Saturday, March 18, 2017

☆☆ វិញ្ញាណទីប្រាំមួយ Ep.5



-Movie-



ក្រេាយពីព្យាយាមចូលខ្លួនជាលេីកទី 2 ដេាយលេីកនេះខុសពីលេីកទី 1 គឺមានបេ៊កហ្យុនជួយ តែនៅតែមិនបានសំរេច ដេាយសារតែមិនដឹងថាធ្វេីមេ៉ចទេីបចូលខ្លួនបាន មិនដឹងថាពេលណាទេីបចូលបានវិញ រឺក៏ត្រូវនៅបែបនេះរហូតក៏មិនដឹង


ជិះឡានក្រុងត្រលប់មេា៉ផ្ទះវិញបណ្តេីរ គិតបណ្តេីរ ទំរាំតែមេា៉ដល់ផ្ទះអស់ភាពអស់សង្ឃឹមក៏កេីនឡេីងរហូតដល់លែងចង់ធ្វេីអីទៀត ចង់តែនៅមួយកន្លែង ស្ងាត់ៗ ម្នាក់ឯង រង់ចាំថ្ងៃដែលត្រូវទៅពិតមែន T____T


បេ៊កហ្យុនគិតតែពីចុចទូរស័ព្ទ chat ជាមួយមិត្តភក្តិផង លេងហ្គេមផង មិនខ្វល់ពីខ្ញំុដែលដេីរតាមនេាះទេ ក្នុងលេាកនេះមានតែមនុស្សម្នាក់តែបុ៉ណ្ណេាះដែលមេីលឃេីញខ្ញំុ បេីបេ៊កហ្យុនមិនខ្វល់ទៀត ខ្ញំុប្រាកដជាត្រូវ alone ហេីយ >< គិតហេីយ sad ណាស់




ថ្ងៃបន្ទាប់


      ''បេ៊ក!''


      ''ហឺម??''   បេ៊កអង្គុយលេងលេីសាឡុងពណ៌ប្រផេះក្នុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ ហេីយឆ្លេីយដេាយមិនងាកមេា៉មេីលខ្ញំុសូម្បីតែបន្តិច


      ''ងៃ៉នេះអត់ទៅរៀនហេ៎ហ៎?''   ខ្ញំុសួរព្រេាះពេលខ្លះមហាវិទ្យាល័យចូលពេលថ្ងៃ រឺក៏ប្តូរមេា៉ង


      ''អត់ហេ៎ ងៃ៉សៅរិ៍!''


      ''អ៎...''


      ''...''   បេ៊កហ្យុនងាកទៅចាប់អារម្មណ៍ទូរស័ព្ទបន្ត


      ''ទៅក្រៅហេ៎? នៅផ្ទះធុញអា៎~~''


      ''អត់ហេ៎ ងៃ៉នេះ មា៉ក់ បា៉អត់នៅផ្ទះ គ្រិសហ្យុងទៅមន្ទីរពេទ្យតាំងព្រឹក ចឹងហេីយបេ៊កត្រូវនៅចាំផ្ទះ''


      ''...''   ហេតុអីបានជាគ្រិសទៅមន្ទីរពេទ្យញឹកញាប់ម្លែស? ជាមិត្តភក្តិគ្នារាប់ឆ្នាំហេីយ មិនដឹងថាគ្រិសបារម្ភពីខ្ញំុដល់ថ្នាក់ហ្នឹងសេាះ


      ''ហ្យុងចង់ទៅណា? ហេាះទៅទៅ! ហ្យុងស្រួលសឹងអី!''


      ''ទៅម្នាក់ឯង ខ្ជិលអា៎ ==' ''


      ''អឺមមម''


      ''...''


      ''បេីចង់ទៅចាំស្អែក!''


      ''ទៅណា?''


      ''ស្រេចចិត្តហ្យុង!''


      ''okay''


      ''...''


      ''មេីលរឿងហេ៎?''


