-The Legend Of The Blue Sea-
ព្រឹប ព្រឹប ព្រឹប ព្រឹប
សំលេងកំរេីកខ្លួន លឺទៅលឺមេា៉ ប្រែទៅប្រែមេា៉ មិនឈប់ ខ្ញុំងាកទៅមេីល ទេាះបីជាបិទភ្លេីងងងឹតមែន តែនៅមេីលឃេីញស្រមេាលៗព្រាលៗ
ព្រឹប ព្រឹប ព្រឹប ព្រឹប
''កេីតអី?''
''គេងអត់លក់''
''មេ៉ចចឹង?''
''អត់ដឹង ><''
''ហឺមមម...'' ខ្ញុំជ្រួញចញ្ចេីម ហេីយនឹករកអីធ្វេី
ធ្វេីអីហូវ??
ធ្វេីអីហូវ??
និយាយរឿងនិទាន?
អាយុមា៉នអា៎យ?
ច្រៀងបំពេរ?
សំលេងខ្ញុំ... ><
និយាយរឿងខ្មេាច?
តិចនិយាយហេីយគេងអត់លក់លេីសដេីម?
''មេីលរឿងហេ៎?'' សុខៗគ្យុងស៊ូស្រាប់តែនិយាយចេញមេា៉
''រឿងអី?''
''រឿងបាញ់គ្នា!''
''អត់ហេ៎! មេីលរឿងស្នេហារូមេ៉នទិចវិញ!''
''ចឹងក៏បាន''
មេ៉ចលេីកនេះគ្យុងស៊ូយល់ព្រមងាយមែស?
គ្យុងស៊ូចុចកុងតាក់បេីកភ្លេីង ហេីយខ្ញុំងេីបចុះពីលេីគ្រែទៅយក ipad mini 4 នៅលេីតុរបស់គ្យុងស៊ូមេា៉
ខ្ញុំចុចរករឿងមេីល ដេាយមានគ្យុងស៊ូអង្គុយជិតខ្ញុំមេីលចំណងជេីងដែរ
''មេីលរឿងនេះហូវ!''
ខ្ញុំសំរេចចិត្តចុចរឿងមួយដែលមានរូបមនុស្សប្រុសម្នាក់ថេីបគ្នាជាមួយមាច្ឆានៅក្នុងសមុទ្រពណ៌ផ្ទៃមេឃ មេីលទៅទំណងល្អមេីល
''អឺមមម'' គ្យុងស៊ូងក់ក្បាល មុននឹងបិទភ្លេីង ហេីយដាក់ខ្លួនគេងចាំខ្ញំុ
ខ្ញុំបេីកសំលេងអេាយលឺល្មម មុននឹងដាក់ ipad ផ្អែកទៅនឹងក្បាលគ្រែ ហេីយគេងផ្កាប់ដូចគ្យុងស៊ូដែរ ខ្ញុំទាញភួយមេា៉គ្របខ្លួន ហេីយយកខ្នេីយមេា៉កេីយចង្ការ
មេីលមិនបាន 20 នាទីផង អ្នកនៅក្បែរខ្លួនខ្ញុំគេងលក់បាត់ មេីលទៅដូចជាងងុយគេងយូរហេីយ តែមេា៉ពីមានអ្នកគេងជាមួយទេីបគេងមិនលក់មេីលទៅ
ខ្ញុំបិទ ipad ហេីយយកទៅទុក មុននឹងត្រលប់មេា៉គេងវិញ
ថ្ងៃអាទិត្យ...
