-First Meet-
KYUNGSOO PART
''គ្យុងស៊ូ! អបអរសាទរណា!! ^^''
''អរគុណបេ៊កហ្យុន ^^'' ខ្ញំុងាកទៅរកមិត្តភក្តិជិតស្និទ្ធរបស់ខ្ញំុ មុននឹងទទួលយកបាច់ផ្កាដែលហុចមេា៉
ថ្ងៃនេះគឺជាថ្ងៃបញ្ចប់ការសិក្សារបស់ខ្ញំុ ក្រេាយពេលរៀនអស់រយៈពេលជាច្រេីនឆ្នាំ មិត្តភក្តិផ្សេងៗ គេរៀនចប់អស់តាំងពីយូរហេីយ តែដេាយសារខ្ញំុរៀនពេទ្យទេីបយូរជាងគេ ><
''ទៅញាំុអីហេ៎ បេ៊កហ្យុនបា៉វ!''
''តេាះ!'' បេ៊កហ្យុនកៀកកខ្ញំុ ហេីយដេីរសំដៅទៅកាន់ឡានរបស់គេ
(thanks to the pic owner)
''ពេលណាបានចូលធ្វេីការ?'' បេ៊កហ្យុនបេីកឡានបណ្តេីរសួរខ្ញំុបណ្តេីរ
''អាទិត្យក្រេាយ ^^''
''ភ័យហេ៎?''
''ភ័យតា៎! រៀនយូរអា៎យទីបំផុតបានចូលធ្វេីការអា៎យ''
''បាទទទ លេាកគ្រូពេទ្យ''
''ហឹស ហឹស ពេលលឺគេហៅលេាកគ្រូពេទ្យចឹង មានអារម្មណ៍ល្អដល់អា៎យ''
''ឆឹសសស ពេលបេ៊កហ្យុនឈឺ មេីលអេាយបេ៊កអត់គិតលុយហេ៎ណា!''
''ហា៎ស! បេ៊កហ្យុនឈឺ ក្រែងទៅពេទ្យសត្វអី?''
''យា៉ាាា! បេ៊កហ្យុនមែនឆ្កែហេ៎ណា!''
''មានទាន់ថាឆ្កែណា! គិតតែខ្លួនឯង''
''ចុះគ្យុងស៊ូថាទៅពេទ្យសត្វហ៎?''
''ហិស ហិស កូនឆ្កែ~~~~'' ខ្ញំុនិយាយហេីយថែមទាំងអង្អែលក្បាលបេ៊កហ្យុនលេងទៀតផង
ដេាយសារតែបេ៊កហ្យុនបេីកឡាន ទេីបខ្ញំុរួចខ្លួន មិនចឹងនេាះទេ ប្រាកដជាត្រូវបេ៊កហ្យុនដេញទាត់ជាមិនខាន ><
2 weeks later...
ពេលនេះខ្ញំុធ្វេីការនៅមន្ទីរពេទ្យ SM ដែលជាមន្ទីរពេទ្យដែលធំជាងគេបង្អស់នៅសេអ៊ូល បានមួយអាទិត្យហេីយ តែមិនទាន់ស្គាល់អ្នកណាគេទាំងអស់ ស្គាល់តែកិលានុប្បដ្ឋាយិកាផ្ទាល់ខ្លួនម្នាក់ ដែលស្អាត ហេីយថែមទាំងរួសរាយទៀតផង
''លេាកគ្រូពេទ្យ មានអ្នករបួសដេាយសារគ្រេាះថ្នាក់ចរាចរ ត្រូវបានបញ្ជូនមេា៉ជាបន្ទាន់ តែគ្មានគ្រូពេទ្យណាទំនេរនេាះទេ!''
''វេនឌី! ត្រៀមបន្ទប់វះកាត់ ហេីយនិងឧបករណ៍ជាបន្ទាន់'' ខ្ញំុងាកទៅប្រាប់កិលានុប្បដ្ឋាយិកាផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញំុភ្លាម
ចំណែកខ្ញំុប្រញាប់ទាញអាវធំពណ៌ស វែងដល់ជង្គង់ របស់ខ្ញំុ មេា៉ពាក់ហេីយរត់ចេញពីបន្ទប់សំរាករបស់ពេទ្យទៅកាន់ទ្វាររបស់មន្ទីរពេទ្យ
សំលេងរបស់ឡានពេទ្យលាន់លឺមួយសន្ទុះ ក៏បានស្ងាត់បាត់ ហេីយមានមនុស្សរត់ចុះពីលេីឡាន មុននឹងបេីកទ្វារឡានខាងក្រេាយ ហេីយរុញរទះអ្នកដែលត្រូវរបួសចុះមេា៉ ខ្ញំុរត់ទៅកាន់រទះនេាះ ហេីយមេីលអាការៈរបស់អ្នករបួសភ្លាម
''អ្នករបួសជិះមូ៉តូ ហេីយបុកគ្នាជាមួយនឹងឡាន ធ្វេីអេាយមានរបួសជាច្រេីនតាមដងខ្លួន តែជេីងខាងឆ្វេងដូចជាត្រូវរបួសធ្ងន់ជាងគេ...'' កិលានុប្បដ្ឋាយិកាម្នាក់ដែលចុះពីលេីឡានជាមួយអ្នករបួស និយាយពីអាការៈប្រាប់ខ្ញំុ
''បាទ! នាំចូលបន្ទប់វះកាត់'' ខ្ញំុនិយាយ មុននឹងជួយរុញរទះនេាះសំដៅទៅកាន់បន្ទប់ដែលអេាយ វេនឌីត្រៀមមុននេះ
ការវះកាត់ និងដេររបួសបានជេាកជ័យ ក្រេាយចំណាយពេលអស់ជាង 5 មេា៉ង
''លេាកគ្រូពេទ្យមេា៉ងជាង 2អា៎យ ទៅខាងក្រេាមញាំុអាហារពេលថ្ងៃសិនក៏បានដែរ'' វេនឌីនិយាយ ពេលដែលកំពុងឈរលាងដៃជិតខ្ញំុ
''ចុះ វេនឌី? ទៅញាំុមួយគ្នាអត់?''
