-Puppy Renjun-
♪~ ♪~ ♪~
''អាឡូ?''
<រេនជុនណា កំពុងធ្វេីអីហ្នឹង?>
''ពុងតែមេីលមេរៀន''
<មានញាំុទឹកនៅ?> រេនជុនដឹងថាទឹកដែលសំដៅដល់នេាះគឺ 'ឈាម'
''ញាំុអា៎យ មុននេះយាយយកឡេីងមកអេាយ''
<អឺមមម កុំនៅយប់ពេកណា៎ ឆាប់គេង ហេីយអាទិត្យនេះម៉េាលេងប៉ាផង ប៉ាប៊េករអ៊ូថានឹក>
''ហេីយប៉ាសុីងអត់នឹកហេ៎ហ៎?''
<នឹក! បេីមិននឹកដែលតេទៅរាល់យប់ចឹងហ៎?> រេនជុនញញឹមចំពេាះចំលេីយដែលខ្លួនឯងចង់បាន
''ចាំង៉ៃសុក្រនេះកូនទៅលេង លូកឺម៉េចអា៎យ?''
<មួយហ្នឹងគិតតែពីដេីរលេង ហឹស ហឹស> អុីសុីងសេីចក្នុងបំពង់ក ធ្វេីអេាយរេនជុនសេីចតាម
''ប៉ាសុីង និយាយចឹង... កូនមានរឿងចង់សួរ!''
<ហឺម?>
''ង៉ៃនេះត្រចៀក ហេីយនិងកន្ទុយកូនលូតចេញមក ទាំងដែរកូននៅជាមនុស្ស!''
<អូ... រឿងហ្នឹងទាល់តែសួរប៉ាប៊េក រឺក៏អ៊ុំយ៉េសុង... ប៉ាមែនឆ្កែចចកផង ប៉ាម៉េចដឹង?>
''អូខេ ចាំកូនសួរប៉ាប៊េក!''
<ដូចលូហានតាំងពីក្មេងចឹង ពេលដែលខឹងខ្លាំង សប្បាយចិត្តខ្លាំង ភ័យខ្លាំង ដឹងតែក្លាយជាកូនឆ្កែអា៎យ ហាហាហាហា>
''ហេីយកឺធ្វេីម៉េចបានគ្រប់គ្រងវាបាន ប៉ាអា៎ កូនខ្លាចមិត្តភក្តិកូនឃេីញហ៎''
<តាំងសមាធិហូវ បេីចិត្តកូនរឹងមាំ កូនអាចគ្រប់គ្រងបានទាំងអស់ហ្នឹង!>
''កូនគេងលក់រហូត ហិក ហិក''
<ហាហាហា ប៉ាប៊េករបស់កូនក៏ចឹង អេាយតែតាំង... ដូចលឺណាគេនិយាយដេីមប៊េក???> សំលេងរបស់អុីសុីងក៏ត្រូវបានកាត់ផ្តាច់ ដេាយសំលេងរបស់ប៊េកហ្យុន
''...''
<ប៉ាប៊េកមុជទឹកហេីយអា៎យ និយាយមួយប៉ាប៊េកអត់?>
''អឺម''
<អាឡូ អុីនជុនននន>
''ប៉ាាាាា''
<ហឺម? ណាគេធ្វេីអី?>
''ត្រចៀក ហេីយកន្ទុយកូនចេះតែលូតចេញម៉េា កូនគួរធ្វេីម៉េច?''
<តិចដូចលូហាន កូនមានសប្បាយចិត្តពេកអត់? រឺក៏...>
''ខឹងខ្លាំងពេក?''
<អឺមម ចឹងមានតែតាំងសមាធិ ពីមុនមិនដែលឃេីញកូនចឹងផង ហេតុអីបានសុខៗ...>
''អត់ដឹងដែរ... ហេីុយយយយ''
ហេតុអីស្មេីរនេះទេីបតែ chat មក 20:13
អុបប៉ាគួរតែ chat មកតាំងពីឈ្លេាះគ្នាភ្លាម 20:13
''គ្រប់គ្នាចាប់គូរជាមួយអ្នកដែលអង្គុយតុជាប់គ្នា ហេីយធ្វេីរបាយការណ៍មកអេាយគ្រូនៅថ្ងៃស្អែក អូខេ? មានណាគេឆ្ងល់អីអត់?''
''...''
''អូខេ ង៉ៃហ្នឹងចេញរៀងលឿនតិច!''
