-In The Club-
គ្រាន់តែទ្វារបិទភ្លាម សេហ៊ុនដេីរចូលមេា៉យកថង់ពីដៃខ្ញំុ ហេីយចូលទៅក្នុងផ្ទះបាយ មុននឹងបេីកថតនេះ ថតនេាះ រកមេីលស្អីក៏មិនដឹង
''ហ្យុងងងង! ផ្ទះហ្យុងអត់មានចានហេ៎ហ៎?''
''នៅទូរខាងលេីហ៎ មិនបាច់ដាក់ចានហេ៎ ><''
''ផ្ទះអីនៀក យកចានទៅទុកឡេីងខ្ពស់ ខ្លាចចេារលួចមែន??''
''ចុះបេីមិនដែលប្រេីផង''
''><''
សេហ៊ុនបេីកប្រអប់បាយ ហេីយដាក់លេីតុសំរាប់ញាំុបាយ ហេីយខ្ញំុក៏ដេីរចូលទៅតាម មុននឹងលាងដៃហេីយចាប់ផ្តេីមញាំុ សេហ៊ុនក៏ដូចគ្នា យេីងញាំុដេាយស្ងៀមស្ងាត់ដេាយគ្មានអ្នកណានិយាយរកអ្នកណា
សុខៗសេហ៊ុនស្រាប់ដែលដួសបង្គាពីប្រអប់របស់ខ្ញំុទៅ
''យា៉ាា''
សេហ៊ុនមិនខ្វល់ ហេីយដាក់ចូលមាត់ទំពារធ្វេីប្រងេីយ >< ខ្ញំុធ្វេីមុខក្រញូ៉វ នេះចរិកពិតប្រាកដមែន? ចឹងមានន័យថា2អាទិត្យមុន ពេលដែលខ្ញំុជួបសេហ៊ុនលេីកដំបូង នេាះហេីយចរិកពិតរបស់គេ បិុនឌឺ ចរិកដូចកូនក្មេង
ហេីយរយៈពេល 2ថ្ងៃនេះ គឺជាការសំដែងរបស់គេតែបុ៉ណ្ណេាះ ការយកចិត្តទុកដាក់ ការបារម្ភ អ្វីៗទាំងអស់គ្រាន់តែជាការសំដែង!!! ខ្ញំុមិនគួរលង់ចិត្តទៅគិតថានេាះគឺជាការពិតនេាះទេ ហេីុយយយយ
ខ្ញំុញាំុបាយបន្តទាំងមុខក្រញូ៉វ
តក់
ខ្ញំុយកដៃវាសទឹកភ្នែកដែលស្រក់ចុះលេីថ្ពាល់ ខ្ញំុមិនដឹងថាហេតុអីបានសុខៗស្រាប់តែយំ តែគ្រាន់តែគិតថាទង្វេីររបស់សេហ៊ុនគឺជាការសំដែង ហេតុអីបានមានអារម្មណ៍ថាឈឺចាប់យា៉ងនេះ មានអារម្មណ៍ថាដូចត្រូវគេលេងសេីច ទាំងដែលខ្លូនឯងគួរតែដឹងតាំងពីដំបូងហេីយថា នេះគឺជាការសំដែង មានណាគេទៅល្ងង់គិតថាវាជាការពិតដូចខ្ញំុនេាះ
''ហ្យុងងងង! យំធ្វេីអី?'' សេហ៊ុនដាក់ស្លាបព្រាចុះ ហេីយខិតមេា៉ជិតខ្ញំុ
''...'' ខ្ញំុក្រវីក្បាល
''គ្រាន់តែបង្គារមួយសេាះ យំដែរហ៎?''
''...'' ខ្ញំុក្រវីក្បាលទៀត
''ហ្យុងងងង''
''...'' ខ្ញំុដាក់ស្លាបព្រាចុះ ហេីយដេីរចូលទៅក្នុងបន្ទប់ មុននឹងទាញទ្វារបិទ
ខ្ញំុនៅក្នុងនេាះម្នាក់ឯងស្ងាត់ៗ ដេាយមិនបញ្ចេញសំលេងអីទាំងអស់ ខ្ញំុដាក់ខ្លូនគេងលេីគ្រែ ហេីយបិទភ្នែក
នេះខ្ញំុកេីតអីហ្នឹង? មេ៉ចបានសុខៗក្លាយទៅជាចឹង?
រូបភាពរបស់សេហ៊ុនពីម្សល់មិញ ហេីយនិងព្រឹកមិញបានវិលទៅវិលមេា៉ក្នុងខួរក្បាលរបស់ខ្ញំុ
ការសំដែង!