''អត់ហេ៎! ងៃ៉នេះញុ៉មមានវេនតែពេលព្រឹកហេ៎!''
''អ៎! okay''
''ចឹងញុ៉មទៅមុនអា៎យណា លេាកគ្រូពេទ្យ''
''បាទ ^^''
វេនឌី ដេីរចូលមេា៉ក្នុងបន្ទប់សំរាករបស់ពេទ្យជាមួយខ្ញំុ មុននឹងរៀបចំរបស់របរ ចំណែកខ្ញំុដេាះអាវក្រៅរបស់ខ្លួនឯងចេញ មុននឹងចុះទៅជាន់ទី 1ដេីម្បីរកអាហារពេលថ្ងៃញាំុ
ខ្ញំុមេា៉ធ្វេីការនៅទីនេះជាង 1អាទិត្យហេីយ កំពុងតែរៀនការងារម្តងបន្តិចៗ ធម្មតាខ្ញំុមិនសូវចូលបន្ទប់សង្គ្រេាះបន្ទាន់បុ៉ន្មានទេ ភាគច្រេីនខ្ញំុមេីលតែអ្នកជំងឺដែលមានជំងឺស្រាលៗ ជាពិសេសកូនក្មេង
ទិងងង
ទ្វារជណ្តេីរយេាងបេីក ពេលមេា៉ដល់ជាន់ដែលខ្ញំុចុចមុននេះ ខ្ញំុដេីរចេញមេា៉ ហេីយសំលឹងមេីលអាហារនិមួយៗ តែគ្មានអាហារមួយមុខណាដែលខ្ញំុចង់ញាំុសេាះ មិនទាន់បាន 1អាទិត្យផង ធុញម្ហូបនៅមន្ទីរពេទ្យហេីយនៀកកក
បន្ទាប់ពីរេីសអស់រយៈពេលជាយូរ ខ្ញំុរេីសបានអាហារ 2មុខ មុននឹងកាន់ចានអាហារនេាះមេា៉អង្គុយញាំុលេីតុទំនេរមួយ
''សំុទេាស! សំុអង្គុយដែលបានហេ៎?''
''...'' ខ្ញំុងេីបមុខឡេីងពីចានអាហាររបស់ខ្ញំុ ក្រេាយពេលលឺសំលេងរបស់មនុស្សម្នាក់ ដែលឈរនៅចំពេាះមុខ
ខ្ញំុងាកមេីលជំុវិញ ដែលមានតុទំនេរជាច្រេីន ព្រេាះពេលនេះហួសមេា៉ងអាហារពេលថ្ងៃជាង 2មេា៉ងហេីយ មុននឹងជ្រួញចញ្ចេីមតិចៗ
តុទំនេរឡេីងច្រេីន មេ៉ចមិនទៅអង្គុយ? ទេាះបីជាខ្ញំុចង់និយាយបែបនេះ តែខ្ញំុក៏មានសុជវធម៌ដែរ
''អ៎... បាទ!'' ខ្ញំុឆ្លេីយ ហេីយញាំុបាយបន្ត
សំលេងចានបាយដាក់លេីតុ ហេីយសំលេងអូសកៅអី បញ្ជាក់ថាគេម្នាក់នេាះអង្គុយ រួចរាល់ហេីយ ទេាះបីជាខ្ញំុមិនបានងេីបមុខឡេីងទៅមេីលក៏ដេាយ
''មេា៉ញាំុម្នាក់ឯងហ៎?''
''...'' ខ្ញំុងេីបមុខឡេីង ហេីយងាកមេីលជំុវិញ
'' '__' '' ហេីយម្នាក់ដែលអង្គុយទល់មុខខ្ញំុនេាះ កំពុងតែមេីលមុខខ្ញំុ
''និយាយមួយញុ៉មហ៎?'' ខ្ញំុនិយាយហេីយយកម្រាមដៃចង្អុលខ្លួនឯង
''អឺមមម ^^'' គេងក់ក្បាលហេីយញញឹម
''បាទ! ញាំុម្នាក់ឯង'' ឃេីញអង្គុយម្នាក់ឯងអត់? ចេះសួរចឹងទៅកេីត
''ទឹមចូលធ្វេីការមែន? អត់ដែលឃេីញមុខសេាះ''
''បាទ! ទឹមចូលបាន 1អាទិត្យ''
''ទំលាប់នឹងការងារនៅ?'' សួរច្រេីនមែស???