ពេលដែលអ្នកគ្រូរៀបចំសៀវភៅហេីយដេីរចេញពីថ្នាក់ គ្រប់គ្នាងាកទៅនិយាយជាមួយគូររបស់ខ្លួនឯង រេនជុនងាកទៅមេីលមុខមាក មុននឹងដកដង្ហេីមធំ
មិនមែនរេនជុនមិនចូលចិត្តមាកនេាះទេ តែបញ្ហាគឺមកពីមាក គឺជាប្អូនជីដូនមួយរបស់សិស្សច្បងជេណូ ហេីយគេទាំងពីរនាក់នៅផ្ទះជាមួយគ្នាទៀត រេនជុនមិនចង់បានគូរជាមួយមាក ព្រេាះនេាះមានន័យថារេនជុនអាចនឹងត្រូវទៅផ្ទះរបស់ជេណូ ហេីយជួបជេណូ នេះហេីយជាបញ្ហាដែលរេនជុនស្អប់បំផុត
''រេនជុនល្ងាចនេះ...''
''ជួបគ្នានៅបណ្ណាល័យ!'' រេនជុននិយាយកាត់ទាំងដែលមាកមិនទាន់និយាយចប់
''នាំធ្វេីហេីយយប់អា៎យ នៅផ្ទះយេីង...''
''អត់ហេ៎!''
''ចឹងផ្ទះឯង...''
''យេីងនៅជាមួយយាយតា... ពិបាកអា៎'' រេនជុនមិនចង់អេាយមាកទៅផ្ទះរបស់ខ្លួនឯង ព្រេាះខ្លាចមាកឃេីញរបស់អីដែលមិនគួរឃេីញ ដូចជាឈាមនៅក្នុងទូរទឹកកក រេាមសត្វដែលជាប់នឹងភួយ ហេីយអីជាច្រេីនទៀត
''អូខេ បណ្ណាល័យក៏បាន ><'' មាកចាំបាច់ត្រូវតែយល់ព្រម ព្រេាះមាកក៏ដឹងថារេនជុនមិនចូលចិត្តបងប្រុសរបស់ខ្លួនឯង
ចេញពីរៀនយេីងទៅបណ្ណាល័យមួយរេនជុន 13:33
ធ្វេីរបាយការណ៍អេាយគ្រូស្អែក 13:33
យប់ជ្រៅអីបានទៅវិញ 13:33
ok 13:35
ទេាះយ៉ាងណាក៏នៅតែជួបពេលយប់ 13:40
13:42
<រេនជុនណា កំពុងធ្វេីអីហ្នឹង?>
''ពុងតែមេីលមេរៀន''
<មានញាំុទឹកនៅ?> រេនជុនដឹងថាទឹកដែលសំដៅដល់នេាះគឺ 'ឈាម'
''ញាំុអា៎យ មុននេះយាយយកឡេីងមកអេាយ''
<អឺមមម កុំនៅយប់ពេកណា៎ ឆាប់គេង ហេីយអាទិត្យនេះម៉េាលេងប៉ាផង ប៉ាប៊េករអ៊ូថានឹក>
''ហេីយប៉ាសុីងអត់នឹកហេ៎ហ៎?''
<នឹក! បេីមិននឹកដែលតេទៅរាល់យប់ចឹងហ៎?> រេនជុនញញឹមចំពេាះចំលេីយដែលខ្លួនឯងចង់បាន
''ចាំង៉ៃសុក្រនេះកូនទៅលេង លូកឺម៉េចអា៎យ?''
<មួយហ្នឹងគិតតែពីដេីរលេង ហឹស ហឹស> អុីសុីងសេីចក្នុងបំពង់ក ធ្វេីអេាយរេនជុនសេីចតាម
''ប៉ាសុីង និយាយចឹង... កូនមានរឿងចង់សួរ!''
<ហឺម?>
''ង៉ៃនេះត្រចៀក ហេីយនិងកន្ទុយកូនលូតចេញមក ទាំងដែរកូននៅជាមនុស្ស!''
<អូ... រឿងហ្នឹងទាល់តែសួរប៉ាប៊េក រឺក៏អ៊ុំយ៉េសុង... ប៉ាមែនឆ្កែចចកផង ប៉ាម៉េចដឹង?>
''អូខេ ចាំកូនសួរប៉ាប៊េក!''
