☆☆ កុំចូលម៉េាណាអាបិសាចជញ្ជក់ឈាម Ep.9

-Chanyeol-

      ''អ៎ាា''



កំុទាន់អាលភ័យអ្នកទាំងអស់គ្នា ខ្ញំុមិនបានដេីរបុកមនុស្សទេ តែមានមនុស្សមេា៉ជួយខ្ញំុកាន់តា៎

      ''ធ្ងន់អត់?''   ចេះសួរទៅកេីតថាធ្ងន់អត់ ==

      ''អត់អីហេ៎ បុ៉ណ្ណឹងហ៎ ^^''   ទេាះបីមាត់ខ្ញំុនិយាយបែបនេះ តែខ្ញំុក៏ព្រមឈរស្ងៀមអេាយឆាន់យ៉លយកសៀវភៅពីដៃខ្ញំុទៅកាន់ទាំងអស់

ដេាយសារកំពស់របស់ឆាន់យ៉លខ្ពស់ខ្លាំង ទេីបធ្វេីអេាយគេកាន់សៀវភៅបានស្រួល (ខ្ញំុអត់បាននិយាយថាខ្ញំុទាបហេ៎ណ៎ា ==)

(thanks to the pic owner)

      ''ខ្លួនតូចបុ៉ណ្ណឹងសេាះលេីកសៀវភៅច្រេីនមែស? ^^''

      ''ខ្លូនតូចអី អីុសិង 1មែ៉ត 76 អ៎ាយណា (*-_-)''

      ''1មែ៉ត 76 អ៎ាយហ៎ ហ៎ាស ហ៎ាស ហ៎ា (^3^)''

      ''យ៉ាាា សេីចអី? (._.)''

      ''អីុសិងនៅដូចមុនចឹងណ៎ ^///^''

      ''អីគេដូចមុន?''

      ''កំពស់!!!''

      ''ផាក ឆាន់យ៉លលលល (X_X)''   ខ្ញំុធ្វេីមុខខឹងភ្លាម

      ''និយាយលេងហេ៎ ហ៎ាស ហ៎ាស ហ៎ា ^///^''   ឆាន់យ៉លសេីចបង្ហាញអេាយឃេីញថ្ពាល់ខួចដែលខ្ញំុឆ្លក់វង្វេងនេាះ

(thanks to the pic owner)

យ៉ាាា ឈប់សេីចភ្លាម កំុធ្វេីអេាយខ្ញំុលង់ខ្លាំងជាងនេះទៀត គ្រាន់ត៎ាបុ៉ណ្ណឹង ស្រលាញ់ឡេីងដកខ្លួនលែងរួចអ៎ាយយយ

      ''^^''   ខ្ញំុលូកដៃទៅទាញ ត្រចៀកវែងៗនេាះលេង

      ''យ៉ា យ៉ា យ៉ា កំុទាញ ត្រចៀក កំុទាញ ត្រចៀក អូយយយយ (￢_￢;)''   ឆាន់យ៉លរេីអេាយរួចផុតពីដៃរបស់ខ្ញំុ

(thanks to the pic owner)

'អីុសិង កំុទាញ ត្រចៀក'

'ថី?​ ឈឺហ៎?'

'អត់ទេ តែខ្លាច...'

'ខ្លាចអី?'

'អឺ... ខ្លាច... អឺ... ខ្លាចវាវែងជាងហ្នឹងទៀត ><'

'ហ៎ាស ហ៎ាស ហ៎ា'

      ''ហឹស ហឹស''   ខ្ញំុសេីចតិចៗ ពេលនឹកឃេីញរូបភាពពីអតីតកាល ពេលដែលយេីងរៀនជាមួយគ្នា

មនុស្សម្នាក់នេះមិនចូលចិត្តអេាយគេទាញ រឺប៉ះត្រចៀករបស់គេ ព្រេាះតែមូលហេតុដ៏អស់សំណេីចមួយគឺ ខ្លាចត្រចៀករបស់គេវែងជាងនេះទៀត (មិនដែលទាញហេីយវែងហេ៎ ត្រចៀកមនុស្សអ៎ា មិនមែនកៅស៊ូណា ដែលទាញហេីយវែងហ៎ (^_^))

