-Piggy Back-
ខ្ញំុញញឹម មុននឹងប្រលែងត្រចៀកសេហ៊ុនអេាយមានសេរីភាព សេហ៊ុនយកដៃអង្អែលតិចៗ
''មេីលហ៎ ឡេីងក្រហម អូយ គួរអេាយអាណិតអា៎'' ខ្ញំនិយាយ ហេីយអេាបកសេហ៊ុនកាន់តែណែនជាងមុន ព្រេាះមានអារម្មណ៍ថាដូចចង់ធ្លាក់ ><
សេហ៊ុនដាក់ដៃទ្រជេីងរបស់ខ្ញំុ ហេីយខ្ញំុក៏ញញឹមម្តងទៀត ^^
''ហ្យុងចង់ញាំុអី?''
''...'' ខ្ញំុមិនឆ្លេីយតែចង្អុលទៅហាងនំខេកដែលនៅខាងមុខសាលា
សេហ៊ុនអៀវខ្ញំុដេីរទៅហាងនេាះ តែមិនទាន់បានចូលក្នុងផង ខ្ញំុប្រញាប់រេី
''សេហ៊ុន ដាក់ញុ៉មចុះ!''
''ថី?''
''ខ្មាសគេ គេមេីលច្រេីនអា៎''
''ហេីយហ្យុងលេាតជិះខ្នងញុ៉មមិញ អត់ឃេីញខ្មាសគេផង''
''ពេលនេាះអត់បានគិត តែអាលូវគេនាំគ្នាមេីលអា៎យ''
''អត់! ដាក់! ចុះ!'' សេហ៊ុនដេីរចូលទៅក្នុងហាងនេាះដេាយមិនខ្វល់ពីខ្សែភ្នែកអ្នកណាទាំងអស់
ចំណែកខ្ញំុខ្មាសគេខ្លាំង ទេីបយកមុខទៅខ្ទប់នឹងស្មាររបស់សេហ៊ុនដេីម្បីកំុអេាយគេមេីលឃេីញមុខ សេហ៊ុនដេីរទៅកាន់តុមួយកន្លែង មុននឹងដាក់ខ្ញំុចុះ ខ្ញំុយកដៃបាំងមុខ ហេីយអង្គុយចុះលេីកៅអី សេហ៊ុនញញឹមតិចៗ
BAEKHYUN PART
ថ្ងៃនេះខ្ញំុទៅយកសេហ៊ុនលឿនជាងរាល់ដង ព្រេាះអីមានបំណងគេចមុខពីអ្នកខ្លះ ខ្ញំុទៅយកសេហ៊ុននៅសាលា តែមិនទាន់បានចេញឡានផង សេហ៊ុនក៏ស្រាប់តែប្រាប់ថា មានការត្រូវធ្វេី អត់ទាន់ទៅផ្ទះហេ៎ អេាយខ្ញំុទៅវិញមុន ខ្ញំុរៀបហាមាត់ជេរអា៎យ តែមិនទាន់បានជេរផង សេហ៊ុនបេីកទ្វារចេញទៅបាត់ ឆឹសសសស មេ៉ចមិនតេប្រាប់មុន ឆ្ងល់ដែរ!
ខ្ញំុបេីកឡានត្រលប់មេា៉រីសតវិញ មុននឹងសង្កេតឃេីញឡានរបស់ឆាន់យ៉ល
មេា៉ដល់អា៎យហ៎?
ខ្ញំុអង្គុយក្នុងឡានមួយសន្ទុះព្រេាះមិនហា៊នចុះទៅ ខ្លាចជួបមុខគេ ដំបូងគិតថាមេា៉ជាមួយសេហ៊ុន យា៉ងហេាចណាស់មានសេហ៊ុនជួយ តែសេហ៊ុន... េហីុយយយយ
ខ្ញំុបេីកទ្វារចុះពីលេីឡាន ហេីយដេីរចូលទៅខាងក្នុង មិនទាន់ចូលដល់បន្ទប់ធ្វេីការផង នៅកន្លែងទទួលភ្ញៀវមានមនុស្សប្រុស ជេីងវែងៗម្នាក់កំពុងអង្គុយចាំ ==
គេចអត់ផុតដដែល...
