shopping
Luhan part
ខ្ញុំភ្ញាក់ដឹងខ្លួនឡេីង ក្រេាយពេលលឺសំលេងគោះទ្វារបន្ទប់ជាច្រេីនដង ខ្ញុំញីភ្នែករបស់ខ្លួនឯងដេាយភាពងងុយ មុននឹងលឺសំលេងហៅចេញពីខាងក្រៅ
''លេាក... លេាកលូហាន...''
កុក កុក កុក
ក្រេាយពេលលឺសំលេងគោះទ្វារម្តងទៀត ខ្ញុំក៏សំរេចចិត្តងេីបចេញពីលេីគ្រែទៅបេីកទ្វារ មុននឹងឃេីញថាអ្នកដែលឈរនៅខាងមុខទ្វារគឺជាមនុស្សស្រីវ័យចំណាស់ម្នាក់ ប្រហែលជាមេផ្ទះហេីយមេីលទៅ
''អរុណសួស្តីលេាកលូហាន លេាកសេហ៊ុនអេាយម៉េាដាស់លេាកទៅញាំុអាហារពេលព្រឹក''
''អឺ...''
''ហេីយនេះសំលៀកបំពាក់របស់លេាក លេាកសេហ៊ុនថាទុកពេលអេាយ 15នាទីសំរាប់មុជទឹកនិងផ្លាស់សំលៀកបំពាក់'' ហេីយមេផ្ទះម្នាក់នោះក៏ហុចសំលៀកបំពាក់ក្នុងដៃមកអេាយខ្ញុំ មុននឹងបែរខ្នងដេីរចេញទៅ
15នាទី? និយាយមែនរឺក៏និយាយលេង ទុកពេលអេាយប៉ុណ្ណឹងណាគេមុជទឹកទាន់! ឆឹស!
ខ្ញុំមុជទឹកផ្លាស់សំលៀកបំពាក់ មុននឹងដេីរចេញពីបន្ទប់ហេីយចុះជណ្តេីរទៅជាន់ក្រេាម ដេាយសារតែមិនដឹងថាបន្ទប់ទទួលទានអាហារនៅកន្លែងណា ទេីបខាតពេលដេីររក 3នាទីទៀតទំរាំតែឃេីញ សេហ៊ុនហ្យុងកំពុងតែអង្គុយមេីលអាយផេត ហេីយធ្វេីមុខក្រញ៉ូវ ពេលដែលឃេីញខ្ញុំដេីរមកទេីបដាក់អាយផេតចុះ ហេីយដកដង្ហេីមធំចេញមក
''យឺត 15នាទី''
''...'' ខ្ញុំមិនបានឆ្លេីយតប ហេីយធ្វេីមុខមិនខ្វល់ មុននឹងដាក់ខ្លួនអង្គុយចុះទល់មុខ
''លេាកសេហ៊ុន ចាំអ៊ុំយកទៅកំដៅ...''
''អត់អីហេ៎អ៊ុំ អរគុណច្រេីន'' សេហ៊ុនហ្យុងនិយាយបដិសេធ មុននឹងប្រឡេះឡេវកដៃអាវ ហេីយមូលឡេីងបន្តិច មុននឹងចាប់សមហេីយនិងកាំបិតហាន់សាច់ក្រកក្នុងចាន
ខ្ញុំយកសមចាក់សាច់ក្រកហេីយយកមកខាំ ដេាយមិនហាន់ដូចអ្នកខ្លះ ទោះម៉េចក៏ចូលមាត់ដូចតែគ្នាដែរ ទេីបតែមានអារម្មណ៍ថាឃ្លានដល់ហេីយ ម្សិលមិញមិនបានញាំុអីតាំងពីល្ងាច តែកុជក៏មិនបានញាំុ T_T
ក្រេាយពេលញាំុអស់កន្លះចាន អ្នកដែលអង្គុយទល់មុខខ្ញុំសុខៗក៏ងេីបឈរឡេីង មុននឹងអេានទៅយកអាវធំដែលពាក់នៅលេីកៅអីជិតៗមកកាន់
''ហ្យុង... ទៅណា?''
''ទៅធ្វេីការ''
''ចុះ... ចុះញ៉ុម?''
''នៅផ្ទះហ្នឹងអា៎យ ចង់ទៅណា?''
''ញ៉ុមត្រូវទៅសាលា''
''ក្រែងអាទិត្យក្រេាយវ៉ាកងអា៎យមិនអញ្ចឹង?''
''តែអាទិត្យនេះនៅមានរៀន''
''លែងមានប្រលងអា៎យ ឈប់ម៉ានង៉ៃវាមិនអីហេ៎'' និយាយហេីយក៏បែរខ្នងដេីរចេញទៅបាត់ ទុកអេាយខ្ញុំឈរពេបមាត់ម្នាក់ឯង
នេះទៅសេីុបដឹងថាខ្ញុំប្រលងហេីយទៀត ពិតជាគួរអេាយខ្លាចមែន
3 days later...
''ហ្យុង...''
''ហឺម?''
