-Chanyeol Is Angry-
KYUNGSOO PART
''សួស្តីគ្យុងស៊ូ សួស្តីឆាន់យ៉ល! ^^''
''សួស្តីបេ៊កហ្យុន!'' ខ្ញំុ ហេីយនិងឆាន់យ៉លនិយាយចេញមេា៉ស្របគ្នា
(thanks to the pic owner)
ខ្ញំុងាកទៅចាប់អារម្មណ៍បេ៊កហ្យុន ព្រេាះវា៉កង 2ខែ ពួកយេីងមិនសូវបានជួបគ្នាសេាះ ទេីបមានរឿងត្រូវនិយាយច្រេីនបន្តិច យេីងនិយាយគ្នាពីនេះពីនេាះ រហូតដល់មេា៉ងចូលរៀន អ្នកគ្រូណែនាំខ្លួន មុននឹងចាប់ផ្តេីមបង្រៀន ខ្ញំុលេីកសៀវភៅឡេីងមេា៉តាំងចិត្តស្តាប់គ្រូ និងកត់ចំណុចសំខាន់ទុកក្នុងសៀវភៅ
គ្រឹងងងងង
កណ្តឹងចេញលេងរេាទិ៍ឡេីង ទេីបខ្ញំុរៀបចំសៀវភៅទុក ហេីយពួកយេីងនាំគ្នាដេីរចេញពីថ្នាក់ សំដៅទៅកន្លែងលក់អាហាររបស់សាលារៀន ខ្ញំុដេីរជាមួយបេ៊កហ្យុននិយាយគ្នារហូតមិនឈប់ ចំណែកឆាន់យ៉លដេីរតាមពីក្រេាយ មិននិយាយមិនស្តី
ពេលខ្លះខ្ញំុក៏អាណិតឆាន់យ៉លដែរ ដែលដេីរតាមពួកយេីងទាំងពីរនាក់បែបនេះ តែហេតុអីឆាន់យ៉លមិនព្រមរាប់អានមិត្តភក្តិថ្មី? និយាយទៅឆាន់យ៉លក៏មានមិត្តភក្តិច្រេីនដែរ តែគេមិនសូវដេីរជាមួយ គិតតែពីតាមខ្ញំុទៅនេះទៅនេាះរហូត សង្ស័យទំលាប់តាំងពីក្មេង
អ្នកទាំងអស់គ្នាប្រហែលជាគិតថាខ្ញំុមិនចូលចិត្តឆាន់យ៉ល តែការពិតមិនមែននេាះទេ ខ្ញំុជាមួយឆាន់យ៉លស្គាល់គ្នាតាំងពីក្មេង រហូតដល់ធំ យេីងលេងជាមួយគ្នារហូត តែអាចនិយាយបានថាចរិករបស់ខ្ញំុប្រែប្រួល មិនសូវលេងច្រេីនដូចមុន គិតមេីលទៅអាយុ 18ឆា្នំអា៎យ អេាយនៅធ្វេីចរិកកូនក្មេង រត់លេងដូចមុនមិនកេីតទេ
បន្ទាប់ពីញាំុអីហេីយ ពួកយេីងត្រលប់ទៅថ្នាក់វិញ អង្គុយរៀនរហូតដល់មេា៉ងចេញទៅផ្ទះ
''គ្យុងស៊ូ ងៃ៉ហ្នឹងទៅផ្ទះវិញមួយគ្នាអត់?'' បេ៊កហ្យុនងាកមេា៉សួរខ្ញំុ ក្រេាយពេលកណ្តឹងចេញទៅផ្ទះរេាទិ៍ឡេីង
''អឺ...'' ខ្ញំុងាកទៅមេីលមុខឆាន់យ៉ល ព្រេាះព្រឹកមិញខ្ញំុមេា៉ជាមួយឆាន់យ៉ល
''េបីគ្យុងស៊ូចង់ទៅជាមួយបេ៊កហ្យុនក៏បាន :)'' ឆាន់យ៉លញញឹមស្ងួត មុននឹងលេីកកាតាបឡេីង ហេីយដេីរចេញពីថ្នាក់បាត់
''ឆា...'' ខ្ញំុរៀបហៅដែរតែមិនទាន់ ==
ខឹងហ៎???