ខ្ញំុបេីកភ្នែកឡេីង ហេីយងេីបចេញពីលេីគ្រែសំដៅទៅរកទ្វារបន្ទប់ភ្លាម សេហ៊ុននៅក្នុងចង្ក្រានបាយកំពុងជូតតុ
''សេហ៊ុន ត្រលប់ទៅវិញទៅ''
''ហ្យុង កេីតអី?''
''ចេញ!''
''ហ្យុងងងងង'' ខ្ញំុដេីរទៅអូសសេហ៊ុនចេញពីបន្ទប់របស់ខ្ញំុ សេហ៊ុនរេីបំរះតិចៗរហូតដល់មាត់ទ្វារ
គ្រាំងងង
''ហ្យុងងងង កេីតអី?''
ខ្ញំុដេីរត្រលប់ទៅក្នុងបន្ទប់វិញ ហេីយមុជទឹកម្តងទៀត ព្រេាះត្រូវចេញទៅក្លឹប ពេលនេះមេា៉ជិត 9 ហេីយ មិនដឹងតែងខ្លួនទាន់អត់ហេ៎នៀក
9:10 PM
អៀតតត
ខ្ញំុបេីកទ្វារបន្ទប់មុននឹងឃេីញរាងកាយខ្ពស់របស់អ្នកណាម្នាក់អង្គុយផ្អែកជញ្ជាំង មុខបន្ទប់របស់ខ្ញំុ ><
សេហ៊ុន?
ខ្ញំុមិនខ្វល់ហេីយទាញទ្វារបេីក មុននឹងដេីរចេញទៅ
''ហ្យុងងង''
''...''
''យប់អា៎យចង់ទៅណា?''
''...''
''ហ្យុងងង''
''កំុមេា៉រវល់''
''ញុ៉មធ្វេីអីខុសមែន? សំុទេាសសស''
''...''
''ហ្យុងងង'' សេហ៊ុនទាញកដៃខ្ញំុ មុននឹងសំលឹងចូលមេា៉ក្នុងភ្នែករបស់ខ្ញំុ
''...''
''សំុទេាស'' ហេីុយយយយ ចិត្តទន់ទៀតអា៎យលូហាន ><
ខ្ញំុគ្រវាសដៃសេហ៊ុនចេញ មុននឹងដេីរទៅមុខបន្ត
''ហ្យុង ទៅណា? ញុ៉មទៅដែរ''
''ទៅក្លឹប''
''ទៅអីទាំងយប់?''
''ក្លឹបដែលបេីកពេលថ្ងៃ?''
''ចឹងចាំជូនទៅ''
''តិចគេឃេីញ''
''អត់អីហេ៎ អត់មានណាគេមេីលស្គាល់ហេ៎''
''...''
''តេាះ'' សេហ៊ុនលូកដៃមេា៉កាន់ដៃខ្ញំុ
''ដៃ!!!'' ខ្ញំុឈប់ដេីរ ហេីយសំលឹងមេីលដៃរបស់ខ្លួនឯង
''ហិស ហិស ភ្លេចខ្លួន'' សេហ៊ុនញញឹមស្ងួត មុននឹងព្រលែងដៃហេីយយកដៃអែសក្បាល
ពួកយេីងចូលទៅក្នុងជណ្តេីរយេាង ចុះទៅកន្លែងចតឡាន មុននឹងជិះឡានសំដៅទៅក្លឹបរបស់ឆេន ដេាយមានសេហ៊ុនជាអ្នកបេីក ហេីយខ្ញំុចាំប្រាប់ផ្លូវ
''ហ្យុងអាសាទៅក្លឹបហ៎?''
''ម្តងម្កាល''
''ហេីយបេីកទៅម្នាក់ឯងចឹងហ៎?''
''អឺមមម ពេលខ្លះអីុសិងមេា៉យក''
''អ៎...''
ងឺតតត
ឡានទំនេីបរបស់ខ្ញំុក៏បានមេា៉ចតពីមុខក្លឹបដ៏ល្បីឈ្មេាះមួយ
''សេហ៊ុន កំុអាលចុះទៅ''
''មេ៉ចចឹង?''
''តិចគេដឹងថាយេីងមេា៉មួយគ្នា''
''ដឹងដឹងទៅ''
''><''
ខ្ញំុបេីកទ្វារចុះទៅ ហេីយចូលទៅខាងក្នុងមុន ទុកអេាយសេហ៊ុនចតឡានស្រួលបួល ហេីយដេីរមេា៉តាមក្រេាយ
ខ្ញំុដេីរសំដៅទៅជាន់ទី 2ដែលជាជាន់ VIP សំរាប់អ្នកដែលត្រូវការភាពផ្ទាល់ខ្លួន ព្រេាះមានជញ្ជាំងប្រហែល 2មែ៉តឃាំងរវាងតុនិមួយៗ សំលេងរបស់ភ្លេងលាន់លឺរំពង តែជាចង្វាក់យឺតៗ ព្រេាះពេលនេះមិនទាន់យប់ខ្លាំង
ដេីរហួស 2-3តុក៏ឃេីញតុមូលមួយ ដែលមានមនុស្ស 3នាក់កំពុងអង្គុយនិយាយគ្នា
''លូហាន មេា៉អា៎យហ៎?''