<ដូចលូហានតាំងពីក្មេងចឹង ពេលដែលខឹងខ្លាំង សប្បាយចិត្តខ្លាំង ភ័យខ្លាំង ដឹងតែក្លាយជាកូនឆ្កែអា៎យ ហាហាហាហា>
''ហេីយកឺធ្វេីម៉េចបានគ្រប់គ្រងវាបាន ប៉ាអា៎ កូនខ្លាចមិត្តភក្តិកូនឃេីញហ៎''
<តាំងសមាធិហូវ បេីចិត្តកូនរឹងមាំ កូនអាចគ្រប់គ្រងបានទាំងអស់ហ្នឹង!>
''កូនគេងលក់រហូត ហិក ហិក''
<ហាហាហា ប៉ាប៊េករបស់កូនក៏ចឹង អេាយតែតាំង... ដូចលឺណាគេនិយាយដេីមប៊េក???> សំលេងរបស់អុីសុីងក៏ត្រូវបានកាត់ផ្តាច់ ដេាយសំលេងរបស់ប៊េកហ្យុន
''...''
<ប៉ាប៊េកមុជទឹកហេីយអា៎យ និយាយមួយប៉ាប៊េកអត់?>
''អឺម''
<អាឡូ អុីនជុនននន>
''ប៉ាាាាា''
<ហឺម? ណាគេធ្វេីអី?>
''ត្រចៀក ហេីយកន្ទុយកូនចេះតែលូតចេញម៉េា កូនគួរធ្វេីម៉េច?''
<តិចដូចលូហាន កូនមានសប្បាយចិត្តពេកអត់? រឺក៏...>
''ខឹងខ្លាំងពេក?''
<អឺមម ចឹងមានតែតាំងសមាធិ ពីមុនមិនដែលឃេីញកូនចឹងផង ហេតុអីបានសុខៗ...>
''អត់ដឹងដែរ... ហេីុយយយយ''
Yubin 💋
យ៉ូបិន! 20:12
Read
ម្នាក់ល្ងាចមិញមែនសង្សារញ៉ុមហេ៎ណា 20:12
Read
សុំទេាស 20:12
Read
ហេតុអីស្មេីរនេះទេីបតែ chat មក 20:13 អុបប៉ាគួរតែ chat មកតាំងពីឈ្លេាះគ្នាភ្លាម 20:13
ញ៉ុមរវល់ 20:14
Read
កុំខឹងអីណា៎ 20:14
Read
ស្អែកចាំទិញលេមន់សូដាទៅចាំមុខថ្នាក់ហ្មង 20:14
Read
''គ្រប់គ្នាចាប់គូរជាមួយអ្នកដែលអង្គុយតុជាប់គ្នា ហេីយធ្វេីរបាយការណ៍មកអេាយគ្រូនៅថ្ងៃស្អែក អូខេ? មានណាគេឆ្ងល់អីអត់?''
''...''
''អូខេ ង៉ៃហ្នឹងចេញរៀងលឿនតិច!''
ពេលដែលអ្នកគ្រូរៀបចំសៀវភៅហេីយដេីរចេញពីថ្នាក់ គ្រប់គ្នាងាកទៅនិយាយជាមួយគូររបស់ខ្លួនឯង រេនជុនងាកទៅមេីលមុខមាក មុននឹងដកដង្ហេីមធំ
មិនមែនរេនជុនមិនចូលចិត្តមាកនេាះទេ តែបញ្ហាគឺមកពីមាក គឺជាប្អូនជីដូនមួយរបស់សិស្សច្បងជេណូ ហេីយគេទាំងពីរនាក់នៅផ្ទះជាមួយគ្នាទៀត រេនជុនមិនចង់បានគូរជាមួយមាក ព្រេាះនេាះមានន័យថារេនជុនអាចនឹងត្រូវទៅផ្ទះរបស់ជេណូ ហេីយជួបជេណូ នេះហេីយជាបញ្ហាដែលរេនជុនស្អប់បំផុត
''រេនជុនល្ងាចនេះ...''
''ជួបគ្នានៅបណ្ណាល័យ!'' រេនជុននិយាយកាត់ទាំងដែលមាកមិនទាន់និយាយចប់
''នាំធ្វេីហេីយយប់អា៎យ នៅផ្ទះយេីង...''
''អត់ហេ៎!''
''ចឹងផ្ទះឯង...''
''យេីងនៅជាមួយយាយតា... ពិបាកអា៎'' រេនជុនមិនចង់អេាយមាកទៅផ្ទះរបស់ខ្លួនឯង ព្រេាះខ្លាចមាកឃេីញរបស់អីដែលមិនគួរឃេីញ ដូចជាឈាមនៅក្នុងទូរទឹកកក រេាមសត្វដែលជាប់នឹងភួយ ហេីយអីជាច្រេីនទៀត
''អូខេ បណ្ណាល័យក៏បាន ><'' មាកចាំបាច់ត្រូវតែយល់ព្រម ព្រេាះមាកក៏ដឹងថារេនជុនមិនចូលចិត្តបងប្រុសរបស់ខ្លួនឯង
Mark L.
