Rule 1: Soulmate
Every soul has their own soulmates which have already been destined.
ច្បាប់ទី១: ព្រលឹងនិមួយៗសុទ្ធតែមានគូររបស់ខ្លួនឯងដែលត្រូវបានកំណត់រួចហេីយ
ជុងអុីន
អង្គរក្សផ្ទះលេាកប្រធានទេីបតែលាឈប់
កាលនៅរៀនលឺថានាយពូកែវិជ្ជាគុណការពារខ្លួន
ហេីយតៃខ្វាន់ដូបានខ្សែក្រវ៉ាត់ខ្មៅទៀត
ចាប់អារម្មណ៍អត់?
ង៉ៃស្អែកនាយមកក្រុមហ៊ុនធំមក យកឯកសារប្រវិត្តិរូបរបស់នាយមក លេខារបស់លេាកប្រធានជាអ្នកសំភ្ភាសដេាយផ្ទាល់
ឈ្មោះ គីម ស៊ូហូ
អាយុ ៣៨ឆ្នាំ
ប្រធានក្រុមហ៊ុន KIM GROUP រួមទាំងជំនួញផ្សេងៗទៀតដែលនៅក្រេាមឈ្មោះនេះ
មានផ្ទះ ៤កន្លែង (ផែនទីនៅខាងក្រេាយ)
មានកូនប្រុសម្នាក់ឈ្មោះ ប៊ី
ដៃស្តាំ ហួង ជឺថាវ
ដៃឆ្វេង គីម ជុងដេ (ឆេន) ពេលនេះជាអ្នកមេីលថែកូនប្រុសបន្តោះអាសន្ន
ក្រេាយពេលដែលអានក្រដាសដែលនិយាយពីប្រវត្តិរបស់គេាលដៅបន្ទាប់របស់ខ្លួនឯងហេីយ ជុងអុីនដាក់ក្រដាសចុះលេីតុប្រធានក្រុមរបស់ខ្លួនឯង
''ប្រវត្តិមានតែប៉ុណ្ណឹងហេ៎ហ៎?''
''នេះរូបថតរបស់កូនប្រុសស៊ូហូ''
ជុងអុីនលេីករូបថតនោះមកមេីល មុននឹងជ្រួញចញ្ចេីម
''អត់មានរូបច្បាស់ជាងនេះហេ៎ហ៎?''
''អត់ហេ៎ ស៊ូហូរៀងហួងហែងពីកូនប្រុស ទៅណាសុទ្ធតែមានអង្គរក្សតាម ចឹងហេីយពិបាករករូប''
''អឺមមម''
''មានគេរាយការណ៍ម៉េាថា ស៊ូហូរកសុីជួញដូរអាវុធខុសច្បាប់''
''អឺម'' ជុងអុីនងក់ក្បាល ចាំស្តាប់រឿងរបស់ស៊ូហូ
''ហេីយរឿងថ្នាំមិនទាន់ច្បាស់ហេ៎ថាមានរឺក៏អត់''
''អឺម''
''ហេីយនៅសល់គឺជាការងាររបស់នាយអា៎យ ទៅសេីុបម៉េាថាគេរកសុីខុសច្បាប់អីខ្លះ ហេីយរកភស្តុតាងម៉េាអេាយបាន''
''អូខេ'' ជុងអុីននិយាយ មុននឹងយកក្រដាសប្រវត្តិរបស់ស៊ូហូ ហេីយនិងរូបថតកូនរបស់គេដាក់ក្នុងសឺមីក្រដាសពណ៍ទឹកក្រូចចាស់ មុននឹងអេានលាប្រធានក្រុម
ក្រេាយពេលត្រលប់មកដល់ផ្ទះវិញ សឺមីពណ៌ទឹកក្រូចត្រូវបានទំលាក់ចេាលនៅលេីតុក្នុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ រាងកាយខ្ពស់ស្រឡះរបស់ជុងអុីនដេីរសំដៅទៅកាន់ទូរទឹកកក មុននឹងបេីកយកស្រាបៀរមួយកំប៊ុងចេញមកគាស់ហេីយផឹក ជេីងទាំងសងខាងដេីរត្រលប់មកបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវវិញ មុននឹងដាក់ខ្លួនអង្គុយលេីសាឡុង ហេីយបេីកសឺមីមេីលម្តងទៀត
បេីចាំមិនខុសទេ ជុងអុីនដូចជាមានមិត្តភក្តិដែលរៀនវិទ្យាល័យជាមួយគ្នា ដែលធ្វេីការនៅក្រុមហ៊ុន KIM GROUP ជុងអុីនយកទូរស័ព្ទចេញពីក្នុងហេាប៉ៅមុននឹងបេីកអុីនស្តារក្រាមមេីល ហេីយ bio របស់គេធ្វេីអេាយជុងអុីនញញឹមចេញមក ទោះជាខានទាក់ទងគ្នាយូរក៏ដេាយ យ៉ាងហេាចណាស់ក៏នៅ follow គ្នាដែរ
oohsehun
ជុងអុីនអា៎
មានម៉េច ធម្មតា
ចុះនាយ?
