☆☆ ហាមបេះដូងកុំអេាយស្រលាញ់បងប្រុសម្នាក់នេះ Ep.4

KYUNGSOO PART



ទិង ទង់ ទិង ទុង ទិង ទុង

      ''ប៊េក!! ទៅបេីកទ្វារ!''

      ''ឯងហ្នឹង! ទៅហូវ!!!''

      ''ផ្ទះឯងយេីងមិនដឹងហេ៎''   ខ្ញុំនិយាយហេីយបិទភ្នែកគេងត

      ''ង៉ាាាាា យប់មិញលេងហ្គេមដល់យប់ជ្រៅ! ទៅបេីកតិចហូវណាគ្យុងស៊ូណា''

      ''អឺ!! យ៉ាប់មែន!''   ខ្ញុំងេីបចេញពីលេីគ្រែដេីរសំដៅទៅកាន់ទ្វារមុននឹងទាញវាបេីក

ណាគេម៉េារកអីទាំងព្រឹកបែបនេះ

ខ្វាបបប់

ខ្ញុំមិនទាន់បានបេីកភ្នែកមេីលស្រួលបួលផងថាអ្នកណាមក សុខៗគេក៏ចូលមកអេាបខ្ញុំណែន ធ្វេីអេាយខ្ញុំស្ទេីរតែផ្ងារក្រេាយ ខ្ញុំរៀបរុញគេចេញទៅហេីយ តែក្លិនខ្លួនរបស់គេធ្វេីអេាយខ្ញុំឈប់ស្ងៀម

ជុងអុីន...

នឹក... នឹកខ្លាំងមែនទែន...

ខ្ញុំអេាបជុងអុីនវិញ ព្រេាះយេីងខានអេាបគ្នាបែបនេះជាង 1ឆ្នាំហេីយ ក្លិនជុងអុីនមិនផ្លាស់ប្តូរនេាះទេ ក្លិនទឹកអប់ដែលខ្ញុំជាអ្នករេីសអេាយ សូម្បីតែរង្វង់ដៃនេាះក៏នៅតែកក់ក្តៅដូចមុនដែរ

      ''ហ្យុង...''

      ''...''

      ''សុំទេាស!''

      ''...''

      ''ជុងអុីនខុសអា៎យ''

      ''...''

      ''ជុងអុីនអត់បានស្អប់ហ្យុងហេ៎ ហ្យុងកុំខឹងជុងអុីនអីណា៎''

      ''...''

      ''ហ្យុង...''

      ''អឺម! លែងសិនបានអត់? ថប់ដង្ហេីម...''

ជុងអុីនក៏ព្រមព្រលែងខ្ញុំចេញយឺតៗ មុននឹងសំលឹងមេីលមុខរបស់ខ្ញុំរហូត

      ''យេីងទៅទះយេីងវិញណា៎...''

      ''...''   ខ្ញុំងក់ក្បាលមុននឹងដេីរតាមជុងអុីនចេញពីផ្ទះប៊េកហ្យុនទៅ





      <អាឡូ ជុងអុីនមែន?>   សំលេងប៊េកហ្យុនលាន់លឺឡេីងចេញពីក្នុង ស្ពីកកឺររបស់ឡាន

      ''បាទ...''

      <គ្យុងនៅមួយឯងមែន?>

      ''អឺម! ហ្យុងមានការអីមែន?''

      <យេីុសគ្យុង!! ចេញពីទះយេីងអត់មានចាក់សេារអត់មានអីហេ៎ បេីគេចូលម៉េារំលេាភយេីងធ្វេីម៉េច?>

      ''អឺ! សុំទេាសយេីងភ្លេច''

      <ង៉ៃក្រេាយកុំម៉េានៅទះយេីងទៀតអា៎ យេីងកាត់កាលឯងចេាល>

      ''អឺ!! កាត់ៗហូវ យកទូរស័ព្ទយេីងម៉េាអេាយយេីងវិញផង ព្រឹកមិញភ្លេច''

      <យេីងពុងខឹង!!!>

      ''អឺ! ខឹងតទៀតហូវ''

      <យ៉ាាាាា!!>

      ''ជុងអុីនចុចបិទ''

      <គីម គ្យុងស៊ូ!!!>





      ''ហិហិ''

      ''សេីចអីជុងអុីន?''

      ''ខានឃេីញហ្យុងនិយាយចឹងយូរអា៎យ ហ្យុងមិនដែលកាចដាក់ជុងអុីនសេាះ''

      ''ចុះបេីហ្យុងជាហ្យុងបស់ជុងអុីន... អេាយកាចម៉េច?''

      ''បេីហ្យុងមែនហ្យុងបស់ជុងអុីន...''