''បេ៊កហ្យុននន''
''...''
''តេាះ!''
''ញុ៉មម... ធ្វេីការ...''
ខ្វាបបប់
ឆាន់យ៉លចាប់កដៃរបស់ខ្ញំុ ហេីយអូសទៅកាន់ឡានរបស់គេ
...
បន្ទាប់ពីមេីលកុនហេីយ មេា៉ង5ជាងល្មម ឆាន់យ៉លនាំខ្ញំុជិះឡានទៅកន្លែងណាក៏មិនដឹង ខ្ញំុមិនបានសួរអី បានត្រឹមតែអង្គុយស្ងៀមមេីលចេញទៅខាងក្រៅ
មិនយូរបុ៉ន្មាន ឡានពណ៌ទឹកប្រាក់នេាះក៏បានចូលក្នុងរបងផ្ទះមួយ មុននឹងឈប់នៅខាងមុខផ្ទះដ៏ធំមួយ
ផ្ទះឆាន់យ៉លហ៎?
''មេា៉ធ្វេីអី?'' ទីបំផុតខ្ញំុក៏សួរចេញទៅ
''ញាំុបាយ''
''មេ៉ចមិនទៅហាងញាំុ?''
''អុមមា៉ចង់ជួប''
''><''
និយាយតាមត្រង់ ទេាះបីជាមា៉ក់របស់ឆាន់យ៉លចិត្តល្អ តែខ្ញំុនៅតែខ្លាចចិត្តដដែល ហិក ហិកកកក នាំមេា៉ធ្វេីអីនៀកកកកកក?????
ឆាន់យ៉លដេីរមេា៉បេីកទ្វារឡានអេាយខ្ញំុ មុននឹងអូសខ្ញំុចូលទៅ ខ្ញំុគិតតែពីពេបមាត់ ហេីយអេានមុខរហូត
''តិចបុកសសរ''
''><''
''កេីតអី?'' សុខៗឆាន់យ៉លឈប់ដេីរ ហេីយងាកមេា៉សួរខ្ញំុ
''ខ្លាច...''
''អត់អីហេ៎... អុមម៉ាចូលចិត្តបេ៊កហ្យុនតា៎''
''តែ...''
''អាប់បា៉ក៏ចង់ជួបបេ៊កហ្យុនដែរ''
''ហា៎ស? មានបា៉ទៀត????'' ខ្ញំុងេីបមុខឡេីង មេីលមុខឆាន់យ៉ល
''^^'' ឆាន់យ៉លមិនបាននិយាយអី តែញញឹមទន់ភ្លន់ដាក់ខ្ញំុ ធ្វេីអេាយខ្ញំុមានអារម្មណ៍កក់ក្តៅចំលែក
''អុមមា៉'' ឆាន់យ៉លហៅមា៉ក់របស់គេដែលកំពុងតែអង្គុយលេីសាឡុងក្នុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ
''អា៎... បេ៊កហ្យុននននមេា៉អា៎យហ៎??'' មា៉ក់របស់គេងេីបឈរ ហេីយដេីរមេា៉កៀកដៃខ្ញំុ ហេីយនាំទៅអង្គុយលេីសាឡុងជាមួយគ្នា
''annyeonghaseyo'' ខ្ញំុអេានគេារពអ្នកទាំង 2 មា៉ក់របស់ឆាន់យ៉លសេីចដាក់ខ្ញំុ ចំណែកបា៉របស់ឆាន់យ៉លញញឹមតិចៗ
''បា៉មា៉ក់សុខសប្បាយតា៎អី?'' អ៊ំុប្រុសសួរ
''បាទ ^^''
''អុមមា៉ទៅធ្វេីម្ហូបសិន បេ៊កហ្យុននីចង់ញាំុអី?''