អឺម ថីហ៎? ហៅញាំុការមែន? មានតែបុក្ខលិកផ្នែកទទួលភ្ញៀវនៅក្រុមហ៊ុនតូចៗ ព្រោះក្រុមហ៊ុនធំអត់សូវទទួលអ្នកថ្មីហេ៎ ហេីយធ្វេីការនៅណាអាឡូវ? សួររឿងហ្នឹងធ្វេីអី? ចាំសួរមេីលសិនចឹង
oohsehun
ក្រេាយពេលដែលអានក្រដាសដែលនិយាយពីប្រវត្តិរបស់គេាលដៅបន្ទាប់របស់ខ្លួនឯងហេីយ ជុងអុីនដាក់ក្រដាសចុះលេីតុប្រធានក្រុមរបស់ខ្លួនឯង
''ប្រវត្តិមានតែប៉ុណ្ណឹងហេ៎ហ៎?''
''នេះរូបថតរបស់កូនប្រុសស៊ូហូ''
ជុងអុីនលេីករូបថតនោះមកមេីល មុននឹងជ្រួញចញ្ចេីម
''អត់មានរូបច្បាស់ជាងនេះហេ៎ហ៎?''
''អត់ហេ៎ ស៊ូហូរៀងហួងហែងពីកូនប្រុស ទៅណាសុទ្ធតែមានអង្គរក្សតាម ចឹងហេីយពិបាករករូប''
''អឺមមម''
''មានគេរាយការណ៍ម៉េាថា ស៊ូហូរកសុីជួញដូរអាវុធខុសច្បាប់''
''អឺម'' ជុងអុីនងក់ក្បាល ចាំស្តាប់រឿងរបស់ស៊ូហូ
''ហេីយរឿងថ្នាំមិនទាន់ច្បាស់ហេ៎ថាមានរឺក៏អត់''
''អឺម''
''ហេីយនៅសល់គឺជាការងាររបស់នាយអា៎យ ទៅសេីុបម៉េាថាគេរកសុីខុសច្បាប់អីខ្លះ ហេីយរកភស្តុតាងម៉េាអេាយបាន''
''អូខេ'' ជុងអុីននិយាយ មុននឹងយកក្រដាសប្រវត្តិរបស់ស៊ូហូ ហេីយនិងរូបថតកូនរបស់គេដាក់ក្នុងសឺមីក្រដាសពណ៍ទឹកក្រូចចាស់ មុននឹងអេានលាប្រធានក្រុម
ក្រេាយពេលត្រលប់មកដល់ផ្ទះវិញ សឺមីពណ៌ទឹកក្រូចត្រូវបានទំលាក់ចេាលនៅលេីតុក្នុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ រាងកាយខ្ពស់ស្រឡះរបស់ជុងអុីនដេីរសំដៅទៅកាន់ទូរទឹកកក មុននឹងបេីកយកស្រាបៀរមួយកំប៊ុងចេញមកគាស់ហេីយផឹក ជេីងទាំងសងខាងដេីរត្រលប់មកបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវវិញ មុននឹងដាក់ខ្លួនអង្គុយលេីសាឡុង ហេីយបេីកសឺមីមេីលម្តងទៀត
បេីចាំមិនខុសទេ ជុងអុីនដូចជាមានមិត្តភក្តិដែលរៀនវិទ្យាល័យជាមួយគ្នា ដែលធ្វេីការនៅក្រុមហ៊ុន KIM GROUP ជុងអុីនយកទូរស័ព្ទចេញពីក្នុងហេាប៉ៅមុននឹងបេីកអុីនស្តារក្រាមមេីល ហេីយ bio របស់គេធ្វេីអេាយជុងអុីនញញឹមចេញមក ទោះជាខានទាក់ទងគ្នាយូរក៏ដេាយ យ៉ាងហេាចណាស់ក៏នៅ follow គ្នាដែរ
oohsehun13:01
សេហ៊ុន?
