☆☆ បង្ក្រាបបេះដូងអ្នកប្រុសម៉ាហ្វៀ Ep.16

-Last Day-

KYUNGSOO PART



1 month later...



ចាប់តាំងពីថ្ងៃនេះមេា៉ ខ្ញំុមិនបានជួបជុងអីុនទៀតនេាះទេ ព្រេាះខ្ញំុមិនបានត្រលប់ទៅ condo របស់ខ្ញំុទៀត ពេលព្រឹកអង្គរក្សរបស់លេាកបា៉ជាអ្នកជូនមេា៉ ចំណែកពេលល្ងាចអង្គរក្សលេាកបា៉ក៏មេា៉យកដូចគ្នា នៅតាមច្រកចេញចូលរបស់មន្ទីរពេទ្យ នៅតែមានអង្គរក្សរបស់ជុងអីុនឈរយាមដូចដេីម តែគ្មានស្រមេាលរបស់ជុងអីុននេាះទេ

      ''លេាកគ្រូពេទ្យដូ! ចេញពីធ្វេីការអា៎យហ៎?''

      ''បាទ!''   ខ្ញំុដេីរតាមផ្លូវហេីយចៃដន្យជួបលេាកគ្រូពេទ្យគីម ពេលឃេីញមុខគេ ខ្ញំុតែងតែនឹកដល់មនុស្សម្នាក់ ដែលមានមុខមាត់ដូចគ្នាបេះបិទ

'ញុ៉មស្រលាញ់គ្យុងស៊ូ!'

ខ្ញំុក្រវីក្បាលបណ្តេញពាក្យសំដីនេាះចេញ :(

      ''ហេតុអីងៃ៉នេះចេញលឿនមែស? រាល់ដងឃេីញនៅធ្វេីហួសមេា៉ងរហូត...''

      ''ងៃ៉នេះមានណាត់ញាំុបាយជាមួយគ្រួសារ ^^''

      ''អ៎...''   ជាមួយគ្រួសារ ជុងអីុនប្រហែលជាទៅជាមួយហេីយ ><

ចង់ទៅជាមួយដល់ហេីយ តែខ្ញំុដឹងថាមិនអាចទៅរួចនេាះទេ អ្វីៗមិនដូចពីមុននេាះទេ

      ''ទៅជាមួយគ្នាអត់?''

      ''ញុ៉ម... ញុ៉មក៏ចង់ទៅដែរ តែបា៉មេា៉យក''

      ''អ៎... ចឹងចាំងៃ៉ក្រេាយ!''

      ''okay bye bye''

ខ្ញំុដេីរចេញពីមន្ទីរពេទ្យ ហេីយចូលក្នុងឡានពណ៌ខ្មៅមួយគ្រឿងដែលចតចាំខាងមុខ

      ''លេាកបា៉... មា៉ក់?''   ថ្ងៃនេះចំលែកណាស់ដែល

      ''ងៃ៉នេះយេីងទៅញាំុអីនៅក្រៅម្តងណ៎!''

ខ្ញុំងក់ក្បាល ហេីយអង្គុយស្ងៀមៗ រហូតដល់ភេាជនីយដ្ឋានជាន់ខ្ពស់មួយកន្លែង

ខ្ញុំដេីរតាមបា៉មា៉ក់ចូលទៅដេាយ មិនចាប់អារម្មណ៍ថា ហាងនេះមានការតុបតែងបែបណា មានភ្ញៀវច្រេីនរឺអត់? អ្វីដែលខ្ញុំចង់ធ្វេីពេលនេះគឺឆាប់អង្គុយ ឆាប់ញាុំ ហេីយឆាប់ត្រលប់ទៅវិញ

ខ្ញុំអង្គុយមួយសន្ទុះ ទូរស័ព្ទរបស់ខ្ញុំរេាទិ៍ឡេីង ហេីយគ្មានអ្នកណាទេ ក្រៅពីបេ៊កហ្យុន

      ''បា៉ មា៉ក់ កូមទៅលេីកទូរស័ព្ទម៉ាភ្លេត''

ខ្ញុំនិយាយហេីយងេីបឈរ ដេីរទៅកាន់បន្ទប់ទឹក ដែលនៅជ្រៅគួរសម

      ''អាឡូ?''

