-A Misunderstand-
@ភេាជនីយដ្ធាន xxx
បន្ទាប់ពីផ្លាស់ខេាអាវ ហេីយខ្ញំុ ហេីយនិងមីនហ្យុងនាំគ្នាទៅហាងអាហារមួយដែលនៅជិតនេាះ ពួកយេីងមេា៉ញាំុនៅទីនេះជាញឹកញាប់ព្រេាះ អាហារឆ្ងាញ់ ហេីយតំលៃសមរម្យទៀត
បុក្ខលិកម្នាក់មេា៉ទទួលការកម្ម៉ង់ពីពួកយេីង ហេីយដេីរទៅបាត់ ខ្ញំុសំលឹងមេីលជំុវិញមុននឹងឃេីញមនុស្សស្រីម្នាក់សំលឹងមេីលហ្យុងមិនដាក់ភ្នែក
ទៀតអា៎យហ៎??? ==
''ហ្យុង!!!''
''ហឹម??''
''មេ៉ចបានហ្យុង hot មែស?''
''ហា៎ស?'' ហ្យុងជ្រួញចញ្ចេីម
''ទៅណាមេា៉ណាក៏មានតែអ្នកមេីលរហូត''
''ណា?''
ខ្ញំុធ្វេីមាត់ស្រួច ហេីយងាកទៅមេីលខាងស្តាំ ហ្យុងងាកទៅមេីលតាម ហេីយមនុស្សស្រីម្នាក់នេាះសេីច ទេីបហ្យុងញញឹមតបទៅវិញ
''ហ្យុង! ញញឹមដាក់គេធ្វេីអី?''
''គេសេីចដាក់មុន!''
''ហ្យុងហ៎!!! ញុ៉មអត់ចូលចិត្ត''
''okay okay ហ្យុងឈប់ងាកទៅមេីលអា៎យ''
''...''
''ឈប់ញញឹមដាក់អ្នកផ្សេងអា៎យ''
''ហេីយបេីរាល់ដងញុ៉មអត់នៅហាង មានអ្នកមេា៉ធ្វេីចឹងដាក់ហ្យុងអត់?''
''អឺ...''
''មានអត់?''
''...'' ហ្យុងងក់ក្បាល
''ច្រេីនអត់?''
''ខ្លះៗ''
''...'' ខ្ញំុពេបមាត់កាន់តែខ្លាំង
''ជុងដេ!''
''...''
''ហ្យុងមិនដែលរញេ៉រញៃ៉ជាមួយអ្នកផ្សេងហេ៎ណា''
''ហេីយមេ៉ចចាំបាច់មេីលហ្យុងចឹងធ្វេីអី?''
''ហេីយហ្យុងទៅឃាត់គេមិនអេាយមេីលមេ៉ច?''
''><''
''ចង់អេាយហ្យុងពាក់ផ្លាកអត់? ដាក់ថា មានសង្សារអា៎យ ហាមមេីល''
''ក៏បានដែរ! ចាំទៅវិញញុ៉មជួយសរសេរ''
''លេងមែនទែនហ៎?'' ហ្យុងប្តូរទឹកមុខពីញញឹម ទៅជាភ្ញាក់ផ្អេីល
''បាទទទ! ដេីម្បីកំុអេាយមានគេមេីលហ្យុង!''
''ហឹសស ថាតែហ្យុង កាលជុងដេនៅរៀនក៏ hot មិនតិចដែរ''
''ហ្យុងកំុមេា៉ដូររឿង!''
