Wednesday, August 8, 2018

☆☆ ភាពងងឹតចុងក្រេាយ Ep.11



-Bet-





♪~♪~♪~

♪~♪~♪~

      ''អឺមមមម អាឡូ...''

      <ងេីបនៅ?>

      ''ហឺមមមមម... ណាគេហ្នឹង?''

      <មេីលលេខមេីស>

      ''អ៎.... អឺមមមមម''



♪~♪~♪~

ទូរស័ព្ទរបស់ខ្ញុំរេាទិ៍ឡេីងម្តងទៀត ទេីបខ្ញុំប្រញាប់ស្រវ៉ាវាមកកាន់ក្នុងដៃ ហេីយចុចលេីក

      <ប៊េកហ្យុន!!!>

      ''ហឺមមមម?''

      <បេីអត់ងេីបទេ⁣ ញ៉ុមទៅអូសដល់ក្នុងបន្ទប់អា៎យណា>

      ''ហាវវវវវ''

      <ប៊េកហ្យុន!>

      ''ងេីបអា៎យៗ''

      <ចុះម៉េា⁣ ញ៉ុមចាំនៅក្រេាម!>

      ''ម៉េាងម៉ានអា៎យហ្នឹង? ហាវវវវវ''

      <ម៉េាង 7 កន្លះអា៎យ>

      ''អឺមមមម គេងតអា៎យ បាយយយយយ''

      <យ៉ា!>   សំលេងយ៉ា! មិនមែនស្រែកលឺៗដូចអ្នកផ្សេងនេាះទេ សំលេងយ៉ារបស់ឆាន់យ៉លគឺនិយាយតិចៗ តែបញ្ជាក់ច្បាស់តែម្តងថាកំពុងតែចាប់ផ្តេីមខឹងហេីយ

      ''ងេីបអា៎យយយ ហាវវវវ យ៉លម៉េាលឿនមែស?''

      <ងេីបម៉េាលឿនៗ>

      ''មិនទាន់មុជទឹកផង...''

      <លុបមុខហូវបានអា៎យ ឆាប់ចុះម៉េា>

      ''អឺមមម''

      <ពាក់ខេាអាវធម្មតាបានអា៎យណា៎''

      ''ធម្មតាហ្នឹងធម្មតាបុិនណា?''

      <អាវយឺត ខេាខ្លី>

      ''អូខេ ចាំប៊េកកន្លះម៉េាង''

      <5នាទីបានអា៎យ បេីអត់ហេីយញ៉ុមឡេីងទៅអូសដល់ក្នុងបន្ទប់!!>

      ''ដឹងអា៎យ ដឹងអា៎យ''

ខ្ញុំបេាះទូរស័ព្ទចេាលលេីគ្រែហេីយងេីបអង្គុយ

      ''ហាវវវវ''

ហេតុអីក៏ងងុយគេងបែបនេះ???



♪~♪~♪~

ខ្ញុំភ្ញាក់ព្រឺតពេលដែលទូរស័ព្ទរេាទិ៍ម្តងទៀត វីវរហេីយ មិនដឹងជាគេងលក់អស់ប៉ុន្មាននាទីហេីយនេាះទេ ឆាន់យ៉លជេរជាមិនខាន

      <ប្យុន ប៊េកហ្យុន!!!>

      ''ទៅអា៎យៗ! យ៉ល! សុំ5នាទីទៀត ម្តងនេះងេីបមែនអា៎យ''   ខ្ញុំប្រញាប់ងេីបចេញពីលេីគ្រែភ្លាម ហេីយចុចបិទទូរស័ព្ទមុននឹងរត់ចូលបន្ទប់ទឹក



      ''ចាំយូរអត់? ប៊េកហេីយអា៎យ ហេស ហេស''   ខ្ញុំប្រញាប់ទាញរបងទ្វារផ្ទះបេីក ហេីយរត់ចេញសំដៅទៅកាន់ឡានមួយដែលចតចាំខាងមុខផ្ទះ ដែលមានមនុស្សម្នាក់អង្គុយចាំក្នុងនេាះ ហេីយបេីកកញ្ចក់ឡានចេាល