ខានជួបគ្នាយូរអា៎យ
ម៉េចអា៎យអាឡូវ?
ជុងអុីនអា៎ មានម៉េច ធម្មតា ចុះនាយ?ធម្មតាដូចគ្នា
ហេីយឯងនៅធ្វេីការនៅគីមគ្រូបដដែលមែន?
អឺម ថីហ៎? ហៅញាំុការមែន?ហាហាហាហាហា
មានណា
ចង់សួរថានៅក្រុមហ៊ុនហ្នឹងមានរកបុក្ខលិកអត់?
មានតែបុក្ខលិកផ្នែកទទួលភ្ញៀវនៅក្រុមហ៊ុនតូចៗ ព្រោះក្រុមហ៊ុនធំអត់សូវទទួលអ្នកថ្មីហេ៎ចឹងហ៎?
ហេីយធ្វេីការនៅណាអាឡូវ? សួររឿងហ្នឹងធ្វេីអី?មុនហ្នឹងធ្វេីនៅអូតែល
អាឡូវឈប់អា៎យ
ពុងរកការងារថ្មីធ្វេី
នាយធ្វេីដល់អនុប្រធានជួយតិចអត់បានហេ៎ហ៎?
ចាំសួរមេីលសិនចឹងអឺម
អរគុណច្រេីន
3 days later...
oohsehun19:12
ជុងអុីន អង្គរក្សផ្ទះលេាកប្រធានទេីបតែលាឈប់ កាលនៅរៀនលឺថានាយពូកែវិជ្ជាគុណការពារខ្លួន ហេីយតៃខ្វាន់ដូបានខ្សែក្រវ៉ាត់ខ្មៅទៀត ចាប់អារម្មណ៍អត់?ចាប់អារម្មណ៍!
ធ្វេីម៉េចបានបានធ្វេី?
ង៉ៃស្អែកនាយមកក្រុមហ៊ុនធំមក យកឯកសារប្រវិត្តិរូបរបស់នាយមក លេខារបស់លេាកប្រធានជាអ្នកសំភ្ភាសដេាយផ្ទាល់អូខេៗ
អរគុណៗ
ហេីយត្រូវអរគុណសេហ៊ុន ដែលធ្វេីអេាយជុងអុីនបានមកធ្វេីការនៅផ្ទះរបស់ស៊ូហូបានយ៉ាងងាយស្រួល ពេលនេះដៃឆ្វេងរបស់ស៊ូហូ ដែលមានឈ្មោះថាឆេន កំពុងតែនាំលេាកអង្គរក្សថ្មីដេីរមេីលបរិវេនក្នុងផ្ទះរបស់ស៊ូហូ តាំងពីថ្ងៃសំភ្ភាសការងាររហូតមកដល់ពេលនេះ ជុងអុីននៅមិនទាន់បានជួបស៊ូហូនៅឡេីយទេ
''ការងាររបស់នាយគឺត្រូវមេីលថែអ្នកប្រុសប៊ី ជាពិសេសពេលដែលអ្នកប្រុសចេញទៅខាងក្រៅ''
''អ៎... ហេីយអ្នកប្រុសប៊ីដែលថានោះ...''
