☆☆ កុំចូលម៉េាណាអាបិសាចជញ្ជក់ឈាម Ep.18

-Life (Saver)-

KRIS PART



ខ្ញំុកំពុងអង្គុយក្តេាបមុខនៅខាងមុខបន្ទប់សង្គ្រេាះបន្ទាន់ គ្រូពេទ្យចូលទៅជាង1មេា៉ងហេីយ តែគ្មានអ្នកណាចេញមេា៉សេាះ

មុននេះខ្ញំុដឹងខ្លួនមេា៉ ហេីយចំលែកចិត្តជាខ្លាំងដែលខ្ញំុមិនបានឃេីញពិដានពណ៌ខ្មៅ និងមា៉ក់នៅជិតហ្នឹង ព្រេាះរាល់ដងបេីខ្ញំុបាត់បង់ឈាមដល់សន្លប់ ខ្ញំុតែងតែត្រូវអ៊ំុសូ៊ហូនាំទៅទីនេាះ តែលេីកនេះខ្ញំុនៅផ្ទះដដែល ហេីយថែមទាំងមានរាងកាយរបស់អ្នកណាម្នាក់គេងជិតៗទៀត

ដំបូងខ្ញំុមិនបានគិតអីច្រេីន ស្មានតែអីុសិងគេងលក់ តែដល់ពេលងាកទៅឃេីញកដៃដែលប្រលាក់សុទ្ធតែឈាមនេាះ ហេីយនិងរសជាតិប្រៃៗនៅក្នុងមាត់របស់ខ្ញំុទេីបខ្ញំុដឹងថាអីុសិងបានធ្វេីអីខ្លះ

ខ្ញំុស្ទុះងេីបស្ទេីរតែមិនទាន់ហេីយបីរាងកាយនេាះទៅមន្ទីរពេទ្យភ្លាម ខ្ញំុសំរេចចិត្តរត់ទៅ ព្រេាះខ្ញំុជឿថាខ្ញំុរត់លឿនជាងឡានទៀត



អៀតតត

ខ្ញំុងេីបឈរហេីយដេីរទៅរកអ្នកគ្រូពេទ្យម្នាក់ដែលចេញពីបន្ទប់នេាះ

      ''អឺ...''

      ''អ្នកជំងឺបាត់បង់ឈាមច្រេីនពេក ពេលនេះខាងមន្ទីរពេទ្យត្រូវការឈាមជាបន្ទាន់''

      ''ញុ៉មឈាមប្រភេទ O អាចជួយប្រភេទ A បានត្រូវអត់?''   មិនចាំបាច់អេាយគេនិយាយចប់ ខ្ញំុអានចិត្តរបស់គេរួចបាត់ទៅហេីយ

      ''បានៗ សូមអញ្ចេីញខាងនេះ''   ខ្ញំុដេីរតាមពេទ្យម្នាក់នេាះចូលទៅក្នុងបន្ទប់ជាប់នេាះ

ខ្ញំុដាក់ខ្លួនគេងនៅលេីគ្រែហេីយ គ្រូពេទ្យនេាះយកទឹកអាកុលមេា៉ជូតលេីស្បែកខ្ញំុមុននឹងរៀបយកម្ជុលមេា៉ចាក់លេីដៃ

ឈបបបបប់!!!!

ភ្លេចទៅថាខ្ញំុមិនមែនជាមនុស្ស បេីអេាយឈាមទៅអីុសិង តិចអីិុសិងក្លាយជាវេមផាយទៅ ><

ខ្ញំុទាញដៃខ្លួនឯងមេា៉វិញ គ្រូពេទ្យធ្វេីមុខឆ្ងល់បន្តិចមុននឹងរៀបហាមាត់សួរ តែខ្ញំុនិយាយកាត់មុន

      ''អឺ... ញុ៉មខ្លាចម្ជុល ប្រហែលជាផ្តល់ឈាមអត់បានហេ៎!''

