Friday, February 21, 2020
☆☆ រឿងនិទានដ៏សែនរញ៉េរញ៉ៃ Ep.14
//Sehun//
ខ្ញុំរត់សំដៅទៅផ្ទះដេីម្បីយកសេារឡាន បេីយ៉ាងហានចង់ទៅវិញយ៉ាងហេាចណាស់ ក៏សុំអេាយខ្ញុំបានជូនគេទៅវិញដេាយសុវត្ថិភាពផង មិនចង់អេាយគេនៅខាងក្រៅម្នាក់ឯងបែបនេះ
ខ្ញុំបេីកទ្វារផ្ទះរបស់ខ្លួនឯងមុននឹងប្រញាប់រត់ទៅយកសេារឡានដែលនៅលេីតុក្នុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ
សំលេងក្រុកក្រាក់លាន់លឺឡេីងចេញពីចង្ក្រានបាយ ធ្វេីអេាយខ្ញុំជ្រួញចញ្ចេីមភ្លាម ជេីងទាំងសងខាងរបស់ខ្ញុំដេីរទៅកាន់ផ្ទះបាយយឺតៗ ដេាយចង្វាក់បេះដូងលេាតញាប់ខុសធម្មតា ពេលដែលឃេីញរូបរាងរបស់យ៉ាងហានពីក្រេាយភ្លាម ខ្ញុំដកដង្ហេីមធំយ៉ាងធូរចិត្ត
♪~♪~♪~
<លេាកសេហ៊ុន មានគេប្រាប់ថាអ្នកប្រុសនៅជួយបេះស្លឹកតែម៉ាសន្ទុះហេីយអត់ត្រូវស្រួលខ្លួន ទេីបសុំត្រលប់ទៅផ្ទះវិញមុន លេាកសេហ៊ុនឃេីញអ្នកប្រុសនៅ?>
''ឃេីញអា៎យអ៊ុំ!''
<ចា៎ ល្អអា៎យចឹង អ៊ុំទៅបេះស្លឹកតែសិន>
''បាទ! អ៊ុំជួយមេីលចំការផង''
យ៉ាងហានងាកមកមេីលមុខខ្ញុំពេលដែលខ្ញុំនិយាយទូរស័ព្ទបន្តិច មុននឹងងាកទៅធ្វេីម្ហូបបន្ត ពេលដែលខ្ញុំដាក់ទូរស័ព្ទចុះ គេក៏ងាកមកម្តងទៀត
''ម៉េាវិញអា៎យហ៎?''
''អឺម''
''ឃ្លាននៅ? ញ៉ុមមិនទាន់ធ្វេីហេីយផង''
''នៅហេ៎ នាយធ្វេីតាមសំរួលហូវ''
''ង៉ៃនេះហត់អត់? លឺថាមានប្រជុំជាមួយភ្ញៀវ ហេីយនៅមានបញ្ហារឿងទំនិញទៀត'' ជាង4ឆ្នាំអា៎យដឹង តាំងពីម៉ាក់ប៉ាស្លាប់បាត់ ខ្ញុំក៏មិនដែលបានលឺពាក្យនេះទៀត
ខ្ញុំខំប្រឹងធ្វេីការទាំងដែលនៅរៀន មេីលថែចំការ មេីលថែប្អូនប្រុស ដេាយមិនបានគិតថាខ្លួនឯងហត់រឺក៏អត់នេាះទេ
''អត់ហេ៎ គិតតែនាយហូវ ត្រូវថ្ងៃយូរមានអត់ស្រួលខ្លួនត្រង់ណាអត់?'' ខ្ញុំដេីរទៅជិតមុននឹងសំលឹងមេីលមុខយ៉ាងហាន
''អត់ហេ៎...''
''អត់ហេីយម៉េចបានមុខឡេីងក្រហមមែស?'' ខ្ញុំនិយាយមុននឹងដាក់ខ្នងដៃពីលេីថ្ងាសរបស់គេថ្នមៗ
''មាន... មានណា...'' យ៉ាងហានប្រញាប់ងាកមុខចេញ ធ្វេីអេាយខ្ញុំប្រញាប់ដកដៃត្រលប់មកវិញដែរ
''ញាំុថ្នាំនៅ? ចាំញ៉ុម...''
''ញ៉ុមអត់អីហេ៎ ពេលត្រូវថ្ងៃយូរមុខវាក្រហមចឹងអា៎យ តិចទៀតបាត់អា៎យ''
''ចឹងនាយមិនបាច់ទៅក្រៅទៀតហេ៎ ចាំញ៉ុមនៅផ្ទះជាមួយ''
''ចុះទំនិញរបស់នាយ?''
