Saturday, October 15, 2016

☆☆ ភ្នាល់ដាក់បេះដូង Ep.28



-0007-

      ''ធ្វេីសង្សារគ្នាណា...''


♪~ ♪~ ♪~


ខ្ញំុភ្ញាក់តិចតូចនឹងសំលេងទូរស័ព្ទ ឆាន់យ៉លគិតតែពីធ្វេីមុខក្រញូ៉វដែលវារេាទិ៍កាត់ចង្វាក់


Yixing Calling...


អីុសីុងតេមេា៉ទៀតអា៎យ មានរឿងអី?


      ''អាឡូ''


      <បេ៊កហ្យុន!>


      ''ណាគេហ្នឹង?''   ខ្ញំុភ្ញាក់ចំពេាះសំលេងនៅក្នុងទូរស័ព្ទដែលមិនមែនជាសំលេងរបស់អីុសីុង រឺក៏ត្រូវគេចាប់ជំរឹត??? គួរតែប្រាប់គ្រិសអត់? រឺក៏តេផ្តឹងបូ៉លីស? ហេីយអីុសីុងមេ៉ចអា៎យ???


      <ថាវ!>


      ''អ៎! ថាវ! មេ៉ចបានយកទូរស័ព្ទអីុសីុងតេមេា៉ចឹង?''   ឆាន់យ៉លមេីលមុខខ្ញំុ ពេលលឺឈ្មេាះថាវ


      <អីុសីុងនៅក្លឹបហ៎ ស្រវឹងខ្លាំងអា៎ គិតតែពីផឹក អត់និយាយអីទាំងអស់ សួរអីក៏មិនឆ្លេីយ...>


      ''ចាំតិច! បេ៊កហ្យុនទៅដល់លូវអា៎យ''


ខ្ញំុចុចបិទហេីយប្រញាប់រត់ចុះទៅក្រេាមភ្លាម ឆាន់យ៉លរត់មេា៉តាម


      ''កេីតអី?''


ខ្ញំុមិនឆ្លេីយពេលនេះអន្ទះសាររឿងរបស់អីុសីុងខ្លាំង រឺក៏មុននេះអីុសីុងតេមេា៉មានរឿងអី តែខ្ញំុមិនបានលេីក បេីអីុសីុងមានរឿងអី ខ្ញំុនឹងមិនអភ័យទេាសអេាយខ្លួនឯងនេាះទេ


ទិង


ជណ្តេីរយេាងបេីកឡេីង ខ្ញំុស្ទុះរត់ចូលទៅ ហេីយចុចជាន់ក្រេាមគេបង្អស់ ហេតុអីបានជាមានអារម្មណ៍ថាជណ្តេីរយេាងនេះយឺតមែស?




ពេលមេា៉ដល់ជាន់ក្រេាមខ្ញំុប្រញាប់រត់ទៅឡាន ដេាយមានឆាន់យ៉លដេីរតាម ហេីយសួររហូតថាកេីតអី?


      ''បេ៊កហ្យុន ចាំញុ៉មបេីកវិញ''


      ''...''   ខ្ញំុងក់ក្បាល ហេីយដេីរទៅអង្គុយក្នុងឡាន


ខ្ញំុលេីកទូរស័ព្ទឡេីងមេា៉តេរកលូហាន មួយសន្ទុះលូហានក៏បានលេីកទូរស័ព្ទដេាយសំលេងស្រស់ស្រាយ


មានន័យថាលូហានមិនទាន់ដឹងរឿងអីុសីុងនេាះទេ តែលូហាននៅជាមួយអីុសីុងតា៎??


      <អាឡូ>


      ''លូហាន នៅណា?''


      <នៅ... នៅតាមផ្លូវអា៎ កេីតអី?>


      ''នៅមួយអីុសីុងអត់?''


      <អត់ផង... មេ៉ច?>


      ''អីុសីុងកេីតអីទៀតអា៎យ...''


      <ហា៎ស?>


      ''អឺមមម អាលូវនៅក្លឹបបស់ថាវ''


      <okay okay ចាំលូហានទៅរក>


      ''អឺមមម''


ខ្ញំុដាក់ទូរសព្ទចុះ មុននឹងជូតទឹកភ្នែកដែលស្រក់ចុះមេា


      ''បេ៊កហ្យុន...''   ឆាន់យ៉លលូកដៃមេា៉ចាប់ដៃរបស់ខ្ញំុ


      ''ហឹកក ហឺុ...''