      ''តែម្ជុលអត់ឈឺហេ៎''

      ''អឺ... ញុ៉មច្រឡំ ឈាមញុ៉មមិនមែនប្រភេទO ហេ៎ អឺ... ចាំញុ៉មហៅអ្នកផ្សេងមេា៉ជួយ''

ខ្ញំុចុះពីលេីគ្រែហេីយទាញទូរសព្ទ័ដេីម្បីតេរកឆាន់យ៉ល តែ... ខ្ញំុគ្មានលេខរបស់ឆាន់យ៉ល (－‸ლ)

ធ្វេីមេ៉ច?

បេីខ្ញំុជាវេមផាយ ខ្ញំុប្រាកដជាអាចផ្ញេីសារតាមចិត្តទៅឆាន់យ៉លបាន ><

      ''អ្នកជំងឺមានអាការៈធ្ងន់ធ្ងរខ្លាំង មេា៉ជួយគ្នាអេាយលឿន''   មនុស្សស្រីនៅក្នុងឈុតពណ៌សម្នាក់ ដេីរចូលមេា៉

គ្រប់គ្នាដែលរៀបចំយកឈាមពីខ្ញំុ នាំគ្នារត់ទៅបន្ទប់ជាប់នេាះរួមទាំងខ្ញំុដែរ

ខ្ញំុឈរចាំខាងមុនបន្ទប់ ព្រេាះគេមិនអេាយចូលទៅ មួយសន្ទុះក្រេាយមេា៉ ទ្វារបន្ទប់បេីកឡេីង

      ''លេាកគ្រូពេទ្យ... មិនពិតតតត''

      ''...''   ប្រាកដណាសថាគ្រូពេទ្យមិនទាន់និយាយអី តែខ្ញំុបានអានចិត្តរួចទៅហេីយ

      ''មិនពិតតត''   ខ្ញំុខ្សឹបតិចៗជាមួយខ្លួនឯងមុននឹងរត់ចូលទៅក្នុងបន្ទប់សង្គ្រេាះបន្ទាន់នេាះ

      ''អីុសិង! អីុសិង! ត្រលប់មេា៉វិញ!''   ខ្ញំុយកដៃនេាះមេា៉ចាប់ជាប់

      ''អីុសិង! កំុទៅ! ត្រលប់មេា៉វិញ! ត្រលប់មេា៉វិញ!''   ទឹកភ្នែកចាប់ផ្តេីមហូរចុះមេា៉

      ''អីុសិង កំុុកេីតអីអេាយសេាះ...''

      ''អីុសិង! សំុអង្វរ កំុទៅ! ត្រលប់មេា៉វិញណា...''   ទេាះបីជាខ្ញំុខំស្រែកបុ៉ណ្ណាក៏ដេាយ ផ្ទៃមុខស្លេក ហេីយនិងភ្នែកដែលបិទជិតនេាះ មិនបានកំរេីក រឺឆ្លេីយតបវិញសូម្បីតែបន្តិច

      ''ចាំញុ៉មភ្លេតណា! ចាំភ្លេតណាអីុសិង!''   ខ្ញំុអង្អែលដៃនេាះថ្នមៗ មុននឹងដេីរចេញពីបន្ទប់នេាះហេីយយកដៃជូតទឹកភ្នែក

      ''លេាកគ្រូពេទ្យ!​ ជួយយកអ្នកជំងឺទៅបន្ទប់សំរាកផង! ដាច់ខាតហាមធ្វេីអីទាំងអស់!''   ខ្ញំុនិយាយដេាយសំលេងកាច

      ''តែ...''

      ''!!!''   ខ្ញំុមិនបាននិយាយអី គ្រាន់តែសំលឹងដេាយខ្សែភ្នែកគួរអេាយខ្លាច

      ''បានៗៗ''   គ្រូពេទ្យងក់ក្បាលញាប់

ខ្ញំុរត់ចេញពីមន្ទីរពេទ្យដេាយល្បឿនលឿន ដេាយមិនចាប់អារម្មណ៍ថាមានអ្នកណាឃេីញ រឺអត់ អី្វដែលខ្ញំុខ្វល់នេាះគឺរាងកាយដែលគេងស្ងៀមលេីគ្រែនេាះ