      ''មានយូរណាាា 30 នាទីតា៎!''   គេសំលឹងមុខខ្ញុំស្មេីរ មុននឹងងាកទៅបញ្ឆេះឡាន

      ''សុំទេាសៗ ប៊េកឡេីយ...''   ខ្ញុំនិយាយបណ្តេីរ បេីកទ្វារឡានបណ្តេីរ ចូលទៅអង្គុយបណ្តេីរ

      ''ឡេីយគេងតមែន??''

      ''ម៉េចដឹង?''

      ''...''

      ''មានណាាាាាាាា''

      ''ហឹស!''

      ''ទៅផ្ទះយ៉លហ្មងមែន? ល្អអា៎យ ប៊េកពុងតែឃ្លានស្រាប់ផង... យេីងចូលញាំុអីនៅក្រៅ រឺក៏ទៅញាំុ...''

      ''ទៅកន្លែងមួយសិន!''

      ''ហេីយចុះមិត្តភក្តិយ៉ល?''

      ''មិត្តភក្តិណា?''   គេជ្រួញចញ្ចេីម ហេីយលូកដៃទៅចុចបេីកចំរៀង

      ''ម្នាក់ដែលថាឈ្មេាះថូបេនហ៎?''

      ''អ៎... ចាំនៅផ្ទះអា៎យ''

      ''ម្នាក់ហ្នឹងប្រុស រឺក៏... ស្រី?''

      ''បេីប្រាប់ថាស្រី មានអ្នកនៅម្តុំនេះប្រច័ណ្ឌអត់?''

      ''...''

      ''...''

      ''ដឹងអី... សំរេចថាស្រីមែនហ៎?''

      ''ហឹស :)''





      ''នាំ... នាំប៊េកម៉េាហ្នឹងធ្វេីអី?''   ខ្ញុំធ្វេីមុខឆ្ងល់ហេីយសួរពេលដែលឆាន់យ៉លនាំខ្ញុំមកកន្លែងហាត់ប្រាណ

      ''នាំម៉េាមេីលកុនដឹង!''

      ''យ៉ា! ឆ្លេីយស្រួលបួលអត់បានហេ៎ហ៎?''

      ''...''   ឆាន់យ៉លងាកមកមេីលមុខខ្ញុំ មុននឹងទាញថ្ពាល់របស់ខ្ញុំខ្លាំងៗ

      ''អូយយយយ ឈឺ!!!!''

      ''អាយុតិចជាងគេមានសិទ្ធនិយាយ 'យ៉ា' ដាក់គេដែរហ៎?''

      ''សង្សារគ្នាគេមិនប្រកាន់ហេ៎''

      ''...''   ត្រចៀកឡេីងក្រហមទៀតអា៎យ គួរអេាយស្រលាញ់ដល់អា៎យ

      ''យ៉លលលល!''

      ''ហឺម??''

      ''ប៊េកចាំក្រៅ...''

      ''ចូលម៉េាមួយគ្នាម៉េា''

      ''តែប៊េក...''

      ''ម៉េា!!''

ឆាន់យ៉លលូកដៃមកកាន់ដៃរបស់ខ្ញុំហេីយអូសចូលទៅខាងក្នុង គេបេីកកាបូបលុយរបស់គេហេីយយកកាតមកបង្ហាញអ្នកដែលឈរនៅខាងមុខ ហេីយគេក៏អនុញ្ញាតអេាយចូលទៅខាងក្នុង






ពេលនេះឆាន់យ៉លកំពុងតែរត់លេីម៉ាសុីនហាត់ប្រាណ ហេីយខ្ញុំកំពុងតែអង្គុយចុចទូរស័ព្ទលេងនៅជិតនេាះ មួយសន្ទុះឆាន់យ៉លក៏ប្តូរទៅលេងអីផ្សេងដេាយមិនចាប់អារម្មណ៍ពីខ្ញុំ