''អ្នកប្រុសតូចនៅក្នុងបន្ទប់នៅក្នុងផ្ទះធំ ក្រៅពីបន្ទប់គេងរបស់អ្នកប្រុសតូចនាយហាមចូលបន្ទប់ផ្សេងទៀតដាច់ខាត ហេីយបន្ទប់របស់អ្នកប្រុសតូចចូលបានទាល់តែអ្នកប្រុសតូចអនុញ្ញាត''
ជាផ្ទះម៉ាហ្វៀរឺក៏វាំងនៀកកក ហេតុអីបានជាមានច្បាប់ទំលាប់ច្រេីនម្លែស... ជុងអុីនលួចគិតក្នុងចិត្ត
''បាទៗ ដឹងអា៎យ''
''ការងាររបស់នាយគឺត្រូវមេីលថែអ្នកប្រុសប៊ី ជាពិសេសពេលដែលអ្នកប្រុសចេញទៅខាងក្រៅ''
''អ៎... ហេីយអ្នកប្រុសប៊ីដែលថានោះ...''
''អ្នកប្រុសតូចនៅក្នុងបន្ទប់នៅក្នុងផ្ទះធំ ក្រៅពីបន្ទប់គេងរបស់អ្នកប្រុសតូចនាយហាមចូលបន្ទប់ផ្សេងទៀតដាច់ខាត ហេីយបន្ទប់របស់អ្នកប្រុសតូចចូលបានទាល់តែអ្នកប្រុសតូចអនុញ្ញាត''
ជាផ្ទះម៉ាហ្វៀរឺក៏វាំងនៀកកក ហេតុអីបានជាមានច្បាប់ទំលាប់ច្រេីនម្លែស... ជុងអុីនលួចគិតក្នុងចិត្ត
''បាទៗ ដឹងអា៎យ''
''ង៉ៃនេះអ្នកប្រុសប៊ីចេញទៅក្រៅ នាយទៅជាមួយញ៉ុម!''
''មែនហ៎?''
''អឺម''
យ៉េ! ជុងអុីនលួចស្រែកក្នុងចិត្ត ព្រោះតាំងពីរេីមកនៅផ្ទះនេះបានមួយអាទិត្យជាងហេីយ ជុងអុីននៅមិនទាន់បានឃេីញមុខរបស់អ្នកប្រុសប៊ីដែលថានោះនៅក្រៅម្តងឡេីយ ព្រេាះមួយថ្ងៃៗប៊ីគិតតែពីសំងំនៅក្នុងបន្ទប់ សូម្បីតែពេលញាំុអាហារពេលថ្ងៃក៏អេាយគេលេីកទៅអេាយក្នុងបន្ទប់ដែរ លេីកលែងតែអាហារពេលយប់ ដែលប៊ីចុះមកញាំុជាមួយស៊ូហូ តែជុងអុីនមិនទាន់មានឱកាសបានទៅឃេីញមុខនោះទេ
ថ្ងៃនេះឱកាសរបស់ជុងអុីនក៏បានមកដល់ នៅពេលដែលឆេនដេីរមកគោះទ្វារបន្ទប់របស់ជុងអុីនហេីយនិយាយថាថ្ងៃនេះប៊ីត្រូវចេញទៅក្រៅ
''ពេលដែលអ្នកប្រុសប៊ីត្រូវចេញទៅក្រៅ ធម្មតាត្រូវទៅជាមួយគ្នាពីរនាក់ ម្នាក់បេីកឡាន ម្នាក់ទៀតចាំមេីលសុវត្ថិភាពអេាយ''
''ហេតុអីបានត្រូវការពារអ្នកប្រុសប៊ីដល់ថ្នាក់ហ្នឹង? លេាកស៊ូហូជាម៉ាហ្វៀហ៎?'' ជុងអុីនធ្វេីជាសួរ ព្រោះតែចង់ដឹង ឆេនងាកមកសំលឹងមុខរបស់ជុងអុីនស្មេីរ ធ្វេីអេាយជុងអុីនរៀងភ័យតិចតួច ព្រោះខ្លាចគេចាប់បាន
''បេីចង់ធ្វេីការបានយូរ មិនបាច់ចង់ដឹងរឿងចាហ្វាយនាយហេ៎!''
