//Luhan//
sehun
11:06
ង៉ៃនេះអត់ឃេីញឆាតម៉េាសេាះ
រវល់ហ៎?
ង៉ៃនេះអត់ឃេីញឆាតម៉េាសេាះ
រវល់ហ៎?
11:26
ចឹងញ៉ុមគេងវិញអា៎យណា៎
មានអារម្មណ៍ថាឈឺក្បាលអា៎
15:58
សេហ៊ុនអា៎?
បាត់ទៅណា?
20:42
21:05
បាត់ទៀតអា៎យ
22:24
រាត្រីសួស្តីចឹង
😔
//Yanghan//
''សេជុន! ភ្ញាក់អា៎យហ៎? ង៉ៃនេះញ៉ុមទិញស៊ូសុីម៉េា នាយចេះញាំុត្រីឆៅអត់?''
''ចេះ!''
''ហេីយលឺរអ៊ូថាចង់ញាំុផ្លែឈេី ញ៉ុមទិញក្រូច ហេីយនិងប៉េាមម៉េា''
''អរគុណយ៉ាងយ៉ាង''
''នាយចង់ញាំុផ្លែឈេីអាឡូវអត់? ញ៉ុមចិតអេាយ''
''អត់ទាន់ហេ៎ ទឹមញាំុអាហារពេលព្រឹកហេីយមិញ''
''អ៎... ហេីយពេទ្យណាត់នាយទៅធ្វេីលំហាត់ប្រាណពេលណា?''
''ម៉េាង 11'' ញ៉ុមសំលឹងមេីលអេក្រង់ទូរស័ព្ទរបស់ខ្លួនឯង មុននឹងឃេីញថាពេលនេះម៉េាង 10:25ហេីយ
''អឺម''
''យ៉ាងយ៉ាង... បេីញ៉ុមដេីរលែងបានដូចដេីមធ្វេីម៉េច?''
''នាយមែនប៉ះទង្គិចត្រូវជេីងណា៎ គ្រាន់តែមិនបានកំរេីក សាច់ជុំវារឹង ធ្វេីលំហាត់ប្រាណតិចតួចអាចដេីរបានវិញអា៎យ''
''យ៉ាងយ៉ាងនៅជាមួយញ៉ុមណា៎''
''អឺម''
''សន្យា''
''សន្យា ^^'' ខ្ញុំញញឹមដាក់ មុននឹងលេីកកូនដៃដាក់ពីមុខរបស់សេជុន គេក៏លេីកកូនដៃរបស់គេមកថ្ពក់នឹងកូនដៃរបស់ខ្ញុំ
នៅក្នុងបន្ទប់ធ្វេីលំហាត់ប្រាណមានដែកពីរប្រវែងមិនវែងប៉ុន្មាន សំរាប់ជំនួញពេលដេីរ សេជុននៅឈរទល់មុខខ្ញុំនៅខាងចុងដែកម្ខាងទៀត ដេាយមានគិលានុប្បដ្ឋាយិកាម្នាក់ជួយគ្រា
''ស៊ូស៊ូណា៎សេជុន ញ៉ុមឈរចាំនៅនេះ''
សេជុនងេីបមុខឡេីងមកមេីលខ្ញុំ មុននឹងងក់ក្បាលទទួល សេជុនឈរស្ងៀមមួយសន្ទុះ ទេីបសំរេចចិត្តឈានជេីងខាងស្តាំមកខាងមុខយឺតៗ ដៃទាំងសងខាងរបស់សេជុនកាន់ដែកជាប់ ទំរាំដែលសេជុនដេីរមកដល់កន្លែងដែលខ្ញុំឈរ ប្រេីរយៈពេលយូរគួរសម
ពេលដែលសេជុនឈានជំហ៊ានចុងក្រេាយ ដៃទាំងសងខាងរបស់សេជុនក៏ឈេាងមករកខ្ញុំ ខ្ញុំលាដៃចាំទទួល ពេលនេះខ្លួនរបស់សេជុននៅក្នុងរង្វង់ដៃរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំអង្អែលខ្នងរបស់សេហ៊ុនថ្នមៗ ទំងន់ខ្លួនរបស់សេជុនធ្ងន់គួរសម ធ្វេីអេាយគិលានុប្បដ្ឋាយិកាប្រញាប់ដេីរមកជួយគ្រាហេីយអេាយសេជុនអង្គុយលេីរទេះរុញវិញ
''ស្អែកនាយម៉េាទៀតអត់?''
''ម៉េា! តែង៉ៃច័ន្ទ អង្គារញ៉ុមត្រូវទៅរៀន''
''ម៉េាពេលល្ងាចបានអត់?''
