Saturday, August 4, 2018

☆☆ ភាពងងឹតចុងក្រេាយ Ep.9



-Someone Else-





កុក កុក កុក

      ''ឆាន់! ឈប់សិន! ចាំម៉ាភ្លេត!''

ខ្ញុំចុះពីលេីគ្រែហេីយដេីរទៅបេីកទ្វារ

      ''ប៊េក... មិនទាន់គេងហេ៎ហ៎?''

      ''មិនទាន់ហេ៎ សេហ៊ុនមានការអីហ៎?''

      ''គេងអត់លក់...''

      ''អឺម ចូលម៉េាក្នុងសិនម៉េាចឹង...''

ខ្ញុំបេីកទ្វារចំហរ ហេីយអេាយសេហ៊ុនដេីរចូលមក ចំណែកខ្ញុំដេីរទៅយកទូរស័ព្ទនៅលេីគ្រែមកនិយាយបន្ត

      ''ឆាន់! ចាំស្អែកចាំជួបគ្នាណា៎ ងងុយគេងអា៎យឆាប់ទៅគេងហូវ!''

      <អឺម good night>

      ''good night''   ខ្ញុំចុចបិទមុននឹងយកទូរស័ព្ទទៅទុកលេីតុ ហេីយសេហ៊ុនក៏ដេីរមកអង្គុយលេីគ្រែរបស់ខ្ញុំ

      ''និយាយមួយណាគេ?''

      ''មិត្តភក្តិ! សេហ៊ុនអត់ស្គាល់ហេ៎''

      ''អាឆាន់យ៉លហ៎?''

      ''សេហ៊ុន!!''

      ''ចឹងម្នាក់ដែលឃេីញនៅប្រលានមុនហ្នឹងគឺវាអា៎យត្រូវអត់?''

      ''...''

      ''ត្រលប់ម៉េាទាក់ទងគ្នាវិញអា៎យហ៎?''

      ''...''   ខ្ញុំនៅតែមិនឆ្លេីយដដែល តែងក់ក្បាលជំនួស

      ''ហឺម...''

      ''យេីងត្រូវគ្នាវិញអា៎យ...''

      ''ប៊េក! ប៊េកក៏ដឹងថាវា...''   សេហ៊ុនងេីបឈរ ហេីយស្រែកខ្លាំងៗដាក់ខ្ញុំ ធ្វេីអេាយខ្ញុំភ័យ

      ''សេហ៊ុន...''

សេហ៊ុនដេីរចេញពីបន្ទប់របស់ខ្ញុំទៅ ហេីយទាញទ្វារបិទមួយទំហឹង ខ្ញុំភ្ញាក់ព្រឺតព្រេាះមិនដែលឃេីញសេហ៊ុនខឹងខ្លាំងបែបនេះ ក្រេាយមកខ្ញុំក៏លឺសំលេងបញ្ឆេះឡាន ហេីយបេីកចេញទៅ

ខ្ញុំប្រញាប់យកទូរស័ព្ទតេរកសេហ៊ុនភ្លាម តែសេហ៊ុនមិនលេីកទូរស័ព្ទ ហេីយខ្ញុំក៏អង្គុយអេាបទូរស័ព្ទបណ្តេីរ គិតពីសេហ៊ុនបណ្តេីរ បារម្ភពីសេហ៊ុនដល់ហេីយ មុននេះសេហ៊ុនថាគេងអត់លក់ប្រហែលជាស្ត្រេសរឿងការងារ រឺក៏រឿងអីមួយហេីយទេីបមករកខ្ញុំបែបនេះ





♪~♪~♪~


ខ្ញុំប្រញាប់បេីកភ្នែកឡេីងហេីយលេីកទូរស័ព្ទភ្លាម មិនដឹងជាគេងលក់តាំងពីស្មេីរណា

'សេហ៊ុន'

តិចមានរឿងអីកេីតឡេីងទៅ?

      ''អាឡូ!''

