☆☆ កុំចូលម៉េាណាអាបិសាចជញ្ជក់ឈាម Ep.5

-Vampire-

ខ្ញំុរត់មេា៉ដល់ផ្លួវបែកជា 4 ដែលឆ្ងាយពីផ្ទះគួរសម តែនៅតែមិនឃេីញសូម្បីតែស្រមេាលរបស់អីុសិង...

ផ្ទៃមេឃពេលនេះងងឹតខ្លាំង តាមដងផ្លូវគ្មានសូម្បីតែបង្គេាលភ្លេីងដេីម្បីបំភ្លឺផ្លូវ គ្មានសូម្បីតែពន្លឺព្រះចន្ទ័... ទេាះបីជាភ្នែកខ្ញំុអាចមេីលឃេីញក្នុងពេលងងឹតបានល្អជាងមនុស្សធម្មតាក៏ដេាយ ក៏នៅតែរកមិនឃេីញ

អីុសិងបាត់ទៅណា...?
យប់ស្មេីរនេះហេីយរកផ្លូវទៅផ្ទះវិញឃេីញអត់...?
រូបភាពរបស់អីុសិងដែលរត់ចេញពីផ្ទះមុនហ្នឹង ដេាយកែវភ្នែកពេារពេញទៅដេាយទឹកភ្នែក នៅតែដិតជាប់ក្នុងខួរក្បាលរបស់ខ្ញំុ

ពេលនេះក្នុងខួរក្បាលមានតែពាក្យថា 'បារម្ភ' 'បារម្ភ' 'បារម្ភ' ហេីយនិង 'បារម្ភ'...

      ''F*ck''   ខ្ញំុនិយាយចេញមេា៉ដេាយកំហឹង មុននឹងក្តាប់ដៃហេីយដាល់ដេីមឈេីជិតៗនេាះមួយទំហឹង រហូតដល់ដេីមឈេីដ៏ធំនេាះប្រេះជាពីរ

បេីសិនជាអីុសិងកេីតអីមែន ខ្ញំុប្រាកដជាគ្មានថ្ងៃលេីកលែងទេាសអេាយខ្លួនឯងដាច់ខាត ខ្ញំុយកដៃវាសទឹកភ្នែកនៅលេីថ្ពាល់ចេញ ហេីយរត់ទៅខាងមុខបន្ត



តក់ តក់ តក់

ដំណក់ឈាមចាប់ផ្តេីមហូរចេញពីដៃរបស់ខ្ញំុ ដែលលាយឡំនឹងកំទេចឈេីតិចៗ ពេលនេះខ្ញំុគ្មានសូម្បីតែអារម្មណ៍ថាឈឺ គ្មានសូម្បីតែអារម្មណ៍ថាខ្លាចឈាមហូរអស់ពីខ្លួនដល់សន្លប់ រឺ ក៏ត្រលប់ទៅវិញ ត្រូវញាំុរបស់ដែលខ្ញំុមិនចូលចិត្តដេីម្បីអេាយឈាមឈប់ហូរ គ្មានអារម្មណ៍អីទាំងអស់

តែ... សុខៗ ក្លិនចំលែកអី្វម្យ៉ាងបានសាយភាពចូលមេា៉ក្នុងច្រមុះរបស់ខ្ញំុ

ក្លិនឈាម...

តែមិនមែនជាឈាមរបស់ខ្ញំុ

ខ្ញំុប្រញាប់រត់ទៅរកក្លិននេាះភ្លាម ហេីយទីបំផុតខ្ញំុក៏បានឃេីញរាងកាយរបស់មនុស្សម្នាក់ ដែលកំពុងអង្គុយលេីដី ធ្វេីមុខក្រញូ៉វ នៅលេីជង្គង់មានឈាមតិចៗ

ធំបុ៉ណ្ណឹងអ៎ាយនៅរត់ដួលទៀត... (*-_-)

      ''អីុសិង...''   ម្ចាស់ឈ្មេាះនេាះងាកមេា៉រកខ្ញំុ មុននឹងបេីកភ្នែកធំៗ ដេាយការភ្ញាក់ផ្អេីល

      ''ទៅអេាយឆ្ងាយ... កំុចូលមេា៉ (>_<)''   អីុសិងខិតចេញបន្តិច

      ''អីុសិង...''   ខ្ញំុនៅតែដេីរចូលទៅរកគេ

      ''ប្រាប់ថាកំុចូលមេា៉!!!''   អីុសិងងេីបឈរ ព្យាយាមរត់តែក៏ដួលទៅវិញ ប្រហែលមេា៉ពីថ្លេាះជេីងដឹង

ខ្ញំុស្ទុះចូលទៅជួយទប់ តែអីុសិងរេីបំរះខ្លាំងរហូតដល់ខ្ញំុដឹងថាអីុសិងខ្លាចបុ៉ណ្ណា

      ''សំុទេាសណា ដែលធ្វេីអេាយខ្លាច''

      ''លែង... លែង... កំុចូលមេា៉''   អីុសិងរុញខ្ញំុផង គក់ខ្ញំុផង

      ''ថ្លេាះជេីងមែន?''