''ចាំមេីលសិនណា៎''
sehun
14:55
ទាំងដែលនាយមិនបានស្រលាញ់ប្អូនញ៉ុម
ទ្រាំតិចហូវណា៎
តែពីរខែហេ៎អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងនឹងចប់
ពេលសេជុនចេញពីពេទ្យចាំញ៉ុមអេាយអ្នកនៅនេះទៅមេីលថែ
//Sehun//
ទឹង
ក្រេាយពេលដែលតបសាររបស់យ៉ាងហានបានមួយសន្ទុះ ទូរស័ព្ទរបស់ខ្ញុំក៏រេាទិ៍ឡេីងទៀត ខ្ញុំគិតថាវាជាការឆ្លេីយតបរបស់យ៉ាងហាន ទេីបយកទូរស័ព្ទឡេីងមកចុច តែមិនមែនជាសាររបស់យ៉ាងហាននេាះទេ បែរជាសាររបស់ប្អូនប្រុសរបស់គេទៅវិញ តែទូរស័ព្ទរបស់ខ្ញុំក៏ស្កេនមុខខ្ញុំហេីយបេីកចូលតែម្តង
មិនតបក៏មិនបានទៀតព្រេាះវាចេញអានហេីយ
អត់តបតាំងពីម្សិលមិញ
កេីតអីមែន?
ចេញអានហេីយអត់តប?
តាំងពីដេីមម៉េានាយនិយាយពាក្យនេះរហូត
ចេះធ្វេីអីផ្សេងក្រៅពីសុំទេាសអត់?
ពេទ្យមានប្រាប់នាយនៅថាសេជុនចេញពីពេទ្យបានអា៎យ?
គាត់ប្រាប់ថាអេាយទិញឈេីច្រត់ទុកពេលរៀនដេីរ
ដំបូងម៉េាហាត់នៅពេទ្យសិន
ចាំជេីងប្រេីកំលាំងបានខ្លះហេីយចាំរៀនដេីរខ្លួនឯង
មួយទៀត
សេជុនខាតរៀនយូរពេកអា៎យ
ញ៉ុមថាគួរតែអេាយសេជុនទៅរៀន
ពេទ្យប្រាប់ថាសេជុនអា៎យទៅរៀនបាន
គ្រាន់តែត្រូវជិះរទេះរុញ
នៅ
នាយជាបងប្រុសចង់អេាយនាយនិយាយខ្លួនឯង
យ៉ា
ប្អូននាយមិនមែនប្អូនញ៉ុមហេ៎
អឺម
យ៉ាងណាក៏យេីងមានការដេាះដូរគ្នាដែរ
អឺម
//Sehun//
ទឹង
ក្រេាយពេលដែលតបសាររបស់យ៉ាងហានបានមួយសន្ទុះ ទូរស័ព្ទរបស់ខ្ញុំក៏រេាទិ៍ឡេីងទៀត ខ្ញុំគិតថាវាជាការឆ្លេីយតបរបស់យ៉ាងហាន ទេីបយកទូរស័ព្ទឡេីងមកចុច តែមិនមែនជាសាររបស់យ៉ាងហាននេាះទេ បែរជាសាររបស់ប្អូនប្រុសរបស់គេទៅវិញ តែទូរស័ព្ទរបស់ខ្ញុំក៏ស្កេនមុខខ្ញុំហេីយបេីកចូលតែម្តង
មិនតបក៏មិនបានទៀតព្រេាះវាចេញអានហេីយ
lulu🦌
15:05
15:05
15:07
សុំទេាស
ញ៉ុមរវល់
អឺម
សុំទេាស
សុំទេាស
លូហាន...
15:15
15:17
កឺរបស់នាយនិយាយត្រូវ
ញ៉ុមមិនមែនជាមនុស្សល្អហេ៎
ញ៉ុមធ្វេីបាបនាយរហូត
សុំទេាសណា៎លូហាន
ខ្ញុំសំលឹងមេីលសាររបស់ខ្លួនឯងដែលសរសេរតបទៅលូហានវិញ រហូតដល់វាចេញថាអានហេីយ ខ្ញុំចាំមួយសន្ទុះក៏មិនឃេីញថាលូហានតបត្រលប់មកវិញ ទេីបចុចបិទអេក្រង់ទូរស័ព្ទ មុននឹងងេីយមុខឡេីងលេី ហេីយធ្មេចភ្នែកដេីម្បីកុំអេាយទឹកភ្នែកស្រក់ចុះមក
ទឹង