គេតែងតែនិយាយថាត្រចៀកគេវែងខ្លាំង ដូចសត្វចំលែកអ្វីម្យ៉ាង (យូដាហ៎ ^///^) ហេីយគេមិនចូលចិត្តទាល់តែសេាះ ហ៎ាស ហ៎ាស ហ៎ា ដឹងខ្លួនអត់នៀកថាត្រចៀកគួរអេាយស្រលាញ់បុ៉ណ្ណា ^^

      ''ឆាន់យ៉ល នៅដូចមុនដដែលណ៎''   ខ្ញំុសំលឹងផ្ទៃមុខនេាះ ហេីយញញឹមចេញមេ៉ា

      ''សង្ហាដដែលមែន... ដឹងអ៎ាយ អរគុណណ៎ា''   កំុធ្វេីមុខច្រលឺមចឹងងងងងង ><

      ''ឆឹសស លង់ខ្លួនឯង ><''

      ''ហឹស ហឹស ហឹស ^///^''

      ''អរគុណណា ឆាន់យ៉ល ^^''

      ''អរគុណដែលញុ៉មកេីតមេា៉សង្ហាមែន?''

(thanks to the pic owner)

      ''==''   បាន! អស់អីនិយាយ គឺថា និយាយលែងចេញ ចបបបបបប់

      ''ហ៎ាស ហ៎ាស ហ៎ា និយាយលេងហេ៎... អរគុណរឿងអី?''

      ''រឿងជួយកាន់សៀវភៅហ្នឹង ^^''

      ''អ៎... តាមពិតមេ៉ាពីខ្លាច...''

      ''???''

      ''ខ្លាច...''

      ''ខ្លាចអី?''

      ''ខ្លាចចច... ខ្លាចអីុសិងកាន់ធ្ងន់...''

      ''><''   មេីលនិយាយហ៎ បេះដូងអត់លេាតញាប់សេាះ ថ្ពាល់អត់ឡេីងកំដៅសេាះ ==

      ''ហេីយអត់លូតកំពស់ ហ៎ាស ហ៎ាាាាា (^3^)''

      ''><''   ផាក ឆាន់យ៉លលលលលល អត់ឈប់លេងមែននននន???????

អស់អាលីង អារម្មណ៍ដែលអៀនអំបាញ់មិញ ><

      ''ដល់អ៎ាយយយ បេីកទ្វារអេាយតិច ^///^''

      ''បេីកខ្លួនឯងទៅ ហេីយទុកលេីតុគ្រូអេាយផង អរគុណ (-_-)''   ខ្ញំុដេីរចេញមេ៉ាទុកអេាយឆាន់យ៉លឈរកាន់សៀវភៅ ហេីយធ្វេីមុខភាំង >< ចង់លេងជាមួយខ្ញំុមែន រកវិធីបេីកទ្វារខ្លួនឯងចុះ ==

      ''អីុសិងអ៎ាាាា បេីកមេ៉ចបេីដៃកាន់សៀវភៅចឹង (Y.Y)''

      ''^^''   ខ្ញំុងាកទៅញញឹមដាក់ ហេីយដេីរទៅមុខបន្ត

      ''អីុសិងអ៎ាាាា''

      ''...''