      <គ្យុងស៊ូអា៎! ម្សល់មិញបេ៊កទៅរកគ្យុងស៊ូនៅ condo តែអត់ជួប...>

      ''អឺម គ្យុងស៊ូទៅនៅផ្ទះមួយរយះ...''

      <អ៎ ចឹងបានជួបណាគេក៏មិនដឹង! បេ៊កស្មានតែច្រឡំបន្ទប់ទៀត!>

      ''ហា៎ស ជួបណាគេ?''

      <អត់ស្គាល់ដែរ! សង្ហាហេីយខ្ពស់...>

ដុក ដាក់ ដុក ដាក់ ដុក ដាក់

      <អ៎ ហេីយសំបុររៀងខ្មៅស្រអែម!>

ជុងអីុង!

ហេតុអីបានជាគេនៅតែនៅផ្ទុះរបស់ខ្ញុំទៀត?

      ''ហេីយបេ៊កមានការអី?''

      <ទល់មានការបានទៅជួបបានហ៎? គ្រាន់តែចង់ទៅគេងជាមួយមា៉យប់...>

បេ៊កហ្យុននៅមិនទាន់ដឹងទេថាបន្ទប់របស់បេ៊កហ្យុនក្លាយជារបស់ជុងអីុនហេីយ ><

      ''ចាំល្ងាចថ្ងៃស្អែកគ្យុងស៊ូទៅគេងផ្ទះបេ៊ក''

      <ចឹងក៏បាន>

      ''ចាំជួបគ្នាណា bye bye''

      <bye bye>

ខ្ញុំទុកទូរស័ព្ទក្នុងហេាបៅ៉ ហេីយដេីរចូលបន្ទប់ទឹក ជ្រុលចូលមេា៉ហេីយ ចូលតែម្តងទៅ ពេលរួចរាល់ហេីយ ខ្ញុំលៀងដៃ មុននឹងបេីកទ្វារចេញមេា៉វិញ ព្រេាះបន្ទប់ទឹកនេះមានបង្គន់ ហេីយនិងកន្លែងលាងដៃក្នុងនេាះជាមួយគ្នាតែម្តង 

តែពេលដេីរចេញមេា៉ស្រាប់តែត្រូវមនុស្សម្នាក់រុញចូលទៅវិញ ហេីយបបូរត្រូវបានគេគ្រប់គ្រងដេាយបបូរមាត់របស់គេដេាយខ្ញុំមិនបានត្រៀមខ្លួន គេថេីបខ្ញុំហេីយថេីបទៀត មិនទុកពេលអេាយខ្ញុំដកដង្ហេីមរឺនិយាយអីសូម្បីតែបន្តិច ដំបូងខ្ញុំរេីបំរះដែរ តែពេលដឹងថាជាអ្នកណា ខ្ញុំក៏នៅស្ងៀម ព្រេាះខ្ញុំទទួលស្គាល់ថាខ្ញុំក៏នឹកគេដែរ

ពួកយេីងថេីបគ្នារហូតដល់ខ្ញំុជាអ្នករុញគេចេញមុន គេមេីលមុខខ្ញំុ មុននឹងទាញខ្ញំុទៅអេាប

      ''គ្យុងស៊ូអា៎... ពេលណាបានមេា៉វិញ ញុ៉មចាំគ្យុងស៊ូនៅផ្ទះរាល់ថ្ងៃ...''

      ''...''

      ''ញុ៉មបានត្រឹមតែមេីលគ្យុងស៊ូពីចំងាយ ចង់ចូលទៅនិយាយជាមួយ ចង់កាន់ដៃ ចង់អេាប... ត្រលប់មេា៉វិញណា...''

      ''ជុងអីុន...''

      ''ណា... គ្យុងស៊ូ... ញុ៉មទ្រាំលែងបានអា៎យ ញុ៉មនឹកគ្យុងស៊ូអា៎...''