''អឺម'' ខ្ញំុដេីរទៅអង្គុយជិតអីុសិង ដែលមានសីុវមិនហ្យុង ហេីយនិងឆេនអង្គុយទល់មុខ
ខ្ញំុងាកមេីលជំុវិញ រកមេីលសេហ៊ុន ថាតាមមេា៉អត់ រឺត្រូវពួកស្រីៗចាប់ទៅបាត់ហេីយ ><
ចាំប្រហែលជា 10នាទីនៅតែមិនឃេីញ
''អីុិសិង លូហានទៅបន្ទប់ទឹកមា៉ភ្លេត''
''អឺម'' ខ្ញំុដេីរចេញពីតុ ចុះទៅជាន់ក្រេាមដេីម្បីរកមេីល មុននឹងក្រឡេកទៅឃេីញមនុស្សស្រី 3-4កំពុងរេាមមនសុ្សម្នាក់ ខ្ញំុដេីរទៅជិតៗ មុននឹងលឺសំលេងនិយាយគ្នា
''សេហ៊ុន?''
''ច្រឡំមនុស្សអា៎យ''
''សេហ៊ុនននន!''
''មិនមែនសេហ៊ុនហេ៎ គ្រាន់តែមុខស្រដៀង''
''តែមុខដូចសេហ៊ុនមែនអ៎ា''
''សំុទេាស! ញុ៉មប្រញាប់ទៅរកសង្សារខ្ញំុ'' សេហ៊ុនព្យាយាមរេីចេញពីដៃរបស់ពួកស្រីៗនេាះ
''មានសង្សារអា៎យហ៎??? គួរអេាយស្តាយអា៎''
''ហ៊ុននន'' ខ្ញំុដេីរចូលទៅរកសេហ៊ុន មុននឹងហៅ 'ហ៊ុន' ជំនួស 'សេហ៊ុន'
''លូ~~~'' សេហ៊ុនដេីរចូលមេា៉ចាប់ដៃខ្ញំុ ហេីយផ្អែកក្បាលមេា៉លេីស្មាររបស់ខ្ញំុដូចមនុស្សស្រវឹង
''តេាះទៅ''
ពួកយេីងដេីរចេញពីកន្លែងដែលមានមនុស្សច្រេីននេាះ មុននឹងឡេុីងជណ្តេីរមេា៉ជាន់ទី 2 ខ្ញំុទាញដៃសេហ៊ុនចេញពេលដែលមេា៉ជិតដល់កន្លែងអង្គុយ
''អា៎ាា... សេហ៊ុន?'' អីុសិងងាកមេា៉ឃេីញមនុស្សប្រុសក្រេាយខ្នងខ្ញំុ ហេីយសួរឡេីង >< ក្រែងប្រាប់ថាអត់មានណាគេមេីលស្គាល់ អីុសិងឃេីញភ្លាមស្គាល់ភ្ល
''annyeonghaseyo'' សេហ៊ុនអេានគេារពអីុសិង សីុវមិនហ្យុង ឆេន
''annyeonghaseyo'' សីុវមិនហ្យុងញញឹមដាក់
''annyeonghaseyo'' េឆនសេីចដាក់
''មេ៉ចបានសុខៗមេា៉នៅហ្នឹងចឹង?''
''ញុ៉មមេា៉ជាមួយ...'' សេហ៊ុនរៀបឆ្លេីយតែខ្ញំុនិយាយកាត់
''អា៎... ជួបគ្នាដេាយចៃដន្យនៅក្រេាម''
''ចឹងហេ៎ហ៎ ហេីយសេហ៊ុនមេ៉ចបានមេា៉នៅចិន មុននឹងនៅកូរេ៉សេាះ?'' អីុសិងនៅតែសួរបន្ត
''តាមលូ...''
''អីុសិង! តេាះនាំគ្នាញាំុត'' ខ្ញំុនិយាយកាត់ទៀត ហេីយដេីរទៅអង្គុយកន្លែងរបស់ខ្លួនឯង
''សេហ៊ុន! អង្គុយមេា៉ញាំុមួយគ្នាអត់?'' សីុវមិនហ្យុងសួរ
''ក៏បាន ^^'' សេហ៊ុនអង្គុយជិតសីុវមិនហ្យុងទល់មុខខ្ញំុ ដេាយសារតែកន្លែងអង្គុយមិនមែនជាកៅអី តែជាសាឡុងទេីបអង្គុយថែមមួយនាក់ទៀតបាន
comment please >> ☆ click here ☆
<<<Back
.