      ''អីុសិងងងងងង''

▲△▲△▲△

      ''អីុសិង!''​   ពេលដែរខ្ញុំកំពុងឈរចាំឡានក្រុងដេីម្បីទៅសាលារៀន ស្រាប់តែបានលឺសំលេងអ្នកណាម្នាក់ហៅឈ្មេាះខ្ញំុ

(thanks to the pic owner)

ខ្ញុំសំលឹងមេីលជុំវិញដេីម្បីរកប្រភពសំលេង​ ហេីយក៏ងាកទៅឃេីញឡានទំនេីបពណ៌សមួយគ្រឿងចតជិតៗ​ ចំណតឡានក្រុង​ ខ្ញុំសំលឹងមេីលទៅក្នុងឡានតាមកញ្ចក់ឡាននេាះ​ ហេីយស្រាប់តែឃេីញមនុស្សម្នាក់ដែលខ្ញុំស្គាល់យ៉ាងច្បាស់

      ''ឆាន់យ៉ល?''

​      ''ទៅរៀនមែន?​ ឡេីងឡានមេ៉ា​ ចាំឆាន់យ៉លជូនទៅ​ ^^''

​      ''តែ...''​

​      ''លឿនមេា៉​ ទៅរៀនយឺតលូវអ៎ាយ''

​      ''អឺ...''​   ខ្ញុំនៅតែស្ទាក់ស្ទេីរថាគួរតែទៅជាមួយឆាន់យ៉លរឺអត់​ មិនមែនមិនចង់ទៅជាមួយគេទេ​ តែមិនហ៊ានដេីរទៅ​ ==

សុខៗឆាន់យ៉លស្រាប់តែចុះពីលេីឡានដេីរម៉េារកខ្ញុំ​ ខ្ញុំបានត្រឹមតែឈរភាំង​ ព្រេាះធ្វេីអីមិនត្រូវ​ ឆាន់យ៉លចាប់កដែរបស់ខ្ញុំហេីយអូសទៅកាន់ឡានរបស់គេ​ ឆាន់យ៉លបេីកទ្វារហេីយចាំអេាយខ្ញុំចូលទៅ​ មុននឹងបិទទ្វារថ្នមៗ

(thanks to the pic owner)

​      ''ឆ...​ ឆាន់យ៉ល​ អឺ...​ មេ៉ចបាន...''

      ''អ៎...​ ជិះកាត់ហ្នឹងអ៎ា​ ឃេីញអីុសិងឈរចាំ​ ខ្លាចទៅរៀនអត់ទាន់បានហៅទៅជាមួយគ្នា ^///^''​    ខ្ញុំងក់ក្បាលតិចៗ​ បញ្ជាក់ថាយល់​

      ''ហេីយឆាន់យ៉លបេីកឡានទៅរៀនរាល់ថ្ងៃហ៎?''​   ខ្ញុំរករឿងនិយាយដេីម្បីកុំអេាយបរិយាកាសក្នុងឡានស្ងាត់ពេក

      ''អឺម..​.​ ហេីយសាលាថ្មីមេ៉ចដែរ​?''

      ''ធម្មតា​ សាលាចាស់យេីងសប្បាយជាង​ ហិស​ ហិស ^///^''

      ''មានមិត្តភក្តិច្រេីននៅ?''

      ''ឆាន់យ៉លក៏ដឹងដែរថាអីុសិងអត់ចូលចិត្តនិយាយរកណាគេមុន (._.)''

​      ''ដឹងត៎ា​ បេីឆាន់យ៉លអត់និយាយរកអីុសិងមុន​ អីុសិងក៏ប្រហែលមិននិយាយរកឆាន់យ៉លដែរត្រូវអត់?''

​      ''មិនដឹងដែរ​...''

      ''...''