      ''អីុសីុងនៅជាមួយថាវប្រហែលជាអត់អីហេ៎...''


      ''តែមុននេះ... អីុសីុងតេមេា៉...''


      ''ញុ៉មសំុទេាស មេា៉ពីញុុ៉មយកទូរសព្ទ...''


      ''ហឺុ... ហឺុ...''   ទេាះបីជាអារម្មណ៍ដែលបារម្ភពីអីុសីុងខ្លាំងជាងអារម្មណ៍ដឹងខុសក៏ដេាយ តែពេលបែបនេះអីុសីុងប្រាកដជាត្រូវការអ្នកណាម្នាក់ខ្លាំង ទេីបតេមេា៉រកខ្ញំុ តែខ្ញំុបែរជាមិនខ្វល់ពីមិត្តភក្តិទៅវិញ


ខ្ញំុពិតជាមិត្តភក្តិដែលគ្មានបានការមែន!




LUHAN PART




បន្ទាប់ពីទទួល line ពីសេហ៊ុន ខ្ញំុក៏បានបំបែកផ្លូវគ្នាជាមួយអីុសីុង ហេីយបេីកឡានទៅយកសេហ៊ុននៅសាលា...


ទិង ទិង ទិង ទិង ទិង ទិង


នៅតាមផ្លូវសំលេងទូរស័ព្ទរបស់ខ្ញំុរេាទិ៍ជាប់រហូត តែខ្ញំុមិនបានបេីកមេីលព្រេាះជាប់បេីកឡាន...


ទិង ទិង​ ទិង​ ទិង ទិង...


ខ្ញំុគ្រាន់តែក្រឡេកឃេីញឈ្មេាះ​ 'Hun' មិនចាំបាច់អានក៏បាន គ្មានអីក្រៅពីរអ៊ូថាទៅយកយឺតនេាះទេ




ងឺតតត


គ្រាន់តែឈប់មុខសាលាមិនបាន1នាទីផង រាងកាយរបស់មនុស្សម្នាក់ដេីរសំដៅមេា៉រកឡានខ្ញំុ សេហ៊ុនបេីកទ្វារឡាន ហេីយមេា៉អង្គុយជិតខ្ញំុ មុននឹងទាញទ្វារបិទ


      ''យូរអា៎!!! ឈរចាំឡេីងចុកជេីងអា៎យនៀកកក''


      ''ថ្ងៃក្រេាយដេីរទៅផ្ទះទៅ អត់ចុកហេ៎ ><''


      ''អត់ចុកហេ៎ បាក់ជេីងយកហ្មង''


      ''ហឹស ហឹស ^^''


      ''ហ្យុង! ខ្ចីទូរស័ព្ទតិច''


      ''យកធ្វេីអី?''


      ''លឿន!''


      ''នេាះ!''


សេហ៊ុនលូកយកទូរស័ព្ទដែលខ្ញំុដាក់នៅប្រលេាះសំរាប់ដាក់ឥវា៉ន់ក្នុងឡាន មុននឹងចុចស្អីក៏មិនដឹង


      ''ស្គាល់ password ហ៎?''


      ''0! 0! 0! 7!''   សេហ៊ុននិយាយលេខមួយខ្ទង់ច្បាស់ៗយឺតៗ បញ្ជាក់ថាគេស្គាល់យា៉ងច្បាស់


      ''មេ៉ចបានដឹង?''


      ''ឃេីញហ្យុងចុច XD''


      ''ឆឹសស''   ខ្ញំុពេបមាត់ ហេីយបេីកឡានបន្ត


      ''...''


      ''សេហ៊ុន! ទៅផ្ទះមែន?''


      ''ទៅរកអីញាំុសិនអី? ឃ្លានននអា៎''


      ''មេា៉ងទេីបតែ 4ជាងហ្នឹង''


      ''ទៅញាំុការេ៉មក៏បាន''


      ''កូនក្មេងងងង!''


      ''មនុស្សចាសសសស់!!!''


      ''សេហ៊ុនអា៎ាា! ញុ៉មទេីបតែញាំុហេីយ ជាមួយបេ៊កហ្យុន អីុសីុងហ្នឹង''


      ''ថាគេកូនក្មេង! មនុស្សចាស់ក៏ញាំុដែរសេាះ!''