''បាទ''
ពេលដែលដេីរមកដល់ឡានទំនេីបមួយគ្រឿងដែលចតចេាលនៅចំហៀងផ្ទះ ឆេនចុចបញ្ជាតេឡេបេីកសេារឡាន មុននឹងចូលទៅអង្គុយកន្លែងជិតអ្នកបេីក ជុងអុីនដេីរចូលទៅអង្គុយនៅកន្លែងអ្នកបេីក ហេីយទទួលសេារពីដៃរបស់ឆេន មកទុកក្នុងហេាប៉ៅអាវធំរបស់ខ្លួនឯង
''បេីកទៅចាំនៅខាងមុខផ្ទះ''
''អូខេ''
អង្គុយចាំប្រហែលជាង 10នាទី មនុស្សប្រុសម្នាក់ដែលមានរូបរាងមិនសូវខ្ពស់ប៉ុន្មានកំពុងតែដេីរចេញមកពីក្នុងផ្ទះធំ ហេីយសំដៅមកកាន់ឡានដែលជុងអុីនកំពុងតែបេីក សក់ក្បាលរបស់គេរញ៉េរញ៉ៃ ពាក់ម៉ាស ហេីយពាក់វែនតាទៀត ធ្វេីអេាយជុងអុីនមេីលមុខគេមិនសូវឃេីញច្បាស់ប៉ុន្មាន
ដេាយសារតែភាពចង់ដឹងចង់លឺមនុស្សដែលប្លែកមុខ នៅតាមផ្លូវទៅកាន់ហាងមួយកន្លែង ជុងអុីនងាកទៅមេីលកញ្ចក់ឡានសំរាប់មេីលក្រេាយជាញឹកញាប់ សំលឹងរហូតដល់ចញ្ចេីមរបស់ប៊ីជ្រុញចូលគ្នា ហេីយសំលឹងតបវិញ
''ឆេនហ្យុង! អ្នកបេីកឡានថ្មីហ៎?''
''អ៎... នេះជុងអុីន ជាអ្នកដែលមកមេីលថែអ្នកប្រុសជំនួសមីនសុក''
''ម៉េចបានអត់លឺប៉ានិយាយ... ខ្សែក្រវ៉ាត់ពណ៍អី?''
ជុងអុីនអេានមេីលខ្សែក្រវ៉ាត់ខ្លួនឯង ធ្វេីអេាយឆេនលួចសេីចតិចៗចេញមក ចំណែកប៊ីសេីចខ្លាំងៗតែម្តង
''ពណ៍ខ្មៅអ្នកប្រុស!'' ឆេនឆ្លេីយចំនួស ព្រោះខ្លាចជុងអុីនឆ្លេីយពណ៍ខ្សែក្រវ៉ាត់របស់ខ្លួនឯងដែលកំពុងតែពាក់ពេលនេះ
''គ្រាន់បេី ចុះបាញ់កាំភ្លេីង?''
''ចំនុចក្រហមទាំង 10គ្រាប់''
''IQ?''
''125អ្នកប្រុស'' មកដល់ពេលនេះទេីបជុងអុីនដឹងថាសំនួររឿងខ្សែក្រវ៉ាត់មុននេះ គឺប៊ីចង់មានន័យដល់ខ្សែក្រវ៉ាត់តៃខ្វាន់ដូ
''ជុងអុីនពីមុននាយធ្វេីការអីហ៎?''
''អឺ... ធ្វេីនៅអូតែលបាទ'' ជុងអុីនមិនដឹងថាហេតុអីបានជាសំលេងរបស់ខ្លួនឯងស្រាប់តែរដាក់រដុប
''ម៉េចបានចេះវិជ្ជាការពារខ្លួន?''
''អ៎... ពីមុនធ្លាប់រៀនធ្វេីអង្គរក្ស តែមិនទាន់មានឱកាសបានធ្វេី''
''អឺម ង៉ៃនេះទៅដេីរហាងជាមួយញ៉ុម''
''តែអ្នកប្រុស អាជុងអុីនវា...''
