-Jongin's Office-
KYUNGSOO PART
ថ្ងៃបន្ទាប់
ថ្ងៃនេះជាថ្ងៃទី 3ហេីយ ដែលខ្ញំុជាប់នៅក្នុងនេះ ហេីយខ្ញំុគ្មានផ្លូវនៅទីនេះទៀតជាដាច់ខាត ទេាះបីជាម្សល់មិញគេនាំខ្ញំុចេញទៅញាំុស្តេកនៅភេាជនីយដ្ធានទំនេីបក៏ដេាយ ក៏ខ្ញំុមិនអាចទ្រាំនៅទីនេះមួយថ្ងៃពេញទៀតដែរ ទេាះយា៉ងណាក៏ត្រូវតែចេញពីទីនេះដែរ
តែពេលគិតដល់អង្គរក្សរបស់គេជាង 10 នាក់ ខ្ញំុដកដង្ហេីមធំដេាយភាពអស់សង្ឃឹម :(
''ជុងអីុនអា៎!''
''ហឺម?''
''ថ្ងៃនេះសំុទៅធ្វេីការបានអត់?''
''...'' គេមិនឆ្លេីយតែក្រវីក្បាល
''ឃំុខ្ញំុទុកដល់ពេលណាទៀតហា៎ស? នៅផ្ទះម្នាក់ឯងអត់អីធ្វេី ញុ៉មជិតឆ្កួតស្លាប់អា៎យនៀក!''
''ឆ្កួតស្លាប់ មួយត្រូវគេសំលាប់យកអាណា?''
''ហឺុ ហឺុ ជុងអីុនអា៎~~~ អផ្សុកកកកក~~~'' ខ្ញំុពេបមាត់ ហេីយចាប់ផ្តេីមរករឿង ទេាះយា៉ងណាក៏ត្រូវតែចេញពីផ្ទះនេះអេាយបាន ស៊ូស៊ូ
''ទៅលេងមួយឆ្កែនៅក្រេាយផ្ទះហូវ!''
''អត់! បេីជុងអីុនអត់អេាយញុ៉មទៅធ្វេីការ ចឹងងៃ៉ហ្នឹងជុងអីុនទៅណា ញុ៉មទៅហ្នឹងដែរ''
''O_O'' គេសំលឹងមុខខ្ញំុ ស្ទេីរតែព្រូសកាហេ្វក្នុងមាត់ចេញមេា៉វិញ
''ណាាាាា~~~~''
''ញុ៉មទៅធ្វេីការ មែនកន្លែងក្មេងលេងហេ៎''
''ញុ៉មមានទៅលេងណា''
''ស្រេចចិត្ត! ញាំុអាហារពេលព្រឹកអេាយលឿន ទុកពេលអេាយ 5 នាទី''
''តេាះ! ទៅអាលូវហ្មងហូវ!'' ខ្ញំុញញឹម ហេីយងេីបឈរ ដេីរសំដៅទៅក្រៅផ្ទះ មុនម្ចាស់ផ្ទះទៀត
@ក្រុមហ៊ុនរបស់ជុងអីុន
តាំងពីចុះពីលេីឡាន ដេីរចូលមេា៉ក្នុងអាគារនេះ គ្រប់ខ្សែភ្នែកនាំគ្នាសំលឹងមេីលជុងអីុនទាំងអស់ ដេាយការចង់ដឹងចង់លឺ រឺក៏គេមេីលខ្ញំុ? ខ្ញំុបានត្រឹមតែមេីលខ្នងរបស់ជុងអីុនហេីយដេីរតាមរហូត កំុអេាយវង្វេងផ្លូវ
ក្នុងជណ្តេីរយេាងមានគ្នា 3 នាក់ ខ្ញំុ ជុងអីុន ហេីយនិងសេហ៊ុន ពួកយេីងនៅក្នុងនេាះជាង 1នាទី រហូតដល់ទ្វារបេីកឡេីង នៅជាន់ទី 27 ជុងអីុនដេីរចេញទៅមុនគេ នៅជាន់នេះមេីលទៅដូចជាមានតែបន្ទប់ធ្វេីការរបស់ជុងអីុនមួយតែបុ៉ណ្ណេាះ ព្រេាះក្រៅពីលេខាដែលអង្គុយលេីកៅអីខាងមុខបន្ទប់ធ្វេីការរបស់គេ ដូចជាគ្មានអ្នកផ្សេងនេាះទេ
''បន្ទប់ធ្វេីការធំអា៎ណ៎!''