      ''មែនម៉េច? បេីយេីងជាបងប្អូនបង្កេីតនឹងគ្នា!''

      ''ហ្យុង! យេីងមិនមែនបងប្អូនបង្កេីតនឹងគ្នាហេ៎ណា៎''

      ''ហា៎ស?''

      ''ម៉ាក់ប៉ាហ្យុងជាមួយនិងម៉ាក់ប៉ាជុងអុីនផ្សេងគ្នា''

      ''...''

      ''ហ្យុង...!''   ជុងអុីនលូកដៃមកចាប់ដៃរបស់ខ្ញុំ

      ''...''

'យេីងមិនមែនបងប្អូនបង្កេីតនឹងគ្នាហេ៎ណា៎'

'ម៉ាក់ប៉ាហ្យុងជាមួយនិងម៉ាក់ប៉ាជុងអុីនផ្សេងគ្នា'

ខ្ញុំគ្រវាសដៃរបស់ជុងអុីនចេញ

      ''និយាយលេងមែន? កុំលេងសេីចចឹងអា៎''

      ''ជុងអុីនអត់បានលេងសេីចហេ៎ តែយេីងមែនបងប្អូនគ្នាមែន''

      ''ជុងអុីនស្អប់ហ្យុងដល់ថ្នាក់ហ្នឹងហ៎? បេីស្អប់ហ្យុងហេីយម៉េារកហ្យុងធ្វេីអីទៀត? ម៉េាដេីម្បីនិយាយចឹងហ៎? ជុងអុីងដឹងអត់ថាហ្យុងក៏ចេះខូចចិត្តដែលណា៎ ហ្យុងមានបេះដូង! ពេលដែលជុងអុីនគេចមុខ ហេីយអត់និយាយមួយហ្យុង ដឹងអត់ថាហ្យុងខូចចិត្តប៉ុណ្ណា''

       ''ហ្យុង...''

      ''ហេីយហ្យុងក៏គិតថាខ្លួនឯងអាចទ្រាំបានរហូត ដល់ពេលដែលជុងអុីននិយាយថាស្អប់ហ្យុង... ហ្យុងទ្រាំឃេីញមុខជុងអុីនទៀតលែងបានអា៎យ... ហ្យុងស្អប់ខ្លួនឯង ស្អប់ខ្លួនឯងដែលធ្វេីអេាយជុងអុីនស្អប់! អាលូវជុងអុីនម៉េាផ្តាច់ទំនាក់ទំនងបងប្អូនយេីងទៀត... ហ្យុងសួរតិចមេីស ហ្យុងធ្វេីអីខុស? ហ្យុងធ្វេីអីអេាយជុងអុីនស្អប់ដល់ថ្នាក់ហ្នឹង?''

      ''ហ្យុង!! ជុងអុីនអត់មានស្អប់ហ្យុងហេ៎!! តែជុងអុីនស្រលាញ់ហ្យុង!!''   ជុងអុីនលូកដៃម៉េាចាប់ដៃរបស់ខ្ញុំម្តងទៀត

      ''... O.O''

      ''ស្រលាញ់តាំងពីពេលដែលដឹងថាការស្រលាញ់គឺជាអី... ពេលហ្នឹងជុងអុីនដឹងថាវាខុសដែលលួចស្រលាញ់បងប្រុសខ្លួនឯង... ជុងអុីនក៏គិតថាវាជាក្តីស្រលាញ់ដែលមានអេាយបងប្រុសដែរ តែបេះដូងជុងអុីនលេាតញាប់គ្រប់ពេល ដែលហ្យុងញញឹម...''

      ''...''

      ''ង៉ៃនេាះពេលដែលយេីងទៅមេីលកាំជ្រួចជាមួយគ្នា ហ្យុងចាំបានអត់? វាជាលេីកទីមួយដែលជុងអុីនមានអារម្មណ៍ថាចង់ថេីបហ្យុង...''

      ''...''

      ''ជុងអុីនព្យាយាមហាមចិត្តខ្លួនឯងចាប់ពីពេលហ្នឹង ព្យាយាមគេចមុខ ព្យាយាមគ្រប់យ៉ាងដេីម្បីអេាយយេីងក្លាយទៅជាបងប្អូននឹងគ្នាដូចដេីម...''

      ''...''

      ''ង៉ៃនេាះ... ង៉ៃខួបកំណេីតជុងអុីន... ជុងអុីនទៅជប់លៀងជាមួយមិត្តភក្តិ សឹលគីសារភាពថាស្រលាញ់ជុងអុីន ពួកយេីងថេីបគ្នា...''

