-Weakness-
''គេងអត់លក់ហេ៎ បេ៊កហ្យុនននន~~~~'' អុបា៉និយាយដេាយសំលេងខ្សឹបៗ ព្រេាះពេលនេះក្នុងបន្ទប់បិទភ្លេីងងងឹតឈឹង ហេីយអីុសីុងកំពុងតែគេងលក់ទៀត
''...''
''បេ៊កហ្យុននន~~~''
''...'' ធុញ!
''បងទៅគេងមួយណា~''
''...'' អត់!
''ទៅអា៎យណា~~''
''...'' ចង់បដិសេធតែចិត្តមួយក៏ចិត្តទន់ ហេីយមានអារម្មណ៍ថាអាណិត...
ផឹប ផឹប ផឹប ព្រឹប
សំលេងសំរិបជេីងដេីរមកកាន់គ្រែ មុននឹងមានរាងកាយមួយដាក់ខ្លួនគេងពីលេីគ្រែ
''លក់អា៎យហ៎?''
ខ្វាប់
O.O
''យា៉!'' ខ្ញំុស្រែកភ្លាមពេលដែលមានដៃមួយអេាបខ្ញំុពីក្រេាយ
''មិន... មិនទាន់គេងអេ៎ហ៎?'' អុបា៉ដកដៃចេញទៅវិញភ្លាម
''រៀបគេងអា៎យ តែមានអ្នកខ្លះនៅរអ៊ូក្បែរត្រចៀកនៅហ្នឹង!''
''បង...''
''ញុ៉មគេងអា៎យ ហាមប៉ះអា៎!''
''អឺម :(''
ថ្ងៃបន្ទាប់...
''អាឡូ!''
<បេ៊កហ្យុន!>
''ហឺម?''
<អីុសីុងឈឺ! បងអត់ដឹងធ្វេីមេ៉ចហេ៎!>
''សីុងកេីតអី?''
<មុជទឹកហេីយ ថារងារ ហេីយញាក់>
''អុបា៉បេីកមា៉សីុនត្រជាក់ ត្រជាក់ពេកហេ៎អី?''
<បងអត់ទាន់បេីកណា>
''ចាំអូនប្រញាប់ទៅវិញ''
<បងទៅយកអត់?>
''អូនជិះតាក់សីុក៏បាន''
<អឺម មិនបាច់បិទហេ៎ ពេលមានរឿងអីស្រួលបងដឹងទាន់>
''អឺម''
<បងបេីក speaker ចេាលណា! បងទៅមេីលអីុសីុងសិន>
''អឺម''
CHANYEOL PART
''មេ៉ចអា៎យ?'' ខ្ញំុដាក់បាទដៃលេីថ្ងាសដែលក្តៅអ៊ុនៗរបស់អីុសីុង ហេីយនិយាយដេាយសំលេងទន់ភ្លន់
''ឆីងឈឺបាល''
''ហេីយមានឈឺកន្លែងណាទៀតអត់?''
''...'' អីុសីុងក្រវីក្បាល
''គេងសិនអី~~ ចាំអុមា៉មក ហេីយរកថ្នាំអេាយញាំុណា''
''...'' អីុសីុងបិទភ្នែកយឺតៗ នៅលេីគ្រែតូចៗនេាះ ហេីយខ្ញំុអង្អែលក្បាលរបស់អីុសីុងរហូត
បារម្ភពីបេ៊កហ្យុនក៏បារម្ភ បារម្ភពីអីុសីុងក៏បារម្ភ...
''គេងអត់លក់ :( ''
''ធ្វេីមេ៉ចហូវ?''
''...''
''ចាំអ៊ំុច្រៀងអេាយស្តាប់ okay?'' ព្រេាះបេ៊កហ្យុនចូលចិត្តស្តាប់ខ្ញំុច្រៀងពេលដែលគេងមិនលក់ដូចគ្នា
''ចង់ស្តាប់រឿងនិទាន~''
''រឿងនិទាន?''
''បាទ អុមា៉អាសារអានអេាយស្តាប់ពេលដែលឆីងគេងអត់លក់!''
''អ៊ំុទៅរកសៀវភៅសិនចឹង សីុងចាំតិចណា'' ខ្ញំុនិយាយហេីយអង្អែលក្បាលអីុសីុង មុននឹងដេីរទៅរកសៀវភៅរឿងនៅក្នុងទូរដាក់សៀវភៅតូចនៅជិតទូរទស្សន៍
ពេលដែលបានសៀវភៅហេីយ ខ្ញំុក៏អង្គុយអានរឿងនេាះដេាយសំលេងតូចបំផុតតាមដែលអាចធ្វេីបាន ព្រេាះសំលេងរបស់ខ្ញំុធំទេីបពិបាកបន្តិច តែពេលដែលអានចប់ ភ្នែករបស់អីុសីុងបិទជិតតាំងពីពេលណាក៏មិនដឹង ខ្ញំុញញឹមតិចៗ ហេីយអេានទៅថេីបថ្ងាសអីុសីុង
BAEKHYUN PART
''អុបា៉! សីុងមេ៉ចអា៎យ?'' បេ៊កហ្យុនសួរផង ដកដង្ហេីមញាប់ផង បញ្ជាក់ថាមុននេះប្រាកដជារត់ពីរបងផ្ទះមកដល់ជាន់លេីហ្មង
''គេងលក់បាត់អា៎យ''
''ក្តៅខ្លួនអត់?''
''អ៊ុនៗ តែថាឈឺក្បាល''
''មានអេាយញាំុអីខុសហេ៎?''