''ឆាន់យ៉លខឹងបេ៊កហ្យុនអត់?'' បេ៊កហ្យុនងាកមេា៉សួរខ្ញំុ ដេាយទឹកមុខព្រួយបារម្ភ
''អត់ហេ៎ដឹង... តេាះ!'' ខ្ញំុព្យាយាមញញឹម ហេីយដេីរចេញទៅជាមួយបេ៊កហ្យុន
ងឺតតត
''អរគុណណា បេ៊កហ្យុនដែរជូនមេា៉ ^^'' ខ្ញំុងាកទៅញញឹម មុននឹងបេីកទ្វារចុះពីលេីឡាន
''អឺមមម ស្តាយអា៎ ដែលងៃ៉នេះគ្យុងស៊ូអត់ទំនេរ ចាំងៃ៉ក្រេាយទៅញាំុការេ៉មមួយគ្នាណា!''
''okay ^^ bye bye'' ខ្ញំុលេីកដៃលាបេ៊កហ្យុន ហេីយដេីរចូលក្នុងរបងផ្ទះ
មុននឹងចូល ខ្ញំុមិនភ្លេចអេីតមេីលផ្ទះដែលនៅជាប់នេាះទេ ថាឡានរបស់ឆាន់យ៉លចតនៅរឺអត់ តែមិនឃេីញ មានន័យថាឆាន់យ៉លមិនទាន់ត្រលប់មេា៉វិញនេាះទេ ខ្ញំុដកដង្ហេីមធំ ហេីយដេីរទៅអង្គុយលេីទេាងលេង
តាមពិតដែលនិយាយប្រាប់បេ៊កហ្យុនថាអត់ទំនេរនេាះ គឺខ្ញំុខ្លាចឆាន់យ៉លខឹង ទេីបប្រញាប់មេា៉ផ្ទះដេីម្បីមេា៉និយាយជាមួយឆាន់យ៉ល
អង្គុយមិនយូរបុ៉ន្មានសំលេងមា៉សីុនឡានលាន់លឺចេញពីផ្ទះជាប់នេាះ ខ្ញំុស្ទុះងេីបចេញពីលេីទេាង ហេីយតំរង់ទៅរបងផ្ទះដែលឆាន់យ៉លចូលចិត្តផ្លេាះមេា៉រកខ្ញំុជាញឹកញាប់ បេីចាំចេញទៅតាមទ្វារខាងមុខនេាះ ឆាន់យ៉លចូលផ្ទះបាត់ជាមិនខាន
ខ្ញំុឡេីងជាន់លេីកៅអីតែខ្ញំុដាក់ត្រៀមហេីយជាស្រេច មុននឹងលេីកជេីងឡេីងផ្លេាះរបងទៅកាន់ម្ខាងទៀត ដេាយសារតែកំពស់ខ្ពស់ ហេីយគ្មានអ្នកនៅចាំចាប់ពីក្រេាមទៀត ទេីបការភ័យខ្លាចធ្វេីអេាយខ្ញំុមិនហ៊ានលេាតចុះទៅ
''ឆាន់យ៉ល!!!!'' ខ្ញំុស្រែកហៅមនុស្សម្នាក់ដែរកំពុងតែបេីកទ្វារចុះពីលេីឡាន
ឆាន់យ៉លងាកមេា៉មេីលមុខខ្ញំុបន្តិច មុននឹងបិទទ្វារឡាន ហេីយដេីរសំដៅទៅផ្ទះរបស់គេ ហាក់បីដូចជាមុននេះមិនបានលឺសំលេងខ្ញំុស្រែក
''ឆាន់... ឆាន់យ៉ល!!!'' ខ្ញំុស្រែកហៅម្តងទៀត ពេលដែលឆាន់យ៉លរៀបដេីរចូលទៅក្នុងផ្ទះ
ខ្ញំុចង់លេាតចុះទៅ ហេីយទៅឃាត់ឆាន់យ៉ល ហេីយសួរថាកេីតអី? ខឹងខ្ញំុមែន? សំុទេាសដែលទុកចេាល ហេីយអេាយត្រលប់មេា៉វិញម្នាក់ឯង! តែដេាយសារតែខ្ញំុជាប់នៅលេីនេះ ទេីបមិនអាចធ្វេីអីបានតាមចិត្ត
ឆាន់យ៉លដេីរទៅបាត់លូវអា៎យ ធ្វេីមេ៉ច???
ហឺមមមម
3...
2...
1...
-.-
បិទភ្នែក!
លេាតក៏លេាត!
ព្រឹបបប
''អូយយយ'' ខ្ញំុលេាតចុះទៅ តែដេាយសារតែខ្ញំុមិនដែរផ្លេាះរបងពីមុនមេា៉ (បេីគ្មានឆាន់យ៉លនៅជួយ) ទេីបធ្វេីអេាយខ្ញំុដួលទៅលេីដី
ឈឺគូថអា៎!
ចង់ហូរទឹកភ្នែក...
''គ្យុងស៊ូ...'' សំលេងឆាន់យ៉លលាន់លឺពីចំងាយ
មួយសន្ទុះ ក៏មានដៃ2មេា៉ជួយលេីកខ្ញំុឡេីង
''អូយ អូយយយ!'' ខ្ញំុស្រែកពេលដែលព្យាយាមឈរ តែត្រង់ កជេីងរបស់ខ្ញំុ បែរជាមានការឈឺចាប់ខ្លាំង
''កេីតអី?'' យេ៉!!! ឆាន់យ៉លព្រមនិយាយជាមួយអា៎យ
''^^''
''សួរថាជេីងកេីតអី?'' ឆាន់យ៉លអេានមេីលជេីងរបស់ខ្ញំុ
''ឈឺជេីង T^T''
''ដឹងអា៎យថាខ្លួនទាប ជេីងខ្លី ហេីយខំលេាតចុះមេា៉ធ្វេីអី?''
''ចុះបេីឆាន់យ៉លអត់មេា៉ជួយ''
''ហេីយទ្វារមានមេ៉ចមិនចូលស្រួលបួល?''
''យា៉!! ឆាន់យ៉លអ្នកខុសកំុមេា៉បន្ទេាសគ្យុងស៊ូ!''
''ហេីុយយយ'' ឆាន់យ៉លដល់ដង្ហេីមធំ ហេីយបែរខ្នងដាក់ខ្ញំុ មុននឹងបន្ទន់ជង្គង់បន្តិច ហេីយលេីកខ្ញំុអៀវទាំងខ្ញំុមិនទាន់បានត្រៀមខ្លួន
''ធ្វេីអីហ្នឹង?''
''ថ្លេាះជេីងហេីយចង់ផ្លេាះរបងទៅវិញមែន?''
''អ៎...'' ខ្ញំុមិនបដិសេធហេីយលូកដៃទៅអេាប កឆាន់យ៉លព្រេាះខ្លាចធ្លាក់
''...''
''ឆាន់យ៉ល...''
''...''
''សំុទេាស...''
''រឿងអី?''
''រឿងដែលធ្វេីអេាយឆាន់យ៉លខឹង''
''បេីអត់ដឹងថារឿងអី ទេាះសំុទេាសក៏អត់មានប្រយេាជន៍ដែរ''
''ហេីយខឹងរឿងអីចុះ??''
''...''
''ឆាន់យ៉ល...''
''...''
''ឆាងយូ៉~~~~ ខឹងកាយុងជូរឿងអី?'' ខ្ញំុព្យាយាមធ្វេីសំលេងស្រស់ស្រាយ ហេីយគួរអេាយស្រលាញ់បំផុត
''...''
''ឆាងយូ៉~~~~'' ខ្ញំុអង្រួន ករបស់ឆាន់យ៉ល
''នៅអេាយស្ងៀម! តិចធ្លាក់!''
''ប្រាប់សិនមេា៉!'' ខ្ញំុអង្រួន ក ម្តងទៀត
''គ្យុងស៊ូអត់ខ្វល់ពីឆាន់យ៉លហេ៎! គ្យុងស៊ូស្រលាញ់តែបេ៊កហ្យុន!''
''មានណា! គ្យុងស៊ូក៏ស្រលាញ់... អឺ... គ្យុងស៊ូមានស្រលាញ់បេ៊កហ្យុនណា!'' ប៊ិសទៅហេីយ! មិញរកនិយាយអី? គ្យុងស៊ូក៏ស្រលាញ់ឆាន់យ៉លដែរហ៎? គ្យុងស៊ូ! កេីតអីហ្នឹង? ហាមគិតចឹងដាច់ខាត
''...'' ហេីយឆាន់យ៉លស្ងាត់ជ្រៀបធ្វេីអេាយខ្ញំុចាប់ផ្តេីមខ្លាច
ឆាន់យ៉លបេីទ្វាររបងផ្ទះរបស់គេ ហេីយដេីរចូលរបងផ្ទះរបស់ខ្ញំុ មុននឹងដេីរកាត់សួនច្បារខាងមុខ រហូតមេា៉ដល់ផ្ទះពណ៌ ស មួយខ្នង
''អ្នកប្រុសតូច!!! កេីតអីហ្នឹង?'' ពេលចូលមេា៉ដល់ក្នុងផ្ទះ គ្រាន់តែរៀបឈានជេីងឡេីងជណ្តេីរ បូអានូណាស្រែកសួរភ្លាម ពេលដែលឃេីញឆាន់យ៉លអៀវខ្ញំុ ហេីយខ្លួនខ្ញំុប្រលាក់សុទ្ធតែដី
''ធ្លាក់ពីលេីរបង :( ''
''អ្នកប្រុសតូច! បេីលេាកស្រីដឹងថា អ្នកប្រុសតូចផ្លេាះរបង ប្រាកដជាខឹងជាមិនខាននេាះទេ''
''នូណា កំុប្រាប់មា៉ក់ណា''
''ថាតែអ្នកប្រុសឆាន់យ៉ល អ្នកប្រុសតូចក៏រពិសដូចគ្នាដែរ!''
''នូណា!'' ខ្ញំុបេីកភ្នែកធំៗ ព្រេាះនូណាកំពុងតែជ្រុលមាត់ និយាយរឿងដែលមិនគួរនិយាយចំពេាះមុឆាន់យ៉ល
''នូណា!'' ម្តងនេះមិនមែនជាសំលេងខ្ញំុនេាះទេ តែជាសំលេងរបស់ឆាន់យ៉ល
''ចា៎?''
''គ្យុងស៊ូនិយាយដេីមឆាន់យ៉លថាមេ៉ចខ្លះ?''
''...'' ខ្ញំុក្រវីក្បាលហាមនូណា
''អឺ... អឺ...''
''ឆាន់យ៉ល!!! គ្យុងស៊ូឈឺជេីង!''
''ស្ងាត់!''
''-.-''
''នូណា! គ្យុងស៊ូនិយាយថាមេ៉ចខ្លះ?''
''នូណា! ហាមនិយាយ!'' ខ្ញំុប្រញាប់ហាមឃាត់
''គ្យុងស៊ូ! ឆាន់យ៉លនៅខឹងមិនទាន់បាត់ហេ៎ណា!''
'' :X '' គ្រាន់តែបុ៉ណ្ណឹង ខ្ញំុបិទមាត់ភ្លាម ចុះបេីឆាន់យ៉លខឹង គួរអេាយខ្លាចសឹងអី ខ្ញំុលែងហ៊ាននិយាយ បានត្រឹមតែធ្វេីមុខអង្វរកំុអេាយនូណានិយាយរឿងនេាះ
''អឺ... អ្នកប្រុសតូច... ថា... អឺ... អ្នកប្រុសឆាន់យ៉ល...''
''នូណា! គ្យុងស៊ូធ្ងន់អា៎ណា! និយាយអេាយលឿនតិចមេា៉ ><''
''យា៉!!! ផាក ឆាន់យ៉ល!'' ខ្ញំុលែងដៃម្ខាងដែលអេាប ក នេាះ ទៅបេាចសក់ឆាន់យ៉លជំនួស
''...'' ឆាន់យ៉លមិនកំរេីកសូម្បីតែបន្តិច គិតតែពីសំលឹងមុខនូណាទាមទារចំលេីយតែម្យា៉ង
''អ្នកប្រុសតូចថា...''
comment please >> ☆ click here ☆
.