''ចង់ទៅទិញខេាអាវ''
''ហឺម?''
''ចង់! ទៅ! ទិញ! ខេា! អាវ!'' ពេលដែលអ្នកចំពោះមុខលេីកចញ្ចេីមឡេីង ហេីយធ្វេីមុខឆ្ងល់មិនយល់ពីអ្វីដែលខ្ញុំនិយាយ ទេីបខ្ញុំប្រញាប់និយាយឡេីងវិញមួយៗម្តងទៀត
''អឺម ដឹងអា៎យ យល់អា៎យ មិនបាច់និយាយឡេីងវិញហេ៎''
''អឺម ចឹង...''
''ហេីយចុះខេាអាវដែលអេាយអ៊ុំណាណាយកទៅអេាយហ្នឹង?''
''ខេាអាវខុស size អត់ចេះពាក់''
''ឃេីញពាក់ឡេីងម៉ានង៉ៃអា៎យ''
''មានតែបីកំភ្លេ ពាក់ដូរគ្នាទៅមកៗឡេីងយារអស់អា៎យ''
''...''
''ចង់បានថ្មី នាំទៅទិញតិច'' ខ្ញុំនិយាយឡេីងហេីយលេីកដៃព័ទ្ធចូលគ្នា ហេីយធ្វេីមុខមិនពេញចិត្តដាក់
''មិនបាច់គិតចង់ចេញពីផ្ទះហេ៎ ទោះម៉េចក៏ចេញអត់បានដែរ''
''នៅតែផ្ទះរហូត ធុញចង់ងាប់អា៎យនៀក''
''...''
''ចាប់គេមកហេីយ អេាយគេនៅផ្ទះរហូត'' សេហ៊ុនហ្យុងមិនបាននិយាយអី ហេីយនៅតែមេីលអាយផេតក្នុងដៃស្ងាត់ដដែល នេះចាត់ទុកសំលេងរបស់ខ្ញុំជាសំលេងខ្យល់ហ៎?
''...''
''ហ្យុង!!!'' អាយផេតនៅក្នុងរបស់សេហ៊ុនហ្យុងត្រូវបានហុចមកដាក់នៅចំពោះមុខរបស់ខ្ញុំ ធ្វេីអេាយខ្ញុំមេីលឃេីញ website សំរាបទិ់ញឥវ៉ាន់ online នៅលេីអេក្រង់
ហ្វឹបបប
ខ្ញុំប្រញាប់លូកដៃទៅយកអាយផេតមកកាន់ក្នុងដៃភ្លាម ខានលេងអុីនធេីណែតប៉ុន្មានថ្ងៃហេីយនៀក ទូរស័ព្ទក៏មិនអេាយបះ បានត្រឹមតែមេីលទូរទស្សន៍ អានសៀវភៅអីក៏មិនដឹង អផ្សុកសឹងអីអា៎យ
គិតហេីយខ្ញុំចុចកន្លែងវ៉ៃ website ដេីម្បី search រកអីផ្សេង តែក៏ត្រូវឈប់ឆ្ងក់ពេលដែលអ្នកដែលអង្គុយលេីសាឡុងជិតៗនិយាយឡេីងមក
''ហាមទាក់ទងអ្នកណាដាច់ខាត ក្រៅពីទិញខេាអាវ''
''...''
''បេីនាយមិនចង់អេាយបងប្រុសរបស់នាយមានបញ្ហា''
អា៎...
យកបងប្រុសមកគំរាម...
តាមពិតខ្ញុំក៏មិនបានខ្លាចអីណាស់ណានោះដែរ ព្រោះខ្ញុំគិតថាបងប្រុសរបស់ខ្ញុំក៏មិនបានអន់ជាងសេហ៊ុនហ្យុងប៉ុន្មានដែរ តែមិនដឹងហេតុអី ខ្សែភ្នែកដែលមុតស្រួច និងសំលេងដែលរាបស្មេីនោះធ្វេីអេាយខ្ញុំខ្លាច
នេះសំរេចថារវាងពីរនាក់នេះមានរឿងអីអេាយប្រាកដ ហេីយខ្ញុំទាក់ទងអីដែរនៀក...
គិតច្រេីនពីនេះពីនោះបានបន្តិច ខ្ញុំក៏ផ្តេាតអារម្មណ៍ទៅលេី website ចំពោះមុខ មុននឹងចុចរបស់ដែលខ្លួនឯងចង់បានដាក់ចូលកណ្ត្រក់ ដែលមានសេហ៊ុនហ្យុងងាកមកសំលឹងមេីលអេក្រង់អាយផេត 2-3នាទីម្តង
ឆឹសសសស
ចាំមេីលកម្ម៉ង់អេាយអស់លុយពីខ្លួនម្តង
''កម្ម៉ង់អាវម៉ូតដូចគ្នា គ្រប់ពណ៌យកមកធ្វេីអីហ៎?''
''...''
''ហេីយយកមួយពណ៌ 10អាវនេះ គិតចង់នៅហ្នឹងម៉ាជីវិតមែនលូហាន?''
next
.