      ''...''   ខ្ញុំក្រវាសដៃជុងអុីនចេញដេាយភាពមួរម៉ៅ!!! ថេីបគ្នាហេីយម៉េាប្រាប់ខ្ញុំធ្វេីអី?

      ''ហឹស ;)''

      ''ញញឺមអី??''

      ''មានអី...''

      ''និយាយតម៉េា ម៉េចទៀត?''

      ''អឺ... ដល់ណាអ៎យ? អ៎ ដល់ពេលថេីបគ្នាជាមួយសឹលគី!!!''

      ''ដឹងអា៎យមិនបាច់និយាយច្រេីនដងហេ៎''

      ''ប្រច័ណ្ឌមែនតា៎នៀក!''

      ''ណាគេប្រច័ណ្ឌ??''

      ''ហឹស! ហេីយជុងអុីនក៏រុញសឹលគីចេញ...''

      ''ហេតុអី? មេីលទៅជុងអុីនហេីយនឹងគេសមគ្នាសឹងអី...''   ខ្ញុំនឹកឃេីញរូបភាពកាលពីថ្ងៃនេាះ ដែលពីរនាក់នេាះដេីរកាន់ដៃគ្នា

      ''ហ្យុងគិតចឹងដែរហ៌? ហាហាហា ដឹងអត់ថានៅសាលាណាគេក៏ចង់អេាយពួកយេីងក្លាយជាសង្សារគ្នាដែរ គេនៅដាក់ឈ្មេាះអេាយថាគូរស្នេហ៍ខ្លាឃ្មំទៀតហ៎ គួរអេាយស្រលាញ់អត់?''

      ''ជូនហ្យុងទៅទះប៊េកហ្យុនវិញ ហ្យុងលែងទៅវិញអា៎យ''

      ''និយាយលេងតា៎ មិននឹងស្មានថាហ្យុងឆាប់ខឹងចឹងសេាះ''

      ''-_-''

      ''ដែលញ៉ុមរុញសឹលគីចេញ ព្រេាះពេលហ្នឹងក្នុងខួរក្បាលញ៉ុមមានតែហ្យុងពេញទាំងអស់''

      ''ជុងអុីនដឹងយូរនៅថាយេីងមែនបងប្អូនគ្នា?''

      ''អុមម៉ាទឹមប្រាប់ព្រឹកមិញ...''

      ''បេីយេីងមែនបងប្អូនគ្នាមែន... ជុងអុីនស្អប់ហ្យុងអត់?''

      ''ណាគេស្អប់... ប្រាប់អា៎យថាស្រលាញ់ តែមែនស្រលាញ់ក្នុងថណៈបងប្រុសហេ៎ណា៎...''

សំដីរបស់ជុងអុីនធ្វេីអេាយខ្ញុំអៀនភ្លាម

គីម ជុងអុីន!! តាំងពីកេីតមកធ្លាប់ធ្វេីអេាយបេះដូងរបស់ខ្ញុំលេាតញាប់សឹងតែរាប់ភ្លេច តែខ្ញុំមិនដែលអៀនជុងអុីននេាះទេ ព្រេាះយ៉ាងហេាចណាស់ក៏ខ្ញុំនៅតែចាត់ទុកគេជាប្អូនប្រុសដែរ តែពេលនេះហេតុអីបានកាន់តែមេីលកាន់តែមានអារម្មណ៍ថាជុងអុីនសង្ហាបែបនេះ





      ''អុមម៉ា...''

      ''គ្យុងស៊ូម៉េាវិញអា៎យហ៎??''   អុមម៉ាដេីរចូលមកអេាបខ្ញុំភ្លាម

      ''អុមម៉ា...''

      ''អុមម៉ាមានរឿងចង់និយាយជាមួយ ម៉េាណែសម៉េា''   អុមម៉ានាំខ្ញុំចូលទៅក្នុងបន្ទប់របស់អុមម៉ាដែលនៅជាន់ផ្ទាល់ដី ដែលជាបន្ទប់ដែលធំជាងគេក្នុងផ្ទះនេះ

ជុងអុីននៅឈរចាំខាងក្រៅបន្ទប់ ហេីយរអ៊ូម្នាក់ឯងដែលមិនបានចូលមកដែរ

      ''ជុងអុីនប្រាប់អស់អា៎យត្រូវអត់?''

      ''...''   ខ្ញុំងក់ក្បាល

      ''គ្យុងស៊ូកុំខឹងអុមម៉ាអីណា៎''

      ''...''

      ''គ្យុងស៊ូ អុមម៉ាសុំទេាសដែលលាក់បាំងស៊ូ តែអុមម៉ាស្រលាញ់ស៊ូណា៎ អុមម៉ាហេីយអាប់ប៉ាស្រលាញ់ស៊ូដូចកូនបង្កេីតចឹង...''