      ''កំុមេា៉រវល់ (>_<)''   មេីលទៅអីុសិងកាន់តែស្អប់ខ្ញំុជាងមុនទៀត

មិនដឹងហេតុអីបានជាមានអារម្មណ៍ថាឈឺចាប់ត្រង់ទ្រូងផ្នែកខាងឆ្វេងមែស ><

      ''អីុសិង... ស្តាប់ញុ៉មសិន...''

      ''ស្តាប់អី? ស្តាប់បិសាចនិយាយហ៎? លែង...''

      ''...''

      ''លែង!!!''

      ''ញុ៉មមិនមែនបិសាចហេ៎ ញុ៉មជាមនុស្ស...''

      ''O[]O''   អីុសិងភ្ញាក់បន្តិច តែដូចជារៀងស្ងប់ជាងមុន មិនបានរេីខ្លាំងដូចមុន

      ''ញុ៉ម... ញុ៉មមិនមែនជាបិសាច''

      ''ហា៎ស?''   អីុសិងឈប់រេី ហេីយឈរស្ងៀម តែខ្ញំុនៅតែកាន់ស្មាររបស់អីុសិងដេីម្បីជួយទប់ខ្លួននេាះកំុអេាយដួល

អីុសិងកំពុងតែស្ទាក់ស្ទេីរថាអី្វដែលខ្ញំុនិយាយគឺជារឿងពិតរឺអត់ ទេីបខ្ញំុលូកដៃទៅកាន់ដៃរបស់អីុសិងតិចៗ

      ''ឃេីញអត់? ខ្លួនញុ៉មអត់មានត្រជាក់ស្រេបណា''

      ''...''

      ''ញុ៉មញាំុបាយ ញាំុអីធម្មតា...''

      ''...''

      ''ហេីយ...''

      ''ហ... ហេីយចុះចង្កូមមិញ?''

      ''អឺ...''   ខ្ញំុស្ទាក់ស្ទេីរបន្តិច

      ''លែង!''   អីុសិងក្រវាសដៃខ្ញំុចេញ ហេីយដេីរចេញពីខ្ញំុ

      ''ឈឺជេីងហ៎? ចាំជូនទៅវិញ''

      ''មិនបាច់ហេ៎ (>.<)''

គ្រាន់តែអីុសិងបែរខ្នងដេីរចេញទៅ ការឈឺចាប់ដែលមាននៅលេីទ្រូងផ្នែកខាងឆ្វេងមានឡេីងទ្វេរដង រហូតដល់ដំណក់ទឹកក្តៅៗ ស្រក់ចេញមេា៉

      ''អីុសិង... កំុធ្វេីចឹងបានអត់?''   ខ្ញំុចាប់កដៃរបស់អីុសិង

      ''...''   អីុសិងងាកមេា៉រៀបថាអេាយខ្ញំុ តែបែរជាសា្ងត់ទៅវិញ

      ''មេា៉!''   ខ្ញំុបន្ទន់ខ្លូនតិចៗ ហេីយអីុសិងក៏ព្រមអេាយខ្ញំុអៀវតាមសំរួល

តាមពិតខ្ញំុអាចរត់លឿន ដេាយល្បឿនលឿនជាងឡានទៀត តែខ្ញំុមិនហ៊ានប្រេីសម្ថភាពពិសេសរបស់ខ្ញំុ ព្រេាះខ្លាចរាងកាយដែលនៅលេីខ្នងរបស់ខ្ញំុនេាះភ័យ

(thanks to the pic owner)

      ''អីុសិង...''

      ''ហឺម?''

      ''បេីខ្លាចធ្លាក់អេាបកក៏បានដែរ''

      ''អានចិត្តមនុស្សបានទៀតហ៎?''

      ''...''

      ''ហឺមមម...''   អីុសិងដកដង្ហេីមធំ

      ''មិនបាច់ខ្លាចហេ៎... ញុ៉មអត់ប៊ឺតឈាមមនុស្សហេ៎''

      ''នេះសំរេចថាជាបិសាចជញ្ជក់ឈាមមែនហ៎? (－‸ლ)''

      ''អត់ទេ... គ្រាន់តែ...''

      ''???''

      ''កូនកាត់!!''

      ''???''

      ''បា៉ជាវេមផាយ ហេីយម៉ាក់ជាមនុស្សធម្មតា...''