''ហឹស ហឹស'' ហ្យុងសេីច
បន្ទាប់ពីឈ្លេាះគ្នាមួយសន្ទុះ អាហារក៏បានមេា៉ដល់ ពួកយេីងនាំគ្នាញាំុហេីយ មុននឹងត្រលប់ទៅហាងវិញ
ម្សល់មិញបន្ទាប់ពីញាំុអាហារពេលព្រឹកហេីយ ឆាន់យ៉លជូនខ្ញំុត្រលប់មេា៉វិញ ខ្ញំុមិនបាននិយាយអីច្រេីន គ្រាន់តែប្រាប់ថាកំុមេា៉រញេ៉រញៃ៉ជាមួយខ្ញំុទៀត ព្រេាះខ្ញំុមិនចូលចិត្ត តែមេីលទៅឆាន់យ៉លដូចជាមិនព្រមឈប់ងាយៗ មេីលទៅខ្ញំុត្រូវប្រយ័ត្នខ្លួនជាងនេះបន្តិចហេីយ ព្រេាះម្សល់មិញ បេីមា៉ក់របស់ឆាន់យ៉លមិនបាននៅទីនេាះ ខ្ញំុមិនដឹងក្លាយទៅជាយា៉ងណាហេីយនេាះទេ
ខ្ញំុរៀបចំខ្លួនដេីម្បីទៅរីសតរបស់បា៉ ខ្ញំុមិនសូវទៅរីសតបុ៉ន្មានទេ ទៅតែពេលដែលទំនេរ គ្មានការងារធ្វេី រឺក៏ពេលដែលមានភ្ញៀវសំខាន់មេា៉តែបុ៉ណ្ណេាះ
បន្ទាប់ពីជូនសេហ៊ុនទៅសាលាហេីយ ខ្ញំុបេីកឡានទៅក្រុមហ៊ុន មុននឹងចេញមេា៉វិញម្តងទៀតនៅមេា៉ង 3 ដេីម្បីទៅយកសេហ៊ុនចេញពីសាលា
ក្រឹបបប
''យឺត 5នាទី'' សេហ៊ុនចូលមេា៉ដល់ក្នុងឡានភ្លាមរអ៊ូភ្លាម ហេីយបេាះកាតាបរបស់ខ្លួនឯងទៅខាងក្រេាយ
''នៅរីសតរវល់! ត្រូវត្រលប់ទៅវិញទៀត''
''អឺមមម ហ៊ុនទៅអង្គុយចាំ ហេីយចាំទៅវិញមួយគ្នា''
''អឺមមម'' ខ្ញំុងក់ក្បាល ហេីយបេីកត្រលប់ទៅរីសតវិញ
មូលហេតុដែលខ្ញំុទៅយកសេហ៊ុនរាល់ថ្ងៃនេាះ គឺព្រេាះតែយេីងស្និទ្ធស្នាលខ្លាំង ថែមទាំងស្រលាញ់គ្នាខ្លាំងទៀតផង អាចនិយាយបានថា ខ្លួនស្ទេីរតែជាប់គ្នា ដូច្នេះបេីថ្ងៃណាខ្ញំុមិនបានទៅក្រៅជាមួយលូហាន និងអីុសីុង គឺខ្ញំុនៅជាមួយសេហ៊ុននេះឯង
យេីងចូលចិត្តលេងហ្គេមដូចគ្នា ចូលចិត្តដេីរលេងដូចគ្នា ចូលចិត្តប្រណាំងឡានដូចគ្នា ទេីបធ្វេីអេាយយេីងចុះសំរុងនឹងគ្នាបានល្អ
ខ្ញំុចតឡាននៅខាងមុខរីសត ហេីយដេីរចូលទៅខាងក្នុងអាគារ បន្ទប់ធ្វេីការរបស់ខ្ញំុ មិនបាននៅជាន់លេីគេបង្អស់ដូចកន្លែងក្រុមហ៊ុនផ្សេងៗនេាះទេ ដេាយសារតែខ្ញំុមិនចូលចិត្តធ្វេីដំណេីរចុះឡេីងៗ ទេីបបន្ទប់ធ្វេីការរបស់រីសតនេះ នៅជាន់ផ្ទាល់ដី
ខ្ញំុបេីកទ្វារបន្ទប់មួយដែលមានតុធ្វេីការ 2 តុមួយរបស់លេខារបស់បា៉ តុមួយទៀតរបស់លេខារបស់ខ្ញំុ តែភាគច្រេីនតែងតែជួយការងារបា៉ ព្រេាះខ្ញំុមិនសូវមេា៉ធ្វេីការ ក្នុងបន្ទប់នេះ មានបន្ទប់ 2ទៀត បន្ទប់មួយរបស់ខ្ញំុ បន្ទប់មួយទៀតរបស់លេាកបា៉
ខ្ញំុរុញទ្វារបន្ទប់របស់ខ្ញំុចូលទៅ ដេាយមានសេហ៊ុនដេីរតាមពីក្រេាយ
(thanks to the pic owner)
''អូ! និយាយចឹងភ្លេចសួរ...''