      ''...ពេលខ្លះអីុសិងអាចនិយាយរកឆាន់យ៉លមុនក៏ថាបាន''

'ណែស'​   ខ្ញុំកំពុងអង្គុយកៀនតារាងបាល់បេាះរបស់សាលា​ ក្នុងដៃកាន់កន្សែងពណ៌សមួយជូតញេីសដែលស្រក់មិនឈប់​ តែសុខៗស្រាប់តែមានមនុស្សម្នាក់ហុចទឹកសុទ្ធមួយដប់ម៉េាអេាយខ្ញុំ

(thanks to the pic owner)

'អឺ...'​   ខ្ញុំសំលឹងមេីលមុខមនុស្សម្នាក់នេាះ​ភ្លឹក​ មិនមែនស្ទាក់ស្ទេីរព្រេាះមិនដឹងថាគួរទទួលយករឺអត់​ តែកំពុងភាំងព្រេាះមិននឹកស្មានថា​ មនុស្សម្នាក់ដែលខ្ញុំលួចសំលឹងពីចំងាយម៉េារហូត​ ម៉េាឈរនៅចំពេាះមុខខ្ញុំ​ មិននឹកស្មានថាគេកំពុងតែនិយាយជាមួយខ្ញុំ

'យកទៅ'​ មនុស្សម្នាក់នេាះដាក់ដបទឹកលេីដៃរបស់ខ្ញុំ

'ឆ...​ ឆា...​ អ៎...​ អឺ...​ អេាយញុ៉មហ៎?'​   ខ្ញុំបង្វែររឿងស្ទេីរតែមិនទាន់​ ប៊ិះហៅឈ្មេាះគេចេញទៅអ៎ាយ​ បេីជ្រុលមាត់មែន​ គេប្រាកដជាឆ្ងល់មិនខានថាហេតុអីខ្ញុំស្គាល់ឈ្មេាះគេ

'អឺម​'

'អឺ...​ អរគុណ'

'ញុ៉មឈ្មេាះឆាន់យ៉ល​...​ ចុះ...?'​   ឆាន់យ៉លជ្រួញចញ្ចេីុមបន្តិចក្នុងន័យសួរថាខ្ញុំឈ្មេាះអី

ខ្ញុំនៅតែសំលឹងមុខនេាះ​ភ្លឹក ដេាយមិនឆ្លេីយអីទាំងអស់​ រហូតដល់មនុស្សចំពេាះមុខលេីកដៃក្រវីទៅមេា៉ៗ​ខាងមុខខ្ញុំ​ មានអារម្មណ៍ថាខ្ញុំមេីលមុខគេយូរពេកហេីយ

'អឺ...​ ម...​ មិញនិយាយថាមេ៉ច?'​   ខ្ញុំងាកមុខចេញពីផ្ទៃមុខនេាះ​ ហេីយយកកន្សែងជូតញេីសបន្ត

'ញុ៉មឈ្មេាះឆាន់យ៉ល...'

'អ៎...'

'ចុះនាយឈ្មេាះអី?'

'ឈ្មេាះអឺ...​ ឈ្មេាះ...​ ឈ្មេាះ...​ អ៎! ឈ្មេាះអីុសិង​ ហេស​ ហេស'​   ខ្ញុំញញឹមស្ងួតព្រេាះរវល់តែភ្លឹក​ ចង់ភ្លេចឈ្មេាះខ្លួនឯងទៀត

ខ្ញុំញញឹមតិចៗ​ ពេលនឹកឃេីញរឿងពីមុន​ គិតៗទៅខ្លួនឯងពិតជាកំសាកខ្លាំងណាស់​ លួចស្រលាញ់មនុស្សម្នាក់នេះជាងមួយឆ្នាំតែបែរជាមិនហ៊ានសូម្បីតែនិយាយរកគេ​ សំណាងហេីយដែលសុខៗគេម៉េានិយាយរកមុន​ មិនចឹងស្មេីរនេះខ្ញុំប្រហែលជាបានត្រឹមតែសំលឹងមេីលពីចំងាយហេីយមេីលទៅ

       ''ឆាន់យ៉ល?''