      ''ហឹក... ហុឺ...''   ពេលដែលលឺពាក្យនេះចេញពីមាត់របស់អុមម៉ា វាមិនដូចជាពេលលឺចេញពីមាត់ជុងអុីននេាះទេ

      ''...''   អុមម៉ាដេីរមកអេាបខ្ញុំម្តងទៀត មុននឹងអង្អែលខ្នងរបស់ខ្ញុំថ្នមៗ

      ''ម៉ាក់ប៉ាស៊ូ... ជាណាគេ?''   ខ្ញុំសំរេចចិត្តសួរចេញទៅពេលដែលបាត់ដង្ហក់

      ''ម៉េាណែសម៉េា''   អុមម៉ានាំខ្ញុំទៅជិតទូរដែកមួយ មុននឹងចុចលេខសំងាត់ ហេីយបេីកវាចេញ នៅក្នុងនេាះមានប្រអប់មួយ ហេីយអុមម៉ាក៏យកវាហេីយហុចអេាយខ្ញុំ

ខ្ញុំបេីកវាមេីលមុននឹងឃេីញរូបថត 3សន្លឹក រូបទីមួយគឺរូបអុមម៉ា អាប់ប៉ាហេីយនិងមនុស្សស្រីម្នាក់ ហេីយមនុស្សប្រុសម្នាក់ទៀត រូបទីពីរមានតែរូបមនុស្សស្រីហេីយនិងមនុស្សប្រុសអំបាញ់មិញតែពីរនាក់នេាះទេ ចំណែករូបទីបីគឺជារូបមនុស្សស្រីម្នាក់នេាះកំពុងតែបីកូនង៉ែតមួយ ហេីយមានមនុស្សប្រុសនេាះអង្គុយជិត

      ''នេះ... ម៉ាក់ប៉ាស៊ូហ៎?''

      ''អឺម... តាមពិតស៊ូត្រកូលដូ មិនមែនគីមហេ៎ តែពេលដែលអុមម៉ា អាប់ប៉ាយកមកចញ្ចឹមក៏ដូរត្រកូលដាក់គីមវិញ''

      ''អុមម៉ា...''

      ''ស៊ូហាមគិតអីផ្តេសផ្តាសអា៎!! ស៊ូជាកូនរបស់អុមម៉ា ទេាះម៉េចក៏អុមម៉ាចញ្ចឹមស៊ូតាំងពីស៊ូនៅតូច អុមម៉ាស្រលាញ់ស៊ូដូចជុងអុីនចឹង''

      ''ហុឺ អុមម៉ា!!!!''

កុក កុក កុក

      ''អុមម៉ាធ្វេីអីគ្យុងស៊ូ?? ហេតុអីបានគ្យុងស៊ូយំលឺដល់ក្រៅ?''

អុមម៉ាជូតទឹកភ្នែកអេាយខ្ញុំ មុននឹងដេីរទៅបេីកទ្វារបន្ទប់

      ''អុីនអា៎! ហៅគ្យុងស៊ូចឹងម៉េចបាន? ត្រូវហៅហ្យុង!''

      ''យេីងមែនបងប្អូនគ្នា...''

ផូស

      ''អូយយយ អុមម៉ា''   អុមម៉ាខេាកក្បាលជុងអុីនមួយក្រញ៉រ ធ្វេីអេាយខ្ញុំញញឹមចេញមកតិចៗ

      ''ស៊ូអាយុច្រេីនជាង 4ឆ្នាំ ហេតុអីអត់ហៅហ្យុងហា៎ស?''

      ''អុមម៉ាស្រលាញ់គ្យុងស៊ូជាងអុីនអា៎ អុីនអត់សុខចិត្តហេ៎''

      ''ចុះបេីស៊ូកូនល្អនិយាយចេះស្តាប់ មេីលអុីនមេីលអត់ទៅរៀន 2ង៉ៃអា៎យណា''

      ''អូយយយ អុមម៉ាហ៎''

      ''ហេីុយយយ ស៊ូឃ្លាននៅ? ចង់ញាំុអីចាំអុមម៉ាធ្វេីអេាយញាំុ''

      ''អុមម៉ា អុីនក៏ឃ្លាន''

      ''ចេញទៅចាំនៅសួនច្បារខាងក្រៅហូវ តិចទៀតមីនហូដាក់ចំណីអេាយអា៎យ''

      ''អូខេ!!! ពេលបានគ្យុងស៊ូម៉េាវិញ អុមម៉ាធ្វេីចឹង!''

ផូស

      ''អូយយយ''

      ''ប្រាប់ថាអេាយហៅហ្យុង!!''

<<<Back

Next>>>

.