''ហឺមម?'' ខ្ញំុជ្រួញចញ្ចេីម ហេីយងាកទៅមេីលសេហ៊ុនបន្តិច មុននឹងដេាះអាវធំរបស់ខ្ញំុចេញ ហេីយបន្ធូរក្រវ៉ាត់ក មុននឹងប្រឡេះឡេវចេញ 2គ្រាប់
''យប់ម្សល់ម្ងៃ៉បេ៊កបាត់ទៅណា?''
''អឺ...''
''ថាទៅប្រណាំងឡាន ហេីយបាត់មា៉យប់ហ្មង''
''អឺ... បេ៊ក... បេ៊ក... អឺ...''
''...?''
''អឺ... ហេីយយប់មិញហ៊ុនបាត់ទៅណា? កំុស្មានតា៎បេ៊កអត់ដឹងអា៎ ហ៊ុនដល់ផ្ទះមេា៉ង 11ជាង''
''ហ៊ុនសួរបេ៊កមុន!''
''តែបេ៊កចង់ដឹង ហ៊ុនឆ្លេីយមុនមេា៉''
''បេ៊កលេងខូច'' សេហ៊ុនធ្វេីមុខងក់ងរ ហេីយអង្គុយចុះលេីសាឡុងក្នុងបន្ទប់ធ្វេីការរបស់ខ្ញំុ
''ហ៊ុនហ្នឹងអា៎យ'' ខ្ញំុធ្វេីមុខមិនដឹង មិនលឺ
ទិង ទិងងង
សេហ៊ុនលូកយកទូរស័ព្ទក្នុងហេាបា៉វចេញមេា៉ ប្រាកដណាស់ថាខ្ញំុអេានក្បាលទៅមេីលអា៎យ តែអាកប្បកិរិយារបស់សេហ៊ុនចំលែកខ្លាំង សេហ៊ុនបង្វែរទូរស័ព្ទមិនអេាយខ្ញំុមេីលហេីយថែមទាំង ងាកខ្លួនចេញទៀត
''យា៉!! ណាគេ chatមេា៉ហ៎?'' តាមពិតមិនចង់ដឹងបុ៉ន្មានទេ តែបេីគេមិនអេាយមេីល រឹតតែចង់មេីល
''មិត្តភក្តិ!''
''ហេីយមេ៉ចចាំបាច់ធ្វេីលួចលាក់?'' ខ្ញំុលូកដៃទៅដណ្តេីមទូរស័ព្ទ
''បេ៊ក! ភ្ញៀវច្រេីនអី មេ៉ចមិនធ្វេីការ??''
''តែ...''
''ហ៊ុនហត់អា៎យ ចង់ទៅផ្ទះ ធ្វេីការលឿនៗទៅ!''
''អឺមម'' ខ្ញំុបែរខ្នងសំដៅទៅតុធ្វេីការ តែឆ្លៀតពេលដែលសេហ៊ុនភ្លេចខ្លួន
ខ្វាបបប់
''យា៉ាាាាាា!!!!! បេ៊កហ្យុនននននន អេាយមេា៉វិញ''
''អត់!'' ខ្ញំុកាន់ទូរស័ព្ទនេាះជាប់ ហេីយព្យាយាមរត់គេច មិនអេាយសេហ៊ុនយកទៅវិញបាន
មិត្តភក្តិអីក៏អាថ៌កំបាំងមែស? សង្សារទេដឹង???