      ''ជុងអីុនក៏ដឹង... ថាមា៉ហ្វៀមិនអាចរាប់អានគ្នាបាន... លេាកបា៉ប្រាកដជាមិនអេាយគ្យុងស៊ូទៅវិញនេាះទេ''

ជុងអីុនមិនឆ្លេីយ តែអេាបខ្ញំុកាន់តែណែនជាងមុនទៀត ខ្ញំុបិទភ្នែកហេីយដាក់ត្រចៀកផ្អឹបទៅនឹងដេីមទ្រូងខាងឆ្វេងនេាះ



ថ្ងៃបន្ទាប់

5:50PM

ដេាយសារតែថ្ងៃនេះ ខ្ញំុចេញលឿនជាងធម្មតាទេីបមេា៉អង្គុយចាំលេាកបា៉នៅហាងកាហ្វេមួយខាងមុខមន្ទីរពេទ្យ

      ''មេា៉នេះ!''

      ''យា៉!''

      ''...''

      ''ជុងអីុន...''

ខ្ញំុត្រូវជុងអីុនអូសដៃពីលេីកៅអីរហូតដល់ខាងមុខហាង មុននឹងបង្ខំអេាយចូលទៅក្នុងឡានរបស់គេ

ឡានថ្មីទៀតហេីយ ==''

      ''ជុងអីុន កំុធ្វេីចឹងមេីល ងៃ៉នេះលេាកបា៉មេា៉យក!''

      ''...''

      ''ជុងអីុន...''

ហេីយបេីមិននិយាយជាមួយ ចាប់គេមេា៉ធ្វេីអី?

គេបេីកឡានក្នុងល្បឿនដែលលឿនខ្លាំង រហូតមេា៉ដល់ចំណតឡានរបស់ condo ខ្ញំុ គេដេីរមេា៉បេីកទ្វារអេាយខ្ញំុ មុននឹងកាន់កដៃរបស់ខ្ញំុ ហេីយអូសចុះពីលេីឡានទៅកាន់បន្ទប់របស់ខ្ញំុ

ខានមេា៉យូរហេីយ ជាងមួយខែហេីយទេដឹង បន្ទប់នេះគ្មានអ្វីផ្លាស់ប្តូរឡេីយ គ្រប់យា៉ងនៅដូចមុនទាំងអស់ ថូផ្កាដែលដាក់ផ្កាស្រស់ពណ៌សនេាះ មេីលទៅដូចជាទេីបតែដូរថ្មី នៅតាមតុទូរគ្មានធូលីដីសូម្បីតែបន្តិច ហាក់បីដូចជាបន្ទប់នេះមានអ្នកមេីលថែរហូត

      ''ឃ្លាននៅ?''

      ''...''   ខ្ញំុក្រវីក្បាល ហេីយដេីរចូលទៅមេីលក្នុងផ្ទះបាយ

      ''អឺមមមម... ចាំតិចទៀតចាំញាំុក៏បាន... តែញុ៉មចេះធ្វេីតែមីស្រុះហេ៎ណា!''

      ''ចេះញាំុមីស្រុះដែរ?''

      ''គ្យុងស៊ូអត់នៅ អត់មានអ្នកធ្វេីម្ហូបអេាយញាំុ...''

      ''ហេីយចុះហាងនៅទល់មុខហ្នឹង...?''

      ''អត់អីហេ៎ ញុ៉មញាំុឡេីងទំលាប់អា៎យ...''

      ''ជុងអីុន...''   ហេតុអីចាំបាច់ធ្វេីដល់ថ្នាក់នេះ? ខ្ញំុកំពុងតែមានអារម្មណ៍មិនសប្បាយចិត្តជាខ្លាំង

ធ្លាប់ទេ ទាំងដែលគេមិនដែលនិយាយពាក្យស្រលាញ់ដាក់យេីងសូម្បីតែម្តង តែបែរជាមានអារម្មណ៍ថាគេស្រលាញ់យេីងខ្លាំង គេមិននិយាយតែទង្វេីររបស់គេ ការបារម្ភ ការយកចិត្តទុកដាក់ ការសំរបតាម ពាក្យសំដី ហេីយនៅលះបង់ជីវិតដេីម្បីការពារយេីងទៀត ហេីយខ្ញំុគិតត្រូវអត់ ដែលលះបង់មនុស្សប្រុសម្នាក់នេះ ព្រេាះតែគ្រួសារមិនត្រូវគ្នា?

