-The Rules of Living Together-
ថ្ងៃបន្ទាប់
ដេាយសារតែថ្ងៃនេះជាថ្ងៃអាទិត្យទេីបពួកយេីងមានពេលរៀបចំរបស់របរដែលយេីងទិញមកម្សិលមិញ
នៅលេីគ្រែមានខ្នេីយ 2 ពណ៌ខ្មៅ ហេីយពណ៌ស កំរាលពូកត្រូវបានដូរថ្មី តែនៅតែជាពណ៌ខ្មៅដដែល ទូរខេាអាវវែកជាពីរសំរាប់ភ្ជួរខេាអាវរបស់ខ្ញំុម្ខាង របស់សេហ៊ុនម្ខាង ហេីយខេាអាវគេងថ្មីរបស់ខ្ញំុក៏ត្រូវបានបត់រៀបចំដាក់ចូលទៅដូចគ្នា
នៅក្នុងបន្ទប់ទឹកមានសាប៊ូកក់សក់ សាប៊ូដុះខ្លួនថ្មី ព្រេាះអាចាស់ប្រេីអស់តាំងពីម្សល់ម្ងៃ៉ ហេីយក្នុងកែវថ្លាមានច្រាសដុះធ្មេញ2 នៅលេីធ្នេីរមានអាវក្លំ2 ទំហំធំមួយតូចមួយ
ហេតុអីបានជាមេីលរបស់ទាំងនេាះហេីយអត់ញញឹមមិនបានសេាះចឹង? របស់ជាគូរៗ មេីលទៅគួរអេាយស្រលាញ់ដល់ហេីយ
''ហេីុយយយ ហត់!'' ក្រេាយពេលរៀបចំ បេាសសំអាតបន្ទប់ហេីយ សេហ៊ុនដាក់ខ្លួនគេងផ្កាប់លេីគ្រែ ខ្ញំុដេីរទៅអង្គុយជិតៗ ហេីយញញឹម
''លូហានគក់ខ្នងអេាយអត់?''
''អឺម!'' សេហ៊ុនងក់ក្បាល ហេីយបញ្ចេញសំលេងយល់ព្រម
ខ្ញំុខិតទៅកាន់តែជិត ហេីយក្តាប់ដៃគក់តិចៗលេីខ្នងសេហ៊ុន
''គក់ខ្លាំងតិច!''
''ខ្លាចសេហ៊ុនឈឺ!''
''អត់អីហេ៎ គក់ហូវ!''
ឌឹប ឌឹប ឌឹប
<អូយ ឌឺមែននៀក? គក់យកគក់យកហ្មង ចង់ក្អួតឈាមអា៎យ>
''អា៎ាាាា សំុទេាស!''
''ហឺម? មានបានថាអីណា?''
''អឺ... ចាំគក់ថ្នមៗវិញ!''
សេហ៊ុនងេីបមុខឡេីង មេីលមុខខ្ញំុ ទេីបខ្ញំុបញ្ឈប់ទង្វេីររបស់ខ្លួនឯង
''ក... កេីត... អី?''
''និយាយដូចដឹងថាញុ៉មពុងគិិតអី...'' សេហ៊ុនសំលឹងចូលមេា៉ក្នុងភ្នែករបស់ខ្ញំុ ហាក់បីដូចជាកំពុងតែចាប់កំហុស
''ចុះប្រាប់អា៎យតា៎ ថាជាវេមផាយ! សេហ៊ុនអត់ជឿខ្លួនឯង''
<និយាយចុះឡេីង ចូលរឿងវេមផាយទៀត អស់អារម្មណ៍ឆ្ងល់ហ្មង!>
សេហ៊ុនងេីបចេញពីលេីគ្រែ ហេីយដេីរចូលបន្ទប់ទឹកបាត់ ទុកអេាយខ្ញំុអង្គុយគិតច្របូកច្របល់ម្នាក់ឯង...
បេីសេហ៊ុនដឹងថាខ្ញំុជាវេមផាយពិតមែន តេីសេហ៊ុនខ្លាចអត់? ហេីយស្អប់ខ្ញំុអត់?
គួរតែឈប់និយាយពីរឿងនេះល្អជាង ដេីម្បីកំុអេាយសេហ៊ុនគិតថាខ្ញំុឆ្កួត!
សេហ៊ុនដេីរចេញមកវិញក្នុងសំលៀកបំពាក់មួយឈុតទៀត អាវយឺតពណ៌ខ្មៅធម្មតា ហេីយខេាខ្លីពណ៌ខ្មៅតាមស្ទាយរបស់គេ ឡូយ ឡូយ សង្ហា សង្ហា
គេដេីរទៅអង្គុយលេីតុដាក់សៀវភៅរបស់គេ មុននឹងអេានសរសេរស្អីក៏មិនដឹង ទេីបខ្ញំុបានត្រឹមតែអង្គុយសំលឹងមេីលខ្នងនេាះ ដេាយភាពឈ្លក់វង្វេង
ចង់ផ្អែកលេីខ្នងហ្នឹងដល់អា៎យ ប្រាកដជាកក់ក្តៅអា៎មេីលទៅ...
''សេហ៊ុន!''
''ណែស!'' ខ្ញំុហៅគេចំពេលដែលគេកំពុងតែងេីបឈរល្មម ហេីយដេីរសំដៅមេា៉រកខ្ញំុ ដេាយមានក្រដាសមួយសន្លឹកនៅក្នុងដៃ
''អីគេហ្នឹង?'' ខ្ញំុមេីលក្រដាសនេាះដេាយចំងល់
ក្រដាសអី? ហុចអេាយខ្ញំុធ្វេីអី?
''ច្បាប់ក្នុងការរស់នៅក្នុងបន្ទប់នេះ!''
''មានច្បាប់ដែរហ៎!''
''អឺម! យកទៅអាន ហេីយទន្ទេញអេាយចាំទៅ!''
''អីគេនៀក...'' ខ្ញំុយកក្រដាសពីដៃសេហ៊ុនមេា៉កាន់ ហេីយអេសក្បាលជ្រួញចញ្ចេីមធ្វេីមុខឆ្ងល់
''...''
''មួយ ហ...អា...ហា...ម...ហាម...យក...រ...ប...ស...ញ...អាំ...ស្រះ អុ... ញាំដាក់ស្រះអុ គេអានថាមេ៉ចសេហ៊ុន?''
''កំុប្រាប់ថាអត់ចេះអានអក្សរអា៎? ហេីយមេ៉ចបានចូលសាលានេះបាន???''
''ចេះ! តែ... ហេស ហេស សេហ៊ុនអានអេាយស្តាប់តិចមេីស!''
''យកមេា៉ណែស!'' សេហ៊ុនយកក្រដាសទៅវិញ ហេីយអានអេាយខ្ញំុស្តាប់
''ខទីមួយ ហាមយករបស់ញាំុមកញាំុក្នុងបន្ទប់''
''...''
''ខទីពីរ ហាមនាំអ្នកផ្សេងចូលក្នុងបន្ទប់ ខទីបី ហាមរំខានពេលដែលខ្ញំុលេងហ្គេម ខទីបួន ហាមពាក់អាវដែលមានកវាលៗ ខទីប្រាំ ហាមអេាប រឺក៏ប៉ះពេលដែលខ្ញំុគេង ខទីប្រាំមួយ ហាមឈឺ បញ្ជាក់ បេីសិនជាធ្វេីខុសច្បាប់មួយណា នឹងត្រូវដេញចេញពីបន្ទប់ភ្លាម''
''អូមា៉យហ្គត! នេះជាបន្ទប់គេងរបស់សាលា រឺក៏គុកនៀក មេ៉ចបានមានច្បាប់ច្រេីនមែស?''
''កំុចេះ!''
''ហេីយអាចុងក្រេាយដែលថាកំុឈឺហ្នឹង... វាទាក់ទងអីហ្នឹងការរស់នៅក្នុងបន្ទប់នេះដែរ?''
''ទាក់ទងអា៎!''
''ត្រង់ណា?''
''ត្រង់ពេលដែលឈឺ... ត្រូវ... ត្រូវគេងឈឺក្នុងបន្ទប់នេះ ហេីយប៉ះពាល់ដល់បរិយាកាស ធ្វេីអេាយបាត់បង់ខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធ ធ្វេីអេាយសុខភាពអ្នកនៅជំុវិញទទួលការប៉ះពាល់ដែរ ចឹងហេីយ... ហាមឈឺ!''
''...'' បេីនិយាយថាបារម្ភមួយមា៉ត់មេា៉វាមេ៉ច?
ខ្ញំុងក់ក្បាលយល់ស្រប
''ហេីយចុះបេីសេហ៊ុនធ្វេីខុស?''
''ញុ៉មជាម្ចាស់បន្ទប់! ចង់ធ្វេីអីក៏បានដែរ''
''ឆឹស!''
''...''
''ហាមគេងអេាប រឺក៏ប៉ះ ពេលដែលសេហ៊ុនគេង...''
''អឺម!''
''ចឹងបេីអត់ទាន់គេងអេាបបានមែន?''
''អត...''
ខ្វាបបប់
ខ្ញំុស្ទុះចូលអេាយអេាបសេហ៊ុនភ្លាម ដៃរបស់ខ្ញំុអេាបជំុវិញចង្កេះសេហ៊ុន ថ្ពាល់របស់ខ្ញំុផ្អែកលេីដេីមទ្រូងនេាះ ធ្វេីអេាយខ្ញំុស្តាប់លឺចង្វាក់បេះដូងដែលលេាតញាប់ខ្លាំងៗរបស់សេហ៊ុន ហឹស ចាប់ផ្តេីមទន់ចិត្តហេីយត្រូវអត់?
''ក្រអូបអា៎~~~~~'' ពួកយេីងប្រេីសាប៊ូកក់សក់ សាប៊ូដុះខ្លួនតែមួយសេាះ ហេតុអីបានជាខ្ញំុចូលចិត្តក្លិនរបស់សេហ៊ុនយា៉ងនេះ?
''លូហាន! លែង!'' សេហ៊ុនព្យាយាមទាញដៃរបស់ខ្ញំុចេញ ទេីបខ្ញំុព្រមលែងស្រួលបួល ហេីយញាក់ចញ្ចេីមដាក់
សេហ៊ុនក្រវីក្បាលតិចៗ ហេីយដេីរចេញឆ្ងាយពីខ្ញំុ ^^
ថ្ងៃបន្ទាប់
ទីបំផុតថ្ងៃចូលរៀនក៏បានមកដល់ទៀតហេីយ គួរអេាយធុញ~~~~
ខ្ញំុមិនចូលចិត្តអង្គុយរៀននេាះទេ ព្រេាះគ្រូនិយាយអីក៏មិនដឹង ស្តាប់មិនយល់ សិស្សស្ទេីរតែមា៉ថ្នាក់នាំគ្នាអេានមុខចុះគេងលេីតុ តែក៏នៅមានអ្នកអង្គុយស្តាប់គ្រូដេាយយកចិត្តទុកដាក់ តែមិនមែនជាមនុស្សដែលកំពុងតែអង្គុយក្បែរខ្ញំុនេាះទេ
គេកំពុងតែយកចិត្តទុកដាក់ដូចគ្នា... តែមិនមែនស្តាប់គ្រូនេាះទេ... យកចិត្តទុកដាក់លេងហ្គេមក្នុងទូរស័ព្ទ!
ខ្ញំុចូលចិត្តពេលដែលសេហ៊ុនយកចិត្តទុកដាក់ធ្វេីអីមួយ ពេលដែលសេហ៊ុនតាំងចិត្ត មេីលទៅគួរអេាយទាក់ទាញ សង្ហា មានមន្តស្នេហ៍ខ្លាំង
មុខមាត់សេហ៊ុនមិនថាពេលដែលធ្វេីមុខក្រញូ៉វ ធ្វេីមុខស្មេីរ ធ្វេីមុខមាំ ធ្វេីមុខឆ្ងល់ ធ្វេីមុខធុញ រឺក៏ពេលដែលសេហ៊ុនញញឹមតិចៗពេលដែលលេងឈ្នះ ចង់ប្រាប់ថាស្អាតតតតតតតតតត ជាងទេវបុត្រទៅទៀត
អនាគតលេាកប្តីអេាយច្បាស់ក្រឡែត!