​       ''ហឺម?''​   ឆាន់យ៉លងាកមេីលខ្ញុំបន្តិចមុននឹងងាកទៅបេីកឡានត

       ''ពេលហ្នឹងគិតម៉េចបានយកទឹកម៉េាអេាយ?''​   ខ្ញុំសំលឹងមុខនេាះស្ងៀម​ ដេីម្បីស្តាប់ចំលេីយ

​       ''ដល់អ៎ាយ​ ចាំនិយាយគ្នាលេីកក្រេាយ (*-_-)''​   ឆាន់យ៉លបេីកទ្វាររៀបចុះពីលេីឡាន​ ម៉េចបានដល់លឿនមែស​ មិនទាន់និយាយគ្នាចប់ផង

​       ''តែ...''

       ''ជិតដល់ម៉េាងចូលរៀនអ៎ាយ​ ប្រយ័ត្នទៅយឺត (-_-)''​   ឆាន់យ៉លដេីរចុះពីលេីឡាន​ហេីយបិទទ្វារ​ មុននឹងបេីកទ្វារខាងក្រេាយដេីម្បីយកកាតាបរបស់គេ

​        ''ឆាន់យ៉លលលលល''​    ខ្ញុំស្រែកហៅម្ចាស់ឈ្មេាះនេាះ​ ហេីយចុះពីលេីឡានតាម

(thanks to the pic owner)

​        ''ហឺមមមម?''

​        ''ឆ្លេីយសិនម៉េា (._.)''​   ខ្ញុំនៅតែទាមទារចំលេីយ

        ''ម៉េាពី...''​   ឆាន់យ៉លខិតម៉េាជិតហេីយអេានម៉េាខ្សឹបក្បែរត្រចៀករបស់ខ្ញុំ

​        ''^///^''​   មានអារម្មណ៍ថាមុខឡេីងកំដៅដល់ថ្នាក់ចង់រុញរាងកាយដែលមានកំពស់ខ្ពស់ខ្លាំងនេាះចេញ​ តែចិត្តមួយទៀតបែរជាចង់ដឹងចំលេីយរបស់គេ

​        ''មុខដូចអីុសិងចឹងប្រហែលជាអត់មានមិត្តភក្តិហេ៎​ បានដេីរទៅនិយាយជាមួយទៅ​ (￢_￢;)''​   ឆាន់យ៉លញញឹមចុងមាត់ហេីយដេីរទៅមុខបន្ត

ចំនែកខ្ញុំដែរអំបាញ់មិញកំពុងអៀន​ ក្លាយជាខឹងយ៉ាងលឿនក្នុងពេលមួយវិនាទី

ផាក​ ឆានយ៉លលលលលលល​ ស្អប់​ៗៗៗៗៗៗៗៗៗៗៗៗៗ​ អ៎ាយយយយយយយ

ខ្ញុំរត់ផង​ ដេីរផង​ ដេីម្បីអេាយទាន់ជេីងវែងៗនេាះ​ ហេីយវៃ៉មួយដៃយ៉ាងខ្លាំងទៅលេីស្មានេាះ​

​      ''និយាយមែនហ៎?''

​      ''អឺម​ ហ៎ាស​ ហ៎ាស​ ហ៎ាាាាា''​   ឆាន់យ៉លសេីចបង្ហាញអេាយឃេីញថ្ពាល់ខួចនេាះ

អុញញញញ?

អត់យល់អារម្មណ៍ខ្លួនឯង​ មិញកំពុងតែខឹង​ ហេីយមេ៉ចសុខៗ​ បែរជាក្លាយជាអៀនទៀតអ៎ាយ​ គ្រាន់តែឃេីញស្នាមញញឹមប៉ុណ្ណឹងសេាះ

ហឺុយយយយ​ អាណិតខ្លួនឯងណាស់​ ==

បន្ទាប់ពីដេីរម៉េាដល់មុខថ្នាក់​ ខ្ញុំងាកទៅអរគុណឆាន់យ៉លដែលជូនមេា៉មុននឹងដេីរចូលថ្នាក់រៀន

comment ម្នាក់មួយមេ៉ា >.< ☆ click here ☆

<<<Back

Next>>>

.

Author's Note

sorry for late again ><

anyway Baekhyun is on Vlive now T T