      ''...''   ខ្ញំុលូកដៃទៅក្តិចដៃរបស់សេហ៊ុនតិច

      ''អូយយយ''




ឡានរបស់ខ្ញំុក៏បានចតនៅពីមុខហាងលក់ការេ៉មមួយកន្លែង ដែលមានការតុបតែងគួរអេាយស្រលាញ់ ពេារពេញទៅដេាយពណ៌ផ្កាឈូក ដែលជាពណ៌ដែលសេហ៊ុនចូលចិត្ត


សេហ៊ុនដេីរចុះពីលេីឡាន តែនៅតែធ្វេីស្អីជាមួយទូរស័ព្ទ ខ្ញំុក្រវីក្បាលតិចៗ មុននឹងដេីរចូលទៅក្នុងហាង


      ''សេហ៊ុន! ញុ៉មចូលបន្ទប់មា៉ភ្លេត! កម្ម៉ង់អេាយផង''


      ''okay''


ខ្ញំុដេីរចូលបន្ទប់ទឹកមួយសន្ទុះ មុននឹងដេីរចេញទៅវិញ ពេលនេះសេហ៊ុនឈប់លេងទូរស័ព្ទរបស់ខ្ញំុហេីយ តែលេងហ្គេមក្នុងទូរស័ព្ទរបស់ខ្លួនឯងជំនួស ខ្ញំុទេីបតែសង្កេតឃេីញសេហ៊ុនដូរទូរស័ព្ទ សុទ្ធតែ iphone 7 ទៀត ><


      ''ហ្យុង! មុនហ្នឹងមានគេតេមេា៉''


      ''ណាគេ?''


      ''អីុសីុងហ្យុង!''


      ''អឺម''


ខ្ញំុយកទូរស័ព្ទឡេីងមេា៉ ហេីយចុចតេទៅអីុសីុងវិញ តែអីុសីុងមិនលេីកទូរស័ព្ទ ចំពេលដែលបុក្ខលិកលេីកការេ៉មមេា៉ល្មម ទេីបខ្ញំុមិនបានតេទៅវិញម្តងទៀត


      ''ហ្យុង! វា៉កងលេីកនេះយេីងទៅដេីរលេងមួយគ្នាអត់?''


      ''ទៅណា?''


      ''ទៅសមុទ្រអត់? ញុ៉មចង់ទៅសមុទ្រ''


      ''ហឺមមម ឆ្ងាយអា៎! ហេីយញុ៉មអត់ដឹងថាមានពេលទំនេររឺក៏អត់ផង''


      ''ហ្យុង cancel ការងារចេាលហូវ''


      ''ធ្វេីចឹងមេ៉ចបាន!''


      ''ណា ណា​​ ណា! ហ្យុងងងង!''


      ''ចាំគិតមេីលសិន!''   ខ្ញំុញញឹម ព្រេាះតែភាពគួរអេាយស្រលាញ់របស់សេហ៊ុន ^^


តាមពិតរឿងការងារ ពន្យាពេលក៏បាន វាគ្រាន់តែជាការថតរូបអេាយទន្សានវដ្តី ថតពេលណាក៏បាន បេីសេហ៊ុនសំុអា៎យ រឿងអី cancel មិនបាន? :)




បន្ទាប់ពីញាំុការេ៉មហេីយ ខ្ញំុបេីកឡានជូនសេហ៊ុនត្រលប់ទៅផ្ទះវិញ តែមិនទាន់បានជិះដល់ផ្ទះផង ស្រាប់តែបេ៊កហ្យុនតេមេា៉រឿងអីុសីុង ខ្ញំុគិតថាចាំជូនសេហ៊ុនទៅផ្ទះសិន តែចៃដន្យខ្ញំុកំពុងតែនៅជិតក្លឹបនេាះ ទេីបខ្ញំុចូលហ្មងទៅ បារម្ភពីអីុសីុងក៏បារម្ភ បេីជិះទៅផ្ទះសេហ៊ុន ហេីយត្រលប់មេា៉វិញ ប្រាកដជាចំណាយពេលយូរណាស់




BAEKHYUN PART




ពេលជិះមេា៉ដល់ក្លឹប ខ្ញុំប្រញាប់ចុះពីលេីឡាន ហេីយចូលទៅភ្លាម ដេាយមិនចាំឆាន់យ៉ល ដែលកំពុងតែចតឡាន


      ''លូហាន
... សេ... សេហ៊ុន?''






comment please >> ☆ click here ☆










.