      ''នាំម៉េាហាត់ប្រាណ មែនម៉េាអង្គុយចុចទូរស័ព្ទហេ៎''

      ''អុយ!''   ភ្ញាក់ព្រឺតសុខៗមកនិយាយក្បែរត្រចៀក ហេីយនៅដកដង្ហេីមញាប់ចឹងទៀត ព្រឺរសំបុរអា៎

      ''...''

      ''យ៉ល!!! ម៉េាតាំងពីកាលនៀក?''

      ''ម៉េា! ម៉េាហាត់ប្រាណ!''   ឆាន់យ៉លមិនត្រឹមតែនិយាយធម្មតានេាះទេ គេចាប់អូសខ្ញុំអេាយងេីបឈរឡេីង

      ''អត់ហេ៎ ប៊េកខ្ជិល អត់ចង់បែកញេីសហេ៎''

      ''ញាំុក៏ច្រេីន ហេីយអត់ហាត់ប្រាណទៀត ប្រយ័ត្នលេីសគីឡូគេអត់អេាយឡេីងយន្តហេាះ''

      ''យ៉ា!!! វាមិនដល់ថ្នាក់ហ្នឹងហេ៎''

ផូស!

      ''និយាយយ៉ាទៀតអា៎យណា!''   ឆាន់យ៉លថាអេាយ ក្រេាយពេលវ៉ៃក្បាលរបស់ខ្ញុំហេីយ

      ''ហេស ហេស ប៊េកទំលាប់! បុិនហ្នឹងក៏ប្រកាន់ច្រេីនដែរ''

      ''មែនប្រកាន់ហេ៎ តែគួរអេាយចង់វ៉ៃ''

      ''ឆឹសសសស''   នៅជាមួយសេហ៊ុនក៏ត្រូវសេហ៊ុនអូសចេញពីគ្រែ ទៅរត់នៅជុំវិញផ្ទះ នៅជាមួយឆាន់យ៉លនៅត្រូវដាស់អេាយងេីបទាំងព្រឹកម៉េាហាត់ប្រាណទៀត what???? ពិភពលេាកនេះម៉េចបានក្លាយជាចឹងអស់អា៎យ

      ''អត់ៗហូវ តា៎ធាត់ដូចជ្រូកដឹងគ្នាអា៎យ''

ខ្ញុំពេបមាត់មិនឆ្លេីយ តែក៏ទុកទូរស័ព្ទចុះ ហេីយសំលឹងមេីលឆាន់យ៉លហាត់ប្រាណត ឆាន់យ៉លលេីកដុំដែកធំៗមកដាក់បញ្ចូលក្នុងដែកវែងសំរាប់លេីក

      ''ខំដាក់ឡេីងច្រេីន លេីករួចអត់ហ្នឹង?''

      ''ហឹស''   ឆាន់យ៉លញញឹមចុងមាត់ មុននឹងលេីកមួយទៀតមកដាក់ ទំហំរបស់ដែកនេាះមិនតូចនេាះទេ មេីលទៅធ្ងន់ខ្លាំងណាស់ ហេីយឆាន់យ៉លនៅបន្ថែមមួយសងខាងទៀត ខ្ញុំពេបមាត់ដាក់ ហ៊ានធានាមួយរយភាគរយថាលេីកអត់រួច

      ''យ៉ល...''

      ''ភ្នាល់គ្នាអត់? បេីញ៉ុមលេីករួចយប់នេះគេងផ្ទះញ៉ុម''

      ''...''

      ''អូខេ បេីអត់ហ៊ាន...''

      ''ភ្នាល់!!! ធានាថាអត់រួចមួយរយភាគរយយយយ''

      ''អឺមមម ចាំមេីលហូវចឹង!''