មិនដល់3 នាទីផង ខ្ញំុក៏មេា៉ដល់ផ្ទះវិញ ខ្ញំុរត់ទៅជាន់លេី ហេីយបេីកទ្វារបន្ទប់ដែលងងឹតឈឹងមួយ មុននឹងដេីរចូលទៅ ហេីយទីបំផុតខ្ញំុក៏មេា៉ដល់កន្លែងដែលខ្លួនឯងមិនធ្លាប់គិតថានឹងមេា៉ដេាយខ្លូនឯង

នៅតាមផ្លូវមានវេមផាយស្លៀកពាក់ខ្មៅ ឈរតំរៀបជួរគ្នា គ្រាន់តែឃេីញខ្ញំុភ្លាម គ្រប់គ្នានាំគ្នាអេានគេារព ហេីយបេីកផ្លូវអេាយខ្ញំុចូលទៅយ៉ាងស្រួល

      ''បា៉! បា៉! លេាកបា៉! បា៉!''   ខ្ញំុរត់ចូលទៅក្នុងបន្ទប់មួយដែលជាបន្ទប់ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់លេាកបា៉ ហេីយនិងមា៉ក់ គ្មានអ្នកណាទទួលការអនុញ្ញាតអេាយចូលទៅក្នុងនេាះទេ ក្រៅពីខ្ញំុ!

ខ្ញំុបេីកទ្វារចូលទៅដេាយមិនបានគេាះទ្វារ រឺអីទាំងអស់ គ្រាន់តែបា៉ឃេីញមុខខ្ញំុភ្លាម បា៉ដែលកំពុងអង្គុយលេីកៅអីអានសៀវភៅនេាះ មានទឹកមុខឆ្ងល់ភ្លាម មុននឹងងក់ក្បាលយល់ថាខ្ញំុមេា៉ទីនេះព្រេាះតែរឿងអី

      ''បា៉... ជួយកូនបានអត់?''

      ''ហឺុមមម''   បា៉ដកដង្ហេីមធំ មុននឹងក្រវីក្បាលយឺតៗ

      ''មិនពិត! បា៉កុហក!''   ទឹកភ្នែកខ្ញំុចាប់ស្រក់ចុះមេា៉ម្តងទៀត ខ្ញំុពិតជាមិនចូលចិត្តខ្លួនឯងពេលដែលទន់ជ្រាយចឹងសេាះ

      ''គ្រិសសស...''

      ''បា៉... កូនដឹងថា ហឹក បា៉ជួយបាន ㅠ.ㅠ''

     ​ ''...''

      ''បា៉ជួយអីុសិងផង! ហឹក កូន... កូនសំុអង្វរ''

      ''...''

      ''បា៉... ហឹក''   ខ្ញំុស្ទុះចូលទៅជិត ហេីយអេាបបា៉ខ្លាំងៗ ពិតជាជួយអីុសិងអត់បានមែនហ៎?

      ''...''

      ''ហឹកកក''

      ''ច... ចាំបា៉សាកទៅនិយាយជាមួយគេ...''

      ''ប៉... បា៉...''

      ''...''   បា៉ញញឹមអេាយខ្ញំុបន្តិច មុននឹងទាញខ្ញំុចេញ ហេីយរៀបដេីរចេញទៅ ទេីបខ្ញំុប្រញាប់ឃាត់

      ''កូនទៅដែរ''

      ''កន្លែងនេាះគ្រេាះថ្នាក់អ៎ា! ហេីយកូនមិនមែនជាបិសាចទៀត...''

      ''មានបា៉មួយទាំងមូលអា៎យ កូនខ្លាចអី?''   ខ្ញំុដេីរទៅតេាងជាយអាវរបស់បា៉

      ''ហឺមមម''   បា៉ដកដង្ហេីមធំ ហេីយយកដៃមេា៉ជូតទឹកភ្នែកនៅលេីថ្ពាល់ខ្ញំុ ដៃរបស់់បា៉ត្រជាក់ស្រេប តែខ្ញំុនៅតែទទួលបានភាពកក់ក្តៅពីដៃនេាះជានិច្ច