''អីក៏បានដែរអ៊ំុ''
''ហៅអ៊ំុអី? ហៅអុមមា៉ហូវណ៎''
''អឺ...'' ខ្ញំុស្ទាក់ស្ទេីរ
''អុមមា៉ទៅអា៎យ... ^^''
មា៉ក់របស់ឆាន់យ៉លដេីរចេញទៅ នៅសល់តែយេីង 3នាក់
ខ្ញំុច្របាច់ដៃខ្លួនឯងណែន ព្រេាះមានអារម្មណ៍ថាធុញធប់ ពេលដែលគ្រប់គ្នាស្ងាត់បែបនេះ មិនដឹងថាគួរធ្វេីអី មិនដឹងថាគួរនិយាយអី ខ្ញំុមេីលជំុវិញបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវដេីម្បីកាត់បន្ថយភាពតានតឹង មុននឹងលឺសំលេងរបស់បា៉ឆាន់យ៉ល
''បេ៊កហ្យុនត្រូវជាសង្សារឆាន់យ៉លហ៎?''
''បាទ??'' ខ្ញំុភ្ញាក់តិចៗចំពេាះសំនួរនេាះ ហេីយមេីលមុខអ៊ំុប្រុស
''...''
''អឺ... បេ៊ក... ត្រូវជា... មិត្តភក្តិឆាន់យ៉ល'' ខ្ញំុឆ្លេីយទាំងរដាក់រដុប ហេីយអេានមុខចុះ
ស្ងាត់ជ្រៀប...
មានអារម្មណ៍ដូចមិនសូវស្រួលសេាះ នេះខ្ញំុនិយាយអីខុសមែន??? ហឺមមម
''បេ៊ក... បេ៊កទៅជួយអ៊ំុស្រីរៀបចំតុសិន...'' ខ្ញំុងេីបឈរហេីយអេានគេារពអ៊ំុប្រុស មុននឹងដេីរសំដៅទៅផ្ទះបាយ កន្លែងដែលអ៊ំុស្រីដេីរទៅអំបាញ់មិញ
CHANYEOL PART
ក្រេាយពីបេ៊កហ្យុនដេីរចេញទៅបាត់ ខ្ញំុមេីលមុខអាប់បា៉ដេាយខ្សែភ្នែកចំលែកៗ ចុះបេីប្រាប់គាត់អា៎យថា នឹងនាំសង្សារមេា៉ជួប តែបេ៊កហ្យុនបែរជាឆ្លេីយបែបនេាះ
''ហឹសស... ម្នាក់នេះមេីលទៅដូចជាពិបាកណ៎...'' ពាក្យសំដីនេះ គឺដូចជាពាក្យដែលអុមមា៉ធ្លាប់និយាយគ្មានខុស
ត្រូវហេីយ!!! ម្នាក់នេះពិតជាពិបាកមែន មិនថាតាមយា៉ងណា ក៏គេនៅតែមិនព្រមចិត្តទន់សេាះ មេា៉ពីខ្ញំុមិនល្អគ្រប់គ្រាន់ រឺក៏គេមានអ្នកដែលគេស្រលាញ់ហេីយ?
''ហឺមមមម...'' ខ្ញំុដកដង្ហេីមធំ ហេីយអេានមុខចុះ គេចពីក្រសែភ្នែករបស់អាប់បា៉
''សំុគេធ្វេីសង្សារនៅ?''
''អឺ...'' ត្រូវហេីយ! ខ្ញំុសំុបេ៊កហ្យុនធ្វេីសង្សារនៅ?
''...''
''ចាត់ទុកថាសំុចុះ'' ខ្ញំុស្ទាក់ស្ទេីរចំពេាះចំលេីយខ្លួនឯង ព្រេាះពេលនេាះយេីងក្លាយជាសង្សារនឹងគ្នា ដេាយសារប្រណាំងឡាន ហេីយខ្ញំុជាអ្នកបង្ខំ >< (ទាំងបេ៊កហ្យុនមិនបានពេញចិត្ត)
''ចាត់ទុកថាសំុ? មានន័យថាបង្ខំគេមែន?''