ខ្ញំុអេានមុខចុះមិននិយាយ ហេីយដេីរចូលទៅក្នុងបន្ទប់ខ្លួនឯង បន្ទប់ខ្ញំុនៅដូចដេីម មេីលទៅប្រហែលជាជុងអីុនអេាយគេមេា៉បេាសសំអាតហេីយ ខ្ញំុដាក់ខ្លួនគេងផ្កាប់លេីខ្នេីយរបស់ខ្ញំុដេាយភាពហត់នឿយ

អេស? ក្លិននេះ? ខ្ញំុហិតខ្នេីយរបស់ខ្ញំុដែលមានក្លិនចំលែកៗ ខ្ញំុហិតខ្នេីយមួយទៀត តែក្លិនរបស់ខ្ញំុនៅដដែល ហេតុអីបានជាខ្នេីយនេះមានក្លិនចំលែកម្លែស?

អៀតតត

      ''ហត់មែន?''

      ''អឺម...''

      ''...''   ជុងអីុននៅតែឈរនៅមាត់ទ្វារមិនព្រមដេីរចូលមេា៉

      ''ចូលមេា៉...''

      ''...''   គេដេីរចូលតាមសំរួលក្រេាយពេលសំុការអនុញ្ញាតពីខ្ញំុហេីយ

      ''ជុងអីុនអា៎... មានបេាកខ្នេីយញុ៉មអត់?''   បេីតាមបេ៊កហ្យុននិយាយម្សល់មិញ មានន័យថាគេនៅផ្ទះនេះរហូត ពេលដែលខ្ញំុមិននៅ ចំលែកមេីលតាមភាពស្អាតបាត គេប្រហែលជាអេាយអ្នកណាម្នាក់បេាសសំអាតហេីយ

      ''អឺ...''

      ''តែក្លិនអត់ដូចក្លិនសាប៊ូសេាះ...''

      ''ញុ៉មចូលមេា៉គេងក្នុងបន្ទប់នេះ...''   គេនិយាយហេីយអង្គុយលេីចុងគ្រែម្ខាងទៀត

      ''យា៉! ប្រាប់អា៎យថាអត់ចូលចិត្តអេាយណាគេមេា៉គេងលេីគ្រែញុ៉មហេ៎!''

      ''ចុះបេីនឹក...''

      ''...''   ខ្ញំុស្ទុះងេីបអង្គុយហេីយបែរមុខទៅរកគេ

      ''គ្យុងស៊ូ... ញុ៉មមានរឿងចង់និយាយទៅមុជទឹក ហេីយញាំុអីសិនបានអត់?''

      ''...''   ខ្ញំុងក់ក្បាល ហេីយដេីរទៅយកកន្សែងនៅក្នុងទូរ ហេីយចូលបន្ទប់ទឹក ព្រេាះមិនហ៊ានប្រឈមមុខនឹងមា៉ហ្វៀម្នាក់នេាះ

បន្ទាប់ពីមុជទឹកហេីយ ពួកយេីងចេញទៅញាំុអីនៅហាងលក់អាហារធម្មតាមួយតាមចញ្ចេីមថ្នល់ ដែលចំណាយពេលប្រហែលជា 10នាទីក្នុងការធ្វេីដំណេីរ ដេាយសារតែវាមិនបានឆ្ងាយបុ៉ន្មានទេីបយេីងដេីរជំនួសជិះឡាន ណាមួយពិបាករកកន្លែងចតទៀត

      ''មេ៉ចអា៎យ?''

      ''ហឺម?''

      ''នៅផ្ទះមេ៉ចដែរ?''

      ''ធម្មតា...''

      ''...''

      ''ខឹងអត់?''

      ''រឿងអី?''

      ''រឿងដែលមិនបានប្រាប់ថាលេាកបា៉គឺជាមា៉ហ្វៀ...''

      ''អត់ផង... ពេលនេាះញុ៉មក៏មិនបានប្រាប់''

      ''...''

      ''...''

      ''មេ៉ចបានអត់ទៅផ្ទះវិញ?''

      ''នៅផ្ទះនេាះមានអារម្មណ៍ថាឯការ... នៅផ្ទះគ្យុងស៊ូធ្វេីអេាយមានអារម្មណ៍ថាគ្យុងស៊ូនៅជិតៗ...''

      ''...''

      ''ទេាះបីជាពេលខ្លះមានអារម្មណ៍ថានៅឆ្ងាយពីគ្នាដូចជេីងមេឃ''

comment please >> ☆ click here ☆

<<<Back

Next>>>

.