''តិចៗ!''
''តំណែងអីគេ? គ្រូពេទ្យមែន?''
''បាទ!'' ដេាយសារតែខ្ញំុមិនបានពាក់អាវក្រៅ ទេីបគេមិនដឹងថាខ្ញំុធ្វេីការក្នុងតំណែងអី ចំណែកគេពាក់អាវក្រៅពណ៌ស ដែលបញ្ជាក់ថាគេគឺជាគ្រូពេទ្យដូចខ្ញំុដែរ
''រីករាយដែលបានស្គាល់! ញុ៉មឈ្មេាះ...''
''លេាកគ្រូពេទ្យ! មានអ្នកជំងឺអាការៈរេីឡេីង...'' គេនិយាយមិនទាន់ចប់ផងស្រាប់តែមានកិលានុប្បដ្ឋាយិកាម្នាក់រត់មេា៉និយាយដាក់មនុស្សចំពេាះមុខខ្ញំុ
''អឺ... ថ្ងៃក្រេាយចាំនិយាយគ្នាណា!'' ម្នាក់នេាះងាកមេា៉និយាយដាក់ខ្ញំុ មុននឹងរត់ទៅបាត់
6:00PM
ខ្ញំុដេីរចេញមន្ទីរពេទ្យ ក្នុងដៃកាន់ទឹកតែក្តៅអ៊ុនៗមួយកែវ សំដៅទៅ condo របស់ខ្ញំុ ដែលនៅមិនឆ្ងាយពីមន្ទីរពេទ្យបុ៉ន្មាន
ឌឹប ឌឹប ឌឹប
សំលេងចំលែកលាន់លឺចេញពីកន្លែងមួយ ធ្វេីអេាយខ្ញំុងាកទៅរក
គ្រាំង ផូងងង ឌឹប ឌឹប ឌឹបបប
ខ្ញំុផ្ទៀងត្រចៀកស្តាប់ មុននឹងលឺសំលេងនេាះលាន់លឺចេញពីផ្លូវតូចមួយ តែស្ងាត់គ្មានមនុស្សដេីរសូម្បីតែម្នាក់
ខ្ញំុដេីរយឺតៗ យា៉ងប្រយ័ត្នប្រយែង ទៅកាន់ផ្លូវនេាះ មុននឹងឃេីញមនុស្ស 2ក្រុមកំពុងតែវៃ៉យា៉ងសាហាវ
O.O
មនុស្សម្នាក់ដែលអង្គុយក្នុងឡាន ដែលបេីកកញ្ចក់ចេាលនេាះ... គឺជាលេាកគ្រូពេទ្យដែលខ្ញំុជួបថ្ងៃមិញតា៎!
''យា៉! លួចមេីលអី?''
ស៊យអា៎យយយយ កូនចៅម្នាក់ក្នុងចំណេាមនេាះក្រឡេកមេា៉ឃេីញខ្ញំុ មុននឹងចង្អុលមេា៉ ហេីយស្រែកដេាយសំលេងខ្លាំងទៀតផង
ព្រឹបបប
រតតតតត់!
ខ្ញំុទំលាក់កែវទឹកតែដែលនៅក្នុងដៃចេាល មុននឹងបែរក្រេាយហេីយរត់ចេញពីទីនេាះជាបន្ទាន់ មិនយូរបុ៉ន្មានខ្ញំុក៏រត់មេា៉ដល់ខាងមុខ condo របស់ខ្ញំុ
''ហឺុ ហឺុ ហឺុ ហឺុ...'' ខ្ញំុដកដង្ហេីមញាប់ហេីយយកដៃច្រត់ជង្គង់របស់ខ្លួនឯង
អូយយយ ភ័យសឹងស្លាប់ បេីគេចាប់បានមិនដឹងទៅជាយា៉ងណាទេនៀកកក
ងឺតតត ក្រឹបបប
សំលេងហ្វាំងឡាន និងសំលេងបិទទ្វារឡានលាន់លឺជាប់ៗគ្នា ហេីយស្រមេាលរបស់មនុស្សម្នាក់ បង្ហាញឡេីងពីមុខខ្ញំុ ខ្ញំុងេីបមុខឡេីងមេីលមនុស្សម្នាក់នេាះ ដែលមានកំពស់ខ្ពស់ជាងខ្ញំុខ្លាំង
មនុស្សម្នាក់នេះគឺ...
ខ្វាបបប់
គេចាប់ដៃខ្ញំុ មុននឹងអូសខ្ញំុចូលឡានរបស់គេ
''យា៉ាាា! លែងងងង!''
''ឡេីងឡាន''
''អត់ឡេីង! លែងងងង''
គេបន្ថែមកំលាំងច្របាច់ដៃខ្ញំុ ហេីយអូសចូលឡាន
comment please >> ☆ click here ☆
.