ខ្ញុំបេីកភ្នែកឡេីងមេា៉ ដេាយភាពទទេរស្អាត គ្មានមនុស្សម្នាក់នេាះនៅគេងក្បែរដូចយប់មិញទេ ខ្ញុំងេីបអង្គុយហេីយញីភ្នែក បន្ទាប់មកក៏លឺសំលេងទឹកហូរចេញពីក្នុងបន្ទប់ទឹក
ប្រហែលជាកំពុងមុជទឹកហេីយ ខ្ញុំខិតទៅអង្គុយចុងគ្រែ ហេីយអង្គុយស្ងៀមចាំគ្យុងស៊ូចេញពីក្នុងបន្ទប់ទឹក
អៀតតត
គ្យុងស៊ូដេីរចេញមេា៉ក្នុងសំលៀកបំពាក់ថ្មី គេងាកមេីលខ្ញំុបន្តិចមុននឹងដេីរទៅរៀបចំរបស់ស្អីក៏មិនដឹងនៅលេីតុសៀវភៅ ខ្ញំុក៏មិនបាននិយាយអី ហេីយដេីរចូលបន្ទប់ទឹក ដេីម្បីមុជទឹក
នៅជិតកន្លែងលាងដៃ មានច្រាសដុសធ្មេញថ្មីមួយមិនទាន់ហែក ប្រហែលជារបស់ខ្ញំុហេីយ ខ្ញំុហែកសំបកចេញហេីយយកច្រាសទៅប្រលាក់ទឹកបន្តិច ហេីយដាក់ថ្នាំដុសធ្មេញ មុននឹងចាប់ផ្តេីមដុសធ្មេញ បន្ទាប់មកក៏មុជទឹកអេាយរួចរាល់
ដេាយសារតែគ្មានខេាអាវស្លៀក ទេីបខ្ញំុរំុកន្សែងពេាះគេា ហេីយដេីរចេញទៅក្រៅ ដេីម្បីរកខេាអាវស្លៀក
អៀតតត
ខ្ញំុបេីកទ្វារបន្ទប់ទឹកចេញទៅ ហេីយឃេីញគ្យុងស៊ូកំពុងតែអង្គុយលេីកៅអីជិតតុរៀនរបស់គេ ហេីយមេីលអីម្យា៉ងនៅក្នុង ipad របស់គេ ខ្ញំុដេីរទៅឈរពីក្រេាយ ហេីយអេានមុខចុះទៅមេីលដែរ
ខ្វាចចច់
គ្យុងស៊ូស្ទុះងាកមុខមេា៉រកខ្ញំុភ្លាម ទេីបធ្វេីអេាយបបូរមាត់របស់ខ្ញំុប៉ះត្រូវទៅនឹងថ្ងាសរបស់គ្យុងស៊ូពេញៗ តែម្តង ><
O.O
''យា៉! ចេញមេា៉ស្ងាត់ៗ លេាះព្រលឹងអស់!'' គ្យុងស៊ូស្រែកអេាយខ្ញំុ តែថ្ពាល់ទាំងសងខាងនេាះ...
ចាប់ផ្តេីមប្រែទៅជាពណ៌សីុជំពូរ :)
''គេដេីរចេញមេា៉ធម្មតាសេាះ គ្យុងស៊ូហ្នឹងមេីលអីឡេីងភ្លឹក ><'' ខ្ញំុអេីត កទៅមេីលតែគ្យុងស៊ូបែរជាទាញ ipad ចេញ
''អត់មានអីហេ៎!''
''ណា! មេីលតិចមេីស!'' ខ្ញំុលូកដៃទៅដណ្តេីម ipad នេាះ ហេីយដេាយសារតែកំពស់ខ្ញំុខ្ពស់ជាង ហេីយកំលាំងខ្លាំងជាង ទេីបដណ្តេីម ipad បាន
រឿងដែលយេីងមេីលកាលពីយប់មិញបង្ហាញឡេីងលេីអេក្រង់ ^^
តាមពិតលួចមេីលរឿងសេាះ!
គ្រាន់តែមេីលរឿងរូ៉មេនតិចសេាះ ចាំបាច់ធ្វេីលួចលាក់ធ្វេីអី? ហាហាហា ប្រាប់អា៎យថារឿងរូ៉មេនតិចល្អមេីលជាង :D
ខ្ញំុហុច ipad អេាយវិញ ហេីយដេីរទៅអង្គុយលេីចុងគ្រែ គ្យុងស៊ូសំឡក់ខ្ញំុ មុននឹងដេីរទន្ទ្រាំជេីងយក ipad ទៅទុក ហេីយចេញទៅក្រៅបាត់
មួយសន្ទុះគ្យុងស៊ូត្រលប់មេា៉វិញជាមួយខេាអាវមួយកំភ្លេ តែមិនបានហុចអេាយខ្ញំុស្រួលបួលនេាះទេ គឺបេាះមេា៉តែម្តង ខ្ញំុស្ទេីរតែចាប់មិនទាន់
''ពាក់ខេាអាវហេីយប្រញាប់ទៅផ្ទះវិញទៅ គ្យុងស៊ូត្រូវការអានសៀវភៅ កំុមេា៉រំខាន ><''
''អានសៀវភៅទៀតអា៎យ អានហេីយលូតកំពស់មែន?''
