Sunday, January 22, 2017

☆☆ បង្ក្រាបបេះដូងអ្នកប្រុសម៉ាហ្វៀ Ep.7



-Doctor Kyungsoo-

      ''អូយយយ''   ដេីរមិនបានបុ៉ន្មានជំហានផង ជុងអីុនស្រាប់តែស្រែកឡេីងមេា៉


      ''កេីតអីទៀតអា៎យ?''   ខ្ញំុសួរដេាយទឹកមុខធុញថប


      ''ជេីង...''




តក់ តក់ តក់ សា សា


ស៊យមែន


ហេតុអីភ្លៀងធ្លាក់ពេលនេះ?? ><


      ''ទៅរកកន្លែងជ្រកភ្លៀងសិនហូវចឹង!''


      ''...''   ជុងអីុនងក់ក្បាល


ពួកយេីងដេីរមេា៉ជ្រកពីមុខហាងលក់ទំនិញមួយ ដែលមានសំយា៉បខាងមុខមិនធំបុ៉ន្មាននេាះទេ


      ''អង្គុយសិន!''   ខ្ញំុដាក់ជុងអីុនអេាយអង្គុយ


      ''...''


      ''មាន... មានលុយហេ៎? ញុ៉មទៅរកទូរស័ព្ទសាធារណៈតេរកគេមេា៉ជួយ''


      ''...''   គេក្រវីក្បាល ហេីយចាប់ផ្តេីមបិទភ្នែក


មេីលទៅគេត្រូវរបួសធ្ងន់ណាស់ ទេាះបីជាមិនបានមានឈាមច្រេីនដល់ថ្នាក់ហ្នឹង តែមេីលទៅត្រូវគេវៃ៉ គេទាត់មិនតិចនេាះទេ


ងឺតតត


មានឡានជិះកាត់! O.O


ខ្ញំុប្រញាប់ងេីបឈរ ហេីយរៀបរត់ទៅបក់ដៃហៅឡាននេាះ


ខ្វាបបប់


      ''កំុទៅ!''


      ''ញុ៉មទៅរកមនុស្សអេាយគេជួយ!''


      ''ប្រយ័ត្នពួក...''


      ''អ្នកប្រុស!!''   ខ្ញំុងាកទៅរកសំលេងនេាះ មនុស្សម្នាក់នេះដូចជាធ្លាប់ស្គាល់ តែមិនដឹងថាធ្លាប់ជួបនៅកន្លែងណា តែមិនបាច់ខ្វល់ច្រេីនហេ៎ គេមេា៉ជួយយេីងហេីយ


មនុស្សម្នាក់នេាះរត់មេា៉ជួយគ្រាជុងអីុន ហេីយនាំចូលទៅក្នុងឡានពណ៌ទឹកប្រាក់មួយ គេដាក់ជុងអីុនអេាយគេងលេីពូកខាងក្រេាយ ចំណែកខ្ញំុដេីរវាងទៅបេីកទ្វារឡានម្ខាងទៀត ហេីយលេីកក្បាលរបស់ជុងអីុនអេាយគេងលេីភ្លៅខ្ញំុស្រួលបួល


      ''អរគុណណា! ដែលជួយ!''


      ''មិនបាច់អរគុណហេ៎ ញុ៉មគ្រាន់តែជួយអ្នកប្រុសរបស់ញុ៉មតែបុ៉ណ្ណេាះ!''


      ''????''   អ្នកប្រុសរបស់ញុ៉ម??


អ៎៎! នឹកឃេីញអា៎យ! ម្នាក់នេះគឺជាតៃកុងឡានរបស់ជុងអីុនថ្ងៃនេាះ ឈ្មេាះសេ អីទេ ភ្លេចបាត់អា៎យ!


      ''មេ៉ចបានដឹងថាពួកយេីងនៅទីនេះ?''


      ''ញុ៉មជិះឡានតាមមេា៉!''


      ''អ៎៎!''




@មន្ទីរពេទ្យ SM




      ''ខេស ខេស!''


      ''...''


      ''ខេស ខេស!''


      ''ជុង... ជុងអីុន!''   ខ្ញំុប្រញាប់បេីកភ្នែកឡេីង ហេីយមេីលអ្នកជំងឺនៅលេីគ្រែ ដែលសន្លប់បាត់មួយថ្ងៃពេញ តាំងពីយប់មិញដល់អាលូវ


      ''ទឹក... ទឹក''


ខ្ញំុប្រញាប់រត់ទៅចាក់ទឹក ហេីយយកទុយយេាមេា៉ដាក់ជិតមាត់របស់គេ សំណាងហេីយយប់មិញសេហ៊ុនជូនពួកយេីងមេា៉មន្ទីរពេទ្យនេះ ហេីយខ្ញំុឆ្លៀតប្តូរខេាអាវនៅពេទ្យតែម្តង ហេីយធ្វេីការដូចធម្មតា រហូតដល់ពេលល្ងាចចេញពីធ្វេីការ ទេីបមេា៉អង្គុយយាមគេម្នាក់នេះ រហូតដល់គេងលក់តាំងពីពេលណាក៏មិនដឹង


      ''ទីនេះ... ជាកន្លែងណា?''


      ''មន្ទីរពេទ្យ!''


      ''អឺម...''


      ''នៅឈឺហេ៎?''


      ''...''   គេក្រវីក្បាលតិចៗ


      ''ចឹង...''


      ''ចុះគ្យុង... គ្យុងស៊ូ?''


      ''???''   ខ្ញំុជ្រួញចញ្ចេីម មេ៉ចបានគេស្គាល់ឈ្មេាះរបស់ខ្ញំុ


      ''មានត្រូវ... របួស... កន្លែងណា... អត់?''


      ''អត់ហេ៎! អរគុណណា ដែលទៅជួយ''


      ''អឺម...''


      ''សំរាកអេាយបានច្រេីនហូវ! បេីដឹងខ្លួនអា៎យ ញុ៉មទៅផ្ទះអា៎យចឹង!''


ខ្វាបបប


      ''កំុ... កំុទៅ!''   គេចាប់កដៃរបស់ខ្ញំុ


      ''ហឺម?''


      ''ប្រយត្នពួកវា...''


      ''មិនបាច់បារម្ភហេ៎ អង្គរក្សរបស់លេាក នៅឈរយាមមុខបន្ទប់ជាង 10 នាក់ គ្មានណាគេហ៊ានមេា៉ធ្វេីអីហេ៎!''


      ''ញុ៉ម... បារម្ភ... ពីគ្យុងស៊ូហ្នឹង!''


      ''ហា៎ស??''


      ''កំុទៅ!''


      ''តែញុ៉មត្រូវទៅប្តូរសំលៀកបំពាក់ ហេីយគេង!''


      ''អេាយ... អេាយសេហ៊ុនជូនជូនទៅហូវចឹង!''


      ''មិនបាច់ហេ៎!''


      ''សេហ៊ុនអា៎!!''


អៀតតតត


      ''បាទ អ្នកប្រុស!''   គ្រាន់តែហៅភ្លាម ទ្វារបន្ទប់ក៏បានបេីកឡេីងបង្ហាញអេាយឃេីញរូបរាងរបស់មនុស្សប្រុសដែលមានកំពស់ខ្ពស់ម្នាក់ ត្រូវហេីយ នឹកឃេីញហេីយ ឈ្មេាះសេហ៊ុន!


      ''ជូនគ្យុងស៊ូទៅផ្ទះផង នាំកូនចៅទៅទាំងអស់ទៅ ហេីយព្រឹកឡេីងជូនមេា៉ពេទ្យវិញផង''


      ''តែ...''


      ''នៅមន្ទីរពេទ្យនេះ ពួកវាមិនហ៊ានមេា៉ហេ៎!''


      ''បាទ!''


      ''តែ...''   ម្តងនេះខ្ញំុជាអ្នកប្រកែក


      ''សូមអញ្ជេីញអ្នកប្រុសគ្យុងស៊ូ!''   សេហ៊ុនលាដៃអេាយខ្ញំុដេីរចេញពីបន្ទបមុន


ខ្ញំុងាកទៅថាអេាយជុងអីុន តែគេបែរមុខចេញហេីយបិទភ្នែកទៅហេីយ ខ្ញំុសំលឹងមេីលបំពង់សារូម ហេីយនឹងខ្សែរញេ៉រញៃ៉ទាំងនេាះ


ហេីុយយ កំុរំខានគេអីល្អជាង!




ថ្ងៃបន្ទាប


ខ្ញំុមេា៉មន្ទីរពេទ្យវិញ ដេាយមានអង្គរក្សជាង 10 នាក់ដេីរតាម ខ្ញំុហា៊នធានា 100%ថាអ្នកផ្សេង ប្រាកដជាគិតថាខ្ញំុជាមា៉ហ្វៀជាមិនខាន


កុក កុក កុក


អៀតតត


ខ្ញំុដេីរចូលទៅក្នុងបន្ទប់ដែលមានរាងកាយរបស់ជុងអីុនគេងលេីគ្រែស្ងៀមស្ងាត់ ប្រហែលជាមិនទាន់ភ្ញាក់នេាះទេ ខ្ញំុអង្គុយលេីសាឡុងមួយសន្ទុះរហូតទាល់តែដល់មេា៉ងចូលធ្វេីការ ទេីបខ្ញំុចេញពីបន្ទប់នេាះ ហេីយទៅពិនិត្យអ្នកជំងឺរបស់ខ្ញំុ




      ''លេាកគ្រូពេទ្យដូ!''


      ''មានការអីវេនឌី?''


      ''អ្នកជំងឺនៅបន្ទប់ 412...''


      ''ជុងអីុន!''   ខ្ញំុប្រញាប់រត់ចូលជណ្តេីរយេាង ដែលកំពុងតែបេីក ហេីយចុចជាន់ទី 4 ភ្លាម




@បន្ទប់លេខ 412




      ''លែង! លែងញុ៉ម!''   ខ្ញំុបេីកទ្វារបន្ទប់នេាះ​ មុននឹងឃេីញអ្នកជំងឺកំពុងតែរករឿង ហេីយមានកិលានុប្បដ្ឋាយិកា 2នាក់ចាប់ដៃទាំងសងខាងជាប់


      ''មានរឿងអីកេីតឡេីង?''

      ''លេាកគ្រូពេទ្យ! អ្នកជំងឺចង់ចេញពីមន្ទីរពេទ្យ!''

      ''យា៉!!! នៅអេាយស្ងៀមមេីស!''

បានផលពិតមែន! ជុងអីុនឈប់រេី ហេីយអង្គុយស្ងៀមលេីគ្រែ!

      ''ជេីងមិនទាន់ជាស្រួលបួលផង!''

      ''ញុ៉មមានការងារត្រូវធ្វេី!''

      ''តែ...''

      ''ត្រូវចេញពីពេទ្យអាលូវ!''

      ''ចាំអស់សារូ៉មចាំចេញ!''

      ''តែ...''

      ''បេីនិយាយអត់ស្តាប់ ញុ៉មធ្វេីអេាយបាក់ជេីងម្ខាងទៀតហ្មង!''

ខ្ញំុនិយាយហេីយដេីរចេញពីបន្ទប់ ដេាយមានសំលេងរអ៊ូតិចៗតាមមេា៉ពីក្រេាយ

      ''រឿងអីញុ៉មត្រូវស្តាប់...''

      ''យា៉! គ្រូពេទ្យស្អី ធ្វេីចឹងដាក់អ្នកជំងឺ...''

      ''ដឹងអត់ថាញុ៉មជាណាគេ...''

      ''ហ៊ានធ្វេីចឹងដាក់ញុ៉មផងហ៎...''

      ''គ្យុងស៊ូ!​ យា៉! គ្យុងស៊ូ~~~''






comment please >> ☆ click here ☆










.