''...ហឺមមម...'' ខ្ញំុដកដង្ហេីមធំម្តងទៀត
''ហេីយប្រាប់គេនៅថាស្រលាញ់?''
''...'' ស្រលាញ់ហ៎??? ចាំបាច់ត្រូវប្រាប់ដែលហ៎?? តាមញែ៉រចឹងមានន័យថាស្រលាញ់អា៎យ ចាំបាច់ប្រាប់ធ្វេីអី? ហេីយណាមួយពេលនេះយេីងជាសង្សារនឹងគ្នាអា៎យ រឹតតែមិនចាំបាច់ទៀត... រឺក៏ចាំបាច់??
''ឃេីញធ្លាប់មានសង្សារច្រេីនដែរ តែមិននឹកស្មានថាអត់បានការចឹងសេាះ''
''អាប់បា៉!!!!! ><''
''ទៅ! ទៅគិតមេីលទៅ អាយុបុិនហ្នឹងអា៎យ មិនបាច់ចាំអេាយអាប់បា៉បង្រៀនហេ៎!''
''កូន... កូនគួរធ្វេីមេ៉ច?''
''...'' អាប់បា៉ក្រវីក្បាល ហេីយដេីរចេញពីបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវបាត់
ហេីុយយយយ
នេះខ្ញំុធ្វេីអីខុស????
ខ្ញំុពេបមាត់ ហេីយដេីរតាមអាប់បា៉ ទៅកាន់បន្ទប់ទទួលទានអាហារ បន្ទប់នេះនៅជាប់ជាមួយនឹងផ្ទះបាយ នៅចំកណ្តាលមានតុធំមួយ ដេាយមានកៅអី 6នៅជំុវិញ ខ្ញំុដេីរទៅអង្គុយជិតអាប់បា៉ស្ងាត់ៗ ហេីយសំលឹងមេីលអុមមា៉ ដែលកំពុងតែនិយាយនេះ និយាយនេាះជាមួយបេ៊កហ្យុនក្នុងផ្ទះបាយ
បេ៊កហ្យុនមេីលទៅយកចិត្តទុកដាក់ចំពេាះអ្វីដែលអុមមា៉និយាយណាស់ ខ្សែភ្នែកដែលសំលឹងមេីលទង្វេីររបស់អុមមា៉ មិនដាក់ភ្នែក ហេីយងក់ក្បាលម្តងម្កាល បញ្ជាក់ថាយល់អ្វីដែលអុមមា៉និយាយ
''គួរអេាយស្រលាញ់ណ៎!''
''បាទទ! គួរអេាយស្រលាញ់...'' ខ្ញំុសំលឹងមេីលផ្ទៃមុខនេាះភ្លឹក ហេីយញញឹមតិចៗម្នាក់ឯង
''កំុបណ្តេាយអេាយរបូតពីដៃអា៎...''
បន្ទាប់ពីញាំុអាហារពេលល្ងាចហេីយ ខ្ញំុបេីកឡានជូនបេ៊កហ្យុនត្រលប់ទៅផ្ទះវិញ
''បេ៊កហ្យុន...'' ខ្ញំុប្រញាប់ហៅឈ្មេាះបេ៊កហ្យុន ពេលដែលដៃតូចនេាះកំពុងតែរៀបបេីកទ្វារឡានចុះ
''ហឺម?'' បេ៊កហ្យុនឈប់ឆ្ងក់ ហេីយឆ្លេីយតិចៗ
''មេ៉ចបានបេ៊កហ្យុននិយាយចឹង?''
''...''
''មេ៉ចបានបេ៊កហ្យុនប្រាប់អាប់បា៉ថាយេីងជាមិត្តភក្តិ?''
comment please >> ☆ click here ☆
.