      ''គំនិតល្អ!''   បេ៊កហ្យុនងាកមេា៉ញញឹមដាក់ខ្ញំុ ហេីយខ្ញំុញាក់ចញ្ចេីមដាក់


បន្ទាប់ពីនិយាយត្រូវគ្នា ហេីយពួកយេីងក៏នាំគ្នាបេីករឿងមេីល (តាមពិតបេ៊កហ្យុនជាអ្នកធ្វេីម្នាក់ឯង ព្រេាះខ្ញំុចាប់របស់មិនបាន) បេ៊កហ្យុន download រឿងពីក្នុង អីុនធេីណែត ហេីយភ្ជាប់ខ្សែជាមួយទូរទស្សន
ស្តេីងខ្នាតធំ មុននឹងដេីរទៅផ្ទះបាយ ប្រមូលយកនំកញ្ចប់ដែលមានក្នុងនេាះមេា៉ទៀតអស់ រួមទាំងទឹកក្រូច 2-3កំបុ៉ងផងដែរ

រឿងដំបូងដែលយេីងមេីលគឺជារឿងស្នេហារបៀប comedy ល្អសេីច មនុស្សដែលនៅជិតខ្ញំុមេីលផង សេីចផង រហូតដល់ខ្ញំុធុញសំលេងសេីចនេាះ លក្ខណៈថាសេីចអត់ក្រែងចិត្តអ្នកនៅក្បែរសេាះ យល់ហេ៎ថាពេលយេីងទៅមេីលនៅរេាងកុនយេីងសេីចពេលដែលគេសេីចដែរ ហេីយបេីយេីងសេីចក៏មិនបានសេីចសំលេងលឺៗបែបនេះដែរ តែបេ៊កហ្យុនសេីចយកតែម្តង ហេីយសំលេងសេីចនេះដូចគេឯងពីកាល លឺតែ 'ហេហេហេហេហេហេហេហេហេ'


អូយយយយយយយយយយយ >___________<


      ''ចង់ញាំុនំដែរអា៎!!!''


      ''ណែស?''   បេ៊កហ្យុនប្រញាប់ហុចថង់នំអេាយខ្ញំុភ្លាម បន្ទាប់មកក៏ញញឹមចុងមាត់ ហេីយញាក់ចញ្ចេីម


      ''...''


      ''អូ ភ្លេចថាហ្យុងញាំុអត់បាន ហេហេហេហេ បេ៊កញាំុម្នាក់ឯង ហេហេហេហេ ចាំពេលហ្យុងដឹងខ្លួនបេ៊កទិញ 10កញ្ចប់ទៅអេាយ ^^''


      ''...''   ប្យុន បេ៊កហ្យុន!!! ចាំទុក!!! ខ្ញំុបានត្រឹមតែជេរនៅក្នុងចិត្ត ហេីយសំឡក់បេ៊កហ្យុន




ក្រេាយពេលមេីលចប់មួយរឿង ពួកយេីងក៏មេីលរឿងបន្ទាប់ទៀត តែជារឿង romantic ខ្លាំងមែនទែន ធ្វេីអេាយនឹកឃេីញអីុសីុងភ្លាម ពេលនេះមិនដឹងជាយា៉ងណាហេីយទេ នឹកស្នាមញញឹមរបស់អីុសីុងដល់ហេីយ ហេីយថ្ពាល់ខួចនេាះទៀត


ឈប់គិតៗៗៗៗៗ មេីលរឿងវិញ ><


ពេលដែលដល់វគ្គដែលតួឯកប្រុសនិងតួឯកស្រីបែកគ្នា បេ៊កហ្យុនយំខ្សឺតខ្សតរហូត ហេីយយកក្រដាសមេា៉ដាក់លេីភ្លៅ ជូតទឹកភ្នែកបណ្តេីរ ជូតទឹកសំបេារបណ្តេីរ


អេីយយយយយយយយ T________T


ទេាះចង់យំក៏យំលែងចេញ ><


ខ្ញំុមេីលមុខមនុស្សដែលអង្គុយជិតខ្ញំុ 2នាទីម្តង ច្រមុះតូចៗរបស់បេ៊កហ្យុនក្រហម ដេាយសារតែយំខ្លាំងពេក ធ្វេីអេាយខ្ញំុអាណិតជាងតួឯកស្រីដែលគេងយំក្នុងរឿងទៀត យំមិនបានយូរបុ៉ន្មាន បេ៊កហ្យុនក៏គេងលក់ទៅ ក្បាលរបស់បេ៊កហ្យុនផ្អៀងមេា៉ខាងខ្ញំុ រហូតដល់រអិលមេា៉លេីសាឡុងពីលេីភ្លៅរបស់ខ្ញំុ តែភ្លៅរបស់ខ្ញំុមិនបានទ្រក្បាលរបស់បេ៊កហ្យុននេាះទេ វាឆ្លងកាត់ភ្លៅរបស់ខ្ញំុទៅទៀត ហេីយទីបំផុតក៏នៅលេីសាឡុង