''មិនបាច់បារម្ភហេ៎ហ្យុង ហ្យុងក៏ដឹងថាញ៉ុមការពារខ្លួនឯងបាន''
''តែ...''
''សំរេចតាមនេះណា៎''
ឡានទំនេីប BMWពណ៍ខ្មៅក៏បានបេីកមកចតនៅកន្លែងចតឡានរបស់ហាងទំនេីប 4ជាន់មួយកន្លែង ជុងអុីនប្រញាប់ចុះពីលេីឡាន ហេីយដេីរទៅបេីកទ្វារឡានខាងក្រេាយអេាយប៊ី ប៊ីឈានជេីងចុះពីលេីឡាន មុននឹងសំលឹងឡេីង ដេីម្បីមេីលមុខអង្គរក្សរបស់ខ្លួនឯងអេាយបានច្បាស់
សក់ខ្មៅលាយត្នេាតតិចៗវែកជាពីរ រួមជាមួយនឹងអាវធំពណ៍ខ្មៅដែលពាក់ពីលេីអាវសឺមីពណ៍សពីក្នុងនោះ ធ្វេីអេាយគេកាន់តែមានភាពទាក់ទាញ សំបុរខ្មៅស្រអែមតិចៗ ធ្វេីអេាយមុខរបស់គេកាន់តែមានភាពសេចសុីថែមទៀត សូម្បីតែកំពស់ក៏ខ្ពស់ ប៊ីនៅត្រឹមស្មាររបស់គេតែប៉ុណ្ណោះ
''សូមអញ្ចេីញអ្នកប្រុស :)''
''អឺម'' ពេលញញឹមកាន់តែធ្វេីអេាយគេសង្ហាជាងមុនទៀត
បេះដូងរបស់ប៊ីស្រាប់តែលេាតញាប់ចំលែក តែមិនយូរប៉ន្មានវាក៏លេាតតាមចង្វាក់ធម្មតាវិញ ពេលដែលជេីងទាំងសងខាងដេីរឈានមកខាងមុខលឿនៗ ធ្វេីអេាយមេីលលែងឃេីញមុខរបស់លេាកអង្គរក្សដែលដេីរតាមពីក្រេាយ
ទិង
ប៊ីលេីកទូរស័ព្ទរបស់ខ្លួនឯងមកមេីល មុននឹងញញឹមចុងមាត់តិចៗ
'ចាំកន្លែងដដែល☺️'
''ញ៉ុមចង់ញាំុតុកប៉ុកកីដែលលក់នៅក្រៅហាង''
''តែឆេនហ្យុងប្រាប់ថាហាមចេញក្រៅហាង''
''មិនអីហេ៎ មាននាយនៅខ្លាចអី តៃខ្វាន់ដូខ្សែក្រវ៉ាត់ខ្មៅនេាះ''
''អឺ...''
''តោះ'' ប៊ីញញឹម មុននឹងដេីរនាំផ្លូវចេញពីហាងទំនេីប សំដៅទៅកាន់ច្រកផ្លូវតូចៗ ដែលមិនសូវមានមនុស្ស
ជុងអុីនចាប់ផ្តេីមសំលឹងមេីលជុំវិញ មុននឹងដេីរអេាយកាន់តែលឿន ដេីម្បីកាត់បន្ថយចំងាយរវាងខ្លួនឯងនឹងប៊ី
''អ្នកប្រុសប៊ី ទីនេះស្ងាត់អា៎ ញ៉ុមថាអ្នកប្រុសច្រឡំផ្លូវអា៎យ តុកប៉ុក...''