ដេាយសារតែជេីងវែងៗរបស់សេហ៊ុន ទេីបធ្វេីអេាយសេហ៊ុនចាប់ខ្ញំុបានយា៉ងងាយ សេហ៊ុនចាប់ដៃឆ្វេងរបស់ខ្ញំុជាប់ ខ្ញំុប្រញាប់យកដៃស្តាំដែលខ្ញំុកំពុងកាន់ទូរស័ព្ទនេាះដាក់ទៅខាងក្រេាយខ្នង
សេហ៊ុនអេានមេា៉ដណ្តេីមរហូតដល់ខ្លួនរបស់យេីងទាំងពីរប៉ះគ្នា
(thanks to the pic owner)
ខ្ញំុឈប់ស្ងៀមពេលដែលភ្នែករបស់ខ្ញំុសំលឹងទៅឃេីញទ្វារបន្ទប់ធ្វេីការរបស់ខ្ញំុត្រូវបានបេីកឡេីង បង្ហាញអេាយឃេីញរូបរាងរបស់មនុស្សម្នាក់
''សំុទេាស ដែលរំខាន''
រំពេចនេាះសេហ៊ុនទាញទូរស័ព្ទពីដៃខ្ញំុ ហេីយងាកទៅមេីលមាត់ទ្វារដូចគ្នា
ក្រឹបបប
ទ្វារបន្ទប់ត្រូវបានបិទ ដេាយទឹកមុខ និងខ្សែភ្នែកដែលគួរអេាយខ្លាចបំផុតតាំងពីធ្លាប់ជួបគ្នា
(thanks to the pic owner)
''ណាគេហ្នឹង?''
''ឆា... ឆាន់... ឆាន់យ៉ល...''
''ម្នាក់ដែលបេ៊កទៅមួយហ្នឹងហ៎?''
''អឺម'' ខ្ញំុសំលឹងមេីលទៅមាត់ទ្វារដដែល ហេីយងក់ក្បាលឆ្លេីយនឹងសេហ៊ុន
ឆាន់យ៉លប្រហែលជាគិតថាខ្ញំុនិងសេហ៊ុន កំពុងតែអេាបគ្នាជាមិនខាន ទេីបចេញទៅដេាយមិននិយាយអីបែបនេះ ហេីយខ្ញំុខ្វល់ធ្វេីអីនៀក ចង់ខឹងអីខឹងទៅ ទាក់ទងអីហ្នឹងគ្នា
ខ្ញំុដេីរទៅអង្គុយលេីកៅអី ហេីយធ្វេីការមួយសន្ទុះធំ ដឹងខ្លួនម្តងទៀតមេា៉ងជាង 7 បាត់
''បេ៊កហ្យុននននន''
''ហឺមមម???''
''ហេីយនៅ ហ៊ុនឃ្លាន!''
''ហេីយអា៎យ ហេីយអា៎យ! តេាះទៅញាំុអី!''
ខ្ញំុបិទ computer ហេីយដេីរចេញទៅជាមួយសេហ៊ុន
បន្ទាប់ពីញាំុអាហារពេលយប់នៅខាងក្រៅរួចហេីយ ខ្ញំុបេីកឡានត្រលប់ទៅផ្ទះវិញ
♪~ ♪~ ♪~
ខ្ញំុយកកាសប្លូធូ មេា៉ដាក់នឹងត្រចៀក មុននឹងចុចទទួល
''អាឡូ''
<បេ៊ក ងៃ៉នេះមេា៉ក្លឹបហេ៎?>
''ទៅក៏បាន''
<okay លូហានពុងរៀបចេញទៅ អីុសីុងទៅដល់មុនអា៎យ>
''ងៃ៉ហ្នឹងមានរឿងអីមែន?'' ខ្ញំុជ្រួញចញ្ចេីមព្រេាះធម្មតា តែងតែទៅជាមួយគ្នា តែអីុសីុងទៅមុនម្នាក់ឯងប្រាកដជាមានរឿងអីមិនខាន
<អីុសីុង ដូចអត់សូវស្រួលហេ៎ ប្រហែលជារឿងនេាះទៀតអា៎យ>
''អ៊ូ អីុហ្វាន!''
<អឺមម>
''នៅអត់ឈប់មេា៉រវល់ជាមួយអីុសីុងទៀតហ៎?''
<លូហានថានឹងទៅនិយាយជាមួយគេ>
''បេ៊កទៅដែរ ចាំបេ៊កផង''
<okay មេា៉លឿនៗមេា៉>
''អឺមម''
ខ្ញំុដាក់ទូរស័ព្ទចុះហេីយបន្ថែមល្បឿនកាន់តែលឿន មុននឹងទៅក្លឹបត្រូវជូន សេហ៊ុនទៅផ្ទះមុន
comment please >> ☆ click here ☆
.