ចេញពីរៀនយេីងទៅបណ្ណាល័យមួយរេនជុន 13:33 ធ្វេីរបាយការណ៍អេាយគ្រូស្អែក 13:33 យប់ជ្រៅអីបានទៅវិញ 13:33
មកផ្ទះមក 13:34
Read
យេីងទៅជប់លៀងនៅក្លឹប 13:34
Read
ចាំគេងនៅផ្ទះមិត្តភក្តិក៏បាន 13:34
Read
ok 13:35
Puppy 🐶
ចាំទៅធ្វេីនៅផ្ទះយេីង 13:36
Read
ល្ងាចនេះជេណូអត់នៅផ្ទះ 13:36
Read
ទេាះយ៉ាងណាក៏នៅតែជួបពេលយប់ 13:40
វាអត់មកវិញហេ៎ 13:41
Read
ថាគេងនៅផ្ទះមិត្តភក្តិ 13:41
Read
13:42
ចឹងអីលឿនណាស់ 13:43
Read
11:30PM
''បេីងងុយគេង គេងមុនក៏បាន ចាំយេីងធ្វេីអេាយហេីយ'' មាកឃេីញរេនជុនស្ងាបក៏ប្រាប់អេាយរេនជុនទៅគេងមុន
''អត់អីហេ៎ ចាំគេងមួយគ្នា ឃ្លានអត់? ចាំឆុងកាកាវអេាយ!''
''យេីងអ្នកទៅបានត្រូវ! ផ្ទះយេីង!''
''ឯងធ្វេីក្រាហ្វិចឯងអេាយតែហេីយទៅ!'' រេនជុនដេីរចេញពីបន្ទប់គេងរបស់មាក ហេីយសំដៅទៅកាន់ផ្ទះបាយភ្លាម រេនជុនធ្លាប់មកទីនេះ 2-3ដងដែរ តែមុនពេលដែលជេណូសារភាពថាស្រលាញ់រេនជុន
ផ្ទះនេះជាផ្ទះជួលរបស់មាក ហេីយនិងជេណូដែលនៅជិតសាលាខ្លាំងមែនទែន ពេលខ្លះរេនជុននៅឆ្ងល់ថាហេតុអីបានជាជេណូចាំបាច់ជិះឡានទៅសាលា ទាំងដែរដេីរ 5នាទីក៏ដល់ រេនជុនលួចច្រណែនខ្លះៗដែរ ព្រេាះខ្លួនឯងត្រូវងេីបពីព្រឹកជិះឡានក្រុង ហេីយត្រូវប្រច្រៀតគ្នាទៀតផង
រេនជុនចង្អេីតជេីងយកកែវម្សៅកាកាវដែលដាក់នៅលេីថ្នេីរខាងលេីចុះមក មុននឹងចាក់វាដាក់កែវ ហេីយចុចទឹកក្តៅចូលក្នុងកែវ មុននឹងកូរវា រេនជុនកាន់កែវទាំងពីរទៅកាន់បន្ទប់មាកវិញ មុននឹងដាក់ចុះលេីតុអេាយមាក ចំណែកខ្លួនឯងកាន់កែវមួយទៀត ហេីយផឹកវា
ថ្ងៃនេះមិនបានផឹកឈាម... បេីប៉ាសុីងដឹងប្រាកដជាត្រូវមាត់ជាមិនខាន
តិង តុង តិង តុង
''ក្រែងថាគេអត់ម៉េាវិញអី?'' រេនជុនងាកទៅសម្លត់មាកភ្លាម
''យេីងអត់ដឹងដូចគ្នា! ជេណូប្រាប់ចឹង!''
''ឯងនេះគួរអេាយស្អប់មែន! ទៅបេីកទ្វារហូវ!''
''ទៅតិចហូវ យេីងសល់តិចទៀតជិតហេីយអា៎យ''
''មាក លី!!!!''
''...''
''យ៉ា!!!''
តិង តុង តិង តុង
រេនជុនធ្វេីមុខក្រញ៉ូវ ហេីយដេីរចេញពីបន្ទប់គេងរបស់មាក ដេីរសំដៅទៅកាន់ទ្វារផ្ទះ គ្រាន់តែទាញទ្វារបេីក រាងកាយដែលនៅលេីទ្វារ ដួលមកលេីខ្លួនរបស់រេនជុន ធ្វេីអេាយរេនជុនស្ទេីរតែផ្ងារក្រេាយ ក្លិនស្រាភាយចេញពីខ្លួនជេណូធ្វេីអេាយរេនជុនដឹងថាជេណូកំពុងស្រវឹងខ្លាំង
មនុស្សរឺក៏ដំរីនៀក ហេតុអីបានជាធ្ងន់មែស?