បា៉លូកដៃមេា៉ចាប់កដៃខ្ញំុ មួយប៉ព្រិចភ្នែកសេាះ គ្រប់យា៉ងប្រែពីពណ៌ខ្មៅ ទៅជាពណ៌ក្រហម គ្រាន់តែមេា៉ដល់ភ្លាម មានមនុស្សម្នាក់ពាក់ខេាអាវពណ៌ក្រហមឈរដំរៀបជួរគ្នា សុខៗស្រាប់តែមានមនុស្សម្នាក់ស្លៀកពាក់ខុសពីអ្នកផ្សេងទៀត បង្ហាញខ្លួនពីមុខពួកយេីង ហេីយអេានគេារព

      ''លេាកម្ចាស់ចាំនៅខាងក្នុងតំណាក់''   ម្នាក់និយាយ ហេីយបេីកផ្លូវអេាយចូលទៅ

បា៉ឈានជេីងទៅមុខមួយជំហាន ហេីយបំបាំងកាយទៅតំណាក់ធំមួយ

កុក កុក កុក

      ''មេា៉អ៎ាយហ៎?''   បុរសមាឌធំម្នាក់ មានមុខមាត់គួរអេាយខ្លាច ងាកមេា៉រកពួកយេីងយឺតៗ

ខ្ញំុខិតទៅឈរក្រេាយខ្នងរបស់បា៉ភ្លាម ដេាយអារម្មណ៍ខ្លាចតិចៗ នេះហេីយដែលគ្រប់គ្នាហៅថា...

(thanks to the pic owner)

យមរាជ!

      ''យេីងមានរឿងអេាយជួយ''   បា៉ចូលសាច់រឿងតែម្តង មិនបានសួរនាំច្រេីន

      ''នាំមនុស្សមេា៉ដល់ទីនេះ ហ៊ានអា៎ណ៎''   បុរសម្នាក់នេាះសំលឹងមុខខ្ញំុមិនដាក់ភ្នែក ទេីបបា៉ច្របាច់ដៃខ្ញំុតិចៗ បញ្ជាក់ថាមិនអីទេ មានបា៉នៅជាមួយ

      ''ដឹងអា៎យតា៎អី ថារឿងអី?''

      ''...''    បុរសម្នាក់នេាះងក់ក្បាល តែកែវភ្នែកនៅតែសំលឹងមុខខ្ញំុ

      ''បានអត់?''

      ''ក្រែងវេមផាយមានវិធីជួយអា៎យតា៎''

      ''អត់ហេ៎!''   ខ្ញំុយល់ថាគាត់ចង់មានន័យថាមេ៉ច ទេីបប្រញាប់ប្រកែក

វីធីជួយមនុស្សពីការស្លាប់របស់វេមផាយ គឺមានតែមួយបុ៉ណ្ណេាះ គឺផ្លាស់ប្តូរគេអេាយក្លាយជាវេមផាយដែរ តែប្រាកដណាស់ថាខ្ញំុគ្មានថ្ងៃធ្វេីដាក់អីុសិងបែបនេះដាច់ខាត

      ''ចឹងយេីងក៏មិនដឹងធ្វេីមេ៉ចដែរ''

      ''លែងព្រលឹងរបស់គេទៅ''


      ''វាខុសច្បាប់របស់ឋានយេីង''   គ្រាន់តែលឺពាក្យនេាះភ្លាម ទឹកភ្នែកខ្ញំុក៏ស្រក់ចុះមេា៉ម្តងទៀត ពិតជាមិនអាចជួយបានមែនហ៎?

      ''តែយេីងដឹងថា មនុស្សម្នាក់នេាះមិនទាន់ដល់អាយុ''

      ''តែគេលែងដកដង្ហេីមអ៎ាយ''

      ''គ្រាន់តែលែងព្រលឹង មានអីពិបាក''

      ''ច្បាប់គឺច្បាប់''

      ''ហេីយមានស្តេចដេីម្បីអីហា៎ស?''   បា៉តំឡេីងសំលេង ព្រេាះគាត់ចាប់ផ្តេីមមួរមៅ៉

      ''ហឹស ហឹស...''   បុរសម្នាក់នេាះសេីចចុងមាត់តិចតួច

      ''...''