ជុងអុីនឈប់ជេីងឆ្ងក់ ពេលដែលឃេីញមនុស្សប្រុស 3នាក់កំពុងតែឈរពីមុខ ហេីយម្នាក់កាន់កំណាត់ឈេី ម្នាក់កាន់ដែកវែងមួយ ហេីយម្នាក់ទៀតកាន់ដំបងបីកំណាត់ក្រវាត់ទៅក្រវាត់មក
''ប្រញាប់ទៅណាហ៎ អ្នកប្រុសប៊ី :)''
''បាទ''
ពេលដែលដេីរមកដល់ឡានទំនេីបមួយគ្រឿងដែលចតចេាលនៅចំហៀងផ្ទះ ឆេនចុចបញ្ជាតេឡេបេីកសេារឡាន មុននឹងចូលទៅអង្គុយកន្លែងជិតអ្នកបេីក ជុងអុីនដេីរចូលទៅអង្គុយនៅកន្លែងអ្នកបេីក ហេីយទទួលសេារពីដៃរបស់ឆេន មកទុកក្នុងហេាប៉ៅអាវធំរបស់ខ្លួនឯង
''បេីកទៅចាំនៅខាងមុខផ្ទះ''
''អូខេ''
អង្គុយចាំប្រហែលជាង 10នាទី មនុស្សប្រុសម្នាក់ដែលមានរូបរាងមិនសូវខ្ពស់ប៉ុន្មានកំពុងតែដេីរចេញមកពីក្នុងផ្ទះធំ ហេីយសំដៅមកកាន់ឡានដែលជុងអុីនកំពុងតែបេីក សក់ក្បាលរបស់គេរញ៉េរញ៉ៃ ពាក់ម៉ាស ហេីយពាក់វែនតាទៀត ធ្វេីអេាយជុងអុីនមេីលមុខគេមិនសូវឃេីញច្បាស់ប៉ុន្មាន
ដេាយសារតែភាពចង់ដឹងចង់លឺមនុស្សដែលប្លែកមុខ នៅតាមផ្លូវទៅកាន់ហាងមួយកន្លែង ជុងអុីនងាកទៅមេីលកញ្ចក់ឡានសំរាប់មេីលក្រេាយជាញឹកញាប់ សំលឹងរហូតដល់ចញ្ចេីមរបស់ប៊ីជ្រុញចូលគ្នា ហេីយសំលឹងតបវិញ
''ឆេនហ្យុង! អ្នកបេីកឡានថ្មីហ៎?''
''អ៎... នេះជុងអុីន ជាអ្នកដែលមកមេីលថែអ្នកប្រុសជំនួសមីនសុក''
''ម៉េចបានអត់លឺប៉ានិយាយ... ខ្សែក្រវ៉ាត់ពណ៍អី?''
ជុងអុីនអេានមេីលខ្សែក្រវ៉ាត់ខ្លួនឯង ធ្វេីអេាយឆេនលួចសេីចតិចៗចេញមក ចំណែកប៊ីសេីចខ្លាំងៗតែម្តង
''ពណ៍ខ្មៅអ្នកប្រុស!'' ឆេនឆ្លេីយចំនួស ព្រោះខ្លាចជុងអុីនឆ្លេីយពណ៍ខ្សែក្រវ៉ាត់របស់ខ្លួនឯងដែលកំពុងតែពាក់ពេលនេះ
''គ្រាន់បេី ចុះបាញ់កាំភ្លេីង?''
''ចំនុចក្រហមទាំង 10គ្រាប់''
''IQ?''
''125អ្នកប្រុស'' មកដល់ពេលនេះទេីបជុងអុីនដឹងថាសំនួររឿងខ្សែក្រវ៉ាត់មុននេះ គឺប៊ីចង់មានន័យដល់ខ្សែក្រវ៉ាត់តៃខ្វាន់ដូ
''ជុងអុីនពីមុននាយធ្វេីការអីហ៎?''
''អឺ... ធ្វេីនៅអូតែលបាទ'' ជុងអុីនមិនដឹងថាហេតុអីបានជាសំលេងរបស់ខ្លួនឯងស្រាប់តែរដាក់រដុប
''ម៉េចបានចេះវិជ្ជាការពារខ្លួន?''
''អ៎... ពីមុនធ្លាប់រៀនធ្វេីអង្គរក្ស តែមិនទាន់មានឱកាសបានធ្វេី''
''អឺម ង៉ៃនេះទៅដេីរហាងជាមួយញ៉ុម''
''តែអ្នកប្រុស អាជុងអុីនវា...''