''យ៉ា!!!'' រេនជុនគក់ស្មាររបស់ជេណូខ្លាំងៗ តែគ្មានការឆ្លេីយតប
''មាក... មាក...''
''មាក!!!!!! ម៉េាយកបងឯងចេញពីលេីខ្លួនយេីងភ្លាម!!!'' រេនជុនរុញទ្វារបិទ មុននឹងស្រែកហៅមាក ដែលនៅក្នុងបន្ទប់
''នាំចូលបន្ទប់វាតិចហូវ! យេីងរវល់!''
''មាកកកកកកក!!!!!''
''កុំហៅយេីងទៀត មិនចឹងយេីងចាក់កន្លឹះអា៎យណា៎''
''យ៉ា!''
រេនជុនមួរម៉ៅព្រេាះតែបងប្អូន2នាក់នេះ មុននឹងសំរេចចិត្តទុកជេណូចេាលនៅមាត់ទ្វារ តែពេលដែលងាកក្រេាយមេីលម្តងទៀត ជេណូដែលគេងផ្អែកទូរស្បែកជេីង ហេីយមានស្បែកជេីងមួយគូរស្ទេីរតែធ្លាក់ត្រូវក្បាលជេណូ ធ្វេីអេាយរេនជុនអត់មិនអាណិតមិនបាន
រេនជុនដកដង្ហេីមធំ ហេីយដេីរទៅលេីកជេណូឡេីងមកគ្រាហេីយនាំចូលបន្ទប់ដែលនៅទល់មុខបន្ទប់របស់មាក រេនជុនរុញជេណូអេាយដួលទៅលេីគ្រែ មុននឹងចុចបេីកម៉ាសុីនត្រជាក់អេាយ សុខៗជេណូក៏ងេីបអង្គុយ ហេីយដេាះអាវក្រៅពណ៍ខ្មៅរបស់គេចេញ មុននឹងគប់រំលងក្បាលរេនជុនទៅត្រូវនឹងជញ្ជាំង ហេីយធ្លាក់ទៅលេីដី
រេនជុនក្រវីក្បាល មុននឹងបែរខ្នងរៀបដេីរចេញពីបន្ទប់ តែសំលេងរបស់ជេណូធ្វេីអេាយរេនជុនឈប់ឆ្ងក់
''រេនជុន...?''
''...''
''មាក! ឯងមានជូនរេនជុនទៅវិញអត់?'' រេនជុនមិនឆ្លេីយហេីយប្រញាប់ដេីរចេញពីបន្ទប់
ខ្វាបបប់
''អា៎ាា!'' រេនជុនភ្ញាក់ពេលសុខៗ ក៏មានដៃមួយមកចាប់ដេីមដៃរបស់ខ្លួនឯង រេនជុនបែរទៅរករៀបថាអេាយ តែពេលដែលឃេីញមុខរបស់ជេណូដែលនៅជិតខ្លាំង ធ្វេីអេាយរេនជុនភាំងភ្លេចពាក្យដែលរកនិយាយអស់
''មាក... ម៉េចបានថ្ពាល់ក្រហមមែស?'' ជេណូអេានមកកាន់តែជិត ហេីយដេាយសារតែភាពស្រវឹងធ្វេីអេាយជេណូបាត់បង់លំនឹង
ច្រមុះរបស់ជេណូប៉ះត្រូវច្រមុះរបស់រេនជុនតិចៗ ត្រចៀកហេីយនិងកន្ទុយរបស់រេនជុនចាប់ផ្តេីមលូតចេញមក
''មុខឯងដូចរេនជុនដល់ហេីយ ហឹក'' ជេណូនិយាយ មុននឹងថ្អេីកលឺៗ ធ្វេីអេាយរេនជុនរុញជេណូចេញអេាយឆ្ងាយពីខ្លួន
''...''
''ត្រចៀក... ដូចកូនឆ្កែចឹង... ហាហាហា'' ជេណូសេីចទាល់តែលឹបភ្នែកអស់ ធ្វេីអេាយរេនជុនកាន់តែខឹង ហេីយយកដៃប៉ះក្បាលរបស់ខ្លួនឯង
ត្រចៀកចេញមកទៀតហេីយ ហេតុអីចូលចិត្តលេចចេញមកពេលដែលនៅជាមួយជេណូរហូតចឹង ><