''ញាំុតែទឹកដេាះគេា ហេីយនិងខុកគី''
''អឺម...''
''បងអត់ដឹងកេីតអីហេ៎ ពេលមុជទឹកហេីយស្រាប់តា៎ចឹង... ព្រឹកមិញនាំទៅលេងក្រៅអត់ឃេីញអីផង នៅរត់លេងមួយថូបេនទៀត''
''លេងនៅក្រៅតាំងពីព្រឹកហ៎?''
''អឺមម តាំងពីអូនទៅហាង''
''???? មេា៉ង 12 ជាងអា៎យអាលូវ អុបា៉អេាយសីុងហាលថ្ងៃតាំងពីមេា៉ង 9ហ៎??''
''...''
''ហេីុយយយយយ''
''តែបងពាក់មួកអេាយត្រឹមត្រូវអា៎យណា''
''អឺម អត់អីហេ៎ ងេីបមេា៉ប្រហែលបាត់អា៎យ''
''សំុទេាស!''
''អត់អីហេ៎''
'' :( ''
''មែនកំហុសអុបា៉ហេ៎ អុបា៉អត់ដឹង''
''តែបងអ្នកធ្វេីអេាយកូនឈឺ''
''...''
''...''
''អុបា៉ញាំុអីនៅ? អូនធ្វេីអេាយញាំុ''
''...'' អុបា៉ក្រវីក្បាលជំនួសចំលេីយ
''អូនទៅធ្វេីអេាយញាំុ''
''បងចង់នៅមេីលអីុសីុង''
''អឺម''
ក្រេាយពេលធ្វេីអាហារពេលថ្ងៃហេីយ ខ្ញំុឡេីងមករៀបហៅអុបា៉ តែអុបា៉កំពុងតែគេងលក់ ដៃម្ខាងអេាបសៀវភៅ ហេីយដៃម្ខាងទៀតកាន់ដៃរបស់អីុសីុង ដៃរបស់អីុសីុងកាន់តែតូចជាងមុនទៀត ពេលដែលនៅក្នុងបាតដៃរបស់អុបា៉ ខ្ញំុញញឹមតិចៗ ហេីយទាញភួយដណ្តប់អេាយអីុសីុង មុននឹងចុះទៅក្រេាម ហេីយយកម្ហូបទុកសិន ចាំអុបា៉ភ្ញាក់ចាំកំដៅ
''គេងមា៉យប់ទៀតបានអត់?''
''...?''
''ពេលអីុសីុងជាស្រួលបួលហេីយ បងលែងឃាត់អា៎យ'' ហេតុអីបានជាមានអារម្មណ៍ថាអស់សង្ឃឹមទៅវិញ ក្រែងនេះជាអ្វីដែលខ្ញំុត្រូវការមិនចឹង
''អឺម''
''បងខ្លាចធ្វេីអេាយសីុងឈឺទៀត ចាំបងទៅលេងនៅផ្ទះមា៉ក់វិញល្អជាង''
''...'' តាមពិតនៅតែមានអារម្មណ៍ថាខុស ដែលធ្វេីអេាយសីុងឈឺសេាះ
''បងសំុទេាសម្តងទៀត''
''ប្រាប់អា៎យថាអត់អីហេ៎ អុបា៉គិតច្រេីនពេកអា៎យ ឃេីញអត់ពេលភ្ញាក់មេា៉សីុងក៏លេងធម្មតា ហេីយញាំុអីធម្មតាតា៎''
''តែ...''
''គេងហូវ យប់អា៎យ''
''...''
ក្រេាយពេលដែលដាក់ខ្លួនគេងលេីគ្រែ អុបា៉ក៏ដកដង្ហេីមធំមិនឈប់ ខ្ញំុព្យាយាមបិទភ្នែក ទំរាំតែខ្ញំុគេងលក់
ថ្ងៃបន្ទាប់...
''ងៃ៉នេះទៅហាងអត់ បងជូនទៅ?''
''អត់ហេ៎''
''មេ៉ចចឹង?''
''ថារកនាំអីុសីុងទៅមេីលសាលា''
''បងទៅដែរ!!!!''
''អត់មានការងារធ្វេីហេ៎អី????''
''អត់!''
ត្រូវហេីយមួយរយៈនេះ exo មិនសូវមានការងារនេាះទេ ព្រេាះសីុវមីនអុបា៉ ស៊ូហូអុបា៉ ចូលទៅហ្វឹកទាហាន ទេីប exo ផ្អាក comeback សិន ហេីយនាំគ្នាធ្វេីការងារ solo វិញ លេយអុបា៉ទេីបតែចេញ solo ហេីយបុ៉ន្មានថ្ងៃមុន (ចំណងជេីងថា sheep ទៀត)
ក្រេាយពេលមុជទឹកអេាយអីុសីុងរួច អុបា៉ជូនខ្ញំុទៅផ្ទះមា៉ក់វិញ េដីម្បីយករបស់របររបស់អីុសីុង មុននឹងជូនខ្ញំុទៅសាលាដែលខ្ញំុគិតថានឹងអេាយអីុសីុងចូលរៀន
ខ្ញំុឈរនៅក្រៅបង្អួចជាមួយអុបា៉ មេីលរាងកាយរបស់ក្មេងប្រុសតូចម្នាក់នៅក្នុងថ្នាក់រៀន មេា៉ងនេះគឺជាមេា៉ងគូរគំនូរ ហេីយដៃតូចៗរបស់អីុសីុងកាន់ខ្មៅដៃនេាះ ធ្វេីអេាយខ្ញំុញញឹមចេញមកតិចៗ