ខ្សែភ្នែកពិឃាតមួយគូរនេាះ សំឡក់ខ្ញំុដូចចង់សំលាប់ចេាលចឹង ចុះបេីមែន? ឃេីញតែអានសៀវភៅចឹងបានអត់ខ្ពស់សេាះ ><
''គ្យុងស៊ូយា៉!''
''...'' គ្យុងស៊ូមិនឆ្លេីយ ហេីយដេីរចេញពីបន្ទប់
''ងៃ៉នេះបេីកថ្ងៃ អត់សូវរងារហេ៎ ទៅហែលទឹកលេងអត់??''
''អត់!''
''><''
''ចង់ហែលទៅហែលម្នាក់ឯងទៅ ><''
''អត់ហេ៎ ><''
ពួកយេីងដេីររហូតមេា៉ដល់ជាន់ក្រេាម ដែលមានអ៊ំុប្រុស អ៊ំុស្រីអង្គុយលេីតុអាហារហេីយជាស្រេច
''ឆាន់យ៉ល យប់មិញគេងលក់ស្រួលហេ៎កូន?''
''បាទ អ៊ំុស្រី!''
''មា៉ក់! មេ៉ចមិនសួរកូនថា យប់មិញឆាន់យ៉លមានគេងប្រជ្រៀតកូន ឡេីងចង់ធ្លាក់ពីលេីគ្រែអត់?''
''គ្យុងស៊ូ~! គ្រាន់តែមួយយប់សេាះ!''
''^^'' ខ្ញំុញញឹមតិចៗ គ្យុងស៊ូគួរអេាយស្រលាញ់បែបនេះរហូត ពេលដែលមា៉ក់របស់គេបារម្ភ យកចិត្តទុកដាក់ជាមួយខ្ញំុ
ខ្ញំុដឹងថាតាមពិតគ្យុងស៊ូមិនបានច្រណែននេាះទេ គ្រាន់តែមិនចង់អេាយមា៉ក់របស់គេកាន់ជេីងខ្ញំុពេក :)
ពេលញាំុអាហារពេលព្រឹកហេីយ អ៊ំុប្រុសអង្គុយអានកាសែតនៅលេីសាឡុងជិតអ៊ំុស្រី ដែលកំពុងតែកាន់ទស្សនាវដ្តីអាន ចំណែកគ្យុងស៊ូកាន់សៀវភៅរបស់គេអានដដែល ហេីយខ្ញំុអង្គុយមេីលលេី មេីលក្រេាម មេីលឆ្វេង មេីលស្តាំ មិនដឹងធ្វេីអី មិនហ៊ានចុចទូរស័ព្ទ ព្រេាះខ្លាចចិត្ត
''អ្នកស្រី... អ៊ំុអិនយុងអត់ស្រួលខ្លួន... ចឹងអាហារពេលថ្ងៃ... អឺ... អ្នកស្រី នាំគ្នាទៅពិសារខាងក្រៅ រឺក៏អេាយបូអាជាអ្នកធ្វេី??'' នូណាដេីរមេា៉ជិតអ៊ំុស្រីហេីយអេានសួរដេាយសំលេងមិនលឺខ្លាំងពេកនេាះទេ តែល្មមស្តាប់លឺ អ៊ំុអិនយុងគឺជាចុងភៅរបស់ផ្ទះនេះ អាហារគ្រប់ពេលគឺគាត់ជាអ្នកធ្វេី បេីមិនមែនជាគាត់ រសជាតិអាហារប្រាកដជាប្លែក ហេីយមិនត្រូវមាត់អ៊ំុប្រុសនេាះទេ
''អ៊ំុអិនយុងកេីតអី?''