      ''ព្រលឹងរបស់មនុស្សម្នាក់នេាះ ដូរនឹងអី?''

      ''ជីវិតញុ៉មបានអត់?''   ខ្ញំុនិយាយចេញទៅភ្លាមដេាយមិនស្ទាក់ស្ទេីរ

      ''គ្រិសសស!''   បា៉ងាកមេា៉ធ្វេីមុខកាចដាក់ខ្ញំុ

      ''ហឹស ហឹស...''   បុរសម្នាក់នេាះញញឹមទៀតអ៎ាយ មុននឹងបែរខ្នងដាក់យេីង

     ​ ''...''

      ''ត្រលប់ទៅវិញចុះ''

      ''តែ...''   ខ្ញំុជំទាស់

      ''យេីងដេាះលែងហេីយអ៎ាយ''   គេងាកមេា៉វិញ ហេីយខ្សឹបអី្វម្យា៉ងដាក់ត្រចៀករបស់បា៉ មុននឹងងាកមេា៉ញញឹមតិចៗដាក់ខ្ញំុ

ចំណែកបា៉ដំបូងធ្វេីមុខឆ្ងល់ តែក្រេាយមេា៉ក៏ញញឹមហេីយទះស្មារម្នាក់នេាះ 2-3 ដៃ

      ''អរគុណ''

      ''អឺម''

     ​ ''យេីងទៅអ៎ាយណា ថ្ងៃក្រេាយជួបគ្នា''

      ''អឺម''

ហេីយបា៉ ក៏នាំខ្ញំុត្រលប់មេា៉ផ្ទះរបស់យេីងវិញ គ្រប់យា៉ងក្លាយទៅជាពណ៌ខ្មៅវិញ ក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក ទីបំផុតបា៉ក៏លែងដៃរបស់ខ្ញំុអេាយមានសេរីភាពវិញ

      ''បា៉! គេជួយអីុសិងហេីយអា៎យហ៎?''

      ''អឺម''

      ''អរគុណបា៉''   ខ្ញំុញញឹមចេញមេា៉ ហេីយអេាបបា៉ខ្លាំងៗ

      ''តែ...''

      ''...''   ខ្ញំុធ្វេីមុខឆ្ងល់ ចំពេាះពាក្យ 'តែ' របស់បា៉

      ''មានលក្ខខណ្ឌ''   ខ្ញំុខិតខ្លួនចេញហេីយមេីលមុខគាត់

      ''លក្ខខណ្ឌ?''

      ''កូនត្រូវមេា៉នៅទីនេះជាមួយបា៉ ជាមួយមា៉ក់''

      ''O[]O''   មិញបា៉និយាយលេងហេ៎ ត្រូវអត់?

      ''...''

      ''T T''   មិនពិត

      ''...''   បា៉មេីលមុខខ្ញំុដេីម្បីរកចំលេីយ

      ''តែកូនត្រូវទៅសាលា''

      ''កូនរៀនជាង 20ដង អ៎ាយ''

      ''តែកូនមិនមែនវេមផាយ មេា៉នៅមេ៉ចបាន?''

      ''ណាគេខ្វល់?''

      ''ក៏បាន!''   ទីបំផុតខ្ញំុក៏គ្មានផ្លូវជ្រេីសរេីស

      ''^^''   បា៉ញញឹម មុននឹងអង្គុយចុះលេីកៅអី ដែលបា៉អង្គុយមុននេះ

      ''...''

      ''ទៅរកមា៉ក់ទៅ មា៉ក់ប្រហែលជានឹកខ្លាំងអា៎យ''

      ''កូនសំុទៅមេីលគេសិនបានអត់?''

      ''អឺម! កំុទៅយូរពេក''

      ''បាទទទ!''



SPECIAL PART



      ''យេីងមិនចង់បានអី​ពីកូនឯងទេ ឯងទេដែលចង់បាន ត្រូវចេះប្រីឱកាសនេះអេាយល្អផង''   <-   អ្វីដែលខៃខ្សឹបដាក់បា៉របស់គ្រិស

(thanks to the pic owner)

comment ម្នាក់មួយមេ៉ា >.< ☆ click here ☆

<<<Back

Next>>>

.