ខ្ញំុឈប់ចាប់អារម្មណ៍សាច់រឿងក្នុងទូរទស្សន៍ ហេីយសំលឹងមុខបេ៊កហ្យុនវិញ


      ''គួរអេាយស្រលាញ់ដែរតា៎''   ខ្ញំុនិយាយខ្សឹបៗ ហេីយអង្អែលសក់របស់បេ៊កហ្យុន ទេាះបីជាបាតដៃមិនបានប៉ះក្បាលនេាះក៏ដេាយ


ខ្ញំុលូកដៃទៅជូតទឹកភ្នែកដែលដក់នៅកៀនភ្នែកអេាយថ្នមៗ តែដៃរបស់ខ្ញំុក៏មិនអាចប៉ះបេ៊កហ្យុនបាន...


ខ្ញំុសំលឹងមេីលបាតដៃរបស់ខ្លួនឯង ហេីយដកដង្ហេីមធំ តេីខ្ញំុត្រូវទ្រាំនៅក្នុងសភាពបែបនេះដល់ពេលណា? ខ្ញំុក្រលៀសភ្នែកចេញពីផ្ទៃមុខគួរអេាយស្រលាញ់នេាះ ហេីយមេីលរឿងបន្ត រហូតដល់ពេលដែលតួឯកត្រូវគ្នាវិញ ហេីយនាំគ្នាទៅដេីរលេងនៅសួនកំសាន្ត ហេីយបញ្ចប់ដេាយថេីបគ្នា


សុខៗស្រាប់តែមានអារម្មណ៍ថាចង់ទៅសួនកំសាន្ត >__< មួយរយៈនេះដេាយសារតែរៀនឆ្នាំទី 4ទេីបមិនសូវទំនេរ មិនបានទៅដេីរលេងបុ៉ន្មាន ឆ្លៀតពេលនេះដែលធ្វេីអីមិនបាន ទៅដេីរលេងល្អជាង


ចាំស្អែកបបួលបេ៊កហ្យុនទៅ ហេីយចាំរៀនចប់ចាំបបួលអីុសីុងទៅម្តងទៀត!


ពេលគិតដល់អីុសីុង ខ្ញំុញញឹមចេញមេា៉ម្នាក់ឯង ហេីយអង្គុយមេីលមុខបេ៊កហ្យុនរហូតដល់បេ៊កហ្យុនភ្ញាក់




      ''ហាវវវវវវ''   ភ្ញាក់ហេីយពត់ដៃពត់ជេីង ស្ងាបហាមាត់ធំៗ ហេីយយកដៃញីភ្នែក


ដូចកូនក្មេងចឹង ><


      ''អូយយយ ភ្ញាក់ព្រឺត''   បេ៊កហ្យុនងាកមេា៉ឃេីញខ្ញំុអង្គុយលេីសាឡុងកន្លែងដដែល ហេីយធ្វេីទឹកមុខភ្ញាក់ផ្អេីលដែលបានឃេីញខ្ញំុ


      ''នៅអត់សាំុទៀតហ៎?''


      ''មនុស្សណាដែលសាំុនឹងវិញ្ញាណហ៎???????''


      ''អឺម មែនហ្នឹង T______T''


      ''យា៉! ហ្យុងកំុធ្វេីមុខចឹងបមេីស''


      ''T___T''   អេាយញញឹមហេីយគិតថា សប្បាយណាស់ដែលបានក្លាយជាវិញ្ញាណមែន? ឆឹស


      ''អូយយយយ សំុទេាស ឈប់និយាយចឹងក៏បាន''


      ''បេ៊ក!''


      ''ហឺម?''


      ''ចង់ខេាកក្បាលបេ៊កហ្យុនខ្លាំង!''