''គាត់ថាវិលមុខតិចតួច សំុទេាសលេាកស្រីផងដែលមិនបានធ្វេី''
''អត់អីហេ៎ អេាយតៃកុងឡានជូនគាត់ទៅពេទ្យមេីលផង អាហារពេលថ្ងៃ ហេីយពេលយប់ចាំញុ៉មអ្នកធ្វេី!''
''ចា៎ អ្នកស្រី!''
បន្ទាប់ពីនូណាដេីរចេញទៅបាត់ គ្រប់យា៉ងក៏នៅក្នុងសភាពស្ងប់ស្ងាត់ដូចដេីម មួយសន្ទុះ នូណាក៏ដេីរមេា៉វិញម្តងទៀត
''អ្នកស្រី! អ្នកស្រីមីនអា មេា៉លេង...''
''មីនអាហ៎? ចាំញុ៉មចេញទៅទទួលទៅក្រៅ!''
អ៊ំុស្រីលឺភ្លាម ប្រញាប់ក្រេាកឈរ ហេីយដេីរចេញទៅក្រៅបាត់
មួយសន្ទុះគាត់ត្រលប់មេា៉វិញ ដេាយមានមនុស្សស្រីម្នាក់ ដែលមានឈ្មេាះថាមីនអា
''មីនអា! អង្គុយមេា៉ៗ!''
''សំុទេាសណាសីុនហេ មេា៉អត់បានប្រាប់មុន ចៃដន្យជិះកាត់ហ្នឹង បានចូលមេា៉សួរសុខទុក្ខ!''
''អត់អីហេ៎ ងៃ៉ហ្នឹងទំនេរដែរ! នៅផ្ទះគ្រប់គ្នាហ្មង ហិហិ ^^''
''annyeonghaseyo អ៊ំុស្រី ^^'' គ្យុងស៊ូនិយាយពេលដែលអ៊ំុមីនអាងាកមេា៉មេីល ទេីបខ្ញំុប្រញាប់និយាយ ហេីយអេានគេារពដែរ
''annyeonghaseyo អ៊ំុស្រី''
''ចា៎!''
''នេះឆាន់យ៉ល មិត្តភក្តិបស់គ្យុងស៊ូ ^^'' អ៊ំុស្រីណែនាំខ្ញំុ គាត់សេីចដាក់ខ្ញំុមុននឹងងាកទៅនិយាយគ្នា ត
នៅជិតកន្លែងលាងដៃ មានច្រាសដុសធ្មេញថ្មីមួយមិនទាន់ហែក ប្រហែលជារបស់ខ្ញំុហេីយ ខ្ញំុហែកសំបកចេញហេីយយកច្រាសទៅប្រលាក់ទឹកបន្តិច ហេីយដាក់ថ្នាំដុសធ្មេញ មុននឹងចាប់ផ្តេីមដុសធ្មេញ បន្ទាប់មកក៏មុជទឹកអេាយរួចរាល់
ដេាយសារតែគ្មានខេាអាវស្លៀក ទេីបខ្ញំុរំុកន្សែងពេាះគេា ហេីយដេីរចេញទៅក្រៅ ដេីម្បីរកខេាអាវស្លៀក
អៀតតត
ខ្ញំុបេីកទ្វារបន្ទប់ទឹកចេញទៅ ហេីយឃេីញគ្យុងស៊ូកំពុងតែអង្គុយលេីកៅអីជិតតុរៀនរបស់គេ ហេីយមេីលអីម្យា៉ងនៅក្នុង ipad របស់គេ ខ្ញំុដេីរទៅឈរពីក្រេាយ ហេីយអេានមុខចុះទៅមេីលដែរ
ខ្វាចចច់
គ្យុងស៊ូស្ទុះងាកមុខមេា៉រកខ្ញំុភ្លាម ទេីបធ្វេីអេាយបបូរមាត់របស់ខ្ញំុប៉ះត្រូវទៅនឹងថ្ងាសរបស់គ្យុងស៊ូពេញៗ តែម្តង ><
O.O
''យា៉! ចេញមេា៉ស្ងាត់ៗ លេាះព្រលឹងអស់!'' គ្យុងស៊ូស្រែកអេាយខ្ញំុ តែថ្ពាល់ទាំងសងខាងនេាះ...