''មានអ៊ុំឈុនហួរមេីលអា៎យ អត់អីហេ៎...''
''អឺម''
''យ៉ាងយ៉ាង!''
''ហឺម?''
''ញាំុបាយហេីយមេីលរឿងមួយគ្នាអី?''
//Luhan//
ក្រេាយពីញាំុអាហារពេលថ្ងៃជាមួយសេហ៊ុនរួច គេក៏នាំខ្ញុំទៅកាន់បន្ទប់របស់គេ ជាបន្ទប់តែមួយគត់ក្នុងផ្ទះនេះដែលខ្ញុំមិនធ្លាប់បានចូល នៅសុខៗគេក៏បបួលខ្ញុំមេីលរឿង ទាំងដែលពីមុនខ្ញុំធ្លាប់សុំគេមេីល តែគេមិនព្រម ចំលែកដល់ហេីយ
ពេលដែលចូលមកដល់ក្នុងបន្ទប់គេងរបស់សេហ៊ុន ខ្ញុំជ្រួញចញ្ចេីមចូលគ្នាភ្លាម ផ្ទះរបស់សេហ៊ុនមិនសូវមានគ្រឿងសង្ហារឹមមានតំលៃ រឺក៏របស់តុបតែងទំនេីបៗនេាះទេ តែក្នុងបន្ទប់នេះបែរជាផ្ទុយទៅវិញ ទាំងជញ្ជាំងដែលលាបពណ៍ប្រផេះក្រម៉ៅ សាឡុងពណ៍ខ្មៅ នឹងគ្រឿងសង្ហារឹមផ្សេងៗទៀត ធ្វេីអេាយបន្ទប់នេះដូចជាបន្ទប់ដែលនៅក្នុងទីក្រុងអញ្ចឹង ទេាះបីជាបន្ទប់នេះមិនសូវធំប៉ុន្មានក៏ដេាយ
សេហ៊ុនដេីរទៅចុចអីនៅកន្លែងទូរទស្សន៍មួយសន្ទុះ ចំណែកខ្ញុំគិតតែពីសំលឹងមេីលជុំវិញ មុននឹងបញ្ឈប់ខ្សែភ្នែកទៅលេីជណ្តេីរពណ៍សមួយ
ហឺម? ផ្ទះនេះមិនមែនមានតែ 2ជាន់ហេ៎ហ៎? នៅមានខាងលេីមួយជាន់ទៀតហ៎?
កុក កុក កុក
????
ជាលេីកទីមួយក៏មិនដឹង ដែលសេហ៊ុនគេាះទ្វារមុននឹងចូលមកក្នុងបន្ទប់របស់ខ្ញុំ ខ្ញុំប្រញាប់ដេីរទៅបេីកទ្វារ មុននឹងឃេីញសេហ៊ុនក្នុងសំលាក់បំពាក់គេង ហេីយនេះក៏ជាលេីកទីមួយដែរ
''មិនទាន់គេងហេ៎ហ៎?''
''នៅ... ថីហ៎?''
''ញ៉ុមគេងអត់លក់...''
''??'' គេងអត់លក់? ហេីយមកប្រាប់ខ្ញុំធ្វេីអីនៀក? អត់យល់
''នាយងងុយគេងនៅ?''
''...''
''បេីនៅ... ទៅមេីលផ្កាយមួយគ្នាអត់?''
''នេះនាយកេីតអីអត់ហ្នឹង? ម្តងបបួលទៅមេីលរឿង ម្តងបបួលទៅមេីលផ្កាយ?''
''គេបបួលអា៎យ កុំឆ្ងល់ច្រេីន''
''តែ...''
''ម៉េា! ទៅមេីលមួយគ្នា'' គេនិយាយចប់ក៏លូកដៃមកចាប់កដៃរបស់ខ្ញុំ មុននឹងនាំដេីរទៅកាន់បន្ទប់របស់គេ
នេះជាលេីកទីពីរហេីយក្នុងថ្ងៃនេះដែលខ្ញុំបានចូលមកក្នុងបន្ទប់នេះ វាមិនខុសគ្នាពីពេលថ្ងៃប៉ុន្មាននេាះទេ គ្រាន់តែភ្លេីងនៅលេីពិដានត្រូវបានបេីកអេាយភ្លឺ ជំនួសពន្លឺព្រះអាទិត្យតែប៉ុណ្ណេាះ គេដេីរកាត់គ្រែហេីយនិងតុធ្វេីការរបស់គេ រហូតមកដល់ជណ្តេីរដែលខ្ញុំឃេីញកាលពីថ្ងៃមិញ
''ទៅណា?'' ខ្ញុំឈប់ដេីរ មុននឹងដកដៃរបស់ខ្លួនឯងដែលត្រូវសេហ៊ុនចាប់នេាះត្រលប់មកវិញ តែសេហ៊ុនមិនព្រមព្រលែង
''ក្រែងទៅមេីលផ្កាយអី?''
''ផ្ទះនាយមានជាន់លេីដែរហ៎?''
''អឺម''
ក្រេាយពេលសួរសំនួរដែលខ្ញុំឆ្ងល់ហេីយ ខ្ញុំក៏ព្រមដេីរតាមសេហ៊ុនតាមសំរួលទៅកាន់ជាន់លេី ពេលមកដល់ជាន់ខាងលេីគេបង្អស់របស់ផ្ទះនេះ ខ្ញុំហាមាត់ធំៗដេាយភាពភ្ញាក់ផ្អេីល មិននឹកស្មានថានៅខាងលេីនេះស្អាតដល់ថ្នាក់នេះនេាះទេ គិតថាពេលបានចេញពីផ្ទះហេីយឃេីញចំការតែរបស់សេហ៊ុនពីជាន់ទីពីររបស់ឃ្លាំងដាក់ទំនិញស្អាតខ្លាំងជាងគេហេីយ តែពេលមកដល់លេីនេះខ្ញុំសុំប្តូរចិត្តវិញ
ពេលនេះជុំវិញខ្លួនរបស់ខ្ញុំហ៊ុំព័ទ្ធទៅដេាយកញ្ចក់ ដែលមានគែមពណ៍ខ្មៅជុំវិញកញ្ចក់នីមួយៗ នៅខាងឆ្វេងដៃរបស់ខ្ញុំមានដេីមដំបងយក្សជាច្រេីនប្រភេទនៅក្នុងនេាះ ហេីយនៅមានប្រទាលផ្សេងៗទៀតដែលខ្ញុំមិនស្គាល់ដាក់តំរៀបជួរគ្នា នៅខាងស្តាំដៃរបស់ខ្ញុំមានសាឡុងតូចមួយដាក់ជាប់នឹងកញ្ចក់
''ផឹកអីអត់? ញ៉ុមចុះទៅឆុងអេាយ''
''អីក៏បាន''
''អឺម ទៅអង្គុយចាំលេីសាឡុងសិនក៏បាន''
ខ្ញុំដេីរទៅមេីលដេីមដំបងយក្សហេីយនិងប្រទាលជិតៗ ទេាះបីជាគ្មានផ្កាពណ៍ស្រស់ឆេីតឆាយ ហេីយថែមទាំងមានបន្លាទៀត ប៉ុន្តែហេតុអីបានជាខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាប្រទាលពួកនេះស្អាតបែបនេះ មិនដឹងថាយូរប៉ុណ្ណាហេីយក៏មិនដឹង សេហ៊ុនដេីរឡេីងមកវិញព្រមជាមួយទឹកពីរកែវនៅក្នុងដៃ ខ្ញុំដេីរទៅទទួលពីដៃរបស់សេហ៊ុន មុននឹងឃេីញថាជាទឹកពណ៍សូកូឡាហេីយមានគ្រាប់ពណ៍សៗនៅខាងក្នុង
''ម៉េចបាននាយដឹងថាញ៉ុមចូលចិត្តកាកាវដាក់ម៉ាស្សឹម៉េឡូ?''
''នាយចូលចិត្តម៉ាស្សឹម៉េឡូដែរហ៎?''
''...'' សំនួររបស់សេហ៊ុនធ្វេីអេាយខ្ញុំនៅស្ងៀម
''នាយអត់ចាញ់ពួកប្រទាលចឹងណាអី?''
''អត់ដឹង... ប្រហែលជាអត់អីហេ៎ដឹង?''
''ល្អអា៎យចឹង ម៉េាណែសម៉េា'' សេហ៊ុនដេីរនាំខ្ញុំទៅអង្គុយនៅលេីសាឡុង
តាំងពីឡេីងមកដល់ទីនេះ ខ្ញុំគិតតែពីចាប់អារម្មណ៍ទៅលេីប្រទាល មិនបានងេីយមុខឡេីងសំលឹងទៅមេីលលេីមេឃឡេីយ គ្រាន់តែងេីបមុខឡេីង ខ្ញុំក៏ហាមាត់ភ្លាម
ផ្ទៃមេឃខ្មៅងងឹត រួមជាមួយនឹងជុំវិញដែលគ្មានអគារផ្សេងៗទៀត ធ្វេីអេាយមេីលឃេីញផ្កាយច្បាស់មែនទែន ហេីយនៅមានអារម្មណ៍ថាផ្កាយនៅជិតខ្លាំងមែនទែន ស្ទេីរតែលូកដៃទៅប៉ះបាន ជាងនេះទៅទៀត ថ្ងៃនេះព្រះចន្ទពេញបូរមី មូលក្រឡង់ហេីយធំទៀត
''នាយចាញ់ទឹកសន្សេីមពេលយប់អត់?''
''ចាញ់... ហេតុអីបានធ្វេីជាផ្ទះកញ្ចក់?''
''ម៉ាក់ចូលចិត្តមេីលផ្កាយ តែម៉ាក់សុខភាពខ្សេាយ មិនដល់ថ្នាក់ចាញ់ដូចនាយហេ៎ គ្រាន់តែឆាប់ផ្តាសាយ...''
''ចៃដន្យដល់អា៎យណ៎...''
''យ៉ាងយ៉ាង...'' មិនដឹងតាំងពីពេលណាដែលគេប្តូរពីហៅឈ្មេាះពេញមកជាឈ្មេាះហៅក្រៅបែបនេះ
''ហឺម?'' ខ្ញុំងាកទៅមេីលមុខរបស់សេហ៊ុន ដែលកំពុងតែសំលឹងកែវទឹកកាកាវដែលគេកាន់ជាប់
''នឹកផ្ទះនាយអត់?''
''នឹក...'' ហេតុអីបានសុខៗសួរបែបនេះ?
''សុំទេាសដែលចាប់នាយម៉េា ទាំងដែលនាយមិនបានពេញចិត្ត...''
''...''
''ង៉ៃអាទិត្យនេះ... ញ៉ុមនឹងនាំនាយទៅផ្ទះនាយវិញណា៎''
//Yanghan//
ទឺត ទឺត ទឹត
''ង៉ៃនេះញ៉ុមទិញសាំងវិចស៉ាមុនម៉េាអេាយនាយទៀតផង''
ទឺត ទឺត ទឺត
''ពីមុននាយចូលចិត្តទិញអេាយញ៉ុម តែញ៉ុមមិនដែលបានញាំុសេាះ''
ទឺត ទឺត ទឺត
''ព្រឹកមិញញ៉ុមសាកញាំុអា៎យ...''
ទឺត ទឺត ទឺត
''មានអី ឆ្ងាញ់ដែរតា៎ ហឹក...'' ខ្ញុំយកខ្នងដែជូតទឹកភ្នែករបស់ខ្លួនឯង មុននឹងអេានមុខចុះមិនហ៊ានសំលឹងមេីលផ្ទៃមុខរបស់សេជុនចំៗ
ទឺត ទឺត ទឺត
''ជិតដល់ថ្ងៃចូលរៀនវិញអា៎យណា៎ នាយអត់រៀនហេ៎ហ៎?''
ទឺត ទឺត ទឺត
''ហេីយមានណាគេចាប់កន្លែងអង្គុយអេាយញ៉ុម?''
ទឺត ទឺត ទឺត
''មានណាគេចាំប្រាប់ញ៉ុមថាមានកិច្ចការអីខ្លះ?''
ទឺត ទឺត ទឺត
''មានណាគេចាំផ្ញេីមេរៀនដែលចេញប្រលងអេាយញ៉ុម?''
ទឺត ទឺត ទឺត
''សេជុន... នាយអត់បានប្រលង បេីនាយអត់ទៅប្រលងសង គ្រូនឹងអេាយនាយធ្លាក់...''
ទឺត ទឺត ទឺត
''យ៉ា... យ៉ាង...''
O_O
''សេជុន!!! នាយដឹងខ្លួនអា៎យហ៎?''
ខ្ញុំបេីកភ្នែកធំៗពេលដែលលឺសំលេងសេជុន តែរឹតតែបេីកធំជាងមុនទៀត ពេលដែលឃេីញសេជុនបេីកភ្នែកឡេីងមកសំលឹងមេីលមុខខ្ញុំតបវិញ
''ញ៉ុមទៅហៅគ្រូពេទ្យសិន!''