''ទៅអង្គុយនេាះ! ហេីយកំុរពិស!'' គេចង្អុលទៅសាឡុងពណ៌ប្រផេះក្រមៅ៉មួយ ដែលបែរទៅរកផ្ទាំងកញ្ចក់
''វា៉ាាា! ទេសភាពស្អាតអា៎ណ៎!'' ខ្ញំុដេីរទៅជិតកញ្ចក់ហេីយមេីលទេសភាពខាងក្រេាម ឡានតូចៗ បេីកបរតាមផ្លូវខ្វាត់ខ្វែង មនុស្សតូចៗ បុ៉នស្រមេាច អាគារជាច្រេីនដំរៀបជួរគ្នា
''...''
''ជុងអីុនអា៎!''
''...'' គ្មានសំលេងឆ្លេីយតប
''ជុងអីុននន?'' ខ្ញំុងាកទៅមេីលម្ចាស់ឈ្មេាះ ដែលកំពុងតែអេានមេីលក្រដាសស្អីក៏មិនដឹង
''ហឺម?''
''ក្រុមហ៊ុនជុងអីុនធ្វេីអីគេ?''
''នាំរបស់ចេញចូលក្រៅប្រទេស... សួរធ្វេីអី?''
''គ្រាន់ចង់ដឹង... ហេីយ... ជាមា៉ហ្វៀហ៎?'' ខ្ញំុសួរដេាយទឹកមុខស្រពេាន
''មែនហេ៎... គ្រាន់តែមានអំណាចមា៉ល្មម ដែលមានសិទ្ធកាន់កាំភ្លេីង ហេីយធ្វេីអីផ្សេងៗទៀត...''
''...'' ធ្វេីអីផ្សេងៗទៀតហ្នឹង ដូចជាសំលាប់មនុស្សអីចឹងមែន? ខ្ញំុបានត្រឹមតែគិតក្នុងចិត្ត ព្រេាះមិនហ៊ានសួរចេញទៅ
''កេីតអី?'' ពេលដែលខ្ញំុស្ងាត់មិនបាននិយាយអី គេងេីបមុខពីក្រដាសលេីតុ ហេីយសំលឹងមុខខ្ញំុ
''...'' ខ្ញំុសំលឹងមុខគេវិញ ហេីយក្រវីក្បាល
''ព្រឹកមិញ អត់បានញាំុអាហារពេលព្រឹក... បេីឃ្លានប្រាប់សេហ៊ុនក៏បាន''
''...'' ខ្ញំុងក់ក្បាល ហេីយគេក៏អេានមុខមេីលឯកសាររបស់គេបន្ត
ខ្ញំុដេីរចេញពីកន្លែងនេាះ ហេីយដេីរមេីលជំុវិញបន្ទប់ ទូរសៀវភៅធំមួយបង្វែរចំណាប់អារម្មណ៍របស់ខ្ញំុចេញពីទេសភាពខាងក្រៅ
''សៀវភៅច្រេីនមែស? ចូលចិត្តអានសៀវភៅហ៎?''
''អង្គុយស្ងៀមៗមេីស! ញុ៉មពុងធ្វេីការ!''
''ឆឹសសស!'' ខ្ញំុពេបមាត់ ហេីយមេីលសៀវភៅម្នាក់ឯងស្ងាត់ៗ
''មានតែសៀវភៅស្អីក៏មិនដឹង...''
''...''
''ជុងអីុនអា៎!''
''ថីទៀតអា៎យ?''