      <អាឡូ! ញ៉ុមតេមកពីក្លិប xx ពេលនេះម្ចាស់ទូរស័ព្ទស្រវឹងខ្លាំងអា៎ ហេីយក្លឹបរបស់យេីងដល់ម៉េាងបិទអា៎យ...>

      ''អ៎ អូខេ ចាំញ៉ុមទៅយក''

ស្មេីរនេះអា៎យទៅរកតាក់សុីពីណាជិះ? បេីដាស់ប៉ា ប៉ាប្រាកដជាបារម្ភជាមិនខាន ធ្វេីម៉េចទៅ? ហេីយអេាយដេីរទៅហ៎??? គិតបែបនេះហេីយខ្ញុំក៏ប្រញាប់ឆែក google មេីលថាអាក្លឹបនេាះវានៅកន្លែងណា តែវានៅឆ្ងាយហួសពីការគិតរបស់ខ្ញុំទៀត

ខ្ញុំសំលឹងមេីលទូរស័ព្ទមុននឹងឃេីញលេខរបស់ឆាន់យ៉លដែលនៅពីក្រេាមលេខរបស់សេហ៊ុន... គួរតែតេទៅរកឆាន់យ៉លអត់?

តែស្មេីរនេះឆាន់យ៉លប្រហែលជាគេងលក់អា៎យ...


Chanyeol❤️

គេងនៅ?

♪~♪~♪~

ឆាន់យ៉លតេម៉េា!!!

      ''អាឡូ?''

      <មិនទាន់គេងទៀតហ៎?>

      ''ឆាន់... សេហ៊ុន... សេហ៊ុនទៅផឹកហេីយស្រវឹង... នៅក្លឹប xx... ប៊េកអត់ចេះបេីកឡានហេ៎ ហេីយស្មេីរហ្នឹងអត់មានតាក់សុីទៀត ធ្វេីម៉េចហូវ?''

      <អឺម ចាំញ៉ុមទៅយក! នៅផ្ទះមែន?>

      ''អឺម! ឆាន់... ឆាន់ម៉េាពីហត់គួរតែសំរាក... សុំទេាសណា''

      <អត់អីហេ៎ ចាំតិចណា៎>





ខ្ញុំប្រែខ្លួនទៅប្រែខ្លួនមក មុននឹងឃេីញផ្ទៃមុខរបស់ឆាន់យ៉លនៅជិតខ្ញុំខ្លាំងមែនទែន ខ្ញុំអត់ដង្ហេីមហេីយសំលឹងមេីលមុខនេាះមួយសន្ទុះ មុននឹងញញឹមតិចៗ


ម្សិលមិញពេលទៅយកសេហ៊ុនហេីយ ដេាយសារតែម៉េាងជាង 2ភ្លឺហេីយទេីបខ្ញុំអេាយឆាន់យ៉លគេងជាងមួយ ដំបូងឆាន់យ៉លបដិសេធដែរ តែក៏យល់ព្រមពេលដែលខ្ញុំធ្វេីមុខអង្វរកដាក់

ណាគេដាច់ចិត្តអេាយបេីកឡានត្រលប់ទៅវិញម៉េាង 3ភ្លឺបែបនេះ...

ក្រេាយពីមេីលមុខឆាន់យ៉លឆ្អែតហេីយ ខ្ញុំក៏ងេីបចេញពីលេីគ្រែថ្នមៗទៅលុបមុខដុះធ្មេញ ហេីយចុះទៅជាន់ក្រេាម

      ''ភ្ញាក់អា៎យហ៎?''   សំលេងម៉ាក់ដែលកំពុងធ្វេីអាហារពេលព្រឹក និយាយរាក់ទាក់ខ្ញុំ

      ''បាទ... សេហ៊ុនមិនទាន់ងេីបហេ៎ហ៎?''

      ''អឺម! ឃ្លាននៅ?''

      ''តិចៗ ហេីយចុះប៉ា?''

      ''ចេញទៅហាត់ប្រាណមុខផ្ទះដឹង''

      ''ប៊េកឡេីងទៅដាស់សេហ៊ុនសិនចឹង! ចាំប៊េកចុះម៉េាញាំុ''

      ''អឺម''

      ''អឺ... ម៉ាក់! យប់មិញឆាន់យ៉លម៉េាគេងជាមួយ... ម៉ាក់ធ្វេីអាហារពេលព្រឹកថែមមួយចានទៀតផងអា៎''

      ''ឆាន់យ៉ល...?''

      ''អឺមមម ប៊េកទៅដាស់សេហ៊ុនសិន...''