      ''kkkkk ចាំពេលហ្យុងដឹងខ្លួន អេាយខេាក 10 ក្រញ៉រ''


      ''kkk សន្យា!''   ខ្ញំុលេីកដៃឡេីង ហេីយក្តាប់ទុកតែម្រាមដៃដែលតូចជាងគេបុ៉ណ្ណេាះ


      ''...''   បេ៊កហ្យុនធ្វេីតាម ហេីយយកមេា៉ថ្ពក់ជាមួយកូនដៃខ្ញំុ តែវាថ្ពល់គ្នាមិនបាន ទេីបបេ៊កហ្យុនសំលឹងមុខខ្ញំុ ដេាយទឹកមុខសំុទេាសម្តងទៀត

      ''អត់អីហេ៎ ចាត់ទុកថាសន្យាអា៎យ''


      ''អឺម...''




ថ្ងៃបន្ទាប់


      ''បេ៊កកកក~~~ បេ៊កកកក ងេីប ងេីប ងេីប ងេីបបបបបប''

      ''...''

      ''បេ៊កហ្យុននននននន!''

      ''អូយយយយយ ដាសអីទាំងព្រឹកហ្នឹងមា៉ក់? ងៃ៉នេះងៃ៉អាទិត្យកូនអត់រៀន!''

      ''បេ៊កកកកកកក!''

      ''មេ៉ចសំលេងមា៉ក់ដូចប្រុសចឹង?''   បេ៊កហ្យុនសន្សឹមៗបេីកភ្នែកឡេីង ហេីយមេីលមុខខ្ញំុ

      ''អរុណសួស្តីបេ៊កហ្យុន!''

      ''អា៎ាាាាាាាាា ខ្មេាចលងងងងងងងងង''

      ''=.=''

      ''សំុទេាសហ្យុង! បេ៊កភ្ញាក់! សុខៗហ្យុងមេា៉អង្គុយចុងគ្រែ ហេីយហេាះចឹងទៀត បេ៊កខ្លាចចចច''

      ''ហេីុយយយ~~~''

      ''ហ្យុងដាស់បេ៊កធ្វេីអី?''

      ''ងៃ៉នេះថានាំញុ៉មទៅដេីរលេងហ៎?''

      ''អ៎មែន... សំុគេង 5នាទីទៀតបានអត់ ហាវវវវ''   បេ៊កហ្យុនបិទភ្នែក ហេីយទំលាក់ខ្លួនគេងយកភួយគ្របមុខ

បាននននន! ចង់លេងមែន? ខ្ញំុហេាះទៅពីលេីខ្លួនបេ៊កហ្យុន ហេីយដាក់មុខជិតមុខរបស់បេ៊កហ្យុន រង់ចាំពេលវេលាដែលបេ៊កទាញភួយចេញ :)

បេីមិនស្រែកផ្អេីលទេ កំុហៅខ្ញំុថាវិញ្ញាណអេាយសេាះ ==

      ''ទៅណាបាត់អា៎យ អត់លឺរករឿង?''   បេ៊កហ្យុនរអ៊ូរងូវនៅក្នុងភួយ តែខ្ញំុមិនឆ្លេីយតប

      ''...''

      ''ហ្យុង! អា៎ាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាាា''

អៀតតតតតតតត

      ''ស្រែកអីស្រែកមែសហា៎ស?? ស្រែកដូចគេចាក់កមាន់ ><''

ហឹស :)

      ''អូយយយ មា៉ក់! បេីមា៉ក់ឃេីញអ្វីដែលកូនឃេីញ មា៉ក់នឹងស្រែកលឺជាងកូនទៀត''

      ''ឃេីញអីហា៎ស?''   មា៉ក់ច្រត់ចង្កេះឈរនៅមាត់ទ្វារ សំឡក់ខ្ញំុ

      ''នេាះ!''   ខ្ញំុចង្អុលទៅមនុស្សប្រុសម្នាក់ដែលអង្គុយធ្វេីមុខមិនដឹងអីនៅលេីចុងគ្រែ

      ''អី? ឃេីញអី?''   មា៉ក់ដេីរចូលមេា៉ ហេីយមេីលតាមចង្អុលដៃរបស់ខ្ញំុ

      ''...''

      ''ជញ្ចាំងហ្នឹងវាថី?''

      ''...''

      ''ឈប់ស្រែក ហេីយមុជទឹកចុះមេា៉ញាំុអាហារពេលព្រឹក''

      ''បាទ >o<''

      ''ហឹស ហឹស''

      ''ហ្យុងអា៎! នៅសេីចទៀត!!!''

      ''ទៅមុជទឹកលឿន អាលនាំញុមទៅដេីរលេង''

      ''okay okay''






comment please >> ☆ click here ☆










.