ចាប់ផ្តេីមប្រែទៅជាពណ៌សីុជំពូរ :)
''គេដេីរចេញមេា៉ធម្មតាសេាះ គ្យុងស៊ូហ្នឹងមេីលអីឡេីងភ្លឹក ><'' ខ្ញំុអេីត កទៅមេីលតែគ្យុងស៊ូបែរជាទាញ ipad ចេញ
''អត់មានអីហេ៎!''
''ណា! មេីលតិចមេីស!'' ខ្ញំុលូកដៃទៅដណ្តេីម ipad នេាះ ហេីយដេាយសារតែកំពស់ខ្ញំុខ្ពស់ជាង ហេីយកំលាំងខ្លាំងជាង ទេីបដណ្តេីម ipad បាន
រឿងដែលយេីងមេីលកាលពីយប់មិញបង្ហាញឡេីងលេីអេក្រង់ ^^
តាមពិតលួចមេីលរឿងសេាះ!
គ្រាន់តែមេីលរឿងរូ៉មេនតិចសេាះ ចាំបាច់ធ្វេីលួចលាក់ធ្វេីអី? ហាហាហា ប្រាប់អា៎យថារឿងរូ៉មេនតិចល្អមេីលជាង :D
ខ្ញំុហុច ipad អេាយវិញ ហេីយដេីរទៅអង្គុយលេីចុងគ្រែ គ្យុងស៊ូសំឡក់ខ្ញំុ មុននឹងដេីរទន្ទ្រាំជេីងយក ipad ទៅទុក ហេីយចេញទៅក្រៅបាត់
មួយសន្ទុះគ្យុងស៊ូត្រលប់មេា៉វិញជាមួយខេាអាវមួយកំភ្លេ តែមិនបានហុចអេាយខ្ញំុស្រួលបួលនេាះទេ គឺបេាះមេា៉តែម្តង ខ្ញំុស្ទេីរតែចាប់មិនទាន់
''ពាក់ខេាអាវហេីយប្រញាប់ទៅផ្ទះវិញទៅ គ្យុងស៊ូត្រូវការអានសៀវភៅ កំុមេា៉រំខាន ><''
''អានសៀវភៅទៀតអា៎យ អានហេីយលូតកំពស់មែន?''
ខ្សែភ្នែកពិឃាតមួយគូរនេាះ សំឡក់ខ្ញំុដូចចង់សំលាប់ចេាលចឹង ចុះបេីមែន? ឃេីញតែអានសៀវភៅចឹងបានអត់ខ្ពស់សេាះ ><
''គ្យុងស៊ូយា៉!''
''...'' គ្យុងស៊ូមិនឆ្លេីយ ហេីយដេីរចេញពីបន្ទប់
''ងៃ៉នេះបេីកថ្ងៃ អត់សូវរងារហេ៎ ទៅហែលទឹកលេងអត់??''
''អត់!''
''><''
''ចង់ហែលទៅហែលម្នាក់ឯងទៅ ><''
''អត់ហេ៎ ><''
ពួកយេីងដេីររហូតមេា៉ដល់ជាន់ក្រេាម ដែលមានអ៊ំុប្រុស អ៊ំុស្រីអង្គុយលេីតុអាហារហេីយជាស្រេច
''ឆាន់យ៉ល យប់មិញគេងលក់ស្រួលហេ៎កូន?''
''បាទ អ៊ំុស្រី!''
''មា៉ក់! មេ៉ចមិនសួរកូនថា យប់មិញឆាន់យ៉លមានគេងប្រជ្រៀតកូន ឡេីងចង់ធ្លាក់ពីលេីគ្រែអត់?''
''គ្យុងស៊ូ~! គ្រាន់តែមួយយប់សេាះ!''