''យកសៀវភៅនេាះអេាយតិចមេីល''
''ហេីុយយយយ'' គេដកដង្ហេីមធំ មុននឹងងេីបឈរ ហេីយដេីរមេា៉រកខ្ញំុ
''នេាះ! អាពណ៌ក្រហម''
''ណែស! អង្គុយស្ងាត់ៗបានអត់?''
''បានៗ! សន្យាថានឹងឈប់និយាយ ^^'' រយៈពេល 5នាទី :)
''...''
''អរគុណ!'' ខ្ញំុទទួលសៀវភៅពីដៃគេ ហេីយដេីរទៅអង្គុយលេីសាឡុងបេីកសៀវភៅនេាះអាន តែអានបានតែកន្លះសន្លឹក ខ្ញំុបិទសៀវភៅ ហេីយបេាះទៅលេីតុភ្លាម
==''
ធុញអា៎!
''ជុងអីុនអា៎! ពេលណាអេាយញុ៉មទៅធ្វេីការវិញ? ញុ៉មឈប់យូរពេកតិចគេដេញចេាល មន្ទីរពេទ្យនេាះល្បីផង...''
''...''
''ជុងអីុន!''
''ស្អែក!''
''មែនហ៎?''
''...''
''ស្អែកអេាយទៅធ្វេីការមែនហ៎?''
''អឺម!''
''យេ៉~~~!''
''...''
''ជុងអីុនដឹងអត់...''
''អត់!''
មិនទាន់និយាយផងមេ៉ចដឹង?''
''ហេីយសួរធ្វេីអី?''
''...'' ខ្ញំុធ្វេីមុខក្រញូ៉វ ហេីយសំឡក់
''និយាយមេា៉...''
''ឆឹស! នៅមន្ទីរពេទ្យនេាះអា៎ មានគ្រូពេទ្យម្នាក់ មុខដូចជុងអីុនចឹង... តែ...''
''ញុ៉មសង្ហារជាងមែន?'' គេញញឹមតិចៗ ហេីយនិយាយដេាយសំលេងធម្មតា ហាក់បីដូចជាមិនភ្ញាក់ផ្អេីលសេាះ
''ជុងអីុនស្គាល់គេមែន? គេឈ្មេាះ...''
កុក កុក កុក
''ចូលមេា៉!''
''លេាកប្រធាន មានប្រជំនៅ 10នាទីខាងមុខ...''
''អឺម...''
លេខាស្រីរបស់ជុងអីុនដេីរចេញទៅ ហេីយជុងអីុនក៏ងេីបឈរ ដាក់ឡេវអាវធំរបស់គេ មុននឹងរៀបដេីរចេញពីបន្ទប់
''ជុងអីុន... ទៅដែរបានអត់?''
''ញុ៉មប្រជំុ មិនមែនទៅលេងហេ៎ ចាំហ្នឹងអា៎យ!''
ខ្ញំុពេបមាត់ ហេីយអង្គុយចុះលេីសាឡុងវិញ
ក្រេាយពេលជុងអីុនចេញទៅមិនយូរបុ៉ន្មាន សំលេងគេាះទ្វារលាន់លឺឡេីងម្តងទៀត ខ្ញំុដេីរទៅបេីកទ្វារ មុននឹងឃេីញអង្គរក្សរបស់ជុងអីុនឈរខាងមុខ
''ជុងអីុនអត់នៅហេ៎ ទៅប្រជំុបាត់អា៎យ''
''ញុ៉មដឹងអា៎យ... អ្នកប្រុសអេាយញុ៉មមេា៉កំដរ...''
''អ៎...''
''អ្នកប្រុសគ្យុងស៊ូឃ្លាននៅ? ចាំញុ៉មចេញទៅទិញអីមេា៉អេាយញាំុ''
''នៅហេ៎ អត់អីហេ៎ ចូលមេា៉អង្គុយកំដរតិចមេា៉...''
''បាទអ្នកប្រុស!''
''ហៅគ្យុងស៊ូក៏បាន :)''
''បាទ ^^''
comment please >> ☆ click here ☆
.