ក្រេាយពេលចប់មេា៉ងរៀន គ្រប់គ្នានាំគ្នាចេញទៅរកអាហារពេលថ្ងៃញាំុ ចំណែកខ្ញំុតាមសេហ៊ុនទៅមិនទាន់ សេហ៊ុនបាត់ខ្លួនទៅណាក៏មិនដឹង ខ្ញំុដេីរចេញពីថ្នាក់រៀន សំដៅទៅហាងលក់ម្ហូបមួយកន្លែងដែលសេហ៊ុនចូលចិត្តទៅជាមួយមិត្តភក្តិរបស់គេ
តែនៅតាមផ្លូវខ្ញំុស្រាប់តែលឺការសន្ទនាមួយ ដែលមានឈ្មេាះសេហ៊ុននៅក្នុងនេាះ
''ម្នាក់ហ្នឹងជាណាគេក៏មិនដឹង ចូលមេា៉មិនបានបុ៉ន្មានផង តាមសេហ៊ុនស្អិតជាងស្អីទៀត''
''មែនហ្នឹង ប្រហែលជាឃេីញសង្ហាហេីយរៀនពូកែ ថែមទាំងជាអ្នកមានទៀត ទេីបតាមញែ៉ដល់ថ្នាក់នេះ''
''មែនហ្នឹង មិនចេះមេីលមុខខ្លួនឯងសេាះ ប្រៀបនឹងយេីងមិនបានផង''
''មែនហ្នឹង សេហ៊ុនប្រាកដជាមិនស្រលាញ់មនុស្សចឹងហេ៎!''
ខ្ញំុដេីរកាត់មនុស្សស្រីមួយក្រុមដែលកំពុងតែនិយាយដេីមមនុស្ស 2នាក់
''យា៉! និយាយអីអេាយចេះខ្លាចចិត្តគេផង និយាយដេីមគេលឺដល់ថ្នាក់នេះអត់ខ្លាចគេលឺហេ៎ហ៎?''
ត្រូវហេីយ! បេីមនុស្សដូចជាលូហាន សុខចិត្តដេីរគេចវាប្រាកដជារឿងដ៏សែនចំលែកខ្លាំងជាងគេលេីលេាកហេីយ រឿងបែបនេះត្រូវតែរករឿងវិញ មិនត្រូវអេាយគេថាអេាយហ្វ្រីៗនេាះទេ
''...'' ម្នាក់ៗនាំគ្នាធ្វេីមុខស្លេក ព្រេាះតែមិនគិតថាខ្ញំុស្តាប់លឺ តែសំុទេាស! ស្តាប់លឺបាត់អា៎យ! លឺពេញត្រចៀកទៀតផង
''ស្មានតែអ្នកណា... តាមពិតមនុស្សមុខក្រាស់សេាះ!'' មនុស្សស្រីសក់ខ្លីម្នាក់ក្នុងចំណេាម 3នាក់នេាះថាអេាយខ្ញំុ
''ថាអ្នកណាមុខក្រាស់?'' ខ្ញំុចាប់ផ្តេីមចេញភ្លេីងតាមត្រចៀក
''មានណាគេទៀត! សេហ៊ុនមិនខ្វល់ហេីយនៅដេីរតាមរញេ៉រញៃ៉គេទៀត''
''ណាថាសេហ៊ុនមិនខ្វល់! ចាំទុកទៅថាសេហ៊ុនជារបស់ញុ៉ម''
''ឆឹស ហ៊ាននិយាយអា៎ណ៎! ថាសេហ៊ុនជារបស់ខ្លួនឯង គេងយល់សប្តិមែន?''
''គិតតែខ្លួនឯងទៅ ម្ងៃ៉ៗឃេីញសេហ៊ុន ខំមេីលឡេីងចង់ធ្លាក់គ្រាប់ភ្នែកអា៎យ សេហ៊ុនដែលយកភ្នែកមេីលអត់?''
''អា៎ាាា''
''ឈប់! កំុទាន់ស្រែក!''
''...''
''ចាំទុក ថ្ងៃក្រេាយកំុរវល់ជាមួយសេហ៊ុនទៀត! សេហ៊ុនជាអនាគតលេាកប្តីរបស់ញុ៉ម តែ! ម្នាក់! គត់!''
''អា៎ាាាាាាា'' ម្នាក់ៗនាំគ្នាស្រែក ហេីយទន្ទ្រាំជេីង មុននឹងម្នាក់ដែលមានសក់ខ្លីនេាះលេីកដៃរកទះកំផ្លៀងខ្ញំុ ហេីយខ្ញំុក្តាប់ដៃលេីកឡេីងគំរាមវិញ
ទេាះជាស្រីក៏មិនខ្វល់ដែល ណាគេព្រមឈរស្ងៀមៗអេាយគេវៃ៉នេាះ
អានហេីយ comment ផងណាាាាា! ☆ click here ☆
.