ខ្ញុំប្រញាប់រត់គេច ព្រេាះខ្លាចម៉ាក់សួរអីច្រេីនជាងនេះ





កុក កុក កុក

      ''សេហ៊ុន!''

      ''...''

      ''មិនទាន់ភ្ញាក់ហេ៎ហ៎??''

      ''...''

      ''ប៊េកចូលទៅអា៎យណា៎?''

អៀតតត

សេហ៊ុនកំពុងតែគេងនៅលេីគ្រែ ហេីយយកខ្នេីយខ្ទប់មុខខ្លួនឯង ប្រហែលជាថ្លង់នឹងសំលេងខ្ញុំហេីយ

      ''សេហ៊ុនអា៎ាាាា ងេីបបបប''

      ''ហឺម...''

      ''ថ្ងៃចាំងគូតអា៎យ នៅគេងដល់កាលទៀត?''

      ''ហឺមមម ឈឺក្បាលលល''

      ''ងេីបទៅញាំុអាហារពេលព្រឹក''

      ''ប៊េកហ្យុន...''

      ''ហឺម?''

      ''លូហាន... ជាមួយម្នាក់ម្សល់មិញជាមិត្តនឹងគ្នាមែនហ៎?''   សេហ៊ុនសួរទាំងដែលខ្នេីយនៅពីលេីមុខសេហ៊ុននៅឡេីយ

      ''ហឺម??''   ខ្ញុំធ្វេីមុខឆ្ងល់ព្រេាះសុខៗសេហ៊ុនក៏និយាយពីរឿងលូហានឡេីងមក

      ''ហ៊ុនឃេីញគេកាន់ដៃគ្នា...''

      ''...''

      ''គេមែនត្រឹមជាមិត្តហេ៎ត្រូវអត់?''

      ''ប៊េកក៏អត់ដឹងដែរថាគេដល់ដំណាក់កាលណាអា៎យ តែមេីលទៅទាំងពីរនាក់ដូចជាចាប់អារម្មណ៍គ្នា''

      ''អឺម...''

      ''សេហ៊ុន...''

      ''សុំទេាសណាដែលម្សល់មិញហ៊ុនមួរម៉ៅដាក់''   ទីបំផុតសេហ៊ុនក៏យកខ្នេីយចេញពីលេីមុខហេីយសំលឹងមេីលមុខខ្ញុំចំៗ

      ''...''

      ''ហ៊ុនអារម្មណ៍អត់សូវល្អ ប៊េកអត់មានខឹងណាអី?''

      ''អត់ហេ៎ បេីខឹងដែលទៅលីសេហ៊ុនពីក្លឹបម៉េាហ៎?''

      ''លីរួចដែរហ៎?''   សេហ៊ុនជ្រួញចញ្ចេីម

      ''រួចចចច! មេីលហេ៎!''   ខ្ញុំនិយាយហេីយក្តាប់ដៃ លេីកដេីមដៃឡេីងបញ្ចេញសាច់ដុំអេាយសេហ៊ុនមេីល សេហ៊ុនក្រវីក្បាល មុននឹងសួរម្តងទៀត

      ''ប្រាប់តាមត្រង់ម៉េា!''

      ''ប៊េកតេហៅឆាន់យ៉លអេាយទៅជួយ ហិហិ''

      ''មិនបាច់ម៉េាធ្វេីសេីចហេ៎''

      ''ទៅញាំុអាហារពេលព្រឹក!''

      ''អឺមមម ចាំលុបមុខសិន!''

      ''អូខេ ប៊េកទៅដាស់ឆាន់យ៉លសិនចឹង!''

      ''វាគេងហ្នឹងហ៎?''

      ''សេហ៊ុន! គេអាយុច្រេីនជាងអា៎ កុំហៅគេចឹង''

      ''អាយុច្រេីនជាងហេីយម៉េច? វាធ្វេីអេាយប៊េកបស់ហ៊ុនខូចចិត្ត''

      ''តែប៊េកលែងអីអា៎យតា៎''

      ''យប់មិញវាគេងណា?''

      ''បន្ទប់ប៊េក...''

      ''លេីសាឡុង?''

      ''...''

      ''កុំប្រាប់ថា...''

      ''ប៊េកទៅដាស់ឆាន់អា៎យយយ!''