេីកមេា៉ប៉ះសៀតផ្ការបស់ខ្ញំុ
''សំុទេាសស សំុទេាសស''
''សេហ៊ុន! បកក្រេាយ!'' គេទុកកាំភ្លេីងនេាះក្នុងហេាបា៉វអាវគេវិញ មុននឹងនិយាយប្រាប់អ្នកដែលកំពុងបេីកឡាន
''បាទអ្នកប្រុស!''
ឡានមួយគ្រឿងនេះត្រូវបានបទត្រលប់ទៅផ្លូវដេីមវិញ មុននឹងចតពីមុខ condo របស់ខ្ញំុ
''ចុះ!''
''ហា៎ស?'' ខ្ញំុមិនយល់នឹងអ្វីដែលគេបាននិយាយ
''ចុះទៅ!'' គេតំឡេីងសំលេង ធ្វេីអេាយខ្ញំុភ្ញាក់តិចតួច
''អ៎ បាទទទ'' ខ្ញំុប្រញាប់បេីកទ្វារឡានចុះ ហេីយរត់ចុះទៅក្នុងអាគារដែលនៅចំពេាះមុខភ្លាម
ទិងងង
ទ្វារជណ្តេីរយេាងបានបេីកឡេីងនៅជាន់ទី 12ដែលជាបន្ទប់របស់ខ្ញំុ ខ្ញំុប្រញាប់រត់ចេញមេា៉ ហេីយសំដៅទៅកាន់បន្ទប់របស់ខ្លួនឯងភ្លាម
''គ្យុងស៊ូ មេា៉វិញយប់មែស?''
''បេ៊កកកក!'' ខ្ញំូស្ទុះចូលទៅអេាបបេ៊កហ្យុនដែលកំពុងតែអង្គុយលេីសាឡុងមេីលទូរទស្សន៍
''េកីតអីហ្នឹង???'' បេ៊កហ្យុនសួរថែមទាំងអង្អែលខ្នងខ្ញំុតិចៗ
''ហឺុ ហឺុ...'' ខ្ញំុគិតតែពីក្រវីក្បាល ហេីយយំរហូតទាល់តែទឹកភ្នែកឈប់ហូរ ទេីបខ្ញំុប្រលែងបេ៊កហ្យុនចេញ
''ណាគេធ្វេីអីគ្យុងស៊ូ??''
''អត់អីហេ៎ គ្រាន់តែភ័យតិចតួច''
''អឺមមម ទៅមុជទឹកហូវចឹង''
''អឺមម'' ខ្ញំុដេីរចូលបន្ទប់គេងរបស់ខ្លួនឯង ហេីយមុជទឹកផ្លាស់ខេាអាវ ហេីយគេង សំណាងហេីយដែលថ្ងៃនេះបេ៊កហ្យុនមេា៉គេងជាមួយ មិនចឹងទេប្រាកដជាខ្លាចទាល់តែគេងមិនលក់ជាមិនខាននេាះទេ
ថ្ងៃបន្ទាប់
ខ្ញំុបេីកទ្វារបន្ទប់សំរាករបស់ពេទ្យ ហេីយឃេីញកិលានុប្បដ្ឋាយិកាផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញំុកំពុងតែអង្គុយធ្វេីការហេីយជាស្រេច
''អរុណសួស្តីលេាកគ្រូពេទ្យ :)''
''អរុណសួស្តីវេនឌី :)''
ខ្ញំុដាក់របស់របរលេីតុ មុននឹងយកអាវធំពណ៌សមេា៉ពាក់ ហេីយដេីរចេញពីបន្ទប់នេាះជាមួយវេនឌី
បន្ទប់លេខ 403
កុក កុក កុក
''អរុណសួស្តីហ៊ុនហ៊ុន!'' ខ្ញំុនិយាយដាក់ក្មេងប្រុសអាយុ 7ឆ្នាំម្នាក់ដែលគេងលេីគ្រែ
''លេាកគ្រូពេទ្យគ្យុងស៊ូ~''
''ងៃ៉នេះមេ៉ចដែរ មានឈឺកន្លែងណាអត់?'' ខ្ញំុកាន់ឯកសាររបស់អ្នកជំងឺ ចំណែកវេនឌីកំពុងតែវាស់កំដៅអេាយក្មេងប្រុសម្នាក់នេាះ
''អត់ហេ៎~'' ហ៊ុនហ៊ុនឆ្លេីយដេាយសំលេងស្រស់ស្រាយ
''36.2 អង្សារ'' ខ្ញំុសរសេរលេខនេាះលេីឯកសារ មុននឹងហុចអេាយវេនឌី ហេីយខ្ញំុដេីរទៅជិតហ៊ុនហ៊ុន
''លេាកគ្រូពេទ្យសំុមេីលចង្វាក់បេះដូងតិចណា :)''
''បាទ~''
''ចង្វាក់បេះដូងធម្មតា :)''
ខ្ញំុកត់លទ្ធផលលេីឯកសារម្តងទៀត មុននឹងងាកទៅនិយាយជាមួយមា៉ក់របស់ហ៊ុនហ៊ុន
''ហ៊ុនហ៊ុនមានអការៈគ្រាន់បេីហេីយ គេងមួយថ្ងៃទៀត អាចត្រលប់ទៅផ្ទះវិញបានហេីយ ^^''
''អរគុណលេាកគ្រូពេទ្យ''
''បាទ!'' ខ្ញំុអេានគេារពមា៉ក់របស់ហ៊ុនហ៊ុន
''...''
''ហ៊ុនហ៊ុន កំុភ្លេចញាំុថ្នាំណា!''
''បាទលេាកគ្រូពេទ្យ ^^''
ខ្ញំុអង្អែលក្បាលហ៊ុនហ៊ុន មុននឹងដេីរចេញពីបន្ទប់នេាះទៅបន្ទប់ផ្សេងទៀត
12:30PM
បន្ទាប់ពីមេីលអការៈរបស់អ្នកជំងឺរបស់ខ្ញំុរួចរាល់ហេីយ ខ្ញំុដេីរទៅបន្ទប់សំរាកវិញម្នាក់ឯង ព្រេាះវេនឌីទៅមុនបាត់ហេីយ ខ្ញំុអេានអានឯកសារអ្នកជំងឺនៅក្នុងដៃដេាយមិនបានមេីលផ្លូវខាងមុខ ទេីបធ្វេីអេាយបុកនឹងមនុស្សម្នាក់ដេាយមិនបានតាំងចិត្ត
ព្រឹបបប
''សំុទេាសសស'' ក្រដាសឯកសាររបស់ខ្ញំុធ្លាក់ទៅលេីឥដ្ធពេញទាំងអស់
''សំុទេាស សំុទេាស'' មនុស្សម្នាក់ដែលខ្ញំុដេីរបុកនេាះ និយាយសំុទេាសវិញ មុននឹងអេានរេីសក្រដាសអេាយខ្ញំុ
''អរគុណ :)'' ខ្ញំុទទួលយកឯកសារពីដៃគេ មុននឹងងេីបមុខឡេីងមេីលមុខម្នាក់នេាះ
O.O
មនុស្សដែលចាប់ខ្ញំុកាលពីម្សល់មិញ!
''លេាកគ្រូពេទ្យ! :)'' គេហៅខ្ញំុ ហេីយញញឹមដាក់ ដេាយស្នាមញញឹមទន់ភ្លន់
''...'' ខ្ញំុមិនឆ្លេីយ ហេីយប្រញាប់រត់ចេញទៅ
មនុស្សបែបនេះគ្រេាះថ្នាក់ណាស់ កំុនៅជិតល្អជាង គួរអេាយខ្លាច!!!
ខ្ញំុត្រលប់មេា៉ក្នុងបន្ទប់វិញ ហេីយអង្គុយចុះលេីកៅអី ដេាយបេះដូងលេាតញាប់មិនព្រមឈប់
ដុក ដាក់ ដុក ដាក់ ដុក ដាក់
ស្នាមញញឹមអំបាញ់មិញនេះ ខុសប្លែកពីមនុស្សដែលខ្ញំុជួបកាលពីម្សល់មិញឆ្ងាយណាស់ សឹងតែមិនគួរអេាយជឿថាជាមនុស្សតែមួយ កំុតែមុខដូចគ្នា ខំអីខ្ញំុគិតថាជាមនុស្សផ្សេងគ្នាទៀត
ខ្ញំុបណ្តេញការគិតទាំងអស់ចេញពីក្នុងខួរក្បាល ហេីយចុះទៅជាន់ក្រេាមញាំុអាហារពេលថ្ងៃ
ខ្ញំុដេីរទៅកាន់ជណ្តេីរយេាង ហេីយឈរចាំមួយសន្ទុះ តែក្រេាយពេលជណ្តេីរយេាងបេីកឡេីង ខ្ញំុស្ទាក់ស្ទេីរថាគួរតែចូលទៅរឺក៏ អត់?
''លេាកគ្រូពេទ្យ! ទៅញាំុបាយមែន?''
''បាទ... អឺ... ញុ៉មចុះជណ្តេីរជេីងវិញល្អជាង!''
''លេាក... លេាកគ្រូពេទ្យ!''
ខ្ញំុប្តូរពីដេីរទៅជារត់វិញ សំដៅទៅជណ្តេីរជេីងរបស់មន្ទីរពេទ្យ គ្រាន់តែ 4ជាន់នេាះទេ ចុះជណ្តេីរជេីងក៏បាន ចាត់ទុកថាហាត់ប្រាណ មុនពេលញាំុបាយថ្ងៃចុះ
@កន្លែងញាំុអីរបស់មន្ទីរពេទ្យ
ដេាយសារតែពេលនេះជាពេលសំរាកថ្ងៃត្រង់ទេីបមានមនុស្សច្រេីន ហេីយអូ៊អរ ខ្ញំុដេីរទៅទិញបាយ មុននឹងដេីររកកន្លែងអង្គុយតាមក្រេាយ សំណាងហេីយនៅសល់កន្លែងមួយ ខ្ញំុប្រញាប់ដេីរទៅកន្លែងនេាះព្រេាះខ្លាចគេអង្គុយបាត់ តែពេលឃេីញអ្នកដែលអង្គុយទល់មុខ ខ្ញំុសំរេចចិត្តរកកន្លែងផ្សេងវិញល្អជាង
''លេាកគ្រូពេទ្យ អង្គុយមួយគ្នាមេា៉! ស្មេីរនេះពិបាករកកន្លែងអង្គុយណាស់'' គេនៅតែមិនបេាះបង់ចេាល ការព្យាយាមនិយាយរកខ្ញំុ ចង់និយាយជាមួយខ្ញំុណាស់មែន? លេីកមុនប៊ិសសំលាប់ខ្ញំុហេីយ អត់ដឹងខ្លួនហេ៎ហ៎?
''បាទ!'' ខ្ញំុបង្ខំចិត្តអង្គុយចុះ ហេីយញាំុបាយដេាយស្ងៀមស្ងាត់
''លេាកគ្រូពេទ្យ អឺ... លេាកគ្រូពេទ្យឈ្មេាះអី?''
ខ្ញំុគិតមួយសន្ទុះថាគួរប្រាប់ឈ្មេាះខ្លួនឯងទៅគេ រឺអត់? តែទេាះយា៉ងណាក៏ធ្វេីការនៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យជាមួយគ្នាដែរ គេចមុខមិនបានយូរទេ គួរតែរាប់មិត្តនឹងគ្នាល្អជាង
''ដូ គ្យុងស៊ូ!''
''លេាកគ្រូពេទ្យដូ! រីករាយដែលបានស្គាល់ម្តងទៀត ញុ៉មឈ្មេាះគីម ថេមីន ^^''
''រីករាយដែលបានស្គាល់លេាកគ្រូពេទ្យគីម :)''
''បបូរមាត់ចេញរូបបេះដូងទៀត គួរអេាយស្រលាញ់អា៎ ^^''
''អរគុណ ^^'' ហេតុអីបានជាអារម្មណ៍ខុសគ្នាខ្លាំងមែស? មនុស្សម្នាក់ដែលជួបកាលពីលេីកមុន គួរអេាយខ្លាចណាស់ តែមនុស្សម្នាក់នេះបែរជាមានអារម្មណ៍ថាមានសុវត្ថិភាព ស្នាមញញឹមស្រស់ស្រាយ ទន់ភ្លន់
ពួកយេីងនិយាយគ្នាបណ្តេីរ ញាំុបាយបណ្តេីរ រហូតទាល់តែដល់មេា៉ងចូលធ្វេីការវិញ
1 week later...
6:00PM
ខ្ញំុដេីរចេញមន្ទីរពេទ្យ ទៅផ្ទះវិញដូចរាល់ដង តាំងពីថ្ងៃនេាះមេា៉ផ្លូវនេះក៏ស្ងាត់ដូចដេីម មិនមានរឿងអីកេីតឡេីងនេាះទេ
ឌឹប ឌឹប ឌឹប
តែចំលែក... ថ្ងៃនេះស្រាប់តែលឺសំលេងចំលែកដូចថ្ងៃមុនទៀត ខ្ញំុប្រញាប់ដេីរឆ្លងកាត់ផ្លូវនេាះ ដេាយល្បឿនលឿនបំផុតតាមដែលអាចធ្វេីបាន ព្រេាះខ្លាចរឿងដូចថ្ងៃមុនកេីតឡេីងទៀត
ផឹប
ខ្ញំុរត់លឿនពេក ថែមទាំងផ្លូវនេះងងឹតផង ទេីបមិនបានចាប់អារម្មណ៍ថាមានមនុស្សម្នាក់កំពុងតែដេីរចេញពីផ្លូវនេាះ
''សំុទេាស!'' ខ្ញំុមិនបានងេីបមុខឡេីងមេីលមុខគេនេាះទេ តែក្រឡេកទៅឃេីញឡានដែលចតជិតៗនេាះមុន
ឡាននេាះ...
comment please >> ☆ click here ☆
.