''មិនបាច់បារម្ភហេ៎ហ្យុង ហ្យុងក៏ដឹងថាញ៉ុមការពារខ្លួនឯងបាន''
''តែ...''
''សំរេចតាមនេះណា៎''
ឡានទំនេីប BMWពណ៍ខ្មៅក៏បានបេីកមកចតនៅកន្លែងចតឡានរបស់ហាងទំនេីប 4ជាន់មួយកន្លែង ជុងអុីនប្រញាប់ចុះពីលេីឡាន ហេីយដេីរទៅបេីកទ្វារឡានខាងក្រេាយអេាយប៊ី ប៊ីឈានជេីងចុះពីលេីឡាន មុននឹងសំលឹងឡេីង ដេីម្បីមេីលមុខអង្គរក្សរបស់ខ្លួនឯងអេាយបានច្បាស់
សក់ខ្មៅលាយត្នេាតតិចៗវែកជាពីរ រួមជាមួយនឹងអាវធំពណ៍ខ្មៅដែលពាក់ពីលេីអាវសឺមីពណ៍សពីក្នុងនោះ ធ្វេីអេាយគេកាន់តែមានភាពទាក់ទាញ សំបុរខ្មៅស្រអែមតិចៗ ធ្វេីអេាយមុខរបស់គេកាន់តែមានភាពសេចសុីថែមទៀត សូម្បីតែកំពស់ក៏ខ្ពស់ ប៊ីនៅត្រឹមស្មាររបស់គេតែប៉ុណ្ណោះ
''សូមអញ្ចេីញអ្នកប្រុស :)''
''អឺម'' ពេលញញឹមកាន់តែធ្វេីអេាយគេសង្ហាជាងមុនទៀត
បេះដូងរបស់ប៊ីស្រាប់តែលេាតញាប់ចំលែក តែមិនយូរប៉ន្មានវាក៏លេាតតាមចង្វាក់ធម្មតាវិញ ពេលដែលជេីងទាំងសងខាងដេីរឈានមកខាងមុខលឿនៗ ធ្វេីអេាយមេីលលែងឃេីញមុខរបស់លេាកអង្គរក្សដែលដេីរតាមពីក្រេាយ
ទិង
ប៊ីលេីកទូរស័ព្ទរបស់ខ្លួនឯងមកមេីល មុននឹងញញឹមចុងមាត់តិចៗ
'ចាំកន្លែងដដែល☺️'
''ញ៉ុមចង់ញាំុតុកប៉ុកកីដែលលក់នៅក្រៅហាង''
''តែឆេនហ្យុងប្រាប់ថាហាមចេញក្រៅហាង''
''មិនអីហេ៎ មាននាយនៅខ្លាចអី តៃខ្វាន់ដូខ្សែក្រវ៉ាត់ខ្មៅនេាះ''
''អឺ...''
''តោះ'' ប៊ីញញឹម មុននឹងដេីរនាំផ្លូវចេញពីហាងទំនេីប សំដៅទៅកាន់ច្រកផ្លូវតូចៗ ដែលមិនសូវមានមនុស្ស
ជុងអុីនចាប់ផ្តេីមសំលឹងមេីលជុំវិញ មុននឹងដេីរអេាយកាន់តែលឿន ដេីម្បីកាត់បន្ថយចំងាយរវាងខ្លួនឯងនឹងប៊ី
''អ្នកប្រុសប៊ី ទីនេះស្ងាត់អា៎ ញ៉ុមថាអ្នកប្រុសច្រឡំផ្លូវអា៎យ តុកប៉ុក...''
ជុងអុីនឈប់ជេីងឆ្ងក់ ពេលដែលឃេីញមនុស្សប្រុស 3នាក់កំពុងតែឈរពីមុខ ហេីយម្នាក់កាន់កំណាត់ឈេី ម្នាក់កាន់ដែកវែងមួយ ហេីយម្នាក់ទៀតកាន់ដំបងបីកំណាត់ក្រវាត់ទៅក្រវាត់មក
''ប្រញាប់ទៅណាហ៎ អ្នកប្រុសប៊ី :)''