''^^'' ខ្ញំុញញឹមតិចៗ គ្យុងស៊ូគួរអេាយស្រលាញ់បែបនេះរហូត ពេលដែលមា៉ក់របស់គេបារម្ភ យកចិត្តទុកដាក់ជាមួយខ្ញំុ
ខ្ញំុដឹងថាតាមពិតគ្យុងស៊ូមិនបានច្រណែននេាះទេ គ្រាន់តែមិនចង់អេាយមា៉ក់របស់គេកាន់ជេីងខ្ញំុពេក :)
ពេលញាំុអាហារពេលព្រឹកហេីយ អ៊ំុប្រុសអង្គុយអានកាសែតនៅលេីសាឡុងជិតអ៊ំុស្រី ដែលកំពុងតែកាន់ទស្សនាវដ្តីអាន ចំណែកគ្យុងស៊ូកាន់សៀវភៅរបស់គេអានដដែល ហេីយខ្ញំុអង្គុយមេីលលេី មេីលក្រេាម មេីលឆ្វេង មេីលស្តាំ មិនដឹងធ្វេីអី មិនហ៊ានចុចទូរស័ព្ទ ព្រេាះខ្លាចចិត្ត
''អ្នកស្រី... អ៊ំុអិនយុងអត់ស្រួលខ្លួន... ចឹងអាហារពេលថ្ងៃ... អឺ... អ្នកស្រី នាំគ្នាទៅពិសារខាងក្រៅ រឺក៏អេាយបូអាជាអ្នកធ្វេី??'' នូណាដេីរមេា៉ជិតអ៊ំុស្រីហេីយអេានសួរដេាយសំលេងមិនលឺខ្លាំងពេកនេាះទេ តែល្មមស្តាប់លឺ អ៊ំុអិនយុងគឺជាចុងភៅរបស់ផ្ទះនេះ អាហារគ្រប់ពេលគឺគាត់ជាអ្នកធ្វេី បេីមិនមែនជាគាត់ រសជាតិអាហារប្រាកដជាប្លែក ហេីយមិនត្រូវមាត់អ៊ំុប្រុសនេាះទេ
''អ៊ំុអិនយុងកេីតអី?''
''គាត់ថាវិលមុខតិចតួច សំុទេាសលេាកស្រីផងដែលមិនបានធ្វេី''
''អត់អីហេ៎ អេាយតៃកុងឡានជូនគាត់ទៅពេទ្យមេីលផង អាហារពេលថ្ងៃ ហេីយពេលយប់ចាំញុ៉មអ្នកធ្វេី!''
''ចា៎ អ្នកស្រី!''
បន្ទាប់ពីនូណាដេីរចេញទៅបាត់ គ្រប់យា៉ងក៏នៅក្នុងសភាពស្ងប់ស្ងាត់ដូចដេីម មួយសន្ទុះ នូណាក៏ដេីរមេា៉វិញម្តងទៀត
''អ្នកស្រី! អ្នកស្រីមីនអា មេា៉លេង...''
''មីនអាហ៎? ចាំញុ៉មចេញទៅទទួលទៅក្រៅ!''
អ៊ំុស្រីលឺភ្លាម ប្រញាប់ក្រេាកឈរ ហេីយដេីរចេញទៅក្រៅបាត់
មួយសន្ទុះគាត់ត្រលប់មេា៉វិញ ដេាយមានមនុស្សស្រីម្នាក់ ដែលមានឈ្មេាះថាមីនអា
''មីនអា! អង្គុយមេា៉ៗ!''
''សំុទេាសណាសីុនហេ មេា៉អត់បានប្រាប់មុន ចៃដន្យជិះកាត់ហ្នឹង បានចូលមេា៉សួរសុខទុក្ខ!''
''អត់អីហេ៎ ងៃ៉ហ្នឹងទំនេរដែរ! នៅផ្ទះគ្រប់គ្នាហ្មង ហិហិ ^^''
''annyeonghaseyo អ៊ំុស្រី ^^'' គ្យុងស៊ូនិយាយពេលដែលអ៊ំុមីនអាងាកមេា៉មេីល ទេីបខ្ញំុប្រញាប់និយាយ ហេីយអេានគេារពដែរ
''annyeonghaseyo អ៊ំុស្រី''
''ចា៎!''
''នេះឆាន់យ៉ល មិត្តភក្តិបស់គ្យុងស៊ូ ^^'' អ៊ំុស្រីណែនាំខ្ញំុ គាត់សេីចដាក់ខ្ញំុមុននឹងងាកទៅនិយាយគ្នា ត
comment please >> ☆ click here ☆
.