      ''និយាយរឿងនិទានមែននៀក? លេីលេាកនេះមានវេមផាយមែនហ៎? (O.O)''

      ''មិនបាច់ជឿក៏បានដែរ''

      ''ហេីយម៉ាក់... គាត់...''

      ''ម៉ាក់ក្លាយជាវេមផាយដែរអ៎ាយ (>_>)''

      ''អ៎...'' (ហេីយពួកគាត់នៅណា?) <ខ្ញំុអានការគិតរបស់អីុសិង

      ''គាត់នៅកន្លែងផ្សេង... ដែលមនុស្សធម្មតាមិនអាចទៅបាន...''

      ''...'' (ហេីយមេ៉ចគ្រិសអត់ទៅនៅមួយគាត់?)

      ''ញុ៉មអត់ចូលចិត្ត...''

      ''យ៉ាាា!!! ឈប់អានចិត្តញុ៉មភ្លាម!!!''

      ''^^''   ខ្ញំុមិននិយាយអីទាំងអស់ បានត្រឹមតែញញឹម មេីលទៅអីុសិងលែងខ្លាចខ្ញំុអ៎ាយ

ខ្ញំុដេីរយឺតៗសំដៅទៅផ្ទះវិញ ពេលចេញមេា៉ដូចជាមិនសូវឆ្ងាយចឹងទេ តែមេ៉ចពេលត្រលប់ទៅវិញដូចជាឆ្ងាយមែស? គ្រាន់តែអៀវមនុស្សម្នាក់វាមិនពិបាកទេ ហេីយអីុសិងស្រាលជាងការគិតរបស់ខ្ញំុទៀត តែអី្វដែលធ្វេីអេាយខ្ញំុពិបាកនេាះគឺ ដៃរបស់ខ្ញំុដែលហូរឈាមមិនព្រមឈប់ បេីនៅតែហូរទៀតសង្ស័យខ្ញំុត្រូវសន្លប់មុនពេលទៅដល់ផ្ទះជាមិនខាន



YIXING PART



ល្បឿនរបស់គ្រិសចុះថយយ៉ាងចំលែក មួយជំហ៊ានៗដូចជាមិនចង់ទៅមុខ... ខ្ញំុញាំុច្រេីនពេកមែន? រឺក៏ខ្ញំុឡេីងទំងន់? ខ្ញំុធ្ងន់ពេកហ៎?????????

      ''អីុសិង... បេីមានអីនិយាយមេា៉...''

      ''???''

      ''ការអានចិត្តធ្វេីអេាយកំលាំងថយចុះ (_ _*)''

      ''ណាគេប្រេីអេាយអានធ្វេីអី?''

      ''អីុសិងមិនមែនធ្ងន់ហេ៎... តែ...''

      ''តែ?? តែអី?''   ខ្ញំុមេីលមុខគ្រិសពីចំហៀង... មុខគ្រិសស្លេកខ្លាំងមែស? គ្រិសកេីតអីហ្នឹង? អការៈដូចប្រហែលៗ

      ''ញុ៉ម...''

      ''គ្រិស! មានចេញឈាមអត់?''

      ''ញុ៉ម...''   សំលេងគ្រិសខ្សេាយទៅៗ

      ''ដាក់ញុ៉មចុះសិនក៏បានដែរ (X_X)''   ខ្ញំុចាប់ផ្តេីមរេី ដេីម្បីចុះពីលេីខ្នងរបស់គ្រិស

      ''កំុរេី!!!''

      ''...''   ខ្ញំុនៅស្ងៀមភ្លាម

      ''អីុសិងអ៎ា...''

      ''ហឺម?''

      ''ចង់ដឹងអត់... ថាលេីលេាកនេះ... មាន... វេមផាយ... មែនអត់?''   គ្រិសនិយាយសឹងតែមិនចេញ

      ''...''

      ''ញុ៉ម... ប្រហែលជា... ទៅលែង... រួចអ៎ាយ''

      ''គ្រិស...''

      ''សំុទេាស... ណា... បេី... លេីកនេះ... ញុ៉ម... ធ្វេីអេាយ... ភ័យ... ទៀត...''

វឹបបប

O[]O

គ្រាន់តែខ្ញំុធ្មេចភ្នែកបន្តិចសេាះ ខ្ញំុក៏មេា៉ដល់ខាងមុខរបងវិមានរបស់គ្រិសបាត់ទៅហេីយ

នេះសម្ថភាពពិសេសទៀតមែន?


អូយយយយយយ... ហេីយខ្ញំុត្រូវជួបនឹងអីទៀតនៀក ==

comment ម្នាក់មួយមេ៉ា >.< ☆ click here ☆

<<<Back

Next>>>

.

Author